Θα ελέγχει το Ισραήλ την αεράμυνα της Ελλάδας;

Ενα εξαιρετικά περίεργο και επικίνδυνο – για την εθνική Αμυνα – γαϊτανάκι, που ουδείς μπορεί να διακρίνει που τελειώνει η αλήθεια και αρχίζουν τα ψέματα, στήθηκε μεταξύ Αθήνας και Τελ Αβίβ, με αφορμή το σύστημα αεράμυνας που αγοράζει η Ελλάδα, έναντι αρχικά ύψους 3,035 δισεκατομμυρίων ευρώ, από το Ισραήλ. Κάτι που έχει δημιουργήσει σοβαρά ερωτηματικά, αλλά και εντονότατες ανησυχίες ως προς το εάν τα «κλειδιά» της ελληνικής αεράμυνας θα βρίσκονται σε ελληνικά ή ισραηλινά χέρια. Εάν, δηλαδή, ο αντιαεροπορικός – αντι-drone «θόλος» με την βαρύγδουπη ονομασία, «Ασπίδα του Αχιλλέα», θα ελέγχεται από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις προς όφελος της εθνικής Αμυνας ή το λογισμικό του θα είναι υπό τον έλεγχο του Ισραήλ. ‘Η, εν πάση περιπτώσει, το Ισραήλ θα έχει ταυτόχρονη, on line εικόνα και έλεγχο με τις ελληνικές ΕΔ.

Ολα ξεκίνησαν από τη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα, «Καθημερινή της Κυριακής», στον δημοσιογράφο, Θανάση Κατσικίδη, ο διευθυντής του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Αμυνας του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας Μοσέ Πατέλ. Πρόκειται για ένα πρόσωπο, το οποίο μετείχε στις διεργασίες για τη Διακρατική Συμφωνία του υπουργείου Άμυνας με την ισραηλινή πλευρά που υπογράφτηκε πρόσφατα στο Τελ Αβίβ.

Πρωτοφανές αλαλούμ με την κυβέρνηση θεατή

Σε σχετική επισήμανση ότι «η Αθήνα έχει τονίσει τη σημασία της διατήρησης του ελέγχου επί της αρχιτεκτονικής του λογισμικού που χρησιμοποιείται για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του δικτύου» και στη συνέχεια, σε ερώτηση αν «θα έχει η Ελλάδα πρόσβαση στον «πηγαίο κώδικα» (source code) που σχετίζεται με τις δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου (command and control – C2)», ο Μ. Πατέλ ήταν κάθετα αρνητικός. «Οχι. Επειδή ο «πηγαίος κώδικας» δεν περιλαμβανόταν στην άδεια χρήσης της συμφωνίας. Ωστόσο, είμαστε εκεί για να παρέχουμε υποστήριξη και συντήρηση, καθώς και κάθε είδους βοήθεια και ό,τι άλλο χρειαστεί στο μέλλον».

Κοντολογίς, ο εκπρόσωπος του Ισραήλ με γνώση των ελληνο-ισραηλινών διαπραγματεύσεων, ουσιαστικά άδειασε ότι η ελληνική πλευρά, ισχυριζόμενος ότι συναίνεσε να μην της δοθεί ο κωδικός. Μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης στην έντυπη «Καθημερινή», προκλήθηκε θύελλα αντιδράσεων. Εκτοτε, άρχισε ένα αλαλούμ στην εφημερίδα, η οποία στο μεταξύ είχε αναρτήσει τη συνέντευξη στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα της. Αίφνης το σημείο της συνέντευξης για τον «πηγαίο κώδικα» (source code) διεγράφη.

Αργότερα, ξανανέβηκε αυτό το σημείο, με την εξής αναφορά εκ μέρους της εφημερίδας: «Σημειώνεται ότι μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης στην Καθημερινή της Κυριακής, το κείμενο ανανεώθηκε online με βάση νεότερη ενημέρωση από το ισραηλινό Υπουργείο Αμυνας για τον «πηγαίο κώδικα». Η ενημέρωση υπογράμμιζε ότι οι Ισραηλινές Eνοπλες Δυνάμεις (IDF) θα προχωρήσουν στη μεταφορά τεχνογνωσίας, καθώς και στην από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας με τις ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις. Η συνεργασία θα επεκταθεί και στις ελληνικές εταιρείες που θα συμμετάσχουν στη συμπαραγωγή των οπλικών συστημάτων».

Σε ρόλο μαριονέτας

Που σταματάει η αλήθεια που ξεκινούν τα ψέματα; Τελικά, τι ισχύει; Θα δοθεί ο κώδικας στις ελληνικές ΕΔ ή όχι; Παρά τον θόρυβο που προκλήθηκε, δεν ήταν το ελληνικό υπουργείο Αμυνας που όφειλε άμεσα να πληροφορήσει την ελληνική κοινή γνώμη, αλλά το ισραηλινό, του οποίου όμως άλλα λέει το ένα στέλεχος και άλλα «διοχετεύονται» στη συνέχεια ως «διορθωτικές δηλώσεις».

Η Αθήνα, συμπεριφερόμενη ως «κομπάρσος» του Τελ Αβίβ, άφησε την πρωτοβουλία των κινήσεων στο ισραηλινό υπουργείο Αμυνας για ένα θέμα που άπτεται της εθνικής ασφάλειας της χώρας μας. Οχι του Ισραήλ. Ουδέποτε στο παρελθόν έχει συμβεί κάτι τέτοιο σε θέματα Αμυνας.

Συνιδιοκτήτης της ελληνικής αεράμυνας το Ισραήλ;

Από τη δεύτερη, «διορθωτική» απάντηση του ισραηλινού υπουργείου – την οποία άμα θέλουμε πιστεύουμε – προκύπτουν επίσης μείζονα ερωτηματικά. Τι σημαίνει ότι «οι Ισραηλινές Eνοπλες Δυνάμεις (IDF) θα προχωρήσουν στη μεταφορά τεχνογνωσίας, καθώς και στην από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας με τις ελληνικές Eνοπλες Δυνάμεις»; Από που κι’ ως που οι ισραηλινές ΕΔ θα έχουν το δικαίωμα σε «από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας» με τις ελληνικές ΕΔ;

Συνιδιοκτήτες στην αεράμυνα της χώρας έχρισε η Αθήνα το Ισραήλ; Κοντολογίς, μας λένε ότι την εικόνα που θα έχουν οι Ελληνες χειριστές του συστήματος και των ραντάρ στο Αιγαίο, στην Ανατολική Μεσόγειο και αλλού, θα την έχει ζωντανά, on line, το Ισραήλ; Και εάν αύριο το Ισραήλ τα ξαναφτιάξει με την Τουρκία, τι θα συμβεί;

Πέραν του ότι για λόγους κρατικού γοήτρου είναι απαράδεκτο, είναι και επικίνδυνο. Ποιος εγγυάται ότι η «κοινή χρήση» του συστήματος που προορίζεται αποκλειστικά για την αντιμετώπιση των απειλών που έχει η χώρα μας, δεν θα χρησιμοποιηθεί προς όφελος των εθνικών συμφερόντων του Ισραήλ; Εάν ισχύουν όλα αυτά, η υπόθεση θυμίζει Predator (κατασκοπευτικό λογισμικό, υποκλοπές), αλλά στον τομέα της Αμυνας.

Οσον αφορά το δεύτερο σκέλος της «διορθωτικής» απάντησης του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας, σύμφωνα με την οποία «η συνεργασία (σ.σ. για τον «πηγαίο κώδικα»;) θα επεκταθεί και στις ελληνικές εταιρείες που θα συμμετάσχουν στη συμπαραγωγή των οπλικών συστημάτων», προηγουμένως, στη συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ο Μοσέ Πατέλ μάλλον άφησε να εννοηθεί ότι ακόμα τίποτε δεν έχει ξεκαθαρίσει.

Ειδικότερα, στην επισήμανση ότι «οι συμφωνηθέντες όροι προβλέπουν τη συμπαραγωγή εξαρτημάτων στην ελληνική επικράτεια, με ποσοστό εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής περίπου 25%», και στην ερώτηση «ποια είναι τα κύρια στοιχεία ή εξαρτήματα των συστημάτων που θα αναπτυχθούν από τις ελληνικές εταιρείες;», ο Μ. Πατέλ απάντησε ως εξής: «Αυτό είναι κάτι στο οποίο οι βιομηχανίες μας έχουν αρχίσει να δουλεύουν σε συνεργασία με υποψήφιες ελληνικές εταιρείες. Σύμφωνα με την ελληνική απόφαση, δεν αναλύσαμε λεπτομερώς όσα έχουν συμφωνηθεί και υπογραφεί μέχρι στιγμής. Ισως όμως στο μέλλον, όταν τα πράγματα οριστικοποιηθούν, να μπορέσουμε να αναφερθούμε στα επιμέρους».

Εν τέλει, ποιος από το ισραηλινό υπουργείο Αμυνας λέγει την αλήθεια; ‘Η παίζουν την … κολοκυθιά, με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και τον καθ’ ύλη αρμόδιο υπουργό Αμυνας, Νίκο Δένδια, να παρακολουθούν αμήχανοι θεατές τις δηλώσεις και κόντρα δηλώσεις για ένα μείζον θέμα που αφορά άμεσα στην εθνική Αμυνα, αλλά και τους σκληρά φορολογούμενους πολίτες που πληρώνουν για αυτά τα οπλικά συστήματα.

Στοιχειώδης πολιτική ευθιξία επιβάλλει να δοθούν άμεσα εξηγήσεις και να μην κρύπτονται οι «αρμόδιοι» στα γραφεία τους. Να διευκρινίσουν, επιτέλους: Ποιος θα έχει τα κλειδιά της ελληνικής αεράμυνας; Η Ελλάδα ή το Ισραήλ; Το θέμα λαμβάνει ακόμα σοβαρότερες διαστάσεις, εάν ληφθεί υπόψιν ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί κρίκο στην κοινή αρχιτεκτονική ασφαλείας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο. Ως γνωστόν, και η Κύπρος προμηθεύεται αντίστοιχα συστήματα.

Να σημειωθεί πως ακριβώς τα ίδια ερωτήματα εγείρονται και ως προς την πανάκριβη αγορά των μαχητικών αεροσκαφών, F-35, από τις ΗΠΑ. Ποιος θα έχει τον έλεγχό τους; Η Αθήνα ή η Ουάσιγκτον;

Η συμβατότητα

Τέλος, ένα ακόμη θέμα που εγείρεται από τη συνέντευξη του Μοσέ Πατέλ, είναι εάν, όπως του ετέθη στην ερώτηση, θα είναι συμβατά «με άλλα οπλικά συστήματα του ΝΑΤΟ που ήδη χρησιμοποιεί η Ελλάδα, δηλαδή από τη Γαλλία, την Ιταλία και τις ΗΠΑ».

Ο ίδιος απάντησε ως εξής: «Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι, από την πρώτη μέρα, όλα τα ισραηλινά συστήματα είναι πλήρως διαλειτουργικά και διαθέτουν δυνατότητα «Link 16». Επομένως, σε κάθε περίπτωση, έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε τη σύνδεση.

Το μόνο ζήτημα αφορά το David’s Sling. Σύμφωνα με την άδεια που έχουμε λάβει από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, για να συνδεθεί το David’s Sling με άλλα κράτη ή συστήματα του ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση πρέπει να διαθέτει ένα σχέδιο ενσωμάτωσης –ένα «σχέδιο σύνδεσης» (connection plan)– και πρέπει να λάβουμε έγκριση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για να το πράξουμε.

Ομως, για τα υπόλοιπα συστήματα, το Spyder και το Barak MX, η κατάσταση είναι διαφορετική. Διαθέτουμε τη δυνατότητα, τη γνώση και δεν χρειαζόμαστε έγκριση από τις ΗΠΑ».

neostrategy.gr