Μπλόκα, δικογραφίες και δημοσκοπικά στοιχεία ακυρώνουν την επανεκκίνηση του Ιανουαρίου

Η κυβέρνηση ήθελε το 2026 να ξεκινήσει με μια αλλαγή σελίδας στο πολιτικό κλίμα που ήταν βαρύ για την Νέα Δημοκρατία τους τελευταίους μήνες του 2025 και την είχε οδηγήσει σε μια δημοσκοπική στασιμότητα πολύ μακριά από το στόχο της αυτοδυναμίας.

Όμως αυτό μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί. Το αντίθετο μάλιστα, η σκληρή στάση που κρατούν πολλά αγροτικά μπλόκα φορτίζει πολιτικά το κλίμα τις πρώτες μέρες  του καινούργιου χρόνου και ενώ την επόμενη βδομάδα θα ξεκινήσουν οι πρώτες δημοσκοπήσεις της νέας χρονιάς.

Έτσι προς το παρόν ο Κυριάκος Μητσοτάκη δεν επενδύει στην «επανεκκίνηση»  αλλά ψάχνει τον έλεγχο ρίσκου από κινήσεις που είναι αναγκασμένος να κάνει και εξελίξεις που αναμένει.

Δύο είναι τα άμεσα μέτωπα που μπορούν να τινάξουν δημοσκοπικά τον Ιανουάριο στον αέρα: οι σκληροί αγρότες των μπλόκων και η εκκρεμότητα της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Το πρώτο είναι κοινωνικό–παραγωγικό· το δεύτερο είναι καθαρά πολιτικό, γιατί ακουμπά ονόματα, ισορροπίες και το timing ενός ανασχηματισμού.

Ως προς τα  μπλόκα η κυβέρνηση έχει ήδη βγάλει ένα  πακέτο παρεμβάσεων (ρεύμα, πετρέλαιο, αποζημιώσεις) και επιχειρεί να «σπάσει» το αφήγημα ότι δεν ακούει τον πρωτογενή τομέα.

Ένα σκληρό τμήμα των μπλόκων όμως δεν διαπραγματεύεται μόνο ευρώ και κιλοβατώρες, διαπραγματεύεται ρόλο και αξιοπρέπεια, με έντονη δυσπιστία απέναντι στο «κέντρο» και στο κράτος.

Τα όσα θα γίνουν σήμερα το απόγευμα στο μέγαρο Μαξίμου θα δείξουν  αν η κυβέρνηση  μπορεί να αφήσει τους σκληρούς στο περιθώριο προκειμένου σιγά-σιγά η κινητοποίηση τους να φθίνει ή αν θα τους βρει μπροστά της και τις επόμενους βδομάδες.

Γι’ αυτό το Μαξίμου έχει μια διπλή στρατηγική:

-Τεχνική λύση εκεί που γίνεται (στοχευμένα μέτρα που «φαίνονται» γρήγορα στην τσέπη και στη ρευστότητα).

-Πολιτική αποσυμπίεση συναντήσεις και κανάλια επικοινωνίας, χωρίς να φανεί ότι «σύρεται» από τα τρακτέρ).

Με απλά λόγια: θα προσπαθήσει να κλείσει συμφωνία με τους «ρεαλιστές» και να απομονώσει τους «αμετακίνητους», χωρίς να τους χαρίσει το ηθικό πλεονέκτημα του “μας περιφρονούν”.

2) ΟΠΕΚΕΠΕ: ο ανασχηματισμός περιμένει τον φάκελο για να μην γίνει μπούμερανγκ

Στο κυβερνητικό επιτελείο αντιμετωπίζουν τη δεύτερη δικογραφία ως προϋπόθεση για οποιονδήποτε σοβαρό ανασχηματισμό: αν αλλάξεις πρόσωπα πριν δεις ποιοι αναφέρονται, κινδυνεύεις να κάνεις ανακύκλωση προβλήματος και να τρέχεις μετά.

Στο φόντο υπάρχει και η θεσμική μεταβολή με την ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ από 1/1/2026, που η κυβέρνηση αξιοποιεί  επικοινωνιακά ως “reset” ελέγχων/πληρωμών.

3) Καρυστιανού: Η κυβέρνηση προς το παρόν δεν την αντιμετωπίζει σαν αντίπαλο κόμμα  αλλά σαν κοινωνικό γεγονός.

Η Μαρία Καρυστιανού έχει ήδη αποκτήσει πολιτική βαρύτητα που οι μετρήσεις καταγράφουν δυναμική ενώ το σχέδιο καθόδου της στις εκλογές αντιμετωπίζεται ως παράγοντας αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού.

Η στρατηγική που γαλάζια στελέχη εισηγούνται στο Κυριακή Μητσοτάκη έχει τρεις κανόνες:

1.Καμία προσωπική σύγκρουση προς το παρόν. Αν την «σηκώσουν» επικοινωνιακά ως κομματική αντίπαλο, της δίνουν  ακριβώς το γήπεδο που χρειάζεται (αντισυστημικό vs σύστημα).

2.Θεσμικό πλαίσιο: “σεβασμός στον πόνο – αλλά πολιτική με πρόγραμμα, κανόνες, κοστολόγηση”. Αυτό ήδη προβάλλεται ως βασικό κριτήριο για το πώς θα κριθεί το εγχείρημα.

3.Ατζέντα ασφάλειας/κράτους: Τέμπη, λογοδοσία, σιδηρόδρομος, εποπτεία. Όχι για να «κλέψει» το θέμα, αλλά για να μην μείνει η κυβέρνηση με το στίγμα του αμυνόμενου.

4) Τσίπρας:

Ο πρώην πρωθυπουργός θα κάνει επανεμφάνιση σε λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη δίνοντας απαντήσεις και στα όσα του καταμαρτύρησε πρόσφατα η Μαρία Καρυστιανού  η οποία απειλεί να του κλέψει ψηφοφόρους. Ο  κ. Μητσοτάκης που βλέπει ότι το κόμμα Καριστιανού προκαλεί προβληματισμό στις κινήσεις Τσίπρα θα τον τραβήξει στο πεδίο της αξιοπιστίας όπου πάντα πονάει ο πρώην πρωθυπουργός και θα τον αφήσει να διχάσει την κεντροαριστερά.

Το Μαξίμου δεν έχει λόγο να τον «φουσκώσει» με καθημερινή αντιπαράθεση. Θα προτιμήσει:

•υπενθύμιση παρελθόντος (οικονομία, 2015, θεσμοί) όταν χρειάζεται,

•και ταυτόχρονα θα τον αφήσει να λειτουργεί ως μαγνήτης που πιέζει ΠΑΣΟΚ/ΣΥΡΙΖΑ/Νέα Αριστερά μεταξύ τους. (Στην κεντροαριστερά, ο κατακερματισμός είναι ήδη μέρος του προβλήματος, άρα και μέρος της λύσης για τη ΝΔ.)

5) Γιατί έχει μπει «πάγος» στο κόμμα Σαμαρά.

Ο Αντώνης Σαμαράς κρατά υψηλούς τόνους σε δηλώσεις και παρεμβάσεις του  αλλά δεν έχει περάσει στο σημείο “ιδρύω κόμμα τώρα”.

Το «πάγωμα» εξηγείται πολιτικά από τρία πρακτικά δεδομένα

•Ο χώρος της διαμαρτυρίας έχει ήδη ισχυρό νέο πόλο (παράγοντας Καρυστιανού), άρα το “timing” για νέο brand στη δεξιά/λαϊκή δεξιά γίνεται πιο ριψοκίνδυνο.

• Η «λαϊκή δεξιά» και όσοι διαφωνούν με τον Μητσοτάκη μέσα στη ΝΔ λειτουργεί περισσότερο ως ρεύμα πίεσης παρά ως διάθεση κάποιων να στηρίξουν ένα νέο  κομματικό μηχανισμό.

•Ο ορίζοντας είναι το 2027: όταν δεν υπάρχει άμεση εκλογή, ο πειρασμός είναι να κρατήσεις την απειλή ως εργαλείο (και να μην πληρώσεις το κόστος της διάσπασης σήμερα).

Το συμπέρασμα για τον Ιανουάριο είναι κυνικό αλλά καθαρό: ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα ποντάρει σε κάτι μεγάλο. Θα ποντάρει σε διαχείριση κρίσεων, δημοσκοπική σταθερότητα και έναν ανασχηματισμό αφού πρώτα ξεκαθαρίσει ο φάκελος ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και μετά, θα κάνει αυτό που κάνει κάποιος που έχει ισχύ όταν το πολιτικό σκηνικό γεμίζει νέους παίκτες: θα τους αφήσει να τσακωθούν για την αντισυστημική κορδέλα, ενώ εκείνος θα διεκδικεί το “μόνο σχέδιο διακυβέρνησης” που μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική σταθερότητα.

topontiki.gr