Η «απειλητική» δήλωση του Ταλ Ντίλιαν που δυσκολεύει την κυβέρνηση, η επίθεση των Ουκρανών σε ελληνικό πλοίο και το κόμμα Τσίπρα που έχει ήδη προβλήματα

Ο Ντίλιαν έδωσε νέα τροπή στις υποκλοπές

Η δήλωση του Ταλ Ντίλιαν, του ισραηλινού ιδρυτή της Intellexa που έφτιαξε και εμπορεύεται το κακόβουλο λογισμικό του Predator, έδωσε νέα τροπή στην υπόθεση των υποκλοπών. Ο επιχειρηματίας μίλησε για πρώτη φορά δημόσια μετά την καταδικαστική για τον ίδιο απόφαση, και επισήμανε πως η εταιρία του δίνει «τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου». Συμπλήρωσε, δε, πως «ουδέποτε έχουμε διεξάγει δραστηριότητες επιτήρησης. Ούτε έχουμε λειτουργική πρόσβαση μετά την παράδοση των συστημάτων. Η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση αυτών των τεχνολογιών, βαρύνει τις αρχές που τις αποκτούν και τις λειτουργούν». Η θέση του Ντίλιαν για τις ενέργειες της Intellexa δεν είναι καινούριες, αλλά η χρονική στιγμή που έκανε αυτές τις δηλώσεις δεν είναι τυχαία. Όπως τυχαία δεν είναι και τα όσα υπονοούνται στη δήλωσή του.

Η υπερασπιστική γραμμή που «καίει» την κυβέρνηση

Το πρώτο που πρέπει να σημειώσουμε είναι πως ο Ντίλιαν είναι πιεσμένος από την καταδικαστική απόφαση που βαρύνει τον ίδιο και τη σύζυγό του Σάρα Χαμού. Υπό το βάρος, δε, της νέας έρευνας που θα πρέπει να ξεκινήσει για το ενδεχόμενο αδίκημα της κατασκοπίας, ο Ντίλιαν ουσιαστικά προσπαθεί να βγάλει την ουρά του απ’ έξω. Αφενός διέψευσε σαφέστατα την κυβερνητική γραμμή πως το ζήτημα των παρακολουθήσεων ήταν απλά μια «υπόθεση ιδιωτών», καθώς όπως ο ίδιος υποστηρίζει, το Predator το πούλησε στις κρατικές υπηρεσίες της Ελλάδας, άρα στην ελληνική κυβέρνηση. Υποστηρίζει όμως και κάτι άλλο σημαντικό: πως δεν έχει σχέση με το πώς χειρίζονται οι εκάστοτε κρατικοί χειριστές το κακόβουλο λογισμικό που εμπορεύεται, θέση με την οποία προσπαθεί να εξαιρεθεί από το «κάδρο» της κατασκοπίας.

Η απειλή και τα στοιχεία

Ένα από τα βασικά ερωτήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη (δυστυχώς σε δημοσιογραφικό και όχι σε ανακριτικό επίπεδο) ήταν το εξής: Ο Ντίλιαν πούλησε το Predator σε κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους; Δυστυχώς αυτό το ζήτημα δεν ερευνήθηκε ποτέ επαρκώς και η κυβέρνηση έλεγε από την πρώτη στιγμή ότι δεν υπάρχει τέτοια σύμβαση. Σε δημοσιογραφικά ρεπορτάζ είχε γραφτεί, όμως, πως η παροχή του Predator «κρύφτηκε» μέσα σε άσχετες δημόσιες συμβάσεις για συντήρηση συστημάτων. Το υλικό, δε, των παρακολουθήσεων ουδείς γνωρίζει αν υπάρχει κάπου αποθηκευμένο και πού βρίσκεται σήμερα.

Δύσκολα θα με πείσει κανείς πως ο Ντίλιαν και οι συνεργάτες του, που πουλούσαν ένα κατασκοπευτικό κακόβουλο λογισμικό και πήραν άδεια από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να το εμπορευτούν σε άλλα κράτη, δεν έχουν στη διάθεσή τους στοιχεία για συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους ή για λεπτομέρειες που αφορούν την λειτουργία του στην Ελλάδα. Ο Ντίλιαν, λοιπόν, φαίνεται πως έριξε μια απειλή προς τους κυβερνώντες. Ας περιμένουμε να δούμε αν θα κληθεί από τους επόμενους ανακριτές και αν θα προσκομίσει στοιχεία επί των ισχυρισμών του.

Ουκρανοί χτύπησαν ελληνικό πλοίο

Από αλλού το περίμενε κι από αλλού το βρήκε η κυβέρνηση. Αναφέρομαι στο πλοίο υπό ελληνική σημαία, που χτυπήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα. Το πλοίο που είχε 24 άτομα πλήρωμα εκ των οποίων οι 10 Έλληνες, είχε ναυλωθεί από τη Chevron και είχε ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη, χτυπήθηκε 14 ναυτικά μίλια ανοιχτά από το Νοβοροσίσκ και όπως όλα δείχνουν, η επίθεση έγινε από ουκρανικές δυνάμεις. Ο Βασίλης Κικίλιας εκτίμησε πως «το χτύπημα αυτό είναι στα πλαίσια της πίεσης την οποία βάζουν χώρες στην περιοχή, και σχετίζεται ίσως και με τις αποφάσεις που πάρθηκαν να επιτραπεί μερικώς στο ρωσικό πετρέλαιο η διακίνηση του για ένα μήνα». Ο υπουργός Ναυτιλίας ενημέρωσε σχετικά τον Γιώργο Γεραπετρίτη, ενώ όπως έγινε γνωστό δεν επρόκειτο να φορτώσει ρώσικο, αλλά καζάκικο πετρέλαιο.

Τίποτε δεν είναι δεδομένο

Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα για την Αθήνα, καθώς η Ελλάδα έχει υποστηρίξει την Ουκρανία στον πόλεμο με τη Ρωσία πολύ ενεργά σε όλα τα επίπεδα. Και πέρα από τις επισημάνσεις του Κικίλια, διακρίνω πως η κυβέρνηση θέλει να κρατήσει το θέμα σχετικά χαμηλά, αφού εμπλέκεται και ο αμερικάνικος παράγοντας. Ο μεν υπουργός Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε στον Ουκρανό ομόλογό του, αλλά περιμένω να δω αν το θέμα θα το σηκώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Φαίνεται άλλωστε, πως στην ταραγμένη μας περιοχή, ουδείς είναι προστατευμένος και ασφαλής, όσο και αν παίρνει καθαρά θέση υπέρ του ενός ή του άλλου επιτιθέμενου.

Ο Σαμαράς με ασπρόμαυρο κασκόλ

Μεγάλα γλέντια στην Καλαμάτα, καθώς η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα ανέβηκε μετά από χρόνια στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος. Ωστόσο η φιέστα που διοργανώθηκε χτες είχε και πολιτικό και παραπολιτικό «άρωμα». Ο Αντώνης Σαμαράς βρέθηκε στις κερκίδες φορώντας κασκόλ με τα χρώματα της ομάδας, ενώ χαιρέτισε μεταξύ άλλων θερμά τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου, Δημήτρη Πτωχό, με τον οποία παλιότερα είχαν συνεργαστεί στενά. Ο πρώην πρωθυπουργός όμως είχε και θερμό χαιρετισμό με τον Αλέξη Χαρίτση, που εκλέγεται στην Μεσσηνία. Τα ποδοσφαιρικά ενώνουν και «ξένους κόσμους».

Στην Αλεξανδρούπολη για τα τοπικά αλλά και τα γεωπολιτικά

Πάω σε έναν άλλον πρώην πρωθυπουργό. Στην Αλεξανδρούπολη θα βρεθεί τη Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας για την παρουσίαση της «Ιθάκης» του και από το πάνελ των ομιλητών βλέπω διάθεση του πρώην πρωθυπουργού να παίξει και με τα τοπικά ζητήματα αλλά και τα «εθνικά», αλλά και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Μια βασική επωδός, άλλωστε, του επιτελείου Τσίπρα αφορά την «νέα εθνική πυξίδα» και το «νέο πατριωτισμό». Ξεκινώντας από το δεύτερο πεδίο. Θα μιλήσουν ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Χρήστος Χριστοδούλου, η Νατάσα Λοΐζου, που ειδικεύεται στα θέματα Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής Καινοτομίας, και ο Χάρης Τζήμητρας, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων. Για τα τοπικά θα μιλήσουν δύο πρώην υποψήφιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Έβρο, ο Φώτης Μαλτέζος, που είναι και αντιπρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Θράκης, και η δικηγόρος Κατερίνα Μπέρδου, που μέχρι το 2012 ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Προβλήματα πριν καν συγκροτηθεί το κόμμα

Στο μεταξύ έπεσε στην αντίληψή μου μια ανακοίνωση για τη δημιουργία «Αυτοοργάνωσης» στην Αιτωλοακαρνανία. Μου κέντρισε ιδιαίτερα την προσοχή οι εξής επισημάνεις σε αυτήν: «[…] βλέπουμε ζυμώσεις χωρίς χρονοδιάγραμμα και διαρροές χωρίς περιεχόμενο. Προσμονή χωρίς γεγονός. Και υπάρχει και κάτι που ενοχλεί ακόμη περισσότερο: οι λεγόμενοι “άνθρωποι του Προέδρου“. Εκείνοι που εμφανίζονται ως άτυποι εκφραστές, μιλούν περισσότερο από τον ίδιο και καλλιεργούν εικόνα μηχανισμού πριν καν υπάρξει το εγχείρημα. Αυτό δεν θυμίζει ανανέωση. Θυμίζει ανακύκλωση. Η ενοποίηση του χώρου δεν μπορεί να γίνει με όρους αυλών και κλειστών κύκλων. Αν κάτι υπονομεύει από τώρα μια νέα προσπάθεια, είναι ακριβώς αυτή η εικόνα». Ακόμα δεν φτιάχτηκε το «κόμμα Τσίπρα» και μια τοπική στρέφεται κατά συνεργατών του επικεφαλής. Τι μου θυμίζει όλο αυτό…

Ο πόλεμος «παγώνει» τον ανασχηματισμό

Η γεωπολιτική ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή φαίνεται πως λειτουργεί ως απρόσμενο «σωσίβιο» για υπουργούς και υφυπουργούς που επρόκειτο να μείνουν εκτός κυβερνητικού σχήματος. Μου λένε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να βάλει στις καλένδες τον ανασχηματισμό που σχεδίαζε για το Πάσχα, καθώς η αβεβαιότητα που φέρνει σε όλα τα επίπεδα η διεθνής κρίση δεν επιτρέπει πειραματισμούς. Σε μια περίοδο που οι τιμές της ενέργειας και οι εμπορικές ροές κρέμονται από μια κλωστή, το Μαξίμου επιλέγει τη στατικότητα έναντι του ρίσκου. Η ανάγκη για διαχείριση της πολεμικής συγκυρίας μεταθέτει κάθε σκέψη για «φρεσκάρισμα» σε άγνωστο χρόνο, αφήνοντας την κυβέρνηση να πορεύεται με τα υλικά που ήδη διαθέτει, όσο φθαρμένα κι αν θεωρούνται.

Υπουργική ανακούφιση υπό τη σκιά των πυραύλων

Στο παρασκήνιο, η είδηση της πιθανής αναβολής προκάλεσε κύμα ανακούφισης σε υπουργικά γραφεία που μέχρι πρότινος θεωρούνταν «καμένα». Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως στελέχη που είχαν ήδη αρχίσει να μαζεύουν τα πράγματά τους, βλέπουν τώρα τη διεθνή αστάθεια ως μια χρυσή ευκαιρία παράτασης της θητείας τους. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πω η αξιολόγηση του έργου των υπουργών μπαίνει σε δεύτερη μοίρα μπροστά στον κίνδυνο γενικευμένης οικονομικής παράλυσης. Ο τουρισμός και το εμπόριο – και η ενέργεια βεβαίως βεβαίως – αποτελούν τις νέες προτεραιότητες, και ο Πρωθυπουργός δεν δείχνει διατεθειμένος να αλλάξει ομάδα την ώρα που το παιχνίδι γίνεται επικίνδυνα σκληρό.

Ο Μητσοτάκης δεν πηγαίνει τελικά Αυστραλία

Το φιλόδοξο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αυστραλία, που σχεδιαζόταν από την αρχή του έτους, έπεσε θύμα των διεθνών εξελίξεων και της καταιγίδας που φέρνουν. Μου λένε πως η ακύρωση της επίσκεψης σε Σίδνεϊ και Μελβούρνη για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου δεν ήταν μια εύκολη απόφαση, καθώς το Μαξίμου πόνταρε πολλά στην άμεση επαφή με την ομογένεια, ειδικά μετά την ψήφιση της επιστολικής ψήφου. Ωστόσο, η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η ένταση που μυρίζει μπαρούτι στη γειτονιά μας, επέβαλαν την καθήλωση του Πρωθυπουργού στην Αθήνα. Σε μια κρίσιμη, αν όχι επικίνδυνη συγκυρία, η παρουσία του στο «στρατηγείο» κρίθηκε επιβεβλημένη, αφού ένα ταξίδι στην άλλη άκρη του κόσμου θα εξέθετε την κυβέρνηση σε κίνδυνο επικοινωνιακού και ουσιαστικού εγκλωβισμού μακριά από τις εξελίξεις.

Το χαμένο σόου της επιστολικής ψήφου και ο φόβος του κενού

Ας δούμε, όμως, και την πολιτική διάσταση της έκτακτης αυτής απόφασης, αφού η ματαίωση της επίσκεψης στερεί από το κυβερνητικό επιτελείο τη δυνατότητα να «ρευστοποιήσει» πολιτικά το νομοσχέδιο για τους απόδημους μέσα στην καρδιά του ελληνισμού της Αυστραλίας. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού φοβήθηκαν το ενδεχόμενο μιας αιφνίδιας κλιμάκωσης την ώρα που εκείνος θα βρισκόταν σε πτήση δεκάδων ωρών, γεγονός που θα έδινε την εικόνα μιας ηγεσίας που απουσιάζει από το πόστο της σε ώρα ανάγκης.

Εκλογική επιφυλακή στην Πειραιώς: Το «κυνήγι» των ονομάτων

Παρά το γεγονός ότι το Μαξίμου εμφανίζεται απορροφημένο από τον σχεδιασμό για τη διαχείριση των βαριών οικονομικών συνεπειών της κρίσης, οι εκλογικές μηχανές της Νέας Δημοκρατίας δουλεύουν αθόρυβα στο «κόκκινο». Μου λένε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά την ακύρωση των ταξιδιών και το πάγωμα του ανασχηματισμού, έχει δώσει σαφή εντολή να μην χαθεί ούτε λεπτό από την προετοιμασία για την επόμενη κάλπη. Στην Πειραιώς έχουν ήδη αρχίσει να συγκροτούν τις πρώτες λίστες υποψηφίων, εστιάζοντας χειρουργικά σε περιφέρειες όπου τα γαλάζια ποσοστά παρουσιάζουν ανησυχητικές ρωγμές. Το μήνυμα είναι σαφές: η «σταθερότητα» που επικαλείται η κυβέρνηση πρέπει να στηριχθεί σε νέα πρόσωπα που θα ανακόψουν τη φθορά.

