Η κυβέρνηση στον δρόμο για τις κάλπες δυσκολεύεται να δώσει πειστική απάντηση στο «γιατί τρίτη θητεία;»

Καθώς οι δημοσκοπήσεις του Οκτωβρίου φθάνουν στο τέλος τους, σε Μαξίμου και Πειραιώς γίνεται προσπάθεια να αναλυθεί ένα στοιχείο που, σε όποια μέτρηση γίνεται σχετική ερώτηση, ξεχωρίζει: η πλειοψηφία που εμφανίζεται να ζητά πολιτική αλλαγή στις επόμενες εκλογές.

Στη μέτρηση της ALCO, το ποσοστό όσων τάσσονται υπέρ της πολιτικής αλλαγής φθάνει το 63%, ενώ στη δημοσκόπηση της Opinion Poll το ποσοστό όσων λένε ότι βασικό κριτήριο της ψήφου τους θα είναι η ανάγκη για πολιτική αλλαγή αυξάνεται από 29,2% σε 35,1%. Στην ίδια μέτρηση το ποσοστό των πολιτών που κρίνει αρνητικά / μάλλον αρνητικά την κυβερνητική θητεία διαμορφώνεται στο 66,3%.

Όσον αφορά στη δημοσκόπηση της MARC, στο δίλημμα ανάμεσα στην πολιτική αλλαγή και τη σταθερότητα, το 54,1% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ της αλλαγής και το 62,7% αξιολογεί αρνητικά / μάλλον αρνητικά την κυβέρνηση.

Τα νούμερα αυτά, σε συνδυασμό με την πρόθεση ψήφου που φέρνει τη Ν.Δ. να κινείται πέριξ του 25%, εκτιμάται ότι στην ουσία υπονομεύουν το βασικό προεκλογικό πρόταγμα του κόμματος, που είναι αυτό της σταθερότητας και της συνέχειας.

Άλλωστε πλέον η πλειονότητα των «γαλάζιων» στελεχών δηλώνει ότι ο εκλογικός στόχος είναι η αυτοδυναμία και η τρίτη κυβερνητική θητεία «εξορκίζοντας» κάθε συζήτηση περί κυβέρνησης συνεργασίας και τονίζοντας ότι η προβολή του κυβερνητικού έργου και το σύνθημα «το είπαμε, το κάναμε» θα δώσει στη Ν.Δ. την ώθηση που χρειάζεται όταν έλθει η ώρα να στηθούν οι κάλπες.

Ωστόσο, μια συζήτηση που έχει αρχίσει να «σιγοβράζει» στο εσωτερικό του «γαλάζιου» στρατόπεδο αφορά το προεκλογικό αφήγημα της κυβέρνησης, με ορισμένα στελέχη να εκτιμούν ότι στο ερώτημα «γιατί τρίτη θητεία;» η παράταξη δεν έχει κατορθώσει ακόμα να δώσει μια πειστική απάντηση.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η τάση υπέρ της πολιτικής αλλαγής κάνει… limit up στις δημοσκοπήσεις, έστω κι αν από τις μετρήσεις δεν προκύπτει κάποιος «καθαρός και παρών κίνδυνος», ήτοι ένα κόμμα το οποίο να δείχνει ότι μπορεί να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ν.Δ. στο πολιτικό σκηνικό της χώρας – αντιθέτως, η απόσταση που τη χωρίζει από ΕΛ.Α.Σ. και ΠΑΣΟΚ παραμένει… διψήφια.

Κρίση

Το πρόβλημα με την απουσία ενός «σκληρού» και πειστικού προεκλογικού αφηγήματος επιτείνεται και από την περιρρέουσα κρίση: η κυβέρνηση κινείται συντηρητικά, όσον αφορά στα μέτρα ανακούφισης των πολιτών από τις αυξήσεις στην ενέργεια και συνολικά από το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ζωής, ενώ η Ευρώπη, όπως, άλλωστε, κάνει πάντα σε περιόδους κρίσεων, μοιάζει διατεθειμένη να «κλωτσήσει το τενεκεδάκι» μέχρι το… μη παρέκει, αφήνοντας την κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. να τα βγάλει πέρα μόνη της, σε μια κρίση χωρίς ορατό τέλος.

Φυσικά, το πρόβλημα αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα: η ρευστότητα επιδρά αρνητικά σε όλες τις χώρες της Ένωσης, ωστόσο, τα διακυβεύματα διαφέρουν, όπως και οι τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες, τις προτεραιότητες και τη… νοοτροπία της κάθε πρωτεύουσας.

Άλλωστε, όπως φάνηκε και στην τελευταία σύνοδο κορυφής, οι διαχωριστικές γραμμές εντός της Ένωσης σχεδόν αποκλείουν μια κοινή δράση στην κατεύθυνση που θα ήθελε η Ελλάδα, δηλαδή, αυτή της μεγαλύτερης δημοσιονομικής ευελιξίας και της αξιοποίησης των επιπλέον εσόδων από τις αυξημένες τιμές της ενέργειας για την ελάφρυνση των βαρών των πολιτών.

Ούτως ή άλλως, πάντως, Μαξίμου και Πειραιώς (ανα)γνωρίζουν τα όρια της πολιτικής των επιδοτήσεων και του οφέλους που μπορεί να προκύψει από αυτή. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν θα τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Μπορεί, βέβαια, η δημοσιονομική σύνεση να είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης της κρίσης, ωστόσο, εκ των πραγμάτων δεν δημιουργεί νέους… φανς μεταξύ των ψηφοφόρων, οι οποίοι, άλλωστε, δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι πιστεύουν πως η κυβέρνηση δεν εξαντλεί κάθε δυνατότητα για να προστατεύσει τα εισοδήματά τους από την ακρίβεια που συνεχίζει να καλπάζει.

Δοκιμές

Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένο ότι το… πουγκί δεν πρόκειται να ανοίξει, η κυβέρνηση μοιάζει να «ψάχνεται» όσον αφορά στο ποιο αφήγημα θα μπορούσε να προκρίνει ενόψει των εκλογών: εξ ου και ο Μητσοτάκης, από το Λαύριο και τον «Δημόκριτο», μίλησε για «πρωτοπορία» της Ελλάδας (μετά την έναρξη της λειτουργίας του υπερυπολογιστή «Δαίδαλος») και είπε ότι «μόνο αυτή η κυβέρνηση συνομιλεί με το αύριο, την ίδια στιγμή που, δυστυχώς, άλλες πολιτικές δυνάμεις παραμένουν εγκλωβισμένες στο χθες ή ακόμη και στο προχθές», επιχειρώντας να εμφανίσει την κυβέρνηση ως πρωτοπόρα στον τομέα της τεχνολογίας και της καινοτομίας.

Εντούτοις, όπως αναφέρουν «γαλάζιες» πηγές, τέτοιες αναφορές μπορεί να ακούγονται ενδιαφέρουσες, ενδεχομένως σε πιο… ειδικά κοινά, ωστόσο δύσκολα θα αγγίξουν π.χ. συντηρητικούς ψηφοφόρους, οι οποίοι αισθάνονται ιδεολογικά απομακρυσμένοι από τη Ν.Δ., ή ακόμα και κεντρώους που πιέζονται από την καθημερινότητα και το αυξημένο κόστος ζωής.

«Όσο δεν μπορούμε να δώσουμε καθαρή προοπτική και έναν οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση, τα πράγματα θα δυσκολεύουν για εμάς» είπε στο «Ποντίκι» έμπειρος κοινοβουλευτικός της Ν.Δ., ο οποίος επισήμανε, παράλληλα, ότι μπορεί έως τώρα η αντιπολίτευση να μην αποτελεί απειλή, αλλά η διογκούμενη δυσφορία δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε… δυσάρεστες εξελίξεις.

Μάλιστα, οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι – τελικά – ενδέχεται ο χρόνος να μην είναι ο… καλύτερος γιατρός για τους στόχους της Ν.Δ., όπως φάνηκε και από τις εξελίξεις με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, εξελίξεις που έφεραν την κυβέρνηση σε θέση αμηχανίας και άμυνας ή από τους «καβγάδες» στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την ενεργειακή κρίση, οι οποίοι για άλλη μια φορά εμπόδισαν τη λήψη μιας απόφασης που θα μπορούσε πραγματικά να ανακουφίσει τους πιεσμένους και δυσαρεστημένους πολίτες.

Όπως και να ’χει, πάντως, έστω κι αν οι συνθήκες δεν ευνοούν, Μαξίμου και Πειραιώς καλούνται να βρουν μια πειστική ιστορία στον δρόμο για τις κάλπες, αν δεν θέλουν να βρεθούν σε δύσκολη θέση το βράδυ της Κυριακής των εκλογών.

topontiki.gr