Παύλος Πολάκης: Μαχαίρι

Στην Κρήτη συχνά οι μαντινάδες μιλούν για δίκοπα μαχαίρια: «Ένα μαχαίρι δίκοπο, στ’ άναντρο και στ’ αντρίκιο, θα κόψει και στο άδικο, θα κόψει και στο δίκιο».

Τέτοιο μαχαίρι ήταν για πολλά χρόνια στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα – ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και Πρωθυπουργού – ο Παύλος Πολάκης από τα Σφακιά, με τ’ όνομα.

Από τη μια είχε πλήρη αντίληψη ότι η ασυδοσία του δημόσιου λόγου του τον βλάπτει. Κάθε φορά που μιλούσε ήταν σαν μάνα εξ ουρανού για τους αντιπάλους του. Ο «Πολακισμός» έγινε σημαία από τον Μητσοτάκη.

Η έκκληση Τσίπρα «πάρτε του το πληκτρολόγιο» έπεφτε στο κενό. Ακόμη και ως υπουργός ο Πολάκης δεν σήκωνε κουβέντα, ούτε από τον Πρωθυπουργό. Μια φορά που κρίθηκε αναγκαίο να ψηφίσει κατά τη κυβερνητική γραμμή, τον έβαλε σε μια βάρκα και ξανοίχτηκαν, για να το συζητήσουν. Για να εμβολιαστεί, του έβγαλε το λάδι.

Από την άλλη ο Τσίπρας δεν άσκησε ποτέ το προεδρικό προνόμιο και το πρωθυπουργικό ιμπεριουμ για να τον απομακρύνει. Ακόμη και όταν ο Πολάκης ενέταξε στην προσωπική αρμοδιότητα τη σύνθεση του ψηφοδελτίου στα Χανιά, η απόφαση της απομάκρυνσής του κράτησε λίγες ώρες.

Ακόμη και αν δεν ίσχυε ότι «είχε λόγους να τον φοβάται», σίγουρα είχε πειστεί από δημοσκόπους και άλλους ότι, ο Πολάκης με δικό του κόμμα θα αφαιρούσε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα ο Πολάκης είναι το μόνο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που χαλάει τον σχεδιασμό «επιστροφής» του πρώην Πρωθυπουργού – αφού κρίσιμη παράμετρος είναι η εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς την αντίσταση του πρώην υπουργού του, θα το είχε πετύχει.

Λέγεται ότι ο Τσίπρας έφυγε από το κόμμα του και ίδρυσε καινούριο, γιατί δεν ήταν σε θέση να απομακρύνει τα «βαρίδια». Διαδοχικά περιστατικά καθιστούν ρεαλιστική αυτή την εκτίμηση.

Αν η επιλογή για αποδιάρθρωση της παλαιάς εσωκομματικής αντιπολίτευσης με τη φράξια «53+» του Τσακαλώτου – που υπήρξε ο καλύτερος υπουργός του – που διευρύνθηκε σε «Ομπρέλα» δικαιώθηκε, η παράμετρος Πολάκη περιορίζει τη σημασία της.

Κρατάει τον ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι, ως πολιτική στέγη για κάποιον που – όπως φάνηκε και στις αφηγήσεις της «Ιθάκης» – ο Τσίπρας έχει προφανείς λόγους, να μην θέλει ως αντίπαλο: τον Νίκο Παππά.

Αντίθετα η παρουσία της Δούρου – την οποία περιφρονούσε μετά το Μάτι και τον έβλαψε με την επαναδιεκδίκηση της Περιφέρειας – δεν τον απασχολεί…

Για το περιβάλλον Τσίπρα θεωρείται αποτυχία ότι είναι πλέον ορατό να έχουν στις εκλογές ανταγωνιστική δύναμη τον Πολάκη, ως κανονικό πολιτικό αντίπαλο.

Τους φέρνει στη θέση των Αθηναίων, που χρειάστηκε να τιμωρήσουν τον ποιητή Φρύνιχο, επειδή τους θύμισε τα «οικεία κακά» στο «Μιλήτου Άλωσις» – που διεκτραγωδούσε την ήττα τους, με την καταστροφή της συμμαχικής πόλης από τους Πέρσες.

Αν το επιχειρήσουν με τον Πολάκη, θα τον κάνουν πόλο συσπείρωσης όχι μόνο για παλαιούς Συριζαίους που δεν «χωράνε» στην ΕΛΑΣ, αλλά και για όσους δεν «στελεχοποιήθηκαν», δια του διορισμού τους στην πολυπληθή Κεντρική Επιτροπή.

Με άλλα λόγια ο Παύλος Πολάκης, από «γόρδιος δεσμός» που ποτέ δεν κόπηκε στον ΣΥΡΙΖΑ από τον Τσίπρα, γίνεται κακός δαίμονας και για την ΕΛΑΣ, αφού η αντιμετώπισή του είναι πάλι δίκοπο μαχαίρι…

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

intime