Αδωνης_Σπύρος Γεωργιάδης: Τριγωνομετρία

Το αξίωμα «Νέα Δημοκρατία, χωρίς Καραμανλή δεν υπάρχει» και το προγενέστερο συμπέρασμα «ο Καραμανλής είναι η ΝΔ», δείχνουν να μην έχουν περιεχόμενο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ήδη έχει πετύχει ακριβως το αντίθετο.

Ωστόσο οι δύο φράσεις συνοψίζουν την πεποίθηση μερίδας της κομματικής και εκλογικής βάσης.

Τουλάχιστον όσων δεν έπαψαν να θεωρουν τον πρώην Πρωθυπουργό και μακροβιότερο αρχηγό του κόμματος, φυσικό παραταξιακό ταγό…

Συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτούς ο Άδωνις Γεωργιάδης, στον οποίο ανήκουν τα προαναφερόμενα αποφθέγματα;

Μάλλον, όπως προκύπτει από ένα άγνωστο περιστατικό της σταδιοδρομίας του: όταν του άνοιξε ο Σαμαράς την πόρτα της ΝΔ , έσπευσε στον Καραμανλή για… επικύρωση!

Τότε ήταν απόδειξη της βούλησής του να αξιοποιήσει την εύνοια που του επιφύλαξε η μοίρα της μοίρα της πολιτικής.

Σήμερα, ως μεγαλουπουργός και αντιπρόεδρος , αποδεικνύεται ο ευφυέστερος πολιτικός του κόμματος, με έναν απλό τρόπο:

-Μετατρέπει το εκρηκτικό τριγωνικό σχήμα Μητσοτάκης – Καραμανλής – Σαμαράς σε δίπολο, με αυτοεκπληρούμενη προφητεία: «Από την ώρα που ο Σαμαράς πάει για κόμμα, η συμβίωσή του με τον Καραμανλή τέλειωσε».

Δεν τοποθετεί τον Καραμανλή στην πλευρά Μητσοτάκη, αλλά προβάλλοντας το «ομοούσιο και αχώριστο» με τη ΝΔ, υποβάλει στο κομματικό κοινό την ιδέα να τον αντιμετώπισει… αντίπαλο του Σαμαρά – ή αντιστρόφως.

Διαστροφικό ως πολιτική ανάλυση ή απλως έξυπνο ως εσωκομματική κίνηση, θα είχε μεγαλύτερη αξία, αν το έλεγε στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η μήπως σ’ αυτόν λέει;

Ο απερχόμενος Πρωθυπουργός έχει στο πέτο την αποκαραμανλοποίηση. Στη ρητορική του, ο ιδρυτής του κόμματος είναι απλώς μουσειακή αναφορά και ο πολιτικός του επίγονος – καθώς φυσικούς κληρονόμους δεν είχε – δεν βρίσκεται πλέον στις γραμμές του.

Παρένθεση. Είναι ο νικητής του «πολέμου των Ρόδων» στη ΝΔ , αν και ο νεότερος Καραμανλής διαφέρει από τον ιδιο – όπως και από τον έτερο κληρονομο – στο ΠΑΣΟΚ: είναι οικείος ως προσωπικότητα, δεν χρησιμοποίησε πόρους του κράτους ως υπουργός διεκδικώντας την ηγεσία και δεν την πηρε ασκώντας κληρονομικό δικαίωμα.

Επιστρατεύθηκε από το κομματικό ιερατείο για να αντιμετωπίσει την ανακυκλούμενη κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ. Κλείνει η παρένθεση και επιστρέφουμε στο θέμα: ΝΔ με Καραμανλή ή άνευ;

Τι ακριβώς προτιμάει η κυβερνώσα οικογένεια είναι γνωστό, από τον παλαιό Μητσοτάκη ακόμη. Αφού «τρούπωσε» – που έλεγε ο Βουτσάς στον «Ατσίδα»- στη του Καραμανλή, δεν ξέχασε ότι το 1974 τον κατέστησε αποσυνάγωγο και ως ρεβάνς του πηρε το κόμμα, εν ζωή!

Το 1993 αποτράπηκε ο πλήρης σφετερισμός, με την ανατροπή του από τον Σαμαρά, τον οποίο αργότερα η κομματική βάση επιβράβευσε. Παρ’ ότι δεν ακολούθησε το εφήμερο κομματικό σχήμα του και χωρίς τον Καραμανλή, ίσως θα συνεχίζονταν ακόμη η περιπλάνησή του στην έρημο.

Άλλοι καιροί, άλλοι δελφίνοι. Ο Άδωνις «ελίσσεται» αναμεσά στους τρεις αρχηγούς της ΝΔ, καθώς στις τρέχουσες συνθηκες η συζήτηση για την επόμενη μέρα δεν ευνοεί «ατσαλάκωτους» Καραμανλικούς σαν τον Δένδια , ούτε «ξενέρωτους» Μητσοτακικούς σαν Χατζηδάκη.

Διαμορφώνονται προυποθεσεις για ριμέικ του 1984 – όταν πήρε την ηγεσία κάποιος χωρίς ρίζες στη ΝΔ- με τη μοίρα της πολιτικής να παίζει το ίδιο παιχνίδι  με τον ίδιο και τον Πιερρακάκη.

Για να ενισχύσει τον εξοπλισμό του ως δελφίνος, ο υπουργός Υγείας, ξετυλίγει με επιδεξιότητα το κουβάρι που διαμορφώνεται στο τρίγωνο Μητσοτάκη-Καραμανλή -Σαμαρά.

Η τριγωνομετρία στην υπηρεσία της πολιτικής…

Γιώργος Λακόπουλος

Με πληροφορίες από:ieidiseis.gr