Το Μαξίμου μετράει τη διείσδυση των νέων προσώπων

Σε πρόσφατη κλειστή σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, το επιτελικό κράτος έθεσε επί τάπητος τα πρώτα ευρήματα από το «σκανάρισμα» της αγοράς προσώπων. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως ο Πρωθυπουργός ενημερώθηκε αναλυτικά για το προφίλ υποψηφίων που θα μπορούσαν να προσφέρουν το απαραίτητο «lifting» στην εικόνα του κόμματος, ιδιαίτερα σε περιοχές της επαρχίας που βράζουν από την ακρίβεια. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως το Μαξίμου ετοιμάζει σειρά από δημοσκοπήσεις-εξπρές για να μετρήσει τη διείσδυση αυτών των προσώπων, πριν τους δώσει το επίσημο «χρίσμα».

Στρατηγική ανασύνταξης υπό το φόβο της κάλπης

Η σπουδή, ωστόσο, με την οποία η Πειραιώς αναζητά νέα στελέχη προδίδει τη νευρικότητα που επικρατεί για το εκλογικό αποτέλεσμα, όποτε και αν γίνουν τελικά οι εκλογές. Μου λένε πως η τακτική αυτή στοχεύει στο να προληφθούν τυχόν εκπλήξεις από τα δεξιά της παράταξης, οι οποίες τροφοδοτούνται από τις εσωτερικές ρωγμές και την κριτική των πρώην πρωθυπουργών, του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή. Ας μην ξεχνάμε ότι στο τραπέζι παραμένει το ενδεχόμενο ο Αντώνης Σαμαράς να ιδρύσει νέο κόμμα. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως η επιλογή των προσώπων, ωστόσο, δεν θα γίνει με κριτήρια ιδεολογικής καθαρότητας, αλλά με βάση την ικανότητά τους να συγκρατούν ψήφους σε ένα περιβάλλον έντονης αμφισβήτησης. Το Μαξίμου επενδύει στη δημιουργία «νέας βιτρίνας», ελπίζοντας ότι ο επικοινωνιακός θόρυβος των νέων υποψηφιοτήτων θα καλύψει τους τριγμούς ενός κυβερνητικού μηχανισμού που δοκιμάζεται σκληρά από τη διεθνή συγκυρία.

Ο Καραμανλής βγαίνει από τη σιωπή και το Μαξίμου κρατά την αναπνοή του

Μετά τον «σεισμό» που προκάλεσε ο Αντώνης Σαμαράς για τη Chevron στη Βουλή, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται πλέον σε κατάσταση συναγερμού, περιμένοντας και νέα παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή, μετά από αυτή που πραγματοποίησε πρόσφατα στην Ξάνθη φέρνοντας στο επίκεντρο την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όπως βλέπετε, οι παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών εκδηλώνονται κατά κύματα, εξακολουθητικά. Μου λένε πως ο πρώην Πρωθυπουργός ετοιμάζεται να υψώσει τους τόνους και για τα εθνικά θέματα και για τα ενεργειακά, σε συνέχεια των παρεμβάσεων του Αντώνη Σαμαρά. Να σας πως την αλήθεια, πιστεύω ότι ο Κώστας Καραμανλής θα είναι πιο ήπιο, αλλά σε κάθε περίπτωση το Μαξίμου ανησυχεί έντονα για την ολοκληρωτική ευθυγράμμιση των δύο πρώην, η οποίοι έχουν ήδη συγκροτήσει ένα κοινό μέτωπο σφοδρής κριτικής, κριτικής που αναμένεται να κλιμακωθεί ως προς τον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής και τη διαχείριση του εθνικού πλούτου.

Η αποχή του Καραμανλή από το συνέδριο της ΝΔ

Όμως, αναγνώστριες και αναγνώστες μου, δεν είναι μόνο η παρέμβαση Σαμαρά ή η πρόσφατη παρέμβαση Καραμανλή ή αυτές που αναμένονται ή η κοινή γραμμή και παρουσία των δύο πρώην πρωθυπουργών που αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του κυβερνώντος κόμματος. Ξέρετε, ένα από τα δομικά στοιχεία της ΝΔ είναι η ύπαρξη και η λειτουργία των βαρονιών, τις οποίες καμία ηγεσία της ΝΔ μέχρι σήμερα, δεν κατέστη εφικτό να αγνοήσει. Και εξηγούμαι. Εκτός από τους Καραμανλή και Σαμαρά, υπάρχουν και άλλα πρόσωπα με ιστορικό βάρος και μεγάλη διαδρομή στη ΝΔ, που στέλνουν ηχηρά μηνύματα προς το κεντρικό σύστημα εξουσίας. Να σας ενημερώσω, πριν προχωρήσω στα υπόλοιπα, ότι ο Κώστας Καραμανλής μάλλον θα απέχει από το Συνέδριο του Μαΐου και αν η πληροφορία επιβεβαιωθεί τότε θα πρόκειται για πράξη ευθείας πολιτικής αποδοκιμασίας της σημερινής κυβέρνησης. Όταν ο επί δώδεκα χρόνια ηγέτης της παράταξης επιλέγει την απόσταση, αφαιρεί από την τωρινή ηγεσία κάθε δικαίωμα επίκλησης της ιστορικής-νεοδημοκρατικής συνέχειας, κάθε ιστορικό έρεισμα. Ισχυρές προσωπικότητες στο εσωτερικό της ΝΔ λένε πλέον ανοιχτά ότι στο Μαξίμου κυβερνά πλέον ένα κόμμα όπου οι πραγματικοί «ιδιοκτήτες» έχουν αποχωρήσει, αφήνοντας τα κλειδιά σε έναν ένοικο που αντιμετωπίζεται ως προσωρινός διαχειριστής.

Από κοντά Παυλόπουλος και Μεϊμαράκη

Θα σας γράψω αμέσως σε ποιά πολιτικά με ειδικό βάρος αναφέρομαι, αφού εκτός από τον Καραμανλή, τόσο ο Προκόπης Παυλόπουλος, όσο και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ρίχνουν πόρτα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στη Νέα Δημοκρατία με τη μορφή που έχει σήμερα. Η άρνηση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη να αναλάβει την προεδρία του Συνεδρίου και η διαφοροποίηση του Προκόπη Παυλόπουλου, που δεν παρέστη, αν και προσκεκλημένος, σε εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ για τη Συνταγματική Αναθεώρηση πιστοποιούν τη βαθιά ρήξη που έχει επέλθει. Καραμανλής, Παυλόπουλος και Μεϊμαράκης αρνούνται να νομιμοποιήσουν τις επικοινωνιακές φιέστες και το συνέδριο, που όπως μαθαίνω αντιμετωπίζουν ως… εκδηλώσεις χωρίς περιεχόμενο.

Το Μαξίμου σε πανικό για την Κοβέσι: Η απεγνωσμένη προσπάθεια για ευρωπαϊκό «φρένο»

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που τοποθετεί την Ελλάδα στη θλιβερή δεύτερη θέση των απατών με κοινοτικό χρήμα, έχει προκαλέσει ισχυρούς κλυδωνισμούς στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Η καταγεγραμμένη ζημιά των 2,68 δισ. ευρώ και οι 175 ανοιχτές έρευνες για διασπάθιση κονδυλίων, ανάγκασαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αναλάβει… αμφιλεγόμενες πρωτοβουλίες στο παρασκήνιο. Σύμφωνα με πληροφορίες των τελευταίων 24ώρων ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να παρενέβη σε Μακρόν και Μερτς και να παραπονέθηκε για την «επιθετική στάση της Λάουρα Κοβέσι» έναντι της κυβέρνησής του. Σύμφωνα με όσα λέγονται ο πρωθυπουργός φέρεται να χαρακτήρισε τις ενέργειές της ως «εμμονικές», σε μια προφανή προσπάθεια να αποσείσει το κλίμα σήψης και διαφθοράς που πλέον πνίγει την κυβέρνησή του. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, και με βάση όσα γνωρίζω δεν νομίζω ότι η Κοβέσι χαμπαριάζει από τέτοια. Να θυμίσω ότι πριν κάποιους μήνες, κάποια φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ είχαν εκτοξεύσει αθλιότητες εναντίον της και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι στο Λουξεμβούργο δεν άρεσε καθόλου η συγκεκριμένη… επικοινωνιακή προσέγγιση του κεντρικού συστήματος εξουσίας, που έγινε με όρους δολοφονίας χαρακτήρα πολιτικού αντιπάλου. Μόνο που η Κοβέσι δεν είναι πολιτικός αντίπαλος εντός των συνόρων και κάπου εκεί φαίνεται ότι το είχαν χάσει οι… επικοινωνιακοί και στρατηγικοί φωστήρες που παρέχουν συμβουλές στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Το κουκούλωμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, η ώρα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και ένα ακόμη μεγάλο σκάνδαλο

Η αγωνία που επικρατεί στην Αθήνα έχει βάση, βεβαίως βεβαίως. Στο Μαξίμου ανησυχούν για τον δεύτερο φάκελο της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εμπλέκονται σημαίνοντα στελέχη, πρώην υπουργοί και βουλευτές. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως η παρέμβαση Μητσοτάκη σε Μακρόν και Μερτς είχε ως στόχο μια πιο «χαλαρή» αντιμετώπιση των ανοιχτών μετώπων, ενόψει και της αντικατάστασης της Κοβέσι τον Οκτώβριο. Ωστόσο, η Ευρωπαία Εισαγγελέας φαίνεται πως δεν πτοείται από πολιτικές πιέσεις. Μου λένε πως γύρω στο Πάσχα, ο δεύτερος φάκελος-φωτιά θα αποσταλεί στις ελληνικές αρχές, την ώρα που η Κοβέσι ασχολείται με μία ακόμη τεράστια υπόθεση διασπάθισης, η οποία αναμένεται να προκαλέσει σεισμό.

Γιατί στο Μαξίμου παίζουν «καθυστερήσεις»

Μαθαίνω λοιπόν πως η κυβέρνηση δείχνει να ποντάρει στη στασιμότητα και την αλλαγή φρουράς στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ελπίζοντας ότι ο Γερμανός Αντρέας Ρίτερ θα είναι πιο «βολικός». Πραγματικά δεν γνωρίζω από που αντλούν αυτήν την πεποίθηση οι σημερινοι ένοικοι της Ηρώδου Αττικού. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η Κοβέσι έχει αποφασίσει να ολοκληρώσει το έργο της με ηχηρή έξοδο, αφήνοντας πίσω της φακέλους για σκανδαλώδεις υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ώστε τίποτα δεν θα είναι εύκολο να κουκουλωθεί. Συνομιλητής μου που κατοικεί στις Βρυξέλλες μου είπε ότι το αφήγημα περί «εμμονικής εισαγγελέως» καταρρέει μπροστά στα αμείλικτα νούμερα της απάτης και της διαφθοράς και συμπλήρωσε ότι το Μαξίμου πλέον δεν αναμετράται με την αντιπολίτευση στην Ελλάδα, αλλά με θεσμούς που δεν καταλαβαίνουν από παρεμβάσεις, παρακάλια… ρουσφέτια και επιθέσεις.

