Γεωργία Αδειλίνη: Κανόνες

Στο σκάνδαλο Siemens με τις αναγνωρισμένες δωροδοκίες, κάτι ψιλογρατσουνιές που υπέστη η εταιρία, έκλεισαν εκ των υστέρων από τη σημερινή κυβέρνηση.

Άλλωστε οι υπόλογοι της εταιρίας την είχαν κοπανήσει και ουδείς  Έλληνας πολιτικός ενοχλήθηκε. Ούτε ο αείμνηστος Κ. Σημίτης εξήγησε ποτέ γιατί ο Χριστοφοράκος έστειλε ένα εκατομμύριο μάρκα στο κόμμα του – μετά τη δικαστική επικύρωση της μαρτυρίας Τσουκάτου: τα λεφτά πήγαν στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ.

Στο σκάνδαλο Novartis όλα καλά. Ούτε καν «σκάνδαλο γιατρών» – κατά τον ισχυρισμό του σημερινού Πρωθυπουργού – δεν αντιμετωπίσθηκε. Ουδείς πρόθυμος συνταγογράφος φαρμάκων της εταιρίας απολογήθηκε.

Όσο για τους πολιτικούς, η τυπική και νόμιμη εισαγγελική έρευνα – με εφτά αρχειοθετήσεις, και μια παραγγελία για δίωξη – απέληξε σε βάρος των μαρτύρων και της εισαγγελέως. Εδώ είναι Βαλκάνια…

Στον ΟΠΕΚΕΠΕ, κατά το πόρισμα της ΝΔ, ουδεμία ποινική επιβάρυνση για τους εμπλεκομένους – από έρευνα της ευρωπαίας Εισαγγελέως – υπουργούς, που παίρνουν και ρεβάνς: δεν θα ανανεωθεί η θητεία της εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου, που την εκπροσωπεί στη Ελλάδα.

Το πρόβλημα «είναι βαθύ και διαχρονικό» είπε ο απίθανος Λαζαρίδης, που συμψήφισε: άλλωστε εμπλεκόμενοι είναι και άνθρωποι του ΠΑΣΟΚ.

Τέλος, με τα «θυρανοίξια» της δίκης των Τεμπών εν όψει, επίσης όλα είναι τακτοποιημένα. Το κατηγορητήριο αφήνει εκτός δικαστικής αξιολόγησης κρίσιμες πλευρές της τραγωδίας και κατηγορούμενοι είναι μόνο υπάλληλοι – του κράτους και της εταιρίας.

Η δικαστική διαδικασία για πλημμέλημα – έστω – δυο υπουργών, σέρνεται σε συρτάρια και διάδρομους. Και τα τεκμήρια για την πυρόσφαιρα εξαφανίσθηκαν επιλεκτικά… Άρα, το συλλαλητήριο για την τρίτη επέτειο, δεν θα χαλάσει τον ύπνο των κυβερνητικών.

Η κυβέρνηση κρύβει τις μεθοδεύσεις της στη… δικονομία: το δικαστήριο μπορεί να προσθέσει κατηγορούμενους και κατηγορίες. Το λένε με την, παράδοξη, βεβαιότητα ότι οι – ήδη κληρωθέντες – δικαστές της Λάρισας, δεν θα το κάνουν.

Προφανώς βασίζονται στον τρόπο άσκησης καθηκόντων από τρεις διαδοχικούς εισαγγελίες του Αρείου Πάγου. Υπό την… εποπτεία δυο υπουργών Δικαιοσύνης – ο ένας εκ των οποίων συμπεριφέρεται ως… τμήμα της.

Η προκλητική αίσθηση της τρέχουσας Εκτελεστικής εξουσίας ότι η Δικαστική, στην πράξη είναι θεραπαινίδα της, έγινε κομμάτια και θρύψαλα το πρωί της 26ης Φεβρουαρίου 2026.

Με απόφαση – που αιφνιδίασε, όχι μόνο την κυβέρνηση – το μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας, απέδειξε ότι η κυβέρνηση δεν είναι ασφαλής στη μεγάλη δίκη των Τεμπών που έρχεται – όσο δεν θα έπρεπε να ήταν και στη «μικρή» των υποκλοπών, που τελείωσε.

Η επαγγελματική αρτιότητα ενός εισαγγελέα και η ευσυνειδησία ενός δικαστή απέδειξαν ότι ακόμη και σε άνωθεν χειραγωγούμενη Δικαιοσύνη, τίποτε δεν λήγει προτού λήξει…

Ο πρόεδρος του Δικαστηρίου, Νίκος Ασκιανάκης – περνάει στα δικαστικά χρονικά, με το φωτοστέφανο που ζήτησε – υποβάλλοντας πρόωρη παραίτηση, ως διαμαρτυρία – ο εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος: «Δικαστές που νιώθουν λειτουργοί της Δικαιοσύνης και όχι υπάλληλοι του υπουργείου».

Όχι μόνο γιατί δέχθηκε τις παρατηρήσεις και την πρόταση του εισαγγελέα της έδρας Δημήτρη Παυλίδη. Αλλά γιατί το ενδιαφέρον σκέλος της απόφασης δεν είναι η κρίση του επί του κατηγορητηρίου και οι ποινές – που μπορεί να εξαφανιστούν στο Εφετείο.

Είναι ότι ο Δικαστής, στέλνοντας τα πρακτικά της δίκης στην εισαγγελία Πρωτοδικών, για νέες διώξεις, κράτησε ολόκληρη την υπόθεση ανοιχτή.

Απέδωσε Δικαιοσύνη, τηρώντας του κανόνες. Από μόνη της η απόφασή του, εκθέτει την αξέχαστη Γεωργία Αδειλίνη, που είχε αποφανθεί μεν για «ευθύνες σε τέσσερις ιδιώτες».

Να δούμε τώρα που καταλογίσθηκαν, πόσο «αναντίλεκτα» η έρευνα που διέκοψε, δεν θα φτάσει σε κρατικές υπηρεσίες.

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr