Θάνατος Μαζωνάκη: Στο «μικροσκόπιο» η προποφόλη – Οι χειρισμοί του ΕΚΑΒ και τα αναπάντητα ερωτήματα

Τα δεδομένα γύρω από τη χορήγηση προποφόλης, οι ενέργειες των διασωστών του ΕΚΑΒ κατά την αντιμετώπιση του περιστατικού, αλλά και τα στοιχεία που εξακολουθούν να αναζητούνται στο πλαίσιο της ανάκρισης για την υπόθεση θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη τέθηκαν στο τραπέζι της εκπομπής «Newsroom» του ΕΡΤnews.

Για την υπόθεση τοποθετήθηκαν ο αναισθησιολόγος του Νοσοκομείου «Αττικόν», Δημήτρης Μανίκης, ο πρόεδρος των εργαζομένων του ΕΚΑΒ, Γιώργος Μαθιόπουλος, και ο ποινικολόγος Νίκος Λιμπάντσης.

Ο κ. Μανίκης αναφέρθηκε στη φαρμακολογική δράση της προποφόλης και στους κινδύνους από τη χρήση της. Όπως επισήμανε, πρόκειται για ισχυρό φάρμακο, η χορήγηση του οποίου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, όπως αναπνευστική καταστολή, πτώση της αρτηριακής πίεσης και βραδυκαρδία. Καθοριστικό ρόλο, σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν τόσο η δοσολογία, όσο και ο ρυθμός με τον οποίο χορηγείται.

«Ας ξεκινήσουμε από αυτό που ο κόσμος ονομάζει μέθη», ανέφερε, εξηγώντας ότι στην αναισθησιολογία χρησιμοποιούνται διαφορετικοί όροι για τα επίπεδα καταστολής και αναισθησίας. Όπως τόνισε, η χορήγηση προποφόλης απαιτεί κατάλληλο χώρο, εξοπλισμό και προσωπικό που να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει άμεσα πιθανές επιπλοκές.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι η συγκεκριμένη φαρμακευτική ουσία δεν μπορεί να χορηγείται με ασφάλεια σε οποιοδήποτε περιβάλλον, καθώς προϋποθέτει την παρουσία αναισθησιολόγου και τον απαραίτητο εξοπλισμό. Σύμφωνα με τον κ. Μανίκη, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα άμεσης αντιμετώπισης μιας επιπλοκής, σε περίπτωση που αυτή προκύψει.

Αναφερόμενος στο ζήτημα του λεγόμενου «αντίδοτου», ο αναισθησιολόγος υπογράμμισε ότι η προποφόλη δεν έχει ειδικό αντίδοτο. Εξήγησε ακόμη ότι εκείνος που αναλαμβάνει τη χορήγησή της οφείλει να μπορεί να υποστηρίξει την αναπνευστική λειτουργία του ασθενούς, εφόσον αυτή επηρεαστεί. Παράλληλα, απαραίτητη είναι η διαρκής καταγραφή κρίσιμων ζωτικών παραμέτρων, όπως ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση, καθώς και η μέτρηση του διοξειδίου του άνθρακα στον εκπνεόμενο αέρα.

«Δεν είναι “έδωσα το φάρμακο, δίνω το αντίδοτο, υποστηρίζω λίγο και δίνω οξυγόνο”. Είναι συντονισμένες ενέργειες», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την εκπαίδευση και την εξειδίκευση που απαιτείται για την ασφαλή διαχείριση τέτοιων περιστατικών.

Ο κ. Μανίκης στάθηκε και στις προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρχουν σε περίπτωση χορήγησης του φαρμάκου εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος. «Εάν τολμήσει κανείς να τη δώσει εκτός χώρου, πρέπει να έχει ό,τι θα υπήρχε και μέσα στο νοσοκομείο και στον χώρο που το χορηγεί», τόνισε, περιγράφοντας την ανάγκη ύπαρξης του κατάλληλου εξοπλισμού και προσωπικού για την αντιμετώπιση ενός ενδεχόμενου επείγοντος περιστατικού.

«Οι διασώστες έδρασαν σύμφωνα με το πρωτόκολλο»

Στο σκέλος της επιχειρησιακής αντιμετώπισης του περιστατικού αναφέρθηκε ο Γιώργος Μαθιόπουλος, απαντώντας στις επικρίσεις που έχουν διατυπωθεί για τους χειρισμούς των διασωστών του ΕΚΑΒ.

Όπως υποστήριξε, οι διασώστες ακολούθησαν τις προβλεπόμενες διαδικασίες κατά την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και έφτασαν στο σημείο έχοντας μαζί τους τον απαιτούμενο εξοπλισμό.

Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στην εικόνα που αντίκρισαν οι διασώστες όταν έφτασαν στο σημείο. Με βάση όσα, όπως είπε, του μετέφεραν οι ίδιοι, ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν πάνω σε κρεβάτι του ιατρείου. Κατά την εκτίμησή του, δεν είχε προηγηθεί πλήρης αντιμετώπιση της ανακοπής με τον εξοπλισμό που απαιτείται σε μια τέτοια κατάσταση.

Ο πρόεδρος των εργαζομένων του ΕΚΑΒ στάθηκε ειδικότερα στον απινιδωτή και στον τρόπο με τον οποίο οι διασώστες αξιολόγησαν την κατάσταση, χρησιμοποιώντας τον δικό τους εξοπλισμό. Όπως ανέφερε, διαπιστώθηκε μυδρίαση και στα δύο μάτια, ενώ στη συνέχεια τοποθετήθηκε λαρυγγική μάσκα για την παροχή οξυγόνου.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι παραμένει άγνωστο το ακριβές χρονικό διάστημα που είχε μεσολαβήσει από την ανακοπή έως την άφιξη του ΕΚΑΒ. Το στοιχείο αυτό, όπως σημείωσε, είναι κρίσιμο για την αποτίμηση της κατάστασης στην οποία βρισκόταν ο ασθενής.

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα της επιλογής του νοσοκομείου όπου έγινε η διακομιδή. Ο κ. Μαθιόπουλος εξήγησε ότι το ΕΚΑΒ είχε ενημερώσει το νοσοκομείο που βρισκόταν σε εφημερία, ενώ σε μικρή απόσταση από το σημείο υπήρχε και το Νοσοκομείο «Ελπίς».

Όπως ανέφερε, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το εφημερεύον νοσοκομείο απέχει σημαντικά, μπορεί να προτιμηθεί μια κοντινότερη διαθέσιμη μονάδα, με στόχο να περιοριστεί ο χρόνος μέχρι την παροχή εξειδικευμένης ιατρικής φροντίδας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τον ίδιο, το «Ελπίς» βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση και υπήρχε διαθέσιμη ιατρική ο

topontiki.gr