Διαβόητος πρώην κλέφτης έργων τέχνης προειδοποιεί το Λούβρο: «Μπορώ ακόμη να μπω μέσα»

Έναν χρόνο μετά τη ληστεία που χαρακτηρίστηκε «η ληστεία του αιώνα», το Λούβρο εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπο με ερωτήματα για την ασφάλειά του. Και ένας από τους ανθρώπους που αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των μέτρων προστασίας του δεν είναι κάποιος ειδικός, αλλά ένας πρώην κλέφτης έργων τέχνης, ο οποίος υποστηρίζει ότι θα μπορούσε ακόμη και σήμερα να εισβάλει στο μουσείο.

«Γιατί δεν μου ζητούν να αναλάβω την ασφάλεια;», αναρωτιέται ο 53χρονος Οκτάβ Ντάραμ, μιλώντας στο CNN.

Ο Ολλανδός, που αυτοαποκαλείται «Ολλανδός Λουπέν», γνωρίζει καλά πώς λειτουργεί ο κόσμος της εγκληματικότητας. Στο παρελθόν είχε ληστέψει τράπεζες, χρηματοκιβώτια και θωρακισμένα οχήματα, ενώ το 2002 κατάφερε μαζί με συνεργό του να κλέψει δύο πίνακες από το Μουσείο Βαν Γκογκ στο Άμστερνταμ.

Αργότερα συνελήφθη και φυλακίστηκε, έχοντας προηγουμένως πουλήσει τα έργα σε γνωστό αρχηγό του οργανωμένου εγκλήματος.

Σήμερα, ωστόσο, έχει αλλάξει πλευρά. Αξιοποιεί τις επαφές του στον υπόκοσμο για να συμβάλει στον εντοπισμό κλεμμένων έργων τέχνης, συνεργαζόμενος με τον Άρθουρ Μπραντ, τον Ολλανδό ντετέκτιβ που έχει αποκτήσει το προσωνύμιο «Ιντιάνα Τζόουνς του κόσμου της τέχνης».

Η συνεργασία τους αποδείχθηκε καθοριστική για την ανάκτηση ενός πίνακα του Βαν Γκογκ το 2023, ο οποίος παραδόθηκε στον Μπραντ μέσα σε μια μπλε τσάντα IKEA.

Γιατί τα μουσεία έχουν γίνει εύκολοι στόχοι

Η περίπτωση του Λούβρου δεν είναι μεμονωμένη. Όπως επισημαίνει το CNN, τους τελευταίους μήνες έχουν καταγραφεί αλλεπάλληλες κλοπές σε ευρωπαϊκά μουσεία, από τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Αυστρία.

Μεταξύ των κλοπιμαίων βρίσκονται πίνακες των Ρενουάρ, Σεζάν και Ματίς, αναγεννησιακά έργα, αλλά και ένα διαμαντένιο περιδέραιο αξίας τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Europol, οι δράστες γίνονται ολοένα πιο τολμηροί και χρησιμοποιούν ακόμη και βαριά εργαλεία ή εκρηκτικά.

Ο Μπραντ εκτιμά ότι η επιτυχία της ληστείας του Λούβρου ενθάρρυνε και άλλους εγκληματίες. «Αν αυτό είναι δυνατόν στο Λούβρο, το μουσείο της περιοχής μας πρέπει να είναι ακόμη πιο εύκολο», είναι, όπως εξηγεί, η λογική τους.

Οι τράπεζες διαθέτουν πλέον λιγότερα μετρητά και τα κοσμηματοπωλεία καλύτερα συστήματα προστασίας. Αντίθετα, πολλά ευρωπαϊκά μουσεία στεγάζονται σε ιστορικά κτίρια, χωρίς ένοπλους φρουρούς, και παραμένουν ανοιχτά στο κοινό.

Ο ειδικός σε θέματα ασφαλείας Ιμπραχίμ Μπαλούτ εξηγεί ότι οι δράστες συχνά πραγματοποιούν αναγνωριστικές επισκέψεις, εντοπίζουν τα πιο προσβάσιμα αντικείμενα και οργανώνουν επιχειρήσεις που διαρκούν λιγότερο από τρία λεπτά.

«Μπορώ ακόμη να μπω μέσα»

Ο Ντάραμ, έχοντας επισκεφθεί πρόσφατα το Λούβρο, υποστηρίζει ότι τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μετά τη ληστεία δεν επαρκούν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι υπεύθυνοι ενίσχυσαν κυρίως το σημείο από το οποίο εισέβαλαν οι προηγούμενοι δράστες, αφήνοντας άλλα σημεία ευάλωτα.

Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι κάμερες δεν αρκούν. Χρειάζονται εκπαιδευμένοι εργαζόμενοι, κατάλληλες προθήκες, λειτουργικοί συναγερμοί και δοκιμασμένα σχέδια άμεσης αντίδρασης.

Η Λίντα Άλμπερτσον, επικεφαλής της Ένωσης Έρευνας Εγκλημάτων κατά της Τέχνης, συνοψίζει το πρόβλημα: «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να χαρακτηρίζουμε την πολιτιστική κληρονομιά ανεκτίμητη, ενώ αντιμετωπίζουμε την προστασία της ως προαιρετική δαπάνη».

Ο Ντάραμ, πάντως, δηλώνει πρόθυμος να αποδείξει στην πράξη τις αδυναμίες του Λούβρου.

«Αν μου το ζητούσαν, θα τους έδειχνα ότι μπορώ ακόμη να μπω μέσα».