Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε – δίκην συλλογικής πρότασης του προοδευτικού τρίγωνου – τις θέσεις για το ευρωπαϊκό μέλλον – που ήδη έχουν αναρτηθεί στην ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοσίου διαλόγου της Κομισιόν.

Τι συμβαίνει στην – κοινοτική – Ευρώπη; Αν κρίνουμε από όσα πλασάρει ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μητσοτάκη… τίποτε.

Ως μόνη ευρωπαϊκή δραστηριότητα που προσκομίζει στην Αθήνα μετά από κάθε σύνοδο Κορυφής, είναι ο έπαινος από τους ηγέτες των χωρών – μελών, για τα επιτεύγματά του – στην πανδημία και τις «μεταρρυθμίσεις».

Περιέργως ο θρίαμβός του περνάει κάτω από τα ραντάρ της ευρωπαϊκής δημοσιογραφίας. Τα μεγάλα ενημερωτικά δίκτυα συνήθως αγνοούν την παρουσία Μητσοτάκη στις ευρωπαϊκές διεργασίες.

Ή τον αναφέρουν για να επικρίνουν κάποιες οπισθοδρομικές επιδόσεις του…

Όπως τον αγνοούν στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες – πλην των Παρισίων. «Πελάαατες μου», που έλεγε και ο Βέγγος.

Η Μέρκελ τον παράκαμπτε, ο Σολτς συνεχίζει, όπως και ο Ντράγκι, οι Ίβηρες τον θεωρούν ιδεολογικό αντίπαλο, οι Σκανδιναβοί δεν αντέχουν τις ωσμώσεις του με τον Ορμπάν.

Στο Μπερλεμοντ, η Ούρσουλα σπανίως απαντάει στις εγωκεντρικές επιστολές του και οι επίτροποι τον επιτιμούν συστηματικά.

Ιδίως η Γιόχανσον στο μεταναστευτικό, ο Ρεντέρς στη Δικαιοσύνη, η Γιούροβα στη Διαφάνεια.

Η απαξίωσή του κλιμακώνεται όταν ο – άνευ αντικείμενου – αντιπρόεδρος Σχοινάς, που βρίσκεται μονίμως στην Ελλάδα, διακινείται πλέον ως… αντικαταστάτης του στην πρωθυπουργία.

Συμπέρασμα: με τα μάτια της κυβέρνησης, ορατότης μηδέν στην Ευρώπη.

Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Αναδύεται νέος ορίζοντας, με διεργασίες για τη μετά κορονοϊό περίοδο.

Οι διασταυρούμενες συζητήσεις για το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας, το μοντέλο οικονομικής διακυβέρνησης, τις προκλήσεις στο μεταναστευτικό και την κλιματική αλλαγή εντείνονται.

Με κινητήριο μοχλό το κύμα μετακίνησης του πολιτικού άξονα από τις συντηρητικές δυνάμεις στον πολύχρωμο προοδευτικό χώρο Σοσιαλιστών, Πράσινων και Αριστερών.

Σε αυτόν τον χώρο ανεβαίνουν οι μετοχές του Αλέξη Τσίπρα.

Στα μέσα Δεκέμβριου, ενώ ο Μητσοτάκης πελαγοδρομούσε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο – παρότι εκπροσωπεί το μεγαλύτερο κόμμα της ευρωπαϊκής Δεξιάς – ο Τσίπρας στο απέναντι μπαλκόνι σχεδίαζε πρωτοβουλίες με τους Σοσιαλιστές.

Η σχέση του με την Αριστερά και τους Πράσινους τον καθιστά κεντρικό συνομιλητή Πρωθυπουργών και επιτρόπων του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο ανέλαβε την αποστολή να ανοίξει εκ μέρους τους τη συζήτηση για το ευρωπαϊκό μέλλον, με προωθημένες αντιλήψεις.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε – δίκην συλλογικής πρότασης του προοδευτικού τρίγωνου – τις θέσεις για το ευρωπαϊκό μέλλον – που ήδη έχουν αναρτηθεί στην ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοσίου διαλόγου της Κομισιόν.

Η άσκηση ενιαίας ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής, η αναθεώρηση στο έλλειμμα, το χρέος και την ανάπτυξη ,η ανασύνταξη του δημοσίου τομέα, η αύξηση του προϋπολογισμού και η ενίσχυση της δημοκρατικής διακυβέρνησης είναι οι πέντε άξονες της πρότασης.

Ουσιαστικά είναι το φως στο τούνελ που περιμένουν οι λαοί της Ευρώπης.

Στις Βρυξέλλες δεν διαφεύγει της προσοχής, ότι σ’ αυτή τη ζήτηση η Ελλάδα συμμετέχει με τον Αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όχι με τον Πρωθυπουργό.

ieidiseis.gr

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI