Αθανάσιος Πλεύρης: Άγνοια

Από ιδεολογία, χάλια. Μετείχε στη νεολαία του ναζιστικού κόμματος του πατέρα του και σε εκδηλώσεις με τη «Χρυσή Αυγή». Δηλώνει απλώς «δεξιός» και από τοποθετήσεις που τον κατατάσσουν στο δεξιό άκρο του πολιτικού φάσματος, έχει ανασκευάσει μόνο παλιές αντισημιτικές δηλώσεις —με συγγνώμη στο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο.

Από πολιτική σταδιοδρομία όχι κι άσχημα. Τον «ψάρεψε» το 2007 ο Καρατζαφέρης στον ακροδεξιό χώρο και —πολιτευόμενος, κατά τον αρχηγό του, ως αντικαταστάτης του πατέρα του— έγινε βουλευτής και ευρωβουλευτής.

Το 2012 ο Σαμαράς του άνοιξε, μαζί με τον Βορίδη και τον Γεωργιάδη, την πόρτα της ΝΔ – για να τον κάνει ο Μητσοτάκης κοινοβουλευτικό του εκπρόσωπο και υπουργό. Ωστόσο, σε σύγκριση με αυτούς, πάντα κατά τον Καρατζαφέρη, «δεν έχει γίνει ακόμα στρατηγός, είναι ταξίαρχος».

Ο υπουργός Μετανάστευσης, Αθανάσιος —Θάνος για τους φίλους του— Πλεύρης, αυτή τη φορά δεν βρίσκεται στο προσκήνιο για τη σκληρή αντιμεταναστευτική νομοθεσία που θεσπίζει, αλλά για εμπλοκή του ονόματός του με τον «γιατρό του θανάτου» της οδού Καρνεάδου, που κατηγορείται για τον θάνατο Μαζωνάκη και απίστευτες μπίζνες παραϊατρικής.

Ορίζει τη 14ετή σχέση του μαζί του —την οποία προσπάθησε να περικόψει σε δεκαετή— με τον διαβόητο πλέον Θεοδωρόπουλο ως «κοινωνική», που εξελίχθηκε σε σχέση τυπικού ασθενούς —εξ ου και το ενδιαφέρον να του τηλεφωνήσει όταν ξέσπασε το σκάνδαλο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον κάλυψε: «Βγήκε και είπε ειλικρινέστατα ότι τον γνώριζε. Δεν υπάρχει κανένα θέμα».

Πώς δεν υπάρχει; Ο Θεοδωρόπουλος και η Γάκα διαφήμιζαν τη θαυματουργία τους στην «αναγεννητική ιατρική». Στο Διαδίκτυο, σε συνέδρια, σε ΜΜΕ με συνεντεύξεις. Στην ιστοσελίδα του: «Γνωρίστε τον οραματιστή πίσω από την κλινική μας».

Ολόκληρος υπουργός Υγείας μεταξύ 2021-2023, επιστήμονας με ειδίκευση στο Ιατρικό Δίκαιο, δεν πήρε είδηση τι ακριβώς έκανε στο «μαγαζί» του, ο άνθρωπος με τον οποίο συνυπήρξε στο ίδιο Διοικητικό Συμβούλιο —θα μας πει κάποιος τι στο διάολο ήταν αυτό το «Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο»;— και ζήτησε τις υπηρεσίες του ως ασθενής ο ίδιος.

Προβάλλει ότι απέναντί του υπήρξε τυπικός γιατρός: «Όποια συμβουλή μού έδωσε ήταν σωστή, μου χορήγησε σκευάσματα από γνωστές εταιρείες, δεν μου πρότεινε πλασμαφαίρεση —ούτε θα έκανα». Σε άλλους όμως; Ή δεν τον αφορά;

Ως υπουργός Υγείας «δεν έχει πάει στο ιατρείο του» και «δεν του έκανε καμία διευκόλυνση» και επιχειρεί, εμμέσως, να ενοχοποιήσει άλλους: «Ο Τούντας ήταν πρόεδρος του ΕΟΦ επί ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής του συνεδρίου» —στο οποίο είχε μιλήσει η Γάκα. «Και ρωτάει εμένα αν ήξερα;».

Ουδείς θα προσάψει στον Πλεύρη τη γνωριμία του με κάποιον ήδη προφυλακισμένο και είναι σεβαστή η ευαισθησία ασθενούς προς τον θεράποντα.

Ωστόσο, βρίσκεται στα όρια της αυτοενοχοποίησης το ότι, ως πολιτικός και ως υπουργός, δεν καταλογίζει οτιδήποτε, σε κάποιον, που ο Άδωνις Γεωργιάδης χαρακτήρισε ευθέως «απατεώνα» και απολογήθηκε για την αδυναμία έγκαιρου εντοπισμού της φάμπρικας που έστησε.

Προσάπτει «σπέκουλα» στο ΠΑΣΟΚ επειδή του ζητάει εξηγήσεις για την περίοδο που είχαν κοινά ενδιαφέροντα και συνεδρίαζαν ως συνιδρυτές και επιτελείς ενός σωματείου —που «δεν λειτουργεί» πλέον. Και επιμένει στην άγνοια και την «τυπική, αγαθή σχέση», με τον Θεοδωρόπουλο.

Υπάρχει μια παροιμιακή φράση των αρχαίων Ελλήνων γι’ αυτό: «Ο Κρης την θάλασσαν αγνοεί…»

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr