Η MERCOSUR ως ομολογία κοινωνικής αποτυχίας

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψαν τη συμφωνία MERCOSUR με ένα επιχείρημα σχεδόν κυνικό: να μπορούν οι Έλληνες να αγοράζουν φθηνά τρόφιμα για να σιτίζονται.

Όχι να ζουν καλύτερα. Όχι να αμείβονται δίκαια. Απλώς να… τρώνε.

Αυτή η αιτιολόγηση δεν είναι οικονομική πολιτική,  είναι ομολογία κοινωνικής αποτυχίας. Διότι όταν ένα κράτος και μια ένωση κρατών θεωρούν λύση στη φτώχεια τη μαζική εισαγωγή φθηνών τροφίμων, τότε έχουν ήδη αποδεχτεί ότι οι μισθοί δεν θα αυξηθούν, ότι η εργασία δεν θα ανταμείβεται αξιοπρεπώς και ότι ο πολίτης θα παραμείνει μόνιμα εγκλωβισμένος σε μια λογική επιβίωσης.

Η MERCOSUR δεν υπογράφτηκε για να ζήσουν οι άνθρωποι καλύτερα. Υπογράφτηκε για να συνηθίσουν να ζουν χειρότερα.

 

Όχι μισθοί που φτάνουν – αλλά τρόφιμα που «βγαίνουν»

Η πραγματική πολιτική επιλογή δεν ήταν «πώς θα τραφεί ο πολίτης», αλλά πώς θα αποφευχθεί η αύξηση των μισθών.

Αντί να ενισχυθεί το εισόδημα ώστε ο εργαζόμενος να επιλέγει ποιοτικά τρόφιμα, επιλέχθηκε η αντίστροφη διαδρομή: να πέσει το επίπεδο της διατροφής ώστε να ταιριάζει στο χαμηλό εισόδημα.

Αυτό δεν είναι κοινωνική πολιτική. Είναι διατροφική διαχείριση της φτώχειας. Και μάλιστα με προϊόντα που προέρχονται από χώρες με χαμηλότερα περιβαλλοντικά, υγειονομικά και εργασιακά πρότυπα, με χρήση φυτοφαρμάκων απαγορευμένων στην ΕΕ, με γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, με βιομηχανικές πρακτικές που η ίδια η Ευρώπη υποκριτικά καταδικάζει εντός των συνόρων της.

 

Δύο μέτρα και δύο σταθμά – και στο πιάτο μας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από τον Ευρωπαίο αγρότη:

• ακριβές πιστοποιήσεις

• περιβαλλοντικούς περιορισμούς

• αυστηρούς κανόνες ποιότητας

Και ταυτόχρονα ανοίγει τις πύλες σε προϊόντα που δεν πληρούν τα ίδια κριτήρια, βαφτίζοντάς τα «λύση για τον καταναλωτή». Ποιον καταναλωτή; Τον φτωχοποιημένο καταναλωτή, που πρώτα του κόβεις τον μισθό και μετά του λες: «Μη διαμαρτύρεσαι – σου φέραμε φθηνό κρέας».

 

Αξιοπρεπής ζωή δεν σημαίνει απλώς να μη λιμοκτονείς

Η πολιτική φιλοσοφία πίσω από τη MERCOSUR είναι απλή και επικίνδυνη:

• Ο πολίτης δεν χρειάζεται ποιότητα ζωής.

• Χρειάζεται απλώς να επιβιώνει χωρίς να εξεγείρεται.

Αλλά η αξιοπρεπής ζωή δεν είναι μόνο θερμίδες. Είναι υγεία. Είναι ποιότητα. Είναι επιλογή. Είναι χρόνος. Είναι ασφάλεια. Είναι προοπτική. Και κυρίως: είναι μισθός που να ανταποκρίνεται στον κόπο.

 

Το πραγματικό ερώτημα

Το ερώτημα δεν είναι αν τα τρόφιμα της MERCOSUR είναι φθηνότερα.

Το ερώτημα είναι: Γιατί θεωρείται φυσιολογικό οι Έλληνες να μην μπορούν να αγοράσουν ποιοτική τροφή με τον μισθό τους;

Όσο αυτή η ερώτηση μένει αναπάντητη, κάθε τέτοια συμφωνία δεν είναι «ανάπτυξη». Είναι πολιτική παραίτηση.

Και κάθε κοινωνία που μαθαίνει να ζει με φθηνή τροφή αντί για δίκαιους μισθούς, μαθαίνει σιγά-σιγά να αποδέχεται και φθηνή δημοκρατία.

 

Όπως έχει δηλώσει και ο πρόεδρός μας Κυριάκος Βελόπουλος, για την Ελληνική Λύση ένα είναι το διακύβευμα: «Χορτάτος» ο λαός με καλά αμειβόμενη εργασία για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες και όχι «χορτάτο» χρηματιστήριο και παχυλοί δείκτες που καλπάζουν επάνω στην φτωχοποίηση των πολιτών”.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Άγγελος Αγραφιώτης

Πολιτευτής ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ 

Μαγνησίας

Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις