Ιράν: Προσάρμοσε τους πυραύλους του και «έσπασε» την αμερικανική αεράμυνα στην Ιορδανία

Το Ιράν προσαρμόζει σταδιακά τους πυραύλους και τις τακτικές του, μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν τα αμερικανικά συστήματα αεράμυνας, γεγονός που έχει προκαλέσει αυξανόμενη πίεση στην προστασία των αμερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Ιορδανίας, όπου επί πέντε συνεχόμενες ημέρες οι ιρανικές δυνάμεις εξαπέλυαν κύματα βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών εναντίον τριών βάσεων στις οποίες βρίσκονταν αμερικανικές δυνάμεις.

Η Τεχεράνη δεν βασίστηκε μόνο στον αριθμό των όπλων που εκτόξευσε.

Χρησιμοποίησε και προηγμένους πυραύλους που μπορούσαν να αλλάζουν απότομα πορεία κατά την πτήση, καθιστώντας δυσκολότερη την πρόβλεψη της τελικής τους τροχιάς και, κατ’ επέκταση, την αναχαίτισή τους.

Η τακτική αυτή συνδυάστηκε με μαζικές επιθέσεις, με αποτέλεσμα τα αμερικανικά συστήματα να υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν συνεχώς πολύτιμα αναχαιτιστικά.

Το πλήγμα στη Muwaffaq Salti

Η πιο σοβαρή εξέλιξη σημειώθηκε στις 17 Ιουλίου, όταν ένας ιρανικός πύραυλος κατάφερε να διαπεράσει την αμερικανική αεράμυνα και να πλήξει εγκαταστάσεις στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti, στο Azraq της Ιορδανίας.

Από την επίθεση σκοτώθηκαν τρεις Αμερικανοί στρατιωτικοί και περισσότεροι από 100 άνθρωποι τραυματίστηκαν, ενώ προκλήθηκαν ζημιές σε στρατιωτικό εξοπλισμό και αεροσκάφη.

Το συγκεκριμένο περιστατικό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αμερικανική αεράμυνα είχε προηγουμένως αντιμετωπίσει επανειλημμένα τις ιρανικές επιθέσεις.

Η Τεχεράνη, ωστόσο, φαίνεται πως αξιοποίησε τα δεδομένα από τις προηγούμενες αναχαιτίσεις και τροποποίησε τον τρόπο με τον οποίο επιχειρούσε.

Ο Μάρκο Ρούμπιο είχε αναφέρει μετά το πλήγμα ότι οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν καταρρίψει σχεδόν όλους τους πυραύλους, αλλά ένας κατάφερε να περάσει.

Και αυτός ο ένας ήταν αρκετός για να προκαλέσει σοβαρές απώλειες.

Η βάση Muwaffaq Salti είχε εξελιχθεί σε σημαντικό κόμβο των αμερικανικών επιχειρήσεων στην περιοχή.

Πολλές αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονταν προηγουμένως σε Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν μετακινηθεί πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου σε εγκαταστάσεις της Ιορδανίας, οι οποίες θεωρούνταν ασφαλέστερες λόγω της μεγαλύτερης απόστασής τους από το Ιράν.

Μετά την επίθεση της 17ης Ιουλίου, Αμερικανοί στρατιωτικοί διοικητές ενίσχυσαν τις αεράμυνες στην Ιορδανία και σε άλλα σημεία της περιοχής.

Το Ιράν «δανείζεται» τακτικές από τη Ρωσία

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της νέας ιρανικής προσέγγισης είναι ο συνδυασμός διαφορετικών τύπων όπλων.

Στην Ουκρανία, η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα βαλλιστικούς πυραύλους και πυραύλους cruise για να αποσπάσει την προσοχή των ουκρανικών συστημάτων αεράμυνας και στη συνέχεια να εξαπολύσει drones.

Το Ιράν φαίνεται πως μελετά αυτή την τακτική και προσαρμόζει τη δική του επιχειρησιακή προσέγγιση.

«Οι Ιρανοί δυσκολεύουν περισσότερο τα αεροπορικά αμυντικά συστήματα όταν αντιμετωπίζουν μια ποικιλία τόσο πυραύλων όσο και μη επανδρωμένων αεροσκαφών», δήλωσε ο Seth G. Jones, πρόεδρος του τμήματος Άμυνας και Ασφάλειας στο Center for Strategic and International Studies.

Όπως πρόσθεσε, οι Ιρανοί έχουν «αξιοποιήσει αποτελεσματικά τη ρωσική τακτική», προκειμένου να καταστήσουν δυσκολότερη την προστασία διαφορετικών αμερικανικών εγκαταστάσεων στον Κόλπο.

Η «αιμορραγία» των Patriot

Το πρόβλημα για τις ΗΠΑ δεν είναι μόνο επιχειρησιακό αλλά και αριθμητικό.

Σε μία μόνο ημέρα κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης εβδομάδας των επιθέσεων, σύμφωνα με δύο Αμερικανούς αξιωματούχους, οι αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή εκτόξευσαν περίπου 50 αναχαιτιστικά Patriot, με το καθένα να κοστίζει περίπου 4 εκατ. δολάρια.

Την ίδια στιγμή, η παραγωγή των προηγμένων αναχαιτιστικών PAC-3 MSE βρισκόταν περίπου στα 600 ετησίως, πριν από τα σχέδια μεγάλης αύξησης της παραγωγικής ικανότητας.

Η Lockheed Martin έχει ανακοινώσει ότι η παραγωγή πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, με στόχο περίπου 2.000 αναχαιτιστικά ετησίως έως το 2030.

Η διαφορά ανάμεσα στον ρυθμό κατανάλωσης σε μια πολεμική επιχείρηση και στον ρυθμό παραγωγής δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα: ακόμη και ένα εξαιρετικά προηγμένο σύστημα αεράμυνας μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες όταν υποχρεώνεται να αναχαιτίζει συνεχώς μεγάλο αριθμό στόχων.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του CSIS, ο πόλεμος με το Ιράν έχει ήδη καταναλώσει σημαντικές ποσότητες αμερικανικών πυρομαχικών και η αναπλήρωση των αποθεμάτων αποτελεί πλέον κρίσιμο ζήτημα για τις ΗΠΑ.

Η Τεχεράνη περίμενε αυτή τη στιγμή

Αμερικανοί ειδικοί εκτιμούