Αγραφιώτης: Βία, Μαφία και Επικοινωνία! Όταν το Κράτος Αποτυγχάνει και Αρκείται στα Δελτία Τύπου

Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα έχουν σημειωθεί σοβαρά εγκλήματα — από εκτελέσεις της «Greek Mafia» και οργανωμένα πυρά, μέχρι καθημερινή βία και δολοφονίες — η αντίδραση του κράτους και της αστυνομίας έχει κριθεί από σοβαρούς αναλυτές ως αδύναμη, ετερογενής και περισσότερο επικεντρωμένη στην επικοινωνία, παρά στην ουσιαστική αντιμετώπιση των βαθύτερων προβλημάτων.

1. Εκτελέσεις, Greek Mafia και Οργανωμένο Έγκλημα: Το Κενό Αντίδρασης

Η Συνέχιση των Μαφιόζικων Εκτελέσεων

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, πρωτοσέλιδα έχουν καταγράψει επανειλημμένες δολοφονίες και βίαιες επιθέσεις που συνδέονται με την λεγόμενη Greek Mafia — μια πολυετή υπόθεση οργανωμένου εγκλήματος με δεκάδες θύματα και εκτελέσεις.

• Ένας από τους πιο πρόσφατους τίτλους ήταν η εν ψυχρώ δολοφονία του Γιώργου Μοσχούρη στο Χαλάνδρι, σε δημόσιο χώρο, εν μέσω πλήθους.

• Συνολικά, οι εκτελέσεις κορυφαίων μαφιόζικων ονομάτων συνεχίζονται επί σειρά ετών, δείχνοντας ότι οι δολοφονίες μεταξύ παρακρατικών και οργανωμένων κυκλωμάτων δεν έχουν σταματήσει.  

Παρά τις συλλήψεις και τις δικαστικές υποθέσεις που «ανακοινώνονται», πολλά από αυτά τα εγκλήματα παραμένουν ανεξιχνίαστα ή με μικρή πρόοδο σε επίπεδο τελικών καταδίκων — γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της έρευνας και της αστυνομικής δράσης.

Επιχειρήσεις είναι αλλά… τα «μεγάλα ψάρια» λείπουν

Όπως παρουσιάζουν τα ελληνικά ΜΜΕ, η αστυνομία διεξάγει επιχειρήσεις κατά οργανωμένων ομάδων — π.χ. συλλήψεις μελών μαφιόζικων σχημάτων ή διεθνικών εγκληματικών δικτύων.  Παρόλα αυτά:

• Πολυάριθμες δολοφονίες ηγετικών προσώπων της Greek Mafia δεν έχουν οδηγήσει μέχρι σήμερα στην ταυτοποίηση και σύλληψη φυσικών αυτουργών ή στον πλήρη προσδιορισμό των εντολέων και κινήτρων πίσω από αυτές.
• Συχνά τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν επικοινωνιακά τις συλλήψεις και τις «επιτυχίες» των αρχών χωρίς αναλυτική ενημέρωση για την αποτελεσματικότητα των ερευνών ή την τελική ποινική αντιμετώπιση.

Αυτό έχει δημιουργήσει μια εικόνα όπου οι αστυνομικές αρχές μοιάζουν να παλεύουν με το οργανωμένο έγκλημα, αλλά η μάχη παραμένει ανολοκλήρωτη και χωρίς σαφή αποτελέσματα.

2. Βία, Θανατηφόρα Επεισόδια και Καθημερινές Δολοφονίες

Η εγκληματικότητα δεν περιορίζεται μόνο στον οργανωμένο υπόκοσμο.

Δολοφονία Κυριακής Γρίβα – Σύμβολο Κρατικής Αδυναμίας

Μια από τις υποθέσεις που συγκλόνισε τη χώρα ήταν η δολοφονία της Κυριακής Γρίβα έξω από αστυνομικό τμήμα στην Αθήνα, στις αρχές του 2024: η ίδια είχε ζητήσει βοήθεια, αλλά σύμφωνα με δικαστικές κινήσεις αποδείχθηκε ότι οι αστυνομικές αρχές δεν παρενέβησαν επαρκώς για να τη προστατεύσουν.

Η υπόθεση πυροδότησε μια κοινωνική συζήτηση για την ανεπαρκή αντίδραση των σωμάτων ασφαλείας απέναντι σε περιπτώσεις έμφυλης βίας και κακοποίησης, και τη μετατροπή της από μεμονωμένο γεγονός σε σύμβολο κρατικής αποτυχίας να προστατεύσει ευάλωτους πολίτες.

