Απόλυτη αποτυχία το πρόγραμμα για τον Έβρο – Μόλις δύο πραγματικές μετεγκαταστάσεις

Μόλις δύο πραγματικές μετεγκαταστάσεις έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα μέσω του προγράμματος ενίσχυσης του πληθυσμού στον βόρειο Έβρο, την ώρα που εκατοντάδες αιτήσεις απορρίφθηκαν, καθώς αφορούσαν ήδη κατοίκους της περιοχής που επιχείρησαν να λάβουν την επιδότηση χωρίς ουσιαστική αλλαγή τόπου κατοικίας. Η ίδια η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου παραδέχθηκε στη Βουλή ότι το πρόγραμμα «δεν είναι πανάκεια», αναγνωρίζοντας ότι τα 10.000 ευρώ δεν αρκούν από μόνα τους για να πείσουν κάποιον να μεταφέρει τη ζωή και την εργασία του στον Έβρο.

Ένα πρόβλημα που υπήρχε εδώ και δεκαετίες

Η εικόνα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης στον Έβρο δεν αποτελεί ένα νέο φαινόμενο που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια. Η περιοχή αντιμετωπίζει εδώ και δεκαετίες τη σταδιακή ερήμωση πολλών χωριών, τη μείωση των γεννήσεων, τη φυγή των νέων προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ή το εξωτερικό και τη συρρίκνωση της τοπικής οικονομικής δραστηριότητας.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, οι απογραφές πληθυσμού, οι πανεπιστημιακές μελέτες αλλά και οι συνεχείς επισημάνσεις των τοπικών φορέων είχαν καταγράψει εδώ και χρόνια την ίδια πραγματικότητα. Παρόλα αυτά, ουσιαστικά οικονομικά κίνητρα για εγκατάσταση στην περιοχή θεσπίστηκαν μόλις πρόσφατα, όταν η δημογραφική κρίση είχε ήδη πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Σύμφωνα με το financialreport.gr, από την έναρξη του σχεδιασμού του προγράμματος υπήρχαν φωνές από την αυτοδιοίκηση, παραγωγικούς φορείς και ειδικούς που τόνιζαν ότι μια απλή οικονομική ενίσχυση δεν αρκεί για να αλλάξει κάποιος τόπο ζωής. Η απόφαση για μετακόμιση μιας οικογένειας ή ενός εργαζόμενου δεν εξαρτάται μόνο από ένα χρηματικό ποσό, αλλά από την ύπαρξη σταθερής εργασίας, κατοικίας, σχολείων, υπηρεσιών υγείας, μεταφορών και γενικότερων προοπτικών.

Οι αριθμοί του προγράμματος

Τα στοιχεία που παρουσίασε στη Βουλή η Δόμνα Μιχαηλίδου αποτυπώνουν τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Μέχρι σήμερα, μόνο δύο αιτήσεις ολοκληρώθηκαν επιτυχώς, ενώ περισσότερες από 500 απορρίφθηκαν.

Σύμφωνα με την υπουργό, μεγάλο μέρος των απορριφθεισών αιτήσεων αφορούσε κατοίκους που ήδη διέμεναν στον Έβρο και προσπάθησαν να ενταχθούν στο πρόγραμμα χωρίς να υπάρχει πραγματική μετεγκατάσταση.

Τα πρώτα αποτελέσματα οδήγησαν το υπουργείο σε αλλαγές στους όρους του προγράμματος, με στόχο να γίνει πιο ελκυστικό για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά να εγκατασταθούν στην περιοχή.

Οι αλλαγές που προβλέπονται περιλαμβάνουν:

• Προκαταβολή του 50% της επιδότησης, ώστε όσοι επιλέξουν να μετακομίσουν να έχουν διαθέσιμη οικονομική στήριξη από την αρχή.
• Ενιαία χρηματοδότηση 10.000 ευρώ ανεξάρτητα από το μέγεθος της πόλης ή του οικισμού υποδοχής, καθώς προηγουμένως υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ μεγαλύτερων πόλεων και μικρότερων περιοχών.
• Κατάργηση της προϋπόθεσης ύπαρξης συμβολαίου εργασίας πριν από τη μετακίνηση, ώστε να μην αποτελεί εμπόδιο για τους ενδιαφερόμενους.

Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με επιδόματα

Η περίπτωση του προγράμματος στον Έβρο επαναφέρει τη συζήτηση για το κατά πόσο οικονομικά κίνητρα μπορούν από μόνα τους να αντιμετωπίσουν τη δημογραφική κρίση.

Η εγκατάσταση σε μια ακριτική περιοχή αποτελεί απόφαση ζωής και προϋποθέτει περισσότερα από μια εφάπαξ οικονομική ενίσχυση. Αν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας, προσιτή κατοικία, επαρκείς υπηρεσίες υγείας, σχολικές δομές και αναπτυξιακές δυνατότητες, τότε ένα επίδομα δύσκολα μπορεί να ανατρέψει τις επιλογές των πολιτών.

Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια μέχρι να θεσπιστούν κίνητρα για την ενίσχυση του πληθυσμού σε μια περιοχή όπου η δημογραφική υποχώρηση ήταν γνωστή εδώ και δεκαετίες.

Ο Έβρος χρειάζεται όχι μόνο οικονομικές ενισχύσεις, αλλά ένα συνολικό σχέδιο ανάπτυξης, δημιουργίας θέσεων εργασίας και βελτίωσης της καθημερινότητας των κατοίκων. Διαφορετικά, ακόμη και οι πιο θετικές πρωτοβουλίες κινδυνεύουν να περιοριστούν σε αριθμούς που, όπως δείχνει η μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος, απέχουν πολύ από το να θεωρηθούν επιτυχία.

newsbreak.gr