Έβερεστ: 274 άνθρωποι έφτασαν στην κορυφή σε 24 ώρες – Η μαζική ανάβαση, οι ανησυχίες για υπερσυνωστισμό και η «ζώνη του θανάτου»

Το νέο ιστορικό ρεκόρ που καταγράφηκε φέτος στο Έβερεστ, καθώς 274 ορειβάτες έφτασαν στην κορυφή μέσα σε ένα μόνο 24ωρο από τη νεπαλέζικη πλευρά του βουνού, προβληματίζει έντονα την παγκόσμια ορειβατική κοινότητα, εξαιτίας του κινδύνου που εγκυμονεί με τον υπερσυνωστισμό. Εξάλλου, από αρχές Μαϊου μέχρι και σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους πέντε ορειβάτες εκ των οποίων οι δυο την ημέρα που σημειώθηκε το ρεκόρ ανάβασης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ημερήσια επίδοση που έχει σημειωθεί ποτέ στη νότια διαδρομή προς το ψηλότερο σημείο του πλανήτη, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των 223 αναβάσεων που είχε καταγραφεί το 2019.

Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν από τα τελευταία μέτρα της ανάβασης έδειξαν μεγάλες ουρές ορειβατών κοντά στη ζώνη κορυφής, επαναφέροντας τη διεθνή συζήτηση για την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στο Έβερεστ και ιδιαίτερα για τον αυξανόμενο συνωστισμό στις ημέρες που οι καιρικές συνθήκες επιτρέπουν την τελική προσπάθεια προς την κορυφή.

Το Έβερεστ, με ύψος 8.849 μέτρα, εξακολουθεί να θεωρείται η μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε ορειβάτη. Από την πρώτη επιτυχημένη ανάβαση του Έντμουντ Χίλαρι και του Τένσινγκ Νοργκέι το 1953 μέχρι σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι έχουν επιχειρήσει να φτάσουν στην κορυφή, ενώ περισσότεροι από 3.000 ορειβάτες έχουν καταφέρει να σταθούν στο υψηλότερο σημείο της Γης.

Παρά την εξέλιξη του εξοπλισμού και τη βελτίωση της οργάνωσης των αποστολών, η ανάβαση εξακολουθεί να θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη. Το δυσκολότερο κομμάτι βρίσκεται πάνω από τα 8.000 μέτρα, σε μια περιοχή που είναι γνωστή ως «ζώνη θανάτου». Ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιείται επειδή σε αυτό το υψόμετρο η ποσότητα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα είναι τόσο χαμηλή ώστε το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να λειτουργήσει φυσιολογικά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η παρατεταμένη παραμονή μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εξάντληση, υποξία, πνευμονικό ή εγκεφαλικό οίδημα και γι’ αυτό οι ορειβάτες προσπαθούν να περάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τη συγκεκριμένη ζώνη.

Ακριβώς γι’ αυτό οι εικόνες με ουρές ανθρώπων σε τόσο μεγάλο υψόμετρο προκαλούν ανησυχία στην παγκόσμια κοινότητα της ορειβασίας. Οι καθυστερήσεις στη διαδρομή σημαίνουν μεγαλύτερη παραμονή σε συνθήκες εξαιρετικά χαμηλού οξυγόνου και αυξημένο κίνδυνο για όσους επιχειρούν την ανάβαση.

Ανάλογες εικόνες είχαν καταγραφεί και το 2019, όταν φωτογραφίες από ουρές ορειβατών κοντά στην κορυφή είχαν κάνει τον γύρο του κόσμου. Εκείνη τη χρονιά, 11 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της ορειβατικής περιόδου και αρκετοί ειδικοί είχαν συνδέσει τον αυξημένο συνωστισμό με τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι αποστολές σε μεγάλα υψόμετρα.

Η φετινή περίοδος ξεκίνησε με καθυστέρηση λόγω προβλημάτων στη διαδρομή προς την κορυφή και εξαιτίας επικίνδυνου παγοσχηματισμού σε βασικό σημείο της ανάβασης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλές αποστολές να περιμένουν το ίδιο περιορισμένο «παράθυρο» καλού καιρού για να κινηθούν προς την κορυφή. Όταν οι καιρικές συνθήκες βελτιώθηκαν, μεγάλος αριθμός ομάδων ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα την τελική ανάβαση, δημιουργώντας ξανά συμφόρηση στα πιο στενά περάσματα της διαδρομής.

Οι περισσότεροι ορειβάτες φτάνουν στο base camp του Έβερεστ στα μέσα Απριλίου και παραμένουν εκεί για αρκετές εβδομάδες ώστε να εγκλιματιστούν στις συνθήκες μεγάλου υψομέτρου. Από τα μέσα Μαΐου μέχρι τις αρχές Ιουνίου επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τις λίγες ημέρες κατά τις οποίες οι άνεμοι μειώνονται και οι θερμοκρασίες επιτρέπουν ασφαλέστερη κίνηση προς την κορυφή.

Το χρονικό περιθώριο θεωρείται ιδιαίτερα περιορισμένο και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που δημιουργείται συνωστισμός κάθε χρόνο στο τέλος της ορειβατικής περιόδου. Οι περισσότερες αποστολές έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα επιστροφής και αν δεν καταφέρουν να πραγματοποιήσουν την ανάβαση μέσα στις διαθέσιμες ημέρες, οι ορειβάτες είναι υποχρεωμένοι να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν την επόμενη χρονιά.

Η ανάβαση στο Έβερεστ παραμένει μία από τις ακριβότερες ορειβατικές αποστολές στον κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία εταιρειών που οργανώνουν αποστολές, το συνολικό κόστος μπορεί να ξεκινά από περίπου 40.000 δολάρια ανά άτομο και να αυξάνεται σημαντικά ανάλογα με το επίπεδο υποστήριξης που θα επιλέξει κάθε ορειβάτης. Στο ποσό περιλαμβάνονται η άδεια αναρρίχησης, οι υπηρεσίες διοργάνωσης, οι Sherpa οδηγοί, οι φιάλες οξυγόνου, ο εξοπλισμός και η πολυήμερη παραμονή στο βουνό.

Μόνο η άδεια αναρρίχησης που εκδίδεται από το Νεπάλ κοστίζει φέτος 15.000 δολάρια. Σύμφωνα με στοιχεία του Τμήματος Τουρισμού της χώρας, μέχρι τις 21 Μαΐου είχαν εκδοθεί άδειες για 1.157 ορειβάτες. Κάτι που μεταφράζεται σε εκατομμύρια δολάρια κέρδος. Άλλωστε ο ορειβατικός τουρισμός αποτελεί βασική πηγή εσόδων για τη χώρα και στηρίζει οικονομικά χιλιάδες οικογένειες που εργάζονται γύρω από τις αποστολές, από Sherpa οδηγούς και μεταφορείς μέχρι ξενοδοχεία, πρακτορεία και εταιρείες logistics. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Νεπάλ δέχεται εδώ και χρόνια κριτική για τον μεγάλο αριθμό αδειών που εκδίδει.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί επαγγελματίες της ορειβασίας ζητούν αυστηρότερα κριτήρια συμμετοχής και καλύτερο έλεγχο της εμπειρίας όσων επιχειρούν την ανάβαση. Όπως επισημαίνουν, η φυσική κατάσταση από μόνη της δεν αρκεί για ένα βουνό τέτοιου επιπέδου και η εμπειρία σε μεγάλα υψόμετρα θεωρείται βασικός παράγοντας ασφάλειας.

Παράλληλα με το νέο ρεκόρ αναβάσεων, η φετινή περίοδος συνοδεύτηκε και από θανατηφόρα περιστατικά, γεγονός που επανέφερε τη συζήτηση για τους κινδύνους στο βουνό. Όπως προαναφέρθηκε από τις αρχές Μαϊου μέχρι σήμερα πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ από το 1921 μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 345 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στην κορυφή του Έβερεστ. Σε πολλές περιπτώσεις οι σοροί παραμένουν στο βουνό επειδή η απομάκρυνσή τους θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη.

topontiki.gr