Γιατί ο Ευάγγελος Βενιζέλος «πυροβολεί» διαρκώς τον Κυριάκο Μητσοτάκη – Το προσωπικό στοιχείο και οι δύο σχολές πολιτικής

Η εικόνα επαναλαμβάνεται με μια σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια. Κάθε φορά που ο Ευάγγελος Βενιζέλος βρίσκεται σε δημόσιο βήμα, το πιο αιχμηρό κομμάτι της παρέμβασής του στρέφεται προς το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η παρέμβασή του στο χθεσινό συνέδριο του Κύκλου Ιδεών, με τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας», δεν αποτέλεσε εξαίρεση, πολύ περισσότερο αφού είχε προηγηθεί η ομιλία του πρωθυπουργού στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας η οποία έδωσε στον κ. Βενιζέλο τροφή για αντιπαράθεση. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου χαρακτήρισε «αλαζονική και ανιστόρητη» τη λογική της προσωποκεντρικής διαχείρισης κρίσεων που προέβαλε ο πρωθυπουργός μέσω του ερωτήματος, ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στο Μαξίμου αν χτυπήσει στις τρεις τη νύχτα και αντέστρεψε το ερώτημα ζητώντας από τον πρωθυπουργό να απαντήσει εκείνος στο ερώτημα Βενιζέλου. Το ζήτημα, είπε, δεν είναι ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο στις τρεις τα ξημερώματα, αλλά σε ποιον θα τηλεφωνήσει ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός όταν χρειαστεί απαριθμώντας μια σειρά ηγετών, ξεκινώντας από τον πρόεδρο Τραμπ και φτάνοντας στον Νετανιάχου.

Το ερώτημα του πρωθυπουργού για το τριψήφιο είχε διατυπωθεί ως δίλημμα κυβερνησιμότητας, ως πρόσκληση προς τους πολίτες να συγκρίνουν πρόσωπα και δυνατότητες ηγεσίας. Ο κ. Βενιζέλος επέλεξε να το ανασκευάσει ακριβώς στο πεδίο όπου η κυβέρνηση θεωρεί ότι έχει το συγκριτικό της πλεονέκτημα, τη διεθνή αξιοπιστία και τις υψηλές διασυνδέσεις του πρωθυπουργού. Από την πλευρά της κυβέρνησης η απάντηση ήρθε σε δύο επίπεδα. Το Μέγαρο Μαξίμου σχολίασε ότι η αναφορά Βενιζέλου στους ηγέτες τελικά είναι θετική για τον πρωθυπουργό γιατί δείχνει ότι ο Μητσοτάκης έχει τη δυνατότητα και το διεθνές «ειδικό βάρος» να συνομιλήσει με όλους τους ηγέτες που απαρίθμησε ο κ. Βενιζέλος, σε αντίθεση με άλλους αρχηγούς της αντιπολίτευσης που επιθυμούν την καρέκλα του πρωθυπουργού.

Ο Παύλος Μαρινάκης υποστήριξε ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει κατακτήσει τη δυνατότητα να συνομιλεί επί ίσοις όροις με ηγέτες, προσθέτοντας ότι «η αλήθεια δεν είναι αλαζονική». Ο Γιώργος Γεραπετρίτης, από το ίδιο βήμα του Κύκλου Ιδεών, μετέφερε τη συζήτηση στο έδαφος της στρατηγικής αυτονομίας, σημειώνοντας ότι σε μια κρίση στο Αιγαίο το πρώτο τηλεφώνημα θα είναι προς τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και έπειτα προς τους εταίρους.

Βάθος χρόνου

Πρόκειται για την πολλοστή φορά που ο κ. Βενιζέλος απαντά στον πρωθυπουργό με επικριτικούς τόνους. Η αλληλουχία έχει βάθος χρόνου. Από την υπόθεση των υποκλοπών και την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών του Νίκου Ανδρουλάκη, μέχρι την κριτική για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την υπερσυγκέντρωση εξουσίας, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει εδραιωθεί ως ο πιο συστηματικός θεσμικός επικριτής του κυβερνητικού μοντέλου. Στην παρέμβασή του στον Κύκλο Ιδεών συνέδεσε τις υποκλοπές, τα Τέμπη και την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ σε ένα ενιαίο αφήγημα κρίσης εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς, μιλώντας για μια κοινωνία που, όπως είπε, «βράζει».

Στο Μέγαρο Μαξίμου διαβάζουν αυτή τη σταθερότητα ως προς τις επιθέσεις που εξαπολύει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατά του πρωθυπουργού και με όρους προσωπικής πικρίας. Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αποδίδουν την επιμονή Βενιζέλου εν μέρει στην απόφαση του κόμματος να μην τον προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μια ανάγνωση που μετατρέπει τη θεσμική κριτική σε προσωπικό λογαριασμό. Είναι μια ερμηνεία βολική για την κυβέρνηση, καθώς αποδυναμώνει το περιεχόμενο των επιχειρημάτων, αναγάγοντάς τα σε υστερόβουλο κίνητρο. Ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος, πάντως, φροντίζει να θεμελιώνει τις τοποθετήσεις του σε συνταγματικό και θεσμικό έδαφος, αρνούμενος να τις αφήσει να διαβαστούν ως αντιπολιτευτική ρητορική.

Η ουσία της αντιπαράθεσης δεν αφορά μόνο τα πρόσωπα. Αφορά και δύο διαφορετικές σχολές για το πώς ασκείται η εξουσία και πώς διαχειρίζεται μια χώρα τις κρίσεις της. Ο Μητσοτάκης προβάλλει ένα μοντέλο ταχείας, προσωποποιημένης διαχείρισης με διεθνή ερείσματα και ευρωπαϊκό κεφάλαιο αξιοπιστίας. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος αντιτείνει ότι σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον η ασφάλεια δεν μπορεί να εξαρτάται από ένα και μόνο τηλεφώνημα ούτε μόνο από το προσωπικό κύρος που μπορεί να έχει ένας πρωθυπουργός. Όσο πλησιάζει η εκλογική περίοδος, η κόντρα αυτή θα παραμένει ζωντανή και θα συνεχιστεί πολλώ δε μάλλον όπως λένε γαλάζιοι βουλευτές όταν ο κ. Βενιζέλος επιθυμεί να παίξει ένα ουσιαστικό ρόλο στο νέο σκηνικό που θα προκύψει μετά τις εκλογές και αυτός ο ρόλος εκτιμούν στηρίζεται στα σενάρια που μπορεί να ξετυλιχθούν σε ενδεχόμενο ακυβερνησίας και μη ύπαρξης αυτοδυναμίας.

topontiki.gr