Η προεκλογική κινδυνολογία Φλωρίδη για «τουρκικό ντου», οι αποστάσεις Μαρινάκη και οι ενστάσεις των γαλάζιων βουλευτών

Η πολιτική σταθερότητα αποτελεί θεμιτό διακύβευμα κάθε εκλογικής αναμέτρησης. Όταν, όμως, συνδέεται με τη βεβαιότητα μιας τουρκικής επιθετικής ενέργειας, η επιχειρηματολογία μετατρέπεται σε κινδυνολογία και μπορεί να γυρίσει σαν μπούμερανγκ, με τους πολίτες να εκλαμβάνουν το δίλημμα ως εκβιασμό. Οι δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη έφεραν αυτήν ακριβώς την αντίφαση στο προσκήνιο, προκαλώντας την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και υποχρεώνοντας τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να επαναφέρει τη συζήτηση σε διαφορετική βάση. Το θέμα πλέον είναι τα όρια της χρήσης των εθνικών θεμάτων στην προεκλογική αντιπαράθεση και γι’ αυτό οι «γαλάζιοι» βουλευτές δηλώνουν προβληματισμένοι από τις υπερβολές.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο Γιώργος Φλωρίδης υποστήριξε ότι στις επόμενες εκλογές θα τεθεί υποχρεωτικά το δίλημμα εάν μια χώρα που αντιμετωπίζει εθνικούς κινδύνους θα κυβερνηθεί ή θα παραμείνει ακυβέρνητη. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι, σε περίπτωση ακυβερνησίας, «θα γίνει το ντου από απέναντι», παρουσιάζοντας την τουρκική επιθετική κίνηση ως βέβαιη εξέλιξη. Για να στηρίξει τον συλλογισμό του, επικαλέστηκε την κρίση στον Έβρο, την έξοδο του τουρκικού ερευνητικού σκάφους το 2020 και τα Ίμια.

Αλλά και ο Άδωνις Γεωργιάδης, σε πιο χαμηλούς τόνους βέβαια, κινήθηκε στο ίδιο πνεύμα. «Μια παρατεταμένη ακυβερνησία στην Ελλάδα είναι πολλαπλώς επικίνδυνη και εθνικά επικίνδυνη», είπε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι «είναι κρίσιμος παράγοντας της ελληνικής ιστορίας ότι η Τουρκία, οποτεδήποτε πετυχαίνει την Ελλάδα σε πολιτική αστάθεια, προσπαθεί να το εκμεταλλευτεί».

Επικαλέστηκε, επίσης, το παρελθόν, λέγοντας ότι «ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι, οποτεδήποτε η Ελλάδα είχε παρατεταμένη ακυβερνησία, η Τουρκία κάτι μας πήρε. Από τα Σεπτεμβριανά μέχρι τα Ίμια».

Το πολιτικό πρόβλημα βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη αποτελεσματικής διακυβέρνησης και στην πρόβλεψη ότι ένα εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να ανοίξει αυτομάτως την πόρτα σε εξωτερική επίθεση. Η δεύτερη διατύπωση φορτίζει την ψήφο με έναν φόβο που υπερβαίνει τη συνήθη κομματική αντιπαράθεση. Παράλληλα, δημιουργεί ένα ανεπιθύμητο μήνυμα: ότι η εθνική ανθεκτικότητα εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τη σύνθεση της κυβέρνησης και λιγότερο από τη συνέχεια του κράτους και την αποτρεπτική του ικανότητα.

Αυτό ανέδειξε το ΠΑΣΟΚ, με τον Κώστα Τσουκαλά να καταλογίζει στην κυβέρνηση απόπειρα εκφοβισμού των πολιτών. Κατά την αντιπολιτευτική ανάγνωση, το επιχείρημα Φλωρίδη ισοδυναμεί με προειδοποίηση ότι η μη ανάδειξη αυτοδύναμης ΝΔ μπορεί να διευκολύνει μια τουρκική επιβουλή. Ο εκπρόσωπος του κόμματος απευθύνθηκε προσωπικά στον πρωθυπουργό, ζητώντας να σταματήσει η εμπλοκή των εθνικών θεμάτων σε μικροκομματικούς υπολογισμούς.