Η «ληστεία» των καταθέσεων: Το ολιγοπώλιο της ψαλίδας και τα υπερκέρδη

Η ακτινογραφία του ελληνικού τραπεζικού συστήματος αποκαλύπτει τη συστηματική και διαχρονική επιχείρηση αφαίμαξης των αποταμιευτών, με τις τέσσερις συστημικές τράπεζες να λειτουργούν ως ένας κλειστός κύκλος, ένα κλειστό ανέγγιχτο κλαμπ, που περιφρονεί τον ανταγωνισμό και περιφρονεί τους φορολογούμενους και τους καταθέτες. Η περιβόητη «ψαλίδα» των επιτοκίων, η οποία τον Ιανουάριο του 2026 εκτινάχθηκε ξανά στις 4,35 ποσοστιαίες μονάδες, αποτελεί το απόλυτο εργαλείο παραγωγής υπερεσόδων. Ενώ η ΕΚΤ ανέβασε το κόστος χρήματος, οι εγχώριοι όμιλοι κράτησαν για τον εαυτό τους τα 9/10 της ανόδου, αφήνοντας τους Έλληνες καταθέτες με τα χαμηλότερα πραγματικά επιτόκια στην ευρωζώνη. Είναι μια πρακτική που αγγίζει τα όρια της «ληστείας», καθώς οι τράπεζες αγοράζουν το χρήμα των πολιτών σχεδόν δωρεάν (0,03% στις καταθέσεις overnight) και το πουλούν πανάκριβα, ειδικά στα καταναλωτικά δάνεια όπου το επιτόκιο καλπάζει στο 10,44%.

Επιτροπή Ανταγωνισμού: Διαπιστώσεις κατόπιν εορτής και «καπέλο» στο χρήμα

Στο παρασκήνιο, η παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού έρχεται με μια εκκωφαντική καθυστέρηση που εκμηδενίζει την αξία της για τον καταναλωτή. Η διαπίστωση για την αύξηση του επιτοκιακού περιθωρίου κατά 60% μέσα σε δύο χρόνια, αποτελεί απλώς την επικύρωση της ασυδοσίας που συνεχίζεται απρόσκοπτα. Οι τράπεζες, αντί να ανταγωνίζονται για να προσελκύσουν κεφάλαια, προτιμούν να διατηρούν το υψηλότερο «καπέλο» στην Ευρώπη, εκμεταλλευόμενες την ολιγοπωλιακή τους θέση. Η περίπτωση της Βαλτικής είναι αποκαλυπτική: εκεί οι τράπεζες μπορεί να έχουν ακριβά δάνεια, αλλά τουλάχιστον προσφέρουν λογικές αποδόσεις στις καταθέσεις, σε αντίθεση με το ελληνικό μοντέλο που τιμωρεί τον αποταμιευτή από κάθε πλευρά.

Μερίσματα-μαμούθ και η έξοδος των κεφαλαίων

Η προκλητική αντίθεση ανάμεσα στη φτώχεια των επιτοκίων και την κερδοφορία των ομίλων κορυφώνεται με τη διανομή μερισμάτων ύψους 2,8 δισ. ευρώ για το 2025. Την ώρα που οι συνεπείς δανειολήπτες «φακελώνονται» παράνομα και οι καταθέσεις ροκανίζονται από τον πληθωρισμό, η τραπεζική ελίτ ετοιμάζει βαλίτσες για το εξωτερικό, μεταφέροντας τα κέρδη της μακριά από την ελληνική αγορά. Η «ψαλίδα» γίνεται τελικά μια συνειδητή μεταφορά πλούτου από τη βάση της κοινωνίας προς τους μετόχους, με την ανοχή ενός ρυθμιστικού πλαισίου, της κυβέρνησης και των θεσμών που φαίνεται να παρακολουθούν τις εξελίξεις ως απλοί θεατές. Η «γκρίζα ζώνη» στους ισολογισμούς και τα προβλήματα που έρχονται από το μέλλον, δείχνουν ότι το τρέχον πάρτι των υπερκερδών πατάει πάνω σε κοινωνική αδικία. Πάντως, η κοινωνία, οι φορολογούμενοι, οι καταθέτες, οι δανειολήπτες αργά ή γρήγορα θα ζητήσουν λογαριασμό.

X-Raytor

ethnos.gr