Κωνσταντίνος Κυρανάκης: Πρόκληση…

«Οι μετανάστες έχουν καταλάβει τη Γαλλία», ισχυρίσθηκε ο Τραμπ, ερμηνεύοντας όσα συμβαίνουν στην επικράτεια της δεύτερης μεγαλύτερης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς ο ίδιος προτιμάει καταλήψεις του Καπιτωλίου, από ντόπιους και δικούς του.

Ο παρανοϊκός πλανητάρχης —που τώρα ζητάει να δώσουν το όνομά του σε έναν… ωκεανό— θεωρεί ότι μετανάστης είναι… όποιος μοιάζει με μετανάστη. Αγνοεί ότι οι περισσότεροι από όσους μετακινήθηκαν στη Γαλλία τις τελευταίες δεκαετίες ήταν Γάλλοι πολίτες —από τις αποικίες της.

Η γκετοποίηση δεν ήταν επιλογή τους. Η Γαλλία τους οδήγησε στο κοινωνικό περιθώριο και έκανε τα παιδιά τους Γάλλους δεύτερης κατηγορίας. Σήμερα μετέχουν και στο νέο κίνημα διαμαρτυρίας, όχι ως μετανάστες, αλλά ως πολίτες που διαρκώς εξαθλιώνονται, από ανισότητες που εξυπηρετούν τις ελίτ του διογκούμενου πλούτου.

Οι σημερινοί μετανάστες εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους επειδή η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία —η μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση στην Ιστορία— τις καταλήστεψε και εξακολουθεί να απομυζά τους πόρους τους. Στη συλλογική μνήμη υπάρχει πάντα η απάνθρωπη βία του «εκπολιτισμού» που υπέστησαν από τους κατακτητές τους.

Ψιλά γράμματα για τον Τραμπ και τον τραμπισμό που μετανάστευσε και στην Ελλάδα. Μερίδα της εγχώριας πολιτικής τάξης επιχειρεί τη μετάδοσή του στην κοινωνία, αλλά προσκρούει σε διαχρονικές αλήθειες.

– Πρώτο: κοινωνίες σε ακινησία δεν υπάρχουν, ούτε υπήρξαν ποτέ. Δεύτερο: η πολιτική εξουσία δεν μπορεί να επιβάλει ησυχία νεκροταφείου, σε καμία κοινωνία. Τρίτο: η κινητοποίηση της κοινωνίας είναι υγιής αντίδραση, όταν «στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή».

Ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ Κωνσταντίνος Κυρανάκης —που υπηρετεί τις φιλοδοξίες του αυτοτοποθετούμενος στο δεξιό άκρο του κόμματός του— παπαγαλίζει τον, κατά δήλωσή του, «πραγματικό ηγέτη της Δύσης»:

«Αυτοί που έκαναν τις ζημιές δεν ήταν μαθητές… Η Γαλλία πληρώνει τις συνέπειες της αθρόας παράνομης μετανάστευσης… Δυνάμεις της Αριστεράς θέλουν να δημιουργήσουν εικόνες χάους».

Μπερδεύει τις κινητοποιήσεις του 2010 με τον Δεκέμβρη του 2008. Στην πρώτη περίπτωση ήταν αντίδραση στο Μνημόνιο —όταν το καταδίκαζε και το… κόμμα του, στα Ζάππεια του Σαμαρά. Στη δεύτερη, προκλήθηκαν από τη δολοφονία ενός 15χρονου -από αστυνομικό- που η φιλομητσοτακική «διανόηση» αποκαλεί ακόμη «επεισόδιο».

Ο καθείς και η ιδεολογία του. Το θέμα είναι τι εννοεί όταν λέει: «Δεν θα επιτρέψουμε κάτι αντίστοιχο με τη Γαλλία στην Ελλάδα». Ποιοι ακριβώς δεν θα «επιτρέψουν» και τι ακριβώς θα κάνουν;

Ένας καλοπροαίρετος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι θα αντιμετωπίσουν τις αιτίες που προκαλούν κοινωνικές εντάσεις, με λύσεις στα προβλήματα που ήδη έχουν βγάλει στο δρόμο φοιτητές και μαθητές —και θα ακολουθήσουν συνταξιούχοι, εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι.

Αλλού το πάει ο Κυρανάκης: στις σκοτεινές περιόδους του εσωτερικού εχθρού, προσθέτοντας και τους μετανάστες στους «κομμουνιστές». Δεν είναι καλή συνταγή.

Ο κλυδωνιζόμενος Πρωθυπουργός, αντί να ωθεί τον άπειρο γραμματέα του σε προκλήσεις —στο κλίμα που δημιουργεί η αγοραία παραπληροφόρηση για τη Γαλλία από μιντιακούς φίλους του— ας του συστήσει να ηρεμήσει ακούγοντας Σαββόπουλο – ως ετήσιο μνημόσυνο στον οικογενειακό υποστηρικτή του.

Η «Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» είναι ό,τι πρέπει…

Υ.Γ.: Και κάποιος να εξηγήσει στον γραμματέα: Μπορεί ο τροβαδούρος να αλλαξοπίστησε, αλλά όταν τραγουδούσε «τη νύχτα αυτή η αστυνομία μάζεψε τους αλήτες απ’ το πάρκο», δεν εννοούσε αυτούς που «πέταξε στο δρόμο» ο Χρυσοχοΐδης της εποχής.

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

INTIME NEWS / ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