«Χωρίς GPS, χωρίς επικοινωνίες και δίπλα σε 1 εκατ. βαρέλια πετρελαίου»: Ναυτικοί σε απόγνωση στα Στενά του Ορμούζ

Παγιδευμένοι σε μια από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες περιοχές του κόσμου βρίσκονται χιλιάδες ναυτικοί, μετά το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν. Με δεξαμενόπλοια γεμάτα πετρέλαιο, παρεμβολές στο GPS και περιορισμένη επικοινωνία, τα πληρώματα παραμένουν αγκυροβολημένα, περιμένοντας την εξέλιξη ενός πολέμου που εκτυλίσσεται γύρω τους.

Η εφημερίδα The Guardian επικοινώνησε με μέλος του πληρώματος ενός εκ των δεξαμενόπλοιων που έχουν παγιδευτεί και που συνήθως μεταφέρουν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή σε λιμάνια σε όλο τον κόσμο.

«Όταν ο [Ντόναλντ] Τραμπ είπε ότι το Ιράν είχε 10 ημέρες για να συμφωνήσει στη συμφωνία του, αλλιώς θα συνέβαιναν άσχημα πράγματα, έκανα τους υπολογισμούς μου και σκέφτηκα ότι ίσως να κολλήσουμε εδώ. Και έτσι έγινε», ανέφερε ο ναυτικός.

Από μια καμπίνα κάτω από το κατάστρωμα, εξήγησαν πώς το πλήρωμα παρακολουθούσε τις εκρήξεις να φωτίζουν τον ουρανό, ενώ φόρτωναν το πλοίο με αργό πετρέλαιο σε ένα βιομηχανικό συγκρότημα στον Κόλπο.

Αρχικά, το πλήρωμα έλαβε εντολή να σταματήσει τη φόρτωση του πετρελαίου, αλλά λίγες ώρες αργότερα του ζητήθηκε να επιστρέψει και να συνεχίσει να γεμίζει το δεξαμενόπλοιο.

«Εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε GPS, δεν είχαμε επικοινωνία και βρισκόμασταν πάνω από ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου που επέπλεαν», δήλωσε το μέλος του πληρώματος.

«Τώρα είμαστε αγκυροβολημένοι στα ανοικτά των ακτών του Ντουμπάι και φαίνεται ότι θα μείνουμε εδώ επ’ αόριστον. Είμαστε αδύναμοι, απλά περιμένουμε και ελπίζουμε να μην μας συμβεί τίποτα», πρόσθεσε.

Το στενό από όπου περνά το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου

Μετά την έκρηξη του πολέμου το Σάββατο, η Επαναστατική Φρουρά του Ιράν δήλωσε ότι θα «κατέβαζε φωτιά» σε κάθε δυτικό δεξαμενόπλοιο που θα προσπαθούσε να περάσει από το στενό, ένα θαλάσσιο πέρασμα από το οποίο διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου με δεξαμενόπλοια.

Συνήθως, περίπου 100 δεξαμενόπλοια διέρχονται καθημερινά από αυτή την εμπορική αρτηρία, αλλά η θαλάσσια κυκλοφορία έχει διακοπεί καθώς η στρατιωτική επιθετικότητα έχει αυξηθεί και τα έξοδα ασφάλισης έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Σύμφωνα με την εταιρεία θαλάσσιων δεδομένων Lloyd’s List, περίπου 200 δεξαμενόπλοια, τα οποία δεν υπόκεινται σε κυρώσεις, έχουν εγκλωβιστεί στο στενό, καθώς και εκατοντάδες άλλα πλοία, αφήνοντας χιλιάδες μέλη πληρωμάτων ουσιαστικά παγιδευμένα σε μια ζώνη πολέμου.

Ο ναυτικός βρίσκεται στο δεξαμενόπλοιο εδώ και τρεις μήνες και επρόκειτο να επιστρέψει στην Ευρώπη μόλις το πλοίο φορτωθεί με αργό πετρέλαιο και είναι έτοιμο να αναχωρήσει για την Ανατολική Ασία. Συνολικά, υπάρχουν περισσότεροι από 20 ναυτικοί στο πλοίο, μεταξύ των οποίων υπήκοοι των Φιλιππίνων και της Ινδίας.

«Στέλνουμε μηνύματα κάθε λίγες ώρες στον ιδιοκτήτη του δεξαμενόπλοιου για να του αναφέρουμε ότι είμαστε καλά. Σε απάντηση, έχουμε λάβει γενικά μηνύματα σχετικά με μια γραμμή βοήθειας για την ψυχική υγεία. Αλλά αυτό είναι όλο», ανέφεραν.

«Αν ήθελαν να κάνουν κάτι περισσότερο, θα μπορούσαν να ξεκινήσουν παρέχοντας περισσότερη πρόσβαση στο διαδίκτυο. Έχουμε δωρεάν πακέτο δεδομένων, αλλά μετά πρέπει να πληρώνουμε. Κυρίως διαβάζω ειδήσεις ή στέλνω μηνύματα σε φίλους και συγγενείς, αλλά το διαδίκτυο δεν είναι πάντα διαθέσιμο, επειδή το σήμα GPS εδώ παρεμβάλλεται από τους Ιρανούς ή τους Αμερικανούς. Η μητέρα μου έχει πανικοβληθεί», πρόσθεσε ο ναυτικός.

