ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΟ, ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΞΗ!!!!!

5,5 χρόνια αγώνα. 5,5 χρόνια αναμονής. 5,5 χρόνια διεκδίκησης του αυτονόητου.

Στις 26 Οκτωβρίου 2026, με την ολοκλήρωση της εφαρμογής του νόμου ν. 1897/1990 (Α ́ 191) άρθρου 5α που αφορά την προστασία των θυμάτων τρομοκρατίας και βίαιων εγκλημάτων, στην περίπτωση της δολοφονίας του συζύγου μου, Γιώργου Καραϊβάζ, αισθάνομαι πως κλείνει ένας μακρύς και επώδυνος κύκλος.

Για εμένα, όμως, η μεγαλύτερη σημασία αυτής της εξέλιξης δεν είναι η υλική της διάσταση. Είναι η ΗΘΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν αποτιμώνται σε χρήματα. Δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή. Δεν αναπληρώνεται η απώλεια ενός συζύγου, ενός πατέρα, ενός ανθρώπου που έφυγε τόσο άδικα και βίαια από τη ζωή.

Καμία νομοθετική ρύθμιση, καμία παροχή, καμία απόφαση δεν μπορεί να φέρει πίσω τον Γιώργο μας.

Μπορεί όμως να αποτελέσει μια ουσιαστική πράξη αναγνώρισης. Μια επιβεβαίωση ότι ο αγώνας μας δεν ήταν μάταιος. Ότι η Πολιτεία οφείλει να στέκεται δίπλα στις οικογένειες που σηκώνουν το δυσβάσταχτο βάρος μιας τέτοιας απώλειας.

Αυτή είναι για εμένα η πραγματική αξία της σημερινής εξέλιξης. Η ηθική αναγνώριση, ο σεβασμός στη μνήμη του Γιώργου και η δικαίωση ενός αγώνα που κράτησε 5,5 ολόκληρα χρόνια.

Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω δημόσια την απέραντη ευγνωμοσύνη μου σε δύο εξαιρετικούς και έγκριτους νομικούς, την κυρία Αλεξάνδρα Θεοφίλη και τον κύριο Ιωάννη Καστανά.

Δύο ανθρώπους που με την επιστημονική τους κατάρτιση, το ήθος, την επιμονή, την αποφασιστικότητα και κυρίως την ανθρώπινη προσέγγισή τους, κατάφεραν να λύσουν έναν πραγματικό Γόρδιο Δεσμό, που μας ταλαιπώρησε επί 5,5 χρόνια.

Δεν αντιμετώπισαν την υπόθεσή μας ως έναν ακόμη νομικό φάκελο. Αντιλήφθηκαν το ανθρώπινο βάρος της, σεβάστηκαν τον πόνο μας και αγωνίστηκαν με συνέπεια για την εφαρμογή του νόμου.

Κυρία Θεοφίλη, κύριε Καστανά, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

Δεν μας προσφέρατε απλώς μια νομική λύση. Συμβάλατε σε κάτι πολύ βαθύτερο: στην αποκατάσταση ενός αισθήματος δικαίου, στην ηθική μας δικαίωση και στον σεβασμό της μνήμης του ανθρώπου μας.

Για εμένα, αυτή η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι τελείωσε ο πόνος. Ούτε ότι ολοκληρώθηκε ο αγώνας για την απόδοση της Δικαιοσύνης για τη δολοφονία του Γιώργου.

Σημαίνει όμως ότι ένας αγώνας αξιοπρέπειας δικαιώθηκε.

Και αυτό έχει τεράστια ηθική αξία.

Γιατί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν διαπραγματεύεται. Η μνήμη δεν εξαγοράζεται. Και το δίκαιο δεν πρέπει να παραμένει μόνο στα χαρτιά.

ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΟ. ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΞΗ!!!!!

Για τον Γιώργο. Για τη μνήμη του. Για την αξιοπρέπειά μας.

Στάθα Καραϊβάζ Αλεξανδροπούλου

bloko.gr