Αστυνομικά drones : Όταν η παρακολούθηση απογειώνεται

Μέχρι σχετικά πρόσφατα, τα πράγματα ήταν σχετικά απλά και προβλέψιμα. Κάποιος τηλεφωνούσε στην αστυνομία για ένα ύποπτο αυτοκίνητο, μια διάρρηξη ή έναν καβγά και στο σημείο έφτανε μετά από λίγο ένα περιπολικό. Σε ειδικές περιπτώσεις η αστυνομία μπορούσε να χρησιμοποιήσει και drones, το οποίο χειριζόταν κάποιος αστυνομικός για να παρακολουθήσει από ψηλά μια αστυνομική επιχείρηση ή καταδίωξη.

Στις ΗΠΑ αυτή η εικόνα αρχίζει σταδιακά να αλλάζει. Και μαζί της αλλάζει κάτι πολύ σημαντικότερο, η δυνατότητα της αστυνομίας να παρακολουθεί τους πολίτες χωρίς καν να βρίσκεται κοντά τους.

Σε εκατοντάδες αμερικανικές πόλεις δημιουργούνται προγράμματα στα οποία drones μπορούν να αναλάβουν μέρος της δουλειάς που έκανε μέχρι σήμερα τα περιπολικά. Βρίσκονται σε μόνιμες βάσεις, συχνά στις στέγες δημοτικών κτιρίων, και όταν υπάρχει κάποια κλήση μπορούν να απογειωθούν και να φτάσουν στο σημείο πριν τους αστυνομικούς.

Αν κάποιος αναφέρει, για παράδειγμα, έναν ύποπτο έξω από ένα σπίτι, το drone μπορεί να φτάσει πρώτο, να τον εντοπίσει και να τον ακολουθήσει. Αν έχει κλαπεί ένα αυτοκίνητο, μπορεί να αναζητήσει την πινακίδα του και να παρακολουθεί την πορεία του από ψηλά.

Η αλλαγή δεν είναι ανεπαίσθητη. Περισσότερες από 1.000 υπηρεσίες επιβολής του νόμου και δημόσιας ασφάλειας είχαν ήδη λάβει μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο ειδικές άδειες από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας (FAA) για τέτοιες πτήσεις, σύμφωνα με δημόσια αρχεία που εξασφάλισε το Electronic Frontier Foundation (EFF). Η μεγάλη πλειονότητα είναι αστυνομικές υπηρεσίες.

Το επιχείρημα των αρχών είναι απλό. Ένα drone μπορεί να φτάσει γρηγορότερα από ένα περιπολικό, να βοηθήσει στον εντοπισμό ενός αγνοουμένου, να παρακολουθήσει έναν ύποπτο που διαφεύγει ή να δείξει στους αστυνομικούς τι τους περιμένει πριν φτάσουν σε ένα επικίνδυνο περιστατικό. Το ζήτημα είναι τι άλλο μπορεί να κάνει.

Από το έκτακτο περιστατικό στην καθημερινή αστυνόμευση

Η διαφορά αποτυπώνεται καλύτερα σε εικόνες. Τον Ιούλιο, έρευνα του Wired αποκάλυψε ώρες βίντεο από drones της αστυνομίας του Σαν Φρανσίσκο, τα οποία είχαν βρεθεί κατά λάθος διαθέσιμα στο διαδίκτυο. Δεν έδειχναν μόνο θεαματικές καταδιώξεις εγκληματιών. Σε ένα βίντεο εμφανίζονταν δύο άνδρες να παρκάρουν ένα αυτοκίνητο και στη συνέχεια να πηγαίνουν να παίξουν μπάσκετ. Σε άλλο, ένα drone αιωρούνταν πάνω από έναν νεαρό με ακουστικά που βρισκόταν μόνος σε μια ταράτσα. Οι ισχυροί φακοί των drones είχαν καταγράψει ακόμη και το εσωτερικό κατοικιών.

Και στη Νέα Ορλεάνη τα αρχεία πτήσεων δείχνουν πόσο εύκολα μπορεί να διευρυνθεί η χρήση τους. Drones στάλθηκαν για περιστατικά που αφορούσαν αστέγους και ανθρώπους με προβλήματα ψυχικής υγείας. Δύο φορές χρησιμοποιήθηκαν έπειτα από αναφορές για μια γυναίκα που προκαλούσε «αναστάτωση» στην Bourbon Street. Σε άλλη περίπτωση απογειώθηκε drone για κάποιον που είχε διαπληκτιστεί με έναν πωλητή hot dog και στη συνέχεια είχε απομακρυνθεί απ’ το σημείο.

Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες συνέπειες της νέας τεχνολογίας. Η φυσική παρακολούθηση ενός ανθρώπου είναι συνήθως δαπανηρή υπόθεση. Χρειάζονται αστυνομικοί, αυτοκίνητα και πολλές εργατοώρες. Το ίδιο ισχύει ακόμη και για τον απλό έλεγχο ενός περιστατικού. Όταν όμως ένα drone βρίσκεται ήδη σε μια ταράτσα και μπορεί να απογειωθεί μέσα σε λίγα λεπτά, το κόστος της παρακολούθησης σχεδόν εξαφανίζεται — και μαζί του μπορεί να εξαφανιστεί και το όριο για το πότε θεωρείται δικαιολογημένη.

Γιατί να σταλεί μόνο σε μια ένοπλη ληστεία και όχι σε έναν καβγά; Και εφόσον μπορεί να σταλεί σε έναν καβγά, γιατί όχι για κάποιον που ένας περαστικός θεώρησε «ύποπτο»; Σε μια ύποπτη συγκέντρωση άνω των τριών προσώπων;

Όταν η καταγραφή δεν τελειώνει με την πτήση

Και βέβαια το drone βλέπει πάντα πολλά περισσότερα. Για να φτάσει στον εκάστοτε “ύποπτο”, περνά πάνω από δρόμους, αυλές και σπίτια. Βλέπει πεζούς και αυτοκίνητα. Οι ισχυροί φακοί μπορούν να κοιτάξουν από μεγάλη απόσταση, ενώ ορισμένα συστήματα μπορούν να διαβάζουν πινακίδες αυτοκινήτων από ψηλά.

Και όσα καταγράφονται δεν χρειάζεται να εξαφανιστούν όταν το drone επιστρέψει στη βάση του. Εταιρείες αστυνομικής τεχνολογίας έχουν ήδη αναπτύξει συστήματα που επιτρέπουν τη συγκέντρωση πληροφοριών από διαφορετικές πηγές: drones, κάμερες που φορούν οι αστυνομικοί, κάμερες αναγνώρισης πινακίδων και άλλους αισθητήρες.

Το υλικό μπορεί στη συνέχεια να αναλυθεί από λογισμικό, ώστε η αστυνομία να μπορεί να αναζητήσει εκ των υστέρων συγκεκριμένα πρόσωπα, αυτοκίνητα ή πινακίδες μέσα σε τεράστιο όγκο καταγραφών. Αυτό αλλάζει τη φύση του προβλήματος.

Το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο εάν ένα drone σε παρακολουθεί σήμερα. Είναι εάν η εικόνα σου μπορεί να αποθηκευτεί σήμερα και να αποκτήσει σημασία αύριο.

Ένα αυτοκίνητο που βρέθηκε τυχαία σε έναν δρόμο. Ένας άνθρωπος που στεκόταν έξω από ένα κτίριο. Κάποιος που συμμετείχε σε μια διαδήλωση. Κανένας τους δεν χρειάζεται να ήταν ύποπτος όταν καταγράφηκε. Η αξία ενός τέτοιου συστήματος βρίσκεται ακριβώς στη δυνατότητα να επιστρέψει κάποιος αργότερα στα δεδομένα και να αναζητήσει πρόσωπα, οχήματα και κινήσεις.

Γι’ αυτό η συζήτηση στις ΗΠΑ έχει ήδη ξεπεράσει τα ίδια τα drones. Οι αντιδράσεις εναντίον των αυτοματοποιημένων συστημάτων αναγνώρισης πινακίδων έχουν οδηγήσει κατοίκους σε συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων απαιτώντας περιορισμούς στη συλλογή δεδομένων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την κατάργηση των συστημάτων μαζικής παρακολούθησης.

Η τεχνολογία προηγείται των κανόνων

Υπάρχει και κάτι ακόμη ανησυχητικό: σε ορισμένες πόλεις, η νέα πραγματικότητα δημιουργήθηκε πριν προλάβουν να αποφασίσουν γι’ αυτήν οι ίδιοι οι πολίτες και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους.

Στο Νάσβιλ, το δημοτικό συμβούλιο ανακάλυψε ότι η αστυνομία είχε ήδη ξεκινήσει δοκιμαστικό πρόγραμμα χωρίς προηγούμενη ψηφοφορία ή δημόσια ακρόαση. Μετά τις αντιδράσεις, η αστυνομία ανακοίνωσε στις 6 Αυγούστου ότι το πρόγραμμα θα τερματιζόταν.

Στη Νέα Ορλεάνη η υπόθεση πήγε ακόμη μακρύτερα. Ακτιβιστές ανακάλυψαν αλλαγή στους εσωτερικούς κανονισμούς που άνοιγε τον δρόμο, με προηγούμενη έγκριση της ηγεσίας της αστυνομίας, ακόμη και για drones που θα μπορούσαν να φέρουν όπλα. Η πρόβλεψη αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις, ενώ το δημοτικό συμβούλιο επέβαλε τελικά τη δημοσιοποίηση στοιχείων για τις πτήσεις και τους λόγους χρήσης των drones.

Η μεγάλη μπίζνα της επιτήρησης

Πίσω από την επέκταση βρίσκεται πλέον και μια ολόκληρη βιομηχανία αστυνομικής επιτήρησης. Εταιρείες όπως η Flock Safety, η Axon και η Skydio δεν πουλούν απλώς drones. Προσφέρουν κάμερες αναγνώρισης πινακίδων, κάμερες που φορούν οι αστυνομικοί, λογισμικό ανάλυσης και αποθήκευσης εικόνων και συστήματα που επιτρέπουν τη συγκέντρωση όλων αυτών των πληροφοριών σε ένα κοινό ψηφιακό περιβάλλον.

Η Skydio, για παράδειγμα, κατασκευάζει drones των οποίων η ζωντανή εικόνα μπορεί να ενσωματωθεί απευθείας στο σύστημα της Flock, δίπλα στα δεδομένα από κάμερες δρόμου, αναγνώστες πινακίδων και άλλους αισθητήρες.

Η αστυνομική παρακολούθηση δεν γεννήθηκε ασφαλώς με τα drones. Οι σημερινές μεγαλουπόλεις είναι ήδη γεμάτες κάμερες και οι αρχές χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες ελικόπτερα, βάσεις δεδομένων και κάθε είδους συστήματα εντοπισμού.

Εκείνο που αλλάζει είναι πόσο εύκολη, φθηνή και αόρατη μπορεί πλέον να γίνει η παρακολούθηση. Ένα περιπολικό που βρίσκεται έξω από το σπίτι σου το βλέπεις. Έναν αστυνομικό που σε ακολουθεί πιθανότατα κάποια στιγμή θα τον αντιληφθείς. Ένα drone που βρίσκεται εκατοντάδες μέτρα μακριά μπορεί να μη μάθεις ποτέ ότι ήταν εκεί.

Η τεχνολογία που υπόσχεται να φέρνει την αστυνομία γρηγορότερα στο σημείο ενός περιστατικού δημιουργεί ταυτόχρονα τη δυνατότητα να βρίσκεται η αστυνομία σχεδόν παντού, χωρίς να χρειάζεται να είναι πραγματικά πουθενά.

neostrategy.gr