Σε φιάσκο εξελίσσεται το «Predator των δρόμων»: Μόλις το 7% των παραβάσεων είναι έγκυρες!

Το μεγάλο project των «έξυπνων» καμερών Τεχνητής Νοημοσύνης για τον ΚΟΚ, που η κυβέρνηση παρουσίαζε ως επανάσταση στην οδική ασφάλεια, κινδυνεύει να καταλήξει σε ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκα της ψηφιακής διακυβέρνησης αφού μόλις το 7% των παραβάσεων που έχουν καταγραφεί μπορούν να θεωρηθούν έγκυρες και να στοιχειοθετηθεί το πρόστιμο.

Οι κάμερες που έχουν ήδη εγκατασταθεί ή δοκιμαστεί παρουσιάζουν εντυπωσιακά χαμηλή αξιοπιστία.

Το 93% των παραβάσεων απορρίπτεται λόγω τεχνικών λαθών, κακής αναγνώρισης πινακίδων, ελλιπών δεδομένων ή δικαστικών αμφισβητήσεων.

Ειδικότερα από τις περίπου 13.000 κλήσεις που βεβαιώθηκαν από τις αρχές Απριλίου μέχρι τα μέσα Μαΐου, ελέγχθηκαν οι 5.500.

Από αυτές, μόνο οι 400 (δηλαδή το 7%) ήταν πραγματικές παραβάσεις. Οι υπόλοιπες ακυρώθηκαν ή απορρίφθηκαν λόγω λαθών της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Οι κάμερες έχουν κάνει εντυπωσιακά λάθη, όπως:Πρόστιμο 150 ευρώ σε οδηγό επειδή η κάμερα «είδε» συνοδηγό χωρίς ζώνη. Στην πραγματικότητα ήταν συσκευή ατμίσματος.

Οδηγός που τιμωρήθηκε για χρήση κινητού, ενώ απλώς έξυνε το κεφάλι του.

Πολλαπλά περιστατικά όπου η AI μπερδεύτηκε με ρούχα, αντικείμενα ή φυσιολογικές κινήσεις οδηγών.

Το κόστος του εγχειρήματος είχε ήδη προκαλέσει σάλο: περίπου 88.000 ευρώ ανά κάμερα (συμπεριλαμβανομένης εγκατάστασης, συντήρησης και λογισμικού).

Τώρα προστίθεται και η απόλυτη αναποτελεσματικότητα του συστήματος. Με άλλα λόγια, οι πολίτες κινδυνεύουν να πληρώσουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για ένα σύστημα που αποτυγχάνει να κάνει ακόμα και τη βασική του δουλειά.

Ο αρχικός διαγωνισμός των 88 εκατομμυρίων ευρώ για 1.000 κάμερες ακυρώθηκε μετά από προσφυγές εταιρειών, αλλά η κυβέρνηση φέρεται να προετοιμάζει νέο διαγωνισμό, χωρίς να έχει λυθεί το βασικό πρόβλημα της αξιοπιστίας.

Να προσθέσουμε και μία παράμετρο την οποία δεν έχει θίξει κανείς.

Αν είναι για κάθε κλήση του «Predator των δρόμων» να πρέπει να ελεγχθεί από άνθρωπο αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει επίσης να αναλωθούν χωρίς λόγο εκατομμύρια ανθρωποώρες!

Ποια η διαφορά τότε μεταξύ του πριν και του μετά της χρήσης καμερών ΑΙ; Και τι παραπάνω επιτυγχάνεται; Το μόνο που σίγουρα επιτυγχάνεται είναι η μαζική επιτήρηση.

Πίσω από την αποτυχία στην καταγραφή τροχαίων παραβάσεων κρύβεται κάτι πολύ πιο ανησυχητικό. Οι συγκεκριμένες AI κάμερες δεν είναι απλές «φωτογραφικές μηχανές».

Έχουν τη δυνατότητα να:

Καταγράφουν εικόνα και ήχο σε πραγματικό χρόνο
Αναγνωρίζουν πρόσωπα οδηγών και επιβατών
Αποθηκεύουν δεδομένα για μεγάλο χρονικό διάστημα
Διασταυρώνουν πληροφορίες με άλλες βάσεις δεδομένων

Με λίγα λόγια, ακόμα κι αν αποτυγχάνουν να κόψουν πρόστιμα για υπερβολική ταχύτητα, μπορούν να λειτουργήσουν άψογα ως εργαλείο μαζικής και νόμιμης παρακολούθησης των πολιτών.

Κάθε συνομιλία μέσα στο αυτοκίνητο (με ανοιχτό παράθυρο), κάθε διαδρομή, κάθε συμπεριφορά μπορεί να καταγραφεί και να χρησιμοποιηθεί «όποτε κρίνουν σκόπιμο και εύλογο» οι αρμόδιες Αρχές.

Αν το σύστημα δεν μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά για την οποία υποτίθεται ότι αγοράστηκε (την οδική ασφάλεια), τότε γιατί προχωράμε σε τέτοιες δαπάνες; Μήπως ο πραγματικός στόχος δεν ήταν ποτέ η μείωση των ατυχημάτων, αλλά η δημιουργία ενός παντοδύναμου δικτύου επιτήρησης;

Το «Predator των δρόμων» κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία όχι ως εργαλείο ασφάλειας, αλλά ως ένα ακόμα ακριβό και αναποτελεσματικό project που απειλεί τις ελευθερίες των πολιτών, ενώ την ίδια στιγμή αποτυγχάνει ακόμα και στους βασικούς του στόχους.

Εννοείται φυσικά πως για να το επιβάλουν, θα ξεκινήσει η γνωστή παραφιλολογία σύμφωνα με την οποία «όσοι δεν έχουν τίποτα να κρύψουν δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν».

Το γνωστό γελοιωδέστατο επιχείρημα για να πειστεί το «πρόβατο» να παραμείνει έτσι.

Αν ίσχυε αυτό οι τοίχοι στα σπίτια θα ήταν γυάλινοι και δεν θα υπήρχαν παραθυρόφυλλα και κουρτίνες. 

pronews.gr