Ανδρουλάκης προς ΝΔ: Αποτύχατε να προσφέρετε στους πολίτες μια καλύτερη ζωή

Νέα επίθεση στην κυβέρνηση για την ακρίβεια και τις πολιτικές Μητσοτάκη εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης

Κλείνοντας να αναφερθώ και στην τροπολογογία που έφερε η κυβέρνηση.

Με το άρθρο 1 της τροπολογίας δίνεται η δυνατότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, να συμμετέχει σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου εισηγμένων ανωνύμων εταιρειών, στις οποίες διαθέτει συμμετοχή.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η διάταξη αυτή αφορά, κατά πάσα πιθανότητα, την επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ, ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, με στόχο τη χρηματοδότηση μεγάλων επενδυτικών έργων.

Και εδώ χρειάζεται να είμαστε καθαροί, διότι υπάρχει μείζον πολιτικό ζήτημα συνέπειας και αξιοπιστίας.

Γιατί την ίδια στιγμή που σήμερα εμφανίζεστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσετε δημόσιους πόρους για συμμετοχή σε αυξήσεις κεφαλαίου, τα προηγούμενα χρόνια επιλέξατε συστηματικά να απομειώσετε τη δημόσια περιουσία και τη συμμετοχή του κράτους σε στρατηγικούς τομείς.

Το ερώτημα είναι με ποια στρατηγική, με ποια κριτήρια και υπέρ ποιων τελικά λειτουργεί αυτή η πολιτική;

Η ίδια η ΔΕΗ καλώντας τους επενδυτές να συμμετέχουν στην Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου, προτάσσει «ευκαιρίες» στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη λόγω ενεργειακής στενότητας, έλλειψης διασυνδέσεων και άρα υψηλότερων τιμών χονδρικής.

Με άλλα λόγια, η ΔΕΗ εμφανίζεται να αξιοποιεί την κρίση ως ευκαιρία διεύρυνσης της κερδοφορίας.

Και εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο πολιτικό ζήτημα: Ποιος είναι ο ρόλος μιας μεγάλης ενεργειακής επιχείρησης σε μια περίοδο κοινωνικής πίεσης; Να λειτουργεί αποκλειστικά με όρους χρηματιστηριακής απόδοσης ή να υπηρετεί και έναν δημόσιο, κοινωνικό ρόλο;

Εμείς πιστεύουμε ότι η ενέργεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως εμπόρευμα – και αυτό το αντιμετωπίζει καθημερινά η κοινωνία και το βλέπει στα τιμολόγιά της.

Και γι’ αυτό χρειάζεται ενεργή πολιτική παρέμβαση. Χρειάζεται πραγματική εποπτεία της αγοράς ενέργειας. Χρειάζονται κανόνες διαφάνειας στη διαμόρφωση των τιμών. Χρειάζεται ενίσχυση των πολιτών απέναντι στις στρεβλώσεις της αγοράς. Και κυρίως χρειάζεται ένα νέο ενεργειακό υπόδειγμα που να υπηρετεί την κοινωνία και όχι μόνο τους ισχυρούς παίκτες της αγοράς.

Και σήμερα, η κυβέρνηση αποτυγχάνει σε αυτό το βασικό της καθήκον.

Χρειάζονται όμως και άλλες παρεμβάσεις για την άμεση αντιμετώπιση της ακρίβειας.

– Μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης τουλάχιστον στον ευρωπαϊκό μέσο και για όσο διαρκεί η κρίση στην ενέργεια. Τα fuel pass είναι απλά παυσίπονα.

– Μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής, με αυστηρούς ελέγχους στην αγορά, όπως έκανε η Κύπρος όταν μηδένισε τον ΦΠΑ σε συγκεκριμένα αγαθά – ένα μέτρο που πέτυχε απόλυτα.

– Τέλος, απαιτείται σταδιακή προσαρμογή της φορολογικής κλίμακας, ώστε οι οποίες αυξήσεις στους μισθούς να περνούν ολόκληρες στις τσέπες του εργαζόμενου και όχι στα ταμεία του κράτους.

Αυτές οι παρεμβάσεις συνιστούν μια δίκαιη και ρεαλιστική οικονομική πολιτική.
Μια πολιτική που προστατεύει τον πιο ευάλωτο και τα μεσαία στρώματα.

Μια πολιτική που βάζει τέλος στο πάρτι των ολιγοπωλίων και στην κερδοσκοπία του ίδιου του κράτους εις βάρος του πολίτη μέσω των έμμεσων φόρων.

Με σχέδιο και πολιτική βούληση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισμένη να ανοίξει μια νέα δημιουργική σελίδα για τον τόπο.

Για μια πατρίδα που προσφέρει προοπτική στη νέα γενιά, ασφάλεια στη μεσαία τάξη και
αξιοπρέπεια σε κάθε ευάλωτο πολίτη.

Αυτό είναι το συμβόλαιο ευθύνης, αλλαγής και ελπίδας που καταθέτει το ΠΑΣΟΚ στον ελληνικό λαό.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη μεγάλη κρίση, το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών παραμένει περίπου 15% χαμηλότερο από τα προ κρίσης επίπεδα.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι τιμές των κατοικιών έχουν ξεπεράσει τα επίπεδα του 2007, επιβαρύνοντας δραματικά το κόστος στέγασης.

Αυτή η μεγάλη αδικία δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών μετά από χρόνια θυσιών.

Δεν ανταποκρίνεται στην προοπτική ζωής που αξίζουν και πρέπει να αποκτήσουν οι νεότερες γενιές.
Αντί να οικοδομήσουμε μια πιο ανθεκτική χώρα, ο ελληνικός λαός είναι πάντα ο μεγάλος χαμένος στην Ευρώπη μετά από κάθε κρίση.

Αντί να συγκλίνουμε με τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες, όπως πετύχαμε στο παρελθόν, όχι μόνο αποκλίνουμε αλλά και μας προσπερνούν οι αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Το ΔΝΤ προβλέπει ότι το 2029 η Βουλγαρία θα ξεπεράσει την Ελλάδα σε κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία.
Το ίδιο θα συμβεί και με την Τουρκία.

Αυτήν τη χώρα θα παραδώσετε: με μια οικονομία μεγάλης απόκλισης παρά τα 36 δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης.

Αποτύχατε να προσφέρετε στον ελληνικό λαό μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Αποτύχατε να αξιοποιήσετε τα χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης και να αποκτήσει η χώρα ένα σύγχρονο παραγωγικό υπόδειγμα.

Αποτύχατε να μειώσετε τις ανισότητες και να δώσετε προοπτική στους νέους ανθρώπους.
Δεν έχετε να προσφέρετε τίποτε άλλο στη χώρα.

Το ΠΑΣΟΚ ως αυριανή κυβέρνηση δεσμεύεται για μια ριζικά διαφορετική οικονομική πολιτική. Που θα έχει προτεραιότητα τα συμφέροντα του εργαζόμενου και θα βάλει οριστικό τέλος στο πάρτι ασυδοσίας των ολιγοπωλίων. Μόνο έτσι θα ανασάνει βαθιά η κοινωνία.

Αν κάποιος θέλει να δει ποιος πραγματικά ωφελήθηκε τα τελευταία χρόνια, αρκεί να κοιτάξει πώς μοιράζεται σήμερα ο πλούτος που παράγεται στην ελληνική οικονομία.

Το 2019 το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ ήταν 36,8%. Σήμερα έχει υποχωρήσει περίπου στο 35%.

Την ίδια στιγμή, το μερίδιο των κερδών κυμαίνεται σταθερά στα υψηλά επίπεδα του 48 με 49% του ΑΕΠ. Δηλαδή, σχεδόν το μισό του παραγόμενου πλούτου πηγαίνει στα κέρδη.

Αυτή είναι η “ανάπτυξη” για την οποία πανηγυρίζετε.
Μια ανάπτυξη όπου η εργασία φτωχοποιείται και τα υπερκέρδη διογκώνονται.
Και το πιο αποκαλυπτικό;

Η Ελλάδα κατατάσσεται επί Νέας Δημοκρατίας στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης ως προς το μερίδιο των μισθών και στις πρώτες θέσεις ως προς το μερίδιο των κερδών. Με την αγοραστική δύναμη να βρίσκεται στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τη Βουλγαρία.
Αυτό δεν είναι “δίκαιη ανάπτυξη”.

Είναι η επιτομή μιας βαθιά συντηρητικής οικονομικής πολιτικής που ευνοεί την ολιγαρχία και τους “ημέτερους”.

Οι εργαζόμενοι και τα νοικοκυριά βλέπουν το εισόδημα να εξαντλείται πριν καν τελειώσει ο μήνας – έως τις 20 και πολύ είναι…

Αλλά για την κυβέρνηση …ο μήνας έχει εννιά! Συνεχίζει αμέριμνη να μιλά για “σταθερότητα” και “ανάπτυξη”.

Ποια ανάπτυξη; Την ανάπτυξη όπου ο εργαζόμενος πληρώνει 40% ακριβότερα το ρεύμα και τα τρόφιμα, ενώ οι μεγάλοι όμιλοι καταγράφουν ιστορικά κέρδη;

Την ανάπτυξη όπου η κοινωνία πληρώνει πανάκριβα στο σούπερ μάρκετ ενώ κάποιοι μοιράζουν μερίσματα-ρεκόρ; “Ανάπτυξη” παρουσιάζει κάθε μήνα μόνο ο πληθωρισμός κερδών.

Ο πληθωρισμός κερδών των ολιγοπωλίων στην ενέργεια, στο τραπεζικό σύστημα, στην υγεία και στα τρόφιμα.
Και αυτό δεν το λέει μόνο η αντιπολίτευση.
Το έχουν επισημάνει οικονομικοί οργανισμοί.
Το έχει επισημάνει το ΙΟΒΕ.
Το έχει καταγράψει ακόμη και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Και το κράτος;
Το κράτος εισπράττει.
Εισπράττει από τα πληθωριστικά έσοδα του ΦΠΑ.
Εισπράττει από τη μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.

Την ίδια στιγμή,  η κυβέρνηση πανηγυρίζει και για τα πρωτογενή πλεονάσματα.
Πράγματι, εκτινάχθηκαν πολύ πάνω από τους στόχους.
Γιατί όμως;
Επειδή ξαφνικά απογειώθηκε η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη της οικονομίας;
Όχι. Αλλά επειδή η ακρίβεια μετατράπηκε σε μηχανισμό φορολογικής αφαίμαξης της κοινωνίας.

Και, συνακόλουθα, φουσκώνει και το ονομαστικό ΑΕΠ, συμβάλλοντας έτσι στην ταχύτερη μείωση του δημόσιου χρέους – κάτι που προφανώς είναι θετικό,
αλλά προτιμότερο και δικαιότερο θα ήταν να είχαμε υψηλότερο ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική αλήθεια:
Ο πληθωρισμός λειτουργεί ως ο μεγαλύτερος μηχανισμός αναδιανομής εισοδήματος σε βάρος της εργασίας και υπέρ των κερδών.

Δεν είναι μόνο πληθωρισμός. Πάνω από όλα είναι μια τεράστια αναδιανομή πλούτου. Σύμφωνα με τα στοιχεία, την εξαετία 2020-2025 ο γενικός δείκτης τιμών αυξήθηκε σωρρευτικά σχεδόν στο 20%.

Οι εισηγμένες εταιρείες κατέγραψαν το 2025 καθαρά κέρδη 12,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα μερίσματα που θα διανεμηθούν ανέρχονται στα 6,1 δισεκατομμύρια ευρώ — το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών.

Από την άλλη πλευρά, όμως, ο πολίτης βιώνει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τον πληθωρισμό του Απριλίου σοκάρουν:
5,4% από 3,9% τον Μάρτιο.

Και στις βασικές κατηγορίες διατροφής οι αυξήσεις είναι ακόμη μεγαλύτερες: στο κρέας, στα φρούτα, στα λαχανικά.

Αυτή είναι η καθημερινότητα κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα.
Είναι το καλάθι της νοικοκυράς.
Είναι το άγχος του εργαζόμενου και του συνταξιούχου στο σούπερ μάρκετ.

in.gr