Για το θέμα τοποθετήθηκε και ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Επικρίνοντας την κυβερνητική στρατηγική, υποστήριξε ότι η περίοδος αποκλιμάκωσης δεν αξιοποιήθηκε για τη δέσμευση της Τουρκίας σε διαδικασία επίλυσης διαφορών και πρόσθεσε ότι τα εθνικά θέματα πρέπει να μείνουν έξω από την κομματική αντιπαράθεση. Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να μη σήκωσε υπερβολικά τους τόνους για το συγκεκριμένο θέμα, όμως ήταν σαφής και απόλυτος ότι τα εθνικά θέματα δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν στην προεκλογική αντιπαράθεση.

Οι προσεκτικές αποστάσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου

Ιδιαίτερο βάρος έχει η τοποθέτηση του Παύλου Μαρινάκη στο Mega. Ερωτηθείς για τις δηλώσεις Φλωρίδη, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει ένδειξη θερμού ή διπλωματικού επεισοδίου. Συγχρόνως, απέκλεισε τον εφησυχασμό και υπερασπίστηκε την ανάγκη σταθερής κυβέρνησης, με εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων, επικαλούμενος τον Έβρο. Διατήρησε, επομένως, το κεντρικό κυβερνητικό επιχείρημα, αποφεύγοντας, όμως, να υιοθετήσει την κινδυνολογία Φλωρίδη.

Η διαφοροποίηση είναι ουσιαστική, ακόμη κι αν δεν συνοδεύεται από ευθεία αποδοκιμασία. Άλλο η προετοιμασία για κρίσεις και άλλο η παρουσίασή τους ως αναπόφευκτης συνέπειας της κάλπης. Η παρέμβαση του εκπροσώπου μπορεί να διαβαστεί ως προσπάθεια περιορισμού της ζημιάς. Διασώζει το μήνυμα της κυβερνητικής επάρκειας, χωρίς να επιβεβαιώνει την εικόνα μιας χώρας που βρίσκεται στο κατώφλι επεισοδίου.

Για τη Νέα Δημοκρατία, η υπόθεση αναδεικνύει έναν κίνδυνο της ίδιας της επικοινωνιακής της στρατηγικής. Η υπερβολή μπορεί να αποδυναμώσει το επιχείρημα που υποτίθεται ότι υπηρετεί. Ένας πολίτης που αναζητά ασφάλεια περιμένει ψυχραιμία, συνοχή και τεκμηρίωση. Όταν ακούει διαφορετικούς τόνους από υπουργούς και κυβερνητικό εκπρόσωπο, η εικόνα συντονισμού υποχωρεί και η αντιπολίτευση αποκτά πρόσφορο έδαφος για να μιλήσει για εκλογικό εκβιασμό.

«Γαλάζιοι» βουλευτές, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, ανέφεραν ότι πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή όταν διατυπώνονται τέτοιες δηλώσεις. Είναι άλλο να λέμε ότι είναι αναγκαία η πολιτική σταθερότητα και η ύπαρξη κυβέρνησης στη χώρα μετά τις εκλογές και άλλο να προβάλλουμε το επιχείρημα ότι, αν δεν είναι η Νέα Δημοκρατία κυβέρνηση, θα «μπουκάρουν» οι Τούρκοι στην Ελλάδα. Η υπερβολή, πρόσθεταν, τις περισσότερες φορές λειτουργεί αντίθετα από την πρόθεση εκείνου που υπερβάλλει.

Η σταθερότητα αποκτά πολιτικό περιεχόμενο όταν συνδέεται με σχέδιο, θεσμική συνέχεια και ικανότητα συνεννόησης. Χάνει την πειστικότητά της όταν επιστρατεύει σενάρια εθνικής καταστροφής. Η Τουρκία αποτελεί πραγματική πρόκληση για την ελληνική εξωτερική πολιτική. Ακριβώς γι’ αυτό, η αντιμετώπισή της απαιτεί μεγαλύτερη σοβαρότητα από εκείνη που επιτρέπει μια προεκλογική υπερβολή.

topontiki.gr