Η Απάτη της «Αριστείας»: Πολιτικά Πλυντήρια Πτυχίων και ο Εξευτελισμός των Ενόπλων Δυνάμεων

Η Ελλάδα της «αριστείας» αποκαλύπτεται πλέον ως μια χώρα δύο ταχυτήτων, όπου η ηθική και η αξιοκρατία θυσιάζονται στον βωμό των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Από τη μία, η πολιτική ελίτ που «καθαρίζει» εκκρεμότητες με συνοπτικές διαδικασίες, και από την άλλη, τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που αντιμετωπίζονται ως επαγγελματίες δεύτερης κατηγορίας. Η κραυγαλέα αντίθεση ανάμεσα στην περίπτωση του βουλευτή Μακάριου Λαζαρίδη και τη χρόνια ακαδημαϊκή απαξίωση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών (ΑΣΕΙ-ΑΣΣΥ) δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική αστοχία· είναι ένας κυνικός θεσμικός εμπαιγμός.

Δύο Μέτρα και Δύο Σταθμά
Βλέπουμε το κράτος να επιδεικνύει μια πρωτοφανή «ευελιξία» για να τακτοποιήσει τους τίτλους σπουδών πολιτικών στελεχών. Μέσα από φωτογραφικές ερμηνειες και διαδικασίες fast-track, το σύστημα βαφτίζει το κρέας ψάρι, εξασφαλίζοντας ακαδημαϊκό status σε εκλεκτούς χωρίς πολλά ερωτήματα.
Την ίδια στιγμή, η ίδια Πολιτεία αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει την ισοτιμία των πτυχίων των Στρατιωτικών Σχολών. Χιλιάδες στελέχη παραμένουν εγκλωβισμένα σε μια ακαδημαϊκή «χωματερή», την ώρα που το επίπεδο εκπαίδευσης στις σχολές αυτές είναι διεθνώς αναγνωρισμένο για τη σκληρότητα και την αρτιότητά του.

Ο Σουρεαλισμός του Εξευτελισμού
Το αποτέλεσμα αγγίζει τα όρια της παράνοιας: Ο Αρχηγός Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού, ο άνθρωπος στον οποίο η πατρίδα εμπιστεύεται την επιχειρησιακή ισχύ στο Αιγαίο και τη ζωή χιλιάδων ναυτών, θεωρείται από το ελληνικό κράτος νομικά «ανίκανος» να κυβερνήσει μια λάντζα στη γραμμή Πέραμα-Παλούκια.
Είναι βαθιά υποτιμητικό, σχεδόν υβριστικό, να απαιτείς από τον στρατιωτικό να είναι ο εγγυητής της εθνικής κυριαρχίας, αλλά να του αρνείσαι το δικαίωμα να λογίζεται επιστήμονας στον τομέα του. Όταν ένα πολιτικό γραφείο έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τη γέφυρα μιας φρεγάτας ή τα έδρανα μιας Στρατιωτικής Σχολής, τότε η «αριστεία» δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κακόγουστη φάρσα.

Η Υποτίμηση της Νοημοσύνης μας
Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν προσβάλλει μόνο τους στρατιωτικούς. Υποτιμά βάναυσα τη νοημοσύνη όλων των πολιτών. Το σύστημα θεωρεί ότι οι πολίτες είναι τυφλοί μπροστά στην αδικία και ότι οι στρατιωτικοί θα συνεχίσουν να υπομένουν την απαξίωση σιωπηλά, επειδή το επιβάλλει το καθήκον.

«Σταματήστε να χειροκροτάτε στις παρελάσεις και δώστε στα στελέχη την ισοτιμία που δικαιούνται. Η αξιοπρέπεια της στολής δεν μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό των πολιτικών διευκολύνσεων.»
Η Πολιτεία οφείλει να αντιληφθεί ότι η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς διαρρηγνύεται όταν η «αριστεία» γίνεται εργαλείο για τους λίγους και εμπόδιο για εκείνους που φυλάνε Θερμοπύλες. Η ισοτιμία δεν είναι χάρη· είναι χρέος.
Η ισοτιμία είναι δικαίωμα όλων και υποχρέωση της πολιτείας.

militaire.gr