Enterprise Greece – DIMKA: Οι απευθείας αναθέσεις, τα 800.000 ευρώ, τα ημιδιαμονής ξενοδοχεία και οι απαντήσεις που ακόμη λείπουν

Υπάρχουν μερικές φορές που η πολιτική επικαιρότητα διαθέτει ένα ιδιαίτερο χιούμορ, ακόμη κι αν κανείς δεν έχει διάθεση να γελάσει.

Η Enterprise Greece, ο εθνικός φορέας για την προσέλκυση επενδύσεων και την προώθηση των ελληνικών εξαγωγών, υπάγεται στο υπουργείο Εξωτερικών και βρίσκεται στην αρμοδιότητα του υφυπουργού Χάρη Θεοχάρη, ο οποίος μόλις πρόσφατα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής για την περίφημη αναφορά του στους «νοικοκύρηδες» και τους «κακομοίρηδες».

Και τώρα ο εποπτευόμενος φορέας καλείται να εξηγήσει αναθέσεις προς μια εταιρεία που, εκτός από λογιστικές και φοροτεχνικές υπηρεσίες, συνδέεται με ξενοδοχειακή δραστηριότητα και συγκεκριμένα με ξενοδοχεία ημιδιαμονής, τα οποία, αν κρίνουμε από τις τιμές και τις παροχές τους, μόνο για… κακομοίρηδες δεν φαίνεται να προορίζονται.

Προφανώς, ούτε η ξενοδοχειακή δραστηριότητα είναι παράνομη ούτε υπάρχει κάτι μεμπτό στο γεγονός ότι μια εταιρεία ή ένας επιχειρηματικός όμιλος δραστηριοποιείται ταυτόχρονα σε διαφορετικούς κλάδους. Και πράγματι η DIMKA διαθέτει πιστοποιημένη λογιστική – φοροτεχνική δραστηριότητα, με σχετική βεβαίωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου από το 2018, ενώ λειτουργεί διακριτά τον ξενοδοχειακό κλάδο υπό τον τίτλο Crystal Blue και τον λογιστικό – φοροτεχνικό ως Tax Now. Η Enterprise Greece έσπευσε μάλιστα να το εξηγήσει αναλυτικά, σχεδόν σαν να ήταν αυτό το μεγάλο ερώτημα που έπρεπε να απαντηθεί.

Μόνο που κανείς δεν ρώτησε αν επιτρέπεται σε έναν επιχειρηματία να έχει και λογιστικό γραφείο και ξενοδοχεία ημιδιαμονής. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο και αφορά το δημόσιο χρήμα: πώς μια εταιρεία με οκτώ χρόνια παρουσίας στη συγκεκριμένη δραστηριότητα κατέληξε να συγκεντρώνει διαδοχικές συμβάσεις με φορείς του Δημοσίου, με καταγγελίες να ανεβάζουν τη συνολική αξία τους στις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ; Με ποιες διαδικασίες, με ποιον ανταγωνισμό, με ποια κριτήρια επιλογής και με ποια παραδοτέα; Διότι η πιστοποίηση αποδεικνύει ότι κάποιος δικαιούται να παρέχει μια υπηρεσία. Δεν εξηγεί γιατί το Δημόσιο επιλέγει επανειλημμένα τον συγκεκριμένο πάροχο για να την αγοράσει.

Οι συμβάσεις είναι το θέμα, όχι τα δωμάτια

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η DIMKA έχει συνάψει τα τελευταία χρόνια δεκάδες συμβάσεις με δημόσιους φορείς, μεταξύ των οποίων η Enterprise Greece, η Κοινωνία της Πληροφορίας, η Εθνική Λυρική Σκηνή και άλλοι οργανισμοί. Δημοσιεύματα ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό στις 28 συμβάσεις, περίπου 800.000 ευρώ, ενώ άλλες καταγγελίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον 24 συμβάσεις συνολικού ύψους 898.367,60 ευρώ, εκ των οποίων οι 22 φέρονται να έγιναν με απευθείας ανάθεση.

Εδώ ακριβώς αρχίζουν τα ερωτήματα.

Πόσες συμβάσεις έχει υπογράψει τελικά η συγκεκριμένη εταιρεία με φορείς του Δημοσίου από το 2019 μέχρι σήμερα και ποιο είναι το ακριβές συνολικό ποσό; Πόσες από αυτές προέκυψαν από ανοικτές ανταγωνιστικές διαδικασίες και πόσες από απευθείας αναθέσεις; Πόσες προσφορές ζητήθηκαν κάθε φορά; Υπήρχαν άλλες εταιρείες που μπορούσαν να παράσχουν τις ίδιες υπηρεσίες και, εφόσον υπήρχαν, με ποια συγκριτικά κριτήρια επελέγη η DIMKA;

Η ίδια η Enterprise Greece αναφέρει ότι η επιλογή έγινε με «αντικειμενικό κριτήριο την αποδεδειγμένη ικανότητα» της εταιρείας. Θεμιτό. Ποια ακριβώς στοιχεία συγκροτούν όμως αυτή την αποδεδειγμένη ικανότητα και ποια ήταν η διαδικασία αξιολόγησής τους;

Διότι η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει στη διαπίστωση ότι μια εταιρεία διαθέτει νόμιμο ΚΑΔ και επαγγελματική πιστοποίηση. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να αναλάβει ένα έργο, όχι από μόνο του επαρκή αιτιολόγηση για να επιλέγεται επανειλημμένα από δημόσιους φορείς.

Η ανακοίνωση που γεννά περισσότερες απορίες

Υπάρχει και κάτι ακόμη. Η επίμαχη ανάθεση της Enterprise Greece αφορά «εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες υποστήριξης Ωρίμανσης Έργων», ενώ σε πρόσφατη διαδικασία εμφανίζονται παράλληλες αναθέσεις των 20.000 ευρώ σε τρεις διαφορετικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η DIMKA, και ακολουθούν τον Σεπτέμβριο δικαιώματα προαίρεσης ύψους 19.900 ευρώ.

Ποιο ακριβώς έργο ανέλαβε καθεμία; Γιατί κατατμήθηκαν οι υπηρεσίες με αυτόν τον τρόπο; Ποια παραδοτέα παρήχθησαν και πώς αξιολογήθηκαν; Και, κυρίως, πόσο από το συνολικό ποσό που έχει καταγγελθεί αφορά πράγματι την Enterprise Greece και πόσο άλλους δημόσιους φορείς;

Αυτές είναι απαντήσεις που θα βοηθούσαν πραγματικά να κλείσει η συζήτηση.

Η παράλληλη ξενοδοχειακή δραστηριότητα ασφαλώς προσφέρει έναν εύκολο και πιασάρικο τίτλο, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της σκάνδαλο ούτε απόδειξη οποιασδήποτε παρατυπίας. Το ουσιαστικό ζήτημα είναι πολύ πιο πεζό και ταυτόχρονα πολύ σοβαρότερο: όταν δημόσιο χρήμα κατευθύνεται επανειλημμένα προς έναν ιδιώτη, ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει όχι μόνο αν ο ανάδοχος διαθέτει τα απαραίτητα χαρτιά, αλλά γιατί επιλέχθηκε, ποιοι άλλοι διεκδίκησαν το έργο, τι ακριβώς παρέδωσε και πόσο τελικά κόστισε στο Δημόσιο.

Η Enterprise Greece απάντησε στο πρώτο. Για τα υπόλοιπα, η συζήτηση παραμένει ανοιχτή.

topontiki.gr