Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι τον χτυπούν τα ΜΜΕ – Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, η τακτική «sanewashing»

Ο Ντόναλντ Τραμπ απολαμβάνει να αναπαράγει ότι αποτελεί στόχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Το Conversation εξετάζει τι συμβαίνει στην πραγματικότητα και παρουσιάζει την τακτική «sanewashing».

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2024, μετά την ομιλία του σχετικά με τα οικονομικά του σχέδια για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τραμπ ρωτήθηκε τι θα έκανε, σε περίπτωση επανεκλογής του ως προέδρου, για να καταστήσει τη φροντίδα των παιδιών πιο προσιτή.

Ο νυν Αμερικανός πρόεδρος έδωσε μια απάντηση 374 λέων χωρίς νόημα:

«Λοιπόν, θα το έκανα αυτό, και καθόμαστε – ξέρετε, ήμουν κάποιος – είχαμε τον γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο, και η κόρη μου, η Ιβάνκα, είχε τεράστια επίδραση σε αυτό το θέμα. Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Αλλά νομίζω ότι όταν μιλάτε για τα είδη των αριθμών που αναφέρω εγώ – γιατί, κοιτάξτε, η φροντίδα των παιδιών είναι φροντίδα των παιδιών. Είναι κάτι – πρέπει να την έχεις. Σε αυτή τη χώρα, πρέπει να την έχεις. Αλλά όταν μιλάς για αυτά τα ποσά σε σύγκριση με τα ποσά που αναφέρω εγώ, φορολογώντας ξένες χώρες σε επίπεδα στα οποία δεν είναι συνηθισμένες – αλλά θα το συνηθίσουν πολύ γρήγορα. Και αυτό δεν θα τις εμποδίσει να κάνουν επιχειρήσεις μαζί μας, αλλά θα επιβαρύνονται με έναν πολύ σημαντικό φόρο όταν στέλνουν προϊόντα στη χώρα μας…».

Η απάντηση του Τραμπ (ή μάλλον η απουσία απάντησης) έδειξε ότι, κατά πάσα πιθανότητα, δεν είχε σκεφτεί σοβαρά εκ των προτέρων αυτό το σημαντικό θέμα.

Η απάντησή του έδωσε επίσης πολύτιμες ενδείξεις για τη σύγχυση που επικρατεί στο κεφάλι του, όπως σημειώνει το Conversation.

Ωστόσο, πολλά από τα επακόλουθα δημοσιεύματα δεν έδωσαν καμία προσοχή σε αυτή την απάντηση, αλλά αντίθετα αναφέρθηκαν με έμφαση στις πολιτικές ιδέες που παρουσιάστηκαν στα προετοιμασμένα τμήματα της ομιλίας του.

Το άρθρο των «New York Times» σχετικά με την εκδήλωση, για παράδειγμα, είχε τον τίτλο «Ο Τραμπ ζητά τη σύσταση επιτροπής για την αποδοτικότητα, μια ιδέα που προώθησε ο Έλον Μασκ».

Το κείμενο αναφέρεται στη «συγχυσμένη και ασαφή απάντησή» του μόνο μία φορά, και μάλιστα μόνο στην 24η παράγραφο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ.

Τι είναι το «sanewashing»

Για πολλούς απογοητευμένους παρατηρητές, τονίζει το Conversation, αυτό αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού που έχει γίνει γνωστό ως «sanewashing».

Ο όρος «sanewashing» έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την τάση των δημοσιογράφων – ιδίως όταν αναφέρονται στον Τραμπ – να εστιάζουν την προσοχή τους στα συνεκτικά και φυσιολογικά (ή «λογικά») τμήματα των δηλώσεών του, αγνοώντας παράλληλα τις συχνά παράξενες και ασυνάρτητες φλυαρίες του (για παράδειγμα, σχετικά με τον φανταστικό κινηματογραφικό χαρακτήρα Χάνιμπαλ Λέκτερ).

Δείτε σχετικό βίντεο:

Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι, με αυτόν τον τρόπο, οι δημοσιογράφοι δίνουν στο ευρύ κοινό μια ανακριβή εικόνα για το ποιος είναι ο Τραμπ.

