Γιάννης Παναγόπουλος: Κάθαρση

Οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τον συνδικαλισμό εδραιώθηκαν στην ευρεία απήχηση πού είχε στα λαϊκά στρώματα ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αλλά το ιμπέριουμ που απέκτησε στη ΓΣΕΕ, ήταν διαφορετικό.

Από νωρίς, όταν κυριάρχησαν συνδικαλιστές που είχαν προσληφθεί στις τράπεζες και τις ΔΕΚΟ, επί των ημερών της ΝΔ – ή ακόμη και της χούντας – και στελέχη από την παλιά «Σπουδάζουσα» της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.

Κανείς από τους έξι «πράσινους» πρόεδρους της ανώτατης συνδικαλιστικής οργάνωσης της χώρας δεν ήταν εργάτης. Ορισμένοι όμως εξελίχθηκαν σε εργατοπατέρες – με επιτήδεια αξιοποίηση του θρυλικού νόμου 264/82, με τις φιλεργατικές καινοτομίες.

Μόνο ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος λειτούργησε ως συνδικαλιστής. Τρεις πρόεδροι εξελίχθηκαν σε πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και ο Γιάννης Παναγόπουλος εξελίχθηκε σε… καθεστώς:

-Από το 2006 που εγκαταστάθηκε στο πεδίο του Άρεως «οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη μένει», που θα έλεγε ο Ρασούλης. Η δική του αγάπη για κάθε είδους καρέκλα που μπορούσε να καταλάβει εξ οφίτσιο.

Τα τελευταία χρόνια στο ΠΑΣΟΚ πολλοί μιλούσαν για το «πρόβλημα Παναγόπουλου», αλλά κανένας δεν το έβαζε στο τραπέζι – λόγω συσχετισμών!

Είχε ήδη μετατρέψει την ΠΑΣΚΕ – που σήμερα… διαχωρίζει από το κόμμα – σε προσωπικό μηχανισμό αναπαραγωγής της ισχύος του. Ανακυκλώνοντας τον εαυτό του στην κορυφή της συνδικαλιστικής πυραμίδας της χώρας, ενίοτε με τη συνδρομή πολιτική αντίπαλων του ΠΑΣΟΚ.

Ή αλλιώς: συνάπτοντας – ως… Δικαιόπολις – χωριστές προσωπικές συμφωνίες.

Τώρα που έφτασε «με το κεφαλάκι στον πάγκο του χασάπη» – όπως τραγουδούσε ο Σαββόπουλος για τον ήρωα του Αριστοφάνη – κατηγορούμενος για την υπεξαίρεση κονδυλίων της επιμόρφωσης, οι κορυφαίοι συνδικαλιστές της… ΔΑΚΕ Κιουτσούκης και Θεοχάρης τον πακετάρουν με υπουργούς της ΝΔ:

-«Με τη Στρατινάκη σε ρόλο μόνιμου συνδέσμου με τη ΓΣΕΕ, Βρούτσης, Χατζηδάκης, Κεραμέως είχαν άριστη και διαρκή συνεργασία με τον Παναγόπουλο και από κοινού καθόρισαν την πολιτική του υπουργείου και τη στάση της ΓΣΕΕ». Το σκάνδαλο είναι γαλαζοπράσινο.

Οι συχνές αναφορές του ΚΚΕ σε «συνδικαλιστική μαφία» έφταναν στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν ήθελε να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα. Όπως έκανε ο Μητσοτάκης με τους συνδικαλιστές της ΝΔ όταν ανέλαβε και ακόμη είναι στα μαχαιριά».

Ο «βαρόνος» αρχισυνδικαλιστής της οδού Πατησίων ήταν πλέον ισχυρός εσωκομματικός παίκτης και υπήρχε προηγούμενο του 1996: στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ οι συνδικαλιστές έκριναν τη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου – υπέρ του Σημίτη.

Μόνο όταν κατέφθασαν τα νέα από τον Βουρλιώτη και την Αρχή που ερευνά το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος ο Ανδρουλάκης αντέδρασε και τον διέγραψε – όπως την Καϊλή.

Αλλά τα δύσκολα τώρα αρχίζουν. Ο Παναγόπουλος βάφτισε την παραπομπή του στον εισαγγελέα ως επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα και οχυρώνεται στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Έχει με το μέρος του το τεκμήριο αθωότητας, την ΠΑΣΚΕ – που απειλεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ευθέως και αποχώρηση αν δεν του ρίξει σωσίβιο – και τον… Γεωργιάδη που τρολάρει, δηλώνοντας «απέχθεια», για τον… Ανδρουλάκη!

-«Βρήκε μπόσικο τον Παναγόπουλο που μισούσε και θέλει να τον φάει… Δείξε ρε μία γενναιότητα, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ 50 χρόνια είναι… Και αυτός θέλει να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας…».

Απίστευτα πράγματα. Αλλά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δείχνει απλώς προσυνεδριακή αμηχανία – μένοντας στη διαγραφή και την ανούσια ανακοίνωση του «Συνδικαλιστικού».

Αν όχι τώρα, πότε θα προχωρήσει σε κάθαρση;

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI