Απολογούμενη κυβέρνηση – οργισμένη κοινωνία: Η πρόταση δυσπιστίας είναι μόνο η αρχή

Η κοινή πρόταση δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά και την Πλεύση Ελευθερίας δεν είναι μια τυπική αντιπολιτευτική ενέργεια, αλλά μια οργανωμένη επίθεση σε μια κυβέρνηση που επιχειρεί να συγκαλύψει τις ευθύνες της για το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της χώρας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να παρουσιάσει την τραγωδία των Τεμπών ως ένα «ανθρώπινο λάθος», βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που τον διαψεύδει. Το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ αποδεικνύει ότι η καταστροφή ήταν αποτέλεσμα εγκληματικών πολιτικών επιλογών, αδιαφορίας και ανικανότητας, με την ευθύνη να βαραίνει ξεκάθαρα την κυβέρνηση.

Η αντιπολίτευση επιδιώκει να αναγκάσει τον πρωθυπουργό να λογοδοτήσει, φέρνοντάς τον σε μια θέση από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει. Η κατάθεση της πρότασης αμέσως μετά τη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή δεν είναι τυχαία. Στόχος είναι να αναγκαστεί η Νέα Δημοκρατία να τοποθετηθεί επίσημα για το αν καλύπτει τους ενόχους και να απαντήσει σε ερωτήματα που αποφεύγει εδώ και μήνες. Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση, αλλά για μια διαδικασία που αποκαλύπτει τη βαθιά σήψη μιας κυβέρνησης που νοιάζεται περισσότερο να προστατεύσει τους δικούς της ανθρώπους παρά να αποδώσει δικαιοσύνη.

Η κυβέρνηση σε αδιέξοδο

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα σε δύο επιλογές, καμία από τις οποίες δεν του επιτρέπει να βγει αλώβητος. Αν επιχειρήσει να υπερασπιστεί τα κυβερνητικά πεπραγμένα, θα επιβεβαιώσει την κατηγορία ότι η κυβέρνησή του λειτουργεί ως μηχανισμός συγκάλυψης. Αν, αντίθετα, αποδεχθεί ότι υπήρξαν εγκληματικές παραλείψεις, τότε θα παραδεχθεί ότι η πολιτική του ευθύνη είναι συντριπτική.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη. Η Δικαιοσύνη έχει ήδη προχωρήσει σε διώξεις κατά κρατικών αξιωματούχων, αποκαλύπτοντας το εύρος της συγκάλυψης που επιχειρήθηκε από την πρώτη στιγμή.

Ο γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, Βασίλης Παπαγεωργίου, υπέβαλε την παραίτησή του, επικαλούμενος τη «διευκόλυνση του έργου της Δικαιοσύνης», ενώ την ίδια στιγμή κατηγορείται για αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος. Πρόκειται για μια εξέλιξη που καταρρίπτει το αφήγημα ότι η κυβέρνηση δεν είχε εμπλοκή στη διαχείριση των στοιχείων μετά την τραγωδία.

Την ίδια στιγμή, ο υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Χρήστος Τριαντόπουλος, αναγκάστηκε να παραιτηθεί την ώρα που η Βουλή συζητούσε την πρόταση για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής εναντίον του η οποία ενέκρινε την παραπομπή του. Οι παραιτήσεις αυτές δεν είναι τυχαίες, αλλά ενδείξεις ενός κυβερνητικού μηχανισμού που καταρρέει υπό το βάρος της ευθύνης.

Η αντιπολίτευση συντονίζεται και κλιμακώνει την πίεση

Η πρωτοβουλία για την πρόταση δυσπιστίας ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο επιχείρησε να συντονίσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταθέτοντας από νωρίς το προσχέδιο του κειμένου προς συζήτηση. Η κίνηση αυτή αποκαλύπτει τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στο αντιπολιτευτικό μπλοκ, εκμεταλλευόμενος τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία του να ασκήσει συνεκτική αντιπολίτευση. Η συμμετοχή της Νέας Αριστεράς και της Πλεύσης Ελευθερίας ενισχύει τη συνολική δυναμική της κίνησης, προσδίδοντάς της έναν χαρακτήρα ευρύτερης προοδευτικής αντίδρασης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Η αντιπολίτευση δεν περιορίζεται σε κοινοβουλευτικά μέσα, αλλά επιχειρεί να αναδείξει τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Η πρόταση δυσπιστίας λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής της λαϊκής οργής, διατηρώντας το θέμα των Τεμπών στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και υποχρεώνοντας τη Νέα Δημοκρατία να απολογηθεί ξανά και ξανά. Αν η αντιπολίτευση καταφέρει να μετατρέψει αυτή τη διαδικασία (και) σε έναν θεσμικό διασυρμό της κυβέρνησης, τότε η πολιτική φθορά για τη Νέα Δημοκρατία θα είναι ανεπανόρθωτη.

Βέβαια, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία για να απορρίψει την πρόταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα βγει αλώβητη. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν βρίσκεται στο αν η κυβέρνηση θα επιβιώσει κοινοβουλευτικά, αλλά στο αν μπορεί να ανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Η ώρα της λογοδοσίας

Η πρόταση δυσπιστίας δεν είναι μια τυπική κοινοβουλευτική κίνηση, αλλά μια ευθεία πρόκληση σε μια κυβέρνηση που επιχειρεί να θάψει την αλήθεια. Οι ευθύνες για τα Τέμπη δεν ανήκουν μόνο σε όσους χειρίστηκαν το σιδηροδρομικό δίκτυο, αλλά και σε εκείνους που γνώριζαν, αδιαφόρησαν και στη συνέχεια επιχείρησαν να σβήσουν τα ίχνη τους. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις παραιτήσεις στελεχών της ούτε να προσποιηθεί ότι δεν φέρει καμία ευθύνη.

Η Βουλή θα αποτελέσει το επίκεντρο αυτής της μάχης, αλλά η πραγματική δοκιμασία θα δοθεί στην κοινωνία. Η απαίτηση για δικαιοσύνη δεν μπορεί να πνιγεί κάτω από πολιτικά τεχνάσματα και επικοινωνιακούς ελιγμούς. Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται ενώπιον των συνεπειών της διακυβέρνησής της, και αυτή τη φορά δεν υπάρχουν περιθώρια διαφυγής.

Η ιστορία θα καταγράψει ποιοι στάθηκαν στο πλευρό της αλήθειας και ποιοι επέλεξαν να προστατεύσουν τους ενόχους.

Του Ζαφείρη Χατζηδήμου

neostrategy.gr