Σε δεινή θέση βάζει την ΔΥΠΑ το πόρισμα-φωτιά της OLAF, που αποκαλύπτει ένα όργιο κακοδιαχείρισης και ελλιπούς εποπτείας στα προγράμματα κατάρτισης.

Η απαίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για επιστροφή 1,6 εκατομμυρίου ευρώ δεν είναι απλώς μια δημοσιονομική διόρθωση, αλλά μια ηχηρή επιβεβαίωση της αποτυχίας των ελεγκτικών μηχανισμών.

Σύστημα «φάντασμα» με τις ευλογίες της ΔΥΠΑ

Τα στοιχεία που έρχονται στο φως περιγράφουν μια εικόνα διάλυσης. Η ΔΥΠΑ, που συχνά διαφημίζει την «ψηφιακή μετάβαση» και την «αναβάθμιση των δεξιοτήτων», βρίσκεται έκθετη μπροστά σε μια συστηματική πρακτική υπερχρεώσεων και πλασματικών στοιχείων.

Η έρευνα δείχνει ότι η ΔΥΠΑ δήλωνε χιλιάδες συμμετέχοντες που δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους σε αίθουσα (ή σε πλατφόρμα), με σκοπό να εισπραχθούν τα σχετικά κονδύλια. Τα ποσοστά συμμετοχής προκαλούν σοκ:

• Στη ΔΥΠΑ, το πρόγραμμα εκτελέστηκε μόλις κατά 13%.
• Στους αναπήρους, το ποσοστό έπεσε στο 29%.

Είναι προφανές ότι η εποπτεία των φορέων που υλοποίησαν αυτά τα προγράμματα ήταν από ανύπαρκτη έως προσχηματική, επιτρέποντας σε συγκεκριμένα συμφέροντα να κερδοσκοπούν εις βάρος των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Το «απαράδεκτο» μοντέλο της τηλεκατάρτισης

Η Κομισιόν δεν μασάει τα λόγια της, χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» την επιλογή να γίνει το 80% της θεωρητικής εκπαίδευσης εξ αποστάσεως, ειδικά σε κρίσιμες περιοχές όπως αυτές της απολιγνιτοποίησης. Η εμμονή σε αυτό το μοντέλο, που συχνά χρησιμοποιείται ως όχημα για τη μείωση του κόστους των παρόχων και την αύξηση του κέρδους τους, αποδεικνύεται πλέον με τη σφραγίδα της OLAF ως μια αποτυχημένη και ύποπτη πρακτική.

Πληρώνουν οι φορολογούμενοι τα «σπασμένα»

Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι η τύχη των χρημάτων. Αντί να διασφαλίσουν ότι το 1,6 εκατ. ευρώ θα ανακτηθεί από τους εργολάβους που υπο-εκτέλεσαν τα προγράμματα, η επιστροφή των χρημάτων στις Βρυξέλλες θα γίνει από το ταμείο του κράτους.