Καθημερινή Ενίσχυση της Βίας στην Κοινωνία

Στατιστικά που δημοσιοποιήθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία δείχνουν ότι, στoυς πρώτους πέντε μήνες του 2025, η Ελλάδα κατέγραψε περίπου 28 δολοφονίες και πάνω από 20.000 κλοπές και διαρρήξεις — με εκατοντάδες περιπτώσεις σωματικών βλαβών να συμβαίνουν καθημερινά στο δημόσιο χώρο.

Αντί για ριζικές παρεμβάσεις, η δημόσια συζήτηση εστιάστηκε σε «οράματα» αστυνόμευσης και σε επικοινωνιακά δελτία τύπου που προβάλουν τις δράσεις υψηλής ορατότητας χωρίς να φωτίζουν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης.

3. Το Επικοινωνιακό Πλαίσιο: «Επιτυχίες» αντί για Αποτελέσματα

Επιχειρήσεις και Ανακοινώσεις

Η αστυνομία και η κυβέρνηση συχνά επιλέγουν να προβάλλουν μεμονωμένες επιχειρήσεις ή συλλήψεις ως αποδείξεις αποτελεσματικής δράσης — ακόμη και όταν αυτές δεν οδηγούν σε ολοκληρωμένα δικαστικά αποτελέσματα ή δεν μειώνουν μετρήσιμα την εγκληματικότητα.

Αυτή η επικοινωνιακή στρατηγική περιλαμβάνει:

• Δελτία τύπου με φωτογραφίες και ονόματα συλληφθέντων για διάφορες υποθέσεις, τονίζοντας «ενέργειες της Ελληνικής Αστυνομίας» αλλά χωρίς σημαντική ανάλυση για τον αντίκτυπο στην ασφάλεια.
• Ενημέρωση για την «εξάρθρωση» κυκλωμάτων που συχνά αφορά μικρότερα στελέχη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι έχει πλήρως ανακοπεί η δράση των εγκληματικών οργανώσεων — κάτι που στην πράξη δεν υποστηρίζεται από τα δεδομένα.
• Αναγόρευση από την ΕΛ.ΑΣ σε “εγκληματικές οργανώσεις”,  ακόμη και της παραμικρής ομάδας εγκληματιών. Αναγόρευση η οποία καταπίπτει στα δικαστήρια,  όπου η κατηγορία της “σύστασης εγκληματικής οργάνωσης” απορρίπτεται, αλλά στο μεταξύ έχει μείνει στη  κοινή γνώμη, η πομπώδης αναφορά στα δελτία τύπου της ΕΛ.ΑΣ και ο χαρακτηρισμός “επιτυχία”.

Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα «ενδοκυβερνητικής επιτυχίας» που δεν ανταποκρίνεται στην εμπειρία και την αίσθηση ασφάλειας της κοινωνίας.

4. Διάχυτες Αμφιβολίες για Αποτελεσματικότητα και Διαφάνεια

Παρά τις επικοινωνιακές επιτυχίες που προβάλλουν Κυβέρνηση και ΕΛ.ΑΣ., πολλοί αναλυτές και πολίτες εκφράζουν σοβαρές αμφιβολίες για:

• Την πλήρη εξιχνίαση των βίαιων εγκλημάτων και τον εντοπισμό των υπευθύνων.
• Τη στοχοποίηση των εγκληματικών δομών σε στρατηγικό επίπεδο και όχι μόνο την πάταξη μικρότερων εγκληματιών.
• Την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρίζας της βίας — όπως κοινωνικές ανισότητες, παραβατικότητα και διαφθορά εντός κρατικών δομών.

Συμπέρασμα: Κρατική Αδυναμία ή Επικοινωνιακή Διαχείριση;

Τα δεδομένα των τελευταίων δύο χρόνων δείχνουν ότι ενώ:

• τα σοβαρά εγκλήματα και οι δολοφονίες συνεχίζονται,
• η αστυνομία επιτυγχάνει επιμέρους συλλήψεις,
• η κυβέρνηση προβάλλει εικόνα επιτυχίας μέσω των ΜΜΕ,

η συνολική εικόνα καταγράφει πραγματική ανησυχία για την ικανότητα των αρχών να ελέγξουν και να ανατρέψουν την τάση βίας, αντί να περιορίζονται σε επικοινωνιακές «νίκες» που προσφέρουν στιγμιαία κάλυψη στα ΜΜΕ χωρίς ουσιαστικό αντίκτυπο στην ασφάλεια των πολιτών.

Αγγελος Αγραφιώτης

Πολιτευτής ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ Μαγνησίας

photo:zougla.gr-lykavitos.gr