Μπορεί, μάλιστα, να συγκαλύπτουν ακούσια τις πιο ακραίες και επικίνδυνες ιδέες του, καθώς και το κατά πόσον είναι κατάλληλος να κυβερνήσει, σημειώνει το Conversation.

Η σύγκριση με τον Μπάιντεν

Στη συνέχεια, στο άρθρο του Conversation, υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024, ο Τζο Μπάιντεν είχε δεχθεί έντονη κριτική λόγω της επιδείνωσης των σωματικών και πνευματικών του ικανοτήτων, γεγονός που οδήγησε τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ να αποσυρθεί από την κούρσα τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Πολλοί θεωρούσαν ότι ο Τραμπ ήταν εξίσου (αν όχι περισσότερο) διανοητικά ακατάλληλος για το αξίωμα, αλλά αυτό δεν ήταν σαφές στους ψηφοφόρους, επειδή δημοσιογράφοι τον παρουσίαζαν με ευνοϊκό για τον ίδιο τρόπο και τον έκαναν να φαίνεται πιο φυσιολογικός και «συγκροτημένος» από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα.

Ορισμένοι σχολιαστές έφτασαν μάλιστα στο σημείο να υποστηρίξουν ότι αυτό αποκάλυπτε μια υποκείμενη «μεροληψία» μεταξύ των δημοσιογράφων, η οποία βοηθούσε τον Τραμπ να κερδίσει τις εκλογές.

Η έρευνα του Conversation

«Η πρωτοποριακή μας έρευνα αποκαλύπτει μια πιο περίπλοκη εικόνα», γράφει το Conversation.

«Αποφασίσαμε να διερευνήσουμε αν οι δημοσιογράφοι είχαν πράγματι προβεί σε ‘sanewashing’ του Τραμπ κατά την περίοδο που προηγήθηκε των προεδρικών εκλογών του 2024.

Για τον σκοπό αυτό, εστιάσαμε την ανάλυσή μας σε δύο ομιλίες, η κάλυψη των οποίων είχε προσελκύσει μεγάλη προσοχή λόγω πιθανών περιπτώσεων ‘sanewashing’», προσθέτει το γνωστό μέσο.

Ειδικότερα, το Conversation εστίασε την έρευνά του στην προαναφερόμενη ομιλία για τα οικονομικά σχέδια του Τραμπ και στην τοποθέτησή του σε μια συγκέντρωση στο Λάτρομπ στην Πενσιλβάνια, όπου ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης έκανε μια ακατάλληλη παρατήρηση για τον Άρνολντ Πάλμερ, η οποία ερμηνεύτηκε ευρέως ως αναφορά στο μέγεθος των γεννητικών οργάνων του αείμνηστου γκόλφερ.

«Πήραμε τα κείμενα αυτών των δύο ομιλιών, καθώς και εκατοντάδες ειδησεογραφικά άρθρα που τις ανέφεραν τις εβδομάδες που ακολούθησαν (τόσο από παραδοσιακές εφημερίδες όσο και από λιγότερο παραδοσιακά διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης), και τα υποβάλαμε σε μια σειρά υπολογιστικών αναλύσεων», σημειώνει το Conversation.

«Τα αποτελέσματα που δημοσιεύσαμε πρόσφατα δείχνουν ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία που υποδηλώνουν ότι γινόταν ‘sanewashing’ τόσο πριν όσο και μετά από αυτές τις δύο ομιλίες», προσθέτει.

«Διαπιστώσαμε ότι οι δημοσιογράφοι, σε γενικές γραμμές, είχαν την τάση να επικεντρώνονται μόνο σε ένα ή δύο βασικά θέματα που ανέφερε ο Τραμπ, και το έκαναν χρησιμοποιώντας γλώσσα ουσιαστικά διαφορετική από αυτή που χρησιμοποίησε ο νυν πρόεδρος.

Ωστόσο, αυτό δεν συνέβαινε συστηματικά», συμπληρώνει.

Διαφορετική αντιμετώπιση

Οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την ομιλία του Τραμπ για την οικονομία έδειξαν την τάση να επικεντρωθούν ακριβώς σε αυτό: σε θέματα φορολογίας και δημόσιων δαπανών, ενώ αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό την αποτυχημένη απάντησή του σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών.