Ο κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία

Ο αποκλεισμός έχει προκαλέσει άνοδο στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου και απειλεί να πυροδοτήσει την παγκόσμια οικονομία, τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό. Όσο περισσότερο παραμένει κλειστό το στενό για τη διέλευση, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία – και για τους χιλιάδες ναυτικούς που κρατούνται όμηροι από τις περιστάσεις.

Τουλάχιστον έξι πλοία έχουν δεχτεί επίθεση και δύο ναυτικοί έχουν σκοτωθεί. Την Τετάρτη αναφέρθηκε μια μεγάλη έκρηξη σε ένα πετρελαιοφόρο κοντά στις ακτές του Κουβέιτ.

«Οι άνθρωποι προσπαθούν να συνεχίσουν τη δουλειά τους, αλλά αυτό έχει το τίμημά του», είπε ο ναυτικός. «Και καθώς περνούν οι μέρες, φαίνεται όλο και πιο εξωπραγματικό το γεγονός ότι συνεχίζουμε να δουλεύουμε κανονικά εν μέσω όλων αυτών. Ακούμε τα στρατιωτικά αεροπλάνα, βλέπουμε μερικές φορές εκρήξεις στον ουρανό, είναι μια πολύ περίεργη κατάσταση.

Οι άνθρωποι μπορεί να πηγαίνουν στο γυμναστήριο ή να βλέπουν ταινίες στις καμπίνες τους στον ελεύθερο χρόνο τους. Μερικοί πηγαίνουν για ψάρεμα το βράδυ, αλλά για προφανείς λόγους πρέπει να κρατάμε τα φώτα στο ελάχιστο, ώστε να μην τραβάμε την προσοχή».

Ο Στίβεν Κότον, γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF), ενός συνδικάτου που εκπροσωπεί 1,2 εκατομμύρια ναυτικούς, έχει κατακλυστεί από αιτήματα για πληροφορίες από τα μέλη του.

«Οι ναυτικοί είναι μερικές φορές αόρατοι», είπε. «Βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή και οι οικονομίες μας δεν μπορούν να επιβιώσουν [χωρίς αυτούς]. Αλλά ας είμαστε σαφείς: οι ναυτικοί είναι αθώοι πολίτες. Απλώς βρίσκονται σε ένα πλοίο σε μια περιοχή που είναι εξαιρετικά εκρηκτική αυτή τη στιγμή».

Η ένωση δέχεται απελπισμένες ερωτήσεις σχετικά με το αν είναι δυνατόν να επαναπατριστούν οι ναυτικοί που θέλουν να εγκαταλείψουν το πλοίο τους και την περιοχή.

«Δεν μπορείς απλά να αποβιβαστείς από ένα πλοίο», είπε ο Κότον. «Η απάντηση από τους περισσότερους πλοιοκτήτες είναι ότι είναι απαγορευμένη ζώνη. Αυτό που διερευνούμε είναι τι μπορούμε να κάνουμε».

Το μέλος του πληρώματος είπε ότι το δεξαμενόπλοιο τους έχει αρκετά τρόφιμα για περίπου 60 ημέρες και είναι εξοπλισμένο με εξοπλισμό αφαλάτωσης για την παραγωγή νερού επί του σκάφους, αν και τελικά μπορεί να χρειαστεί να γίνει διανομή με δελτίο.

«Δεν νομίζω ότι το πρόβλημα είναι η τροφοδοσία των πλοίων. Όταν όλα αρχίζουν να τραβούν σε μάκρος και οι άνθρωποι πρέπει να ανακουφιστούν αλλά δεν μπορούν, το ψυχολογικό άγχος γίνεται το κύριο πρόβλημα. Πολλοί ναυτικοί θα θυμούνται την πανδημία όταν ήταν παγιδευμένοι στο πλοίο για μήνες και μήνες, χωρίς να μπορούν να αποβιβαστούν», δήλωσε ο Nτέιβιντ Άπλτον, επικεφαλής του συνδικάτου Nautilus International

«Όλα είναι προφανώς αβέβαια, γιατί δεν έχουμε ιδέα πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση. Η τελική μας θέση είναι ότι οι ναυτικοί δεν πρέπει να θεωρούνται αναλώσιμοι. Είναι μια πολιτική καριέρα», πρόσθεσε.

Κανένας πλοιοκτήτης δεν μπορεί να αναγκάσει έναν ναυτικό να αναλάβει θέση σε περιοχή υψηλού κινδύνου, γεγονός που θέτει το ερώτημα ποιος θα αντικαταστήσει όσους έχουν κολλήσει στο πλοίο, ακόμη και αν μια αποστολή διάσωσης ήταν εφικτή από λογιστικής άποψης.

«Ποιος θα ήταν πρόθυμος να πάρει τη θέση μου; Θα έπρεπε να είσαι πραγματικά απελπισμένος για δουλειά», είπε ο ναυτικός. «Ειλικρινά, όταν φτάσω στο σπίτι, θέλω ένα πολύ δυνατό ποτό μόλις φτάσω. Αλλά κυρίως ανυπομονώ να δω τα κατοικίδια μου, την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Υπάρχουν εκατοντάδες άλλοι στην ίδια θέση με εμάς και ανησυχώ πραγματικά ότι δεν θα μας ακούσουν, όταν συμβαίνουν τόσα άλλα φρικτά πράγματα.

Η θλιβερή αλήθεια είναι ότι μέλη του πληρώματος έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας να διασχίσουν το Ορμούζ ή απλά επειδή βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή».

ieidiseis.gr

AP Photo/Jon Gambrell, File