Αρτέμιδα: Εξαφάνιση θρίλερ μεταφράστριας από την Κίνα – Οι τελευταίες φωτογραφίες που έστειλε στην πεθερά της

Η γυναίκα χάθηκε μυστηριωδώς το πρωί της 20ής Μαΐου – «Φοβάμαι πως ό,τι έχει συμβεί, συνέβη εκεί στο κέντρο», λέει ο κουνιάδος της μεταφράστριας από την Κίνα

Mυστήριο καλύπτει την εξαφάνιση της 50χρονης μεταφράστριας κινεζικής καταγωγής, Γιου Τινγκ. Η γυναίκα χάθηκε μυστηριωδώς το πρωί της 20ής Μαΐου αφού πήρε κάποια έγγραφα από το δημαρχείο Σπάτων που έστειλε στο σύζυγό της. Από τότε, κανείς δεν την ξαναείδε.

Οι τελευταίες φωτογραφίες που έστειλε η Γιου Τινγκ από τη στάση του λεωφορείου και μέσα σε αυτό, στην μητέρα του συζύγου της, αποδεικνύονται σήμερα πολύτιμα ντοκουμέντα στην έρευνα για την εξαφάνισή της.

Η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» κατάφερε να εντοπίσει και τον οδηγό του λεωφορείου που όπως αποδεικνύεται, την μετέφερε στο τελευταίο γνωστό σημείο της επιβεβαιωμένης διαδρομής της.

Η πεθερά της σοκαρισμένη από τις εξελίξεις περιγράφει την επικοινωνία που είχαν, πριν χαθούν τα ίχνη της.

«Της είχα πει κάποια στιγμή: “Καλά, δεν φτάνει που πηγαίνεις εκεί, πηγαίνεις και με λεωφορείο;”. Και μου απάντησε ότι με το λεωφορείο την πρόσεχαν λιγότερο. Είχε μια λογική αυτό, γιατί πολλές φορές μετέφερε χρήματα»

«Προφανώς ήταν μέσα στο λεωφορείο με τα λευκά ρούχα που φορούσε όταν έφυγε από το σπίτι. Δεν μιλήσαμε. Μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία και άλλες δύο. Συνήθιζε κάπου-κάπου να μου στέλνει φωτογραφίες». Σε μία από αυτές η Γιου Τινγκ φαίνεται να περιμένει στη στάση το λεωφορείο, ενώ σε άλλη διακρίνεται ήδη μέσα στο όχημα, λίγα λεπτά πριν χαθεί κάθε ίχνος της.

«Μου έστειλε αυτές τις φωτογραφίες χωρίς να γράψει κάτι.» Όσο περνούν οι ημέρες, η αγωνία μεγαλώνει και τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα.

«Δεν ήταν πολύ δεκτική στο να έχουμε καθημερινή επικοινωνία γιατί ήταν απασχολημένη συνήθως. Εγώ την έπαιρνα τηλέφωνο. Δεν μπορούσα να φανταστώ με τίποτα ότι κάτι μπορεί να συμβαίνει. Ακόμα δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω».

«Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν…»

Η ίδια εξηγεί πως από την πρώτη στιγμή το μυαλό της πήγε σε ένα ατύχημα ή κάτι κακό που συνέβη κατά τη διάρκεια των επαγγελματικών της ραντεβού.

«Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν μήπως την χτύπησε κάποιος ασυνείδητος οδηγός ή μήπως συνέβη κάτι κακό όταν πήγε για εισπράξεις στο κέντρο της Αθήνας στα σπίτια των Κινέζων. Της έλεγα συνέχεια να προσέχει γιατί εκεί μένουν κυρίως αλλοδαποί από το Πακιστάν. Δεν ήταν όμως άνθρωπος αφελής που θα εμπιστευόταν εύκολα κάποιον».

«Εύχομαι να λυθεί αυτό το μυστήριο γιατί είναι πολύ περίεργο για μένα και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Φοβάμαι ότι μπορεί να της έχει συμβεί κάτι κακό. Η λογική εκεί με παραπέμπει. Δεν μπορεί να μη μας τηλεφωνούσε τόσες μέρες».

Στο πλαίσιο της έρευνας, το «Τούνελ» συνομίλησε και με τον οδηγό που εκτελούσε το δρομολόγιο του λεωφορείου 305 εκείνη την ημέρα. Ο κύριος Σπύρος, θυμάται με σαφήνεια τη διαδρομή της.

«Η κυρία αυτή έμπαινε αρκετές φορές στο 305. Ήταν ένα άτομο πολύ σοβαρό. Συνήθως την έβλεπα να επιβιβάζεται στην στάση Υπαπαντής. Εκείνη την ημέρα όμως περίμενε στη στάση Δημάρχου Μπέκα απέναντι από το δημαρχείο και μπήκε στο λεωφορείο».

Η εικόνα της έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη του. «Απ’ ό,τι θυμάμαι κατέβηκε στο Νομισματοκοπείο. Έμπαινε από την μεσαία πόρτα και καθόταν συνήθως στις μπροστινές θέσεις. Την είδα να κατεβαίνει στο τέρμα. Πολύ σεμνή κυρία, σοβαρή».

Αρτέμιδα: «Στο τμήμα της περιοχής μάς είπαν να ψάξουμε μόνοι μας…»

Ο κουνιάδος της αγνοούμενης μίλησε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» και περιέγραψε τις πρώτες δραματικές ημέρες μετά την εξαφάνιση, όταν η οικογένεια προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί.

«Εμείς να βρεθεί θέλουμε. Αυτό μας καίει. Να βρεθεί, γιατί είναι άνθρωπος της οικογένειας. Την αγαπάμε…».

Ο ίδιος ανέλαβε να δηλώσει επίσημα την εξαφάνισή της, καθώς ο σύζυγός της βρισκόταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε επαγγελματικό ταξίδι στην Κίνα. «Εγώ έκανα τη δήλωση της εξαφάνισης γιατί ο αδελφός μου απουσίαζε στην Κίνα. Είναι τεράστια η χώρα και βρισκόταν σε ένα λιμάνι στο πουθενά. Ήρθε το συντομότερο δυνατόν. Η δουλειά του είναι τέτοια που πηγαίνει όπου υπάρχει ανάγκη να επισκευαστεί κάποιο πλοίο. Είναι αρχιμηχανικός σε μία εταιρεία με καράβια».

Όπως περιγράφει, η ανησυχία κορυφώθηκε όταν μπήκε στο σπίτι της Γιου Τινγκ και του αδελφού του και διαπίστωσε ότι όλα έμοιαζαν να έχουν μείνει ακριβώς όπως τα είχε αφήσει.

«Στις 10 Ιουνίου μπήκα στο σπίτι, αφού μου είπε ο αδελφός μου πώς να μπω μέσα. Αμέσως μετά πήγα κατευθείαν στο Αστυνομικό Τμήμα Σπάτων».

Εκεί, όπως καταγγέλλει, η αντιμετώπιση που συνάντησε τον άφησε άφωνο. «Μας είπαν ότι δεν έχει χαρακτηριστικά εξαφάνισης. Τους λέω “με κοροϊδεύετε;”. Μας απαντούσαν να ψαχτούμε μόνοι μας με τις τράπεζες. Αυτές τις απαντήσεις παίρναμε. Τους λέγαμε για τα στίγματα που είχαμε εντοπίσει και δεν έδιναν σημασία».

Θυμάται μια φράση που όπως λέει, δεν θα ξεχάσει ποτέ. «Μία αξιωματικός υπηρεσίας μάς είπε ότι κανείς δεν μας απαγορεύει να ψάξουμε μόνοι μας».

Η αντιμετώπιση άλλαξε, όταν με δική του πρωτοβουλία απευθύνθηκε σε άλλο αστυνομικό τμήμα.

«Όταν πήγαμε στο Σύνταγμα και τους είπαμε τι είχε συμβεί στα Σπάτα, τους σηκώθηκε η τρίχα. Προς τιμήν τους, μόλις άκουσαν τι είχε γίνει, ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες. Έστειλαν περιπολικό στο σπίτι και τους έδειξα τα πάντα».

Ερωτήματα

Ένα από τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα αφορά στις επαγγελματικές διαδρομές της αγνοούμενης στο κέντρο της Αθήνας. Η Γιου Τινγκ διαχειριζόταν ακίνητα και εισέπραττε ενοίκια, όμως σήμερα κανείς δεν μπορεί να χαρτογραφήσει με βεβαιότητα τις κινήσεις της.

«Ξέρω ότι πήγαινε σε περιοχές στο κέντρο της Αθήνας, αλλά δεν έχουμε τρόπο να διαπιστώσουμε πού ακριβώς. Δεν ελέγχαμε ποτέ τις μετακινήσεις της. Τι να ξέρουμε κι εμείς αν βρισκόταν στη Βικτώρια, στα Κάτω Πατήσια ή στην Ομόνοια»;

Ο ίδιος θυμάται μια κουβέντα που είχαν κάνει παλαιότερα και η οποία σήμερα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.

«Της είχα πει κάποια στιγμή: “Καλά, δεν φτάνει που πηγαίνεις εκεί, πηγαίνεις και με λεωφορείο;”. Και μου απάντησε ότι με το λεωφορείο την πρόσεχαν λιγότερο. Είχε μια λογική αυτό, γιατί πολλές φορές μετέφερε χρήματα».

Με το πέρασμα των ημερών, οι φόβοι της οικογένειας γίνονται όλο και πιο έντονοι.

«Φοβάμαι πως ό,τι έχει συμβεί, συνέβη εκεί στο κέντρο. Γίνονται πάρα πολλά. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο. Δεν ήταν μια γυναίκα που είχε εχθρούς. Τα παιδιά μου κλαίνε… Ήταν η αγαπημένη τους θεία. Δεν ξέρω πια τι να σκεφτώ».

in.gr