Από την άλλη πλευρά, κατά την κάλυψη της συγκέντρωσης στο Λάτρομπ, οι δημοσιογράφοι έδειξαν πολύ μεγαλύτερη προθυμία να συζητήσουν τα σχόλια σχετικά με τον Πάλμερ, τονίζει το Conversation.

«Ίσως δεν αποτελεί έκπληξη, ωστόσο, το γεγονός αυτό παρατηρήθηκε συχνότερα στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, σε σύγκριση με τις παραδοσιακές εφημερίδες.

Διαπιστώσαμε επίσης ότι, παρά την κριτική των μέσων ενημέρωσης, υπήρχαν σημαντικές αναλύσεις σχετικά με τον ασυνάρτητο τρόπο ομιλίας του Τραμπ», προσθέτει.

Ωστόσο, τα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης έτειναν να χρησιμοποιούν πιο έντονη γλώσσα όταν το έκαναν αυτό (χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «παράξενος» και «αλλόκοτος»), ενώ τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης συνήθως επέλεγαν πιο ουδέτερη γλώσσα (όπως «ανακριβής» και «απρόβλεπτος»).

Σύμφωνα με το Conversation, αυτό υποδηλώνει ότι οι δημοσιογράφοι που εργάζονται για μέσα όπως οι New York Times ενδέχεται να αισθάνονται μεγαλύτερη ανάγκη να τηρούν τις αρχές της αμεροληψίας και, ως εκ τούτου, να αισθάνονται λιγότερο ελεύθεροι να επισημάνουν τις ασυνήθιστες πτυχές της ρητορικής του Τραμπ.

Το ερώτημα που προκύπτει

Ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο εν μέσω όλων αυτών είναι αν το «sanewashing» αποτελεί εξ αρχής ένα θεμελιώδες πρόβλημα, σημειώνει το Conversation.

«Είναι προφανές ότι είναι σημαντικό οι δημοσιογράφοι να αποτυπώνουν με ακρίβεια την πραγματικότητα στα ρεπορτάζ τους. Ωστόσο, δεν θέλουμε ούτε να περιορίζονται σε μια απλή στενογραφία, αναπαράγοντας απλώς κατά λέξη ό,τι λέει ένας πολιτικός», τονίζει.

«Στην πράξη, η ‘εξωραϊσμένη παρουσίαση’ μπορεί απλώς να αποτελεί ένα αναπόφευκτο παραπροϊόν της ίδιας της δημοσιογραφίας· της φυσικής διαδικασίας απομάκρυνσης των πληροφοριών που θεωρούνται λιγότερο σχετικές και εστίασης, αντίθετα, σε ό,τι είναι πιο σημαντικό», συμπληρώνει.

Και, πολύ συχνά, οι δημοσιογράφοι κάνουν τις σωστές επιλογές, γράφει το Conversation.

«Για να τεκμηριώσουμε αυτό το σημείο, ας επιστρέψουμε στο άρθρο που αναφέραμε νωρίτερα: ‘Ο Τραμπ ζητά τη σύσταση επιτροπής για την αποδοτικότητα, μια ιδέα που προωθεί ο Έλον Μασκ’. Η επιτροπή στην οποία αναφέρεται ο τίτλος αυτός ήταν ο οργανισμός που αργότερα θα γινόταν γνωστός ως Υπουργείο Κυβερνητικής Αποδοτικότητας (DOGE) και ο οποίος θα ήταν υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, για τη διάλυση της Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών (USAID)», σημειώνει το Conversation.

«Μόνο αυτή η πράξη προβλέπεται να οδηγήσει σε έως και 14 εκατομμύρια επιπλέον θανάτους παγκοσμίως, κάτι που είναι προφανώς πολύ πιο σημαντικό από μια ανεπαρκή απάντηση σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών.

Επομένως, οι δημοσιογράφοι πρέπει να φροντίζουν να συνεχίσουν να εφιστούν την προσοχή στις παράξενες παρεκκλίσεις του Τραμπ, χωρίς όμως να επιτρέψουν σε αυτές να αποσπάσουν την προσοχή από τις πιο σοβαρές ιδέες που κρύβονται από πίσω», καταλήγει το Conversation.

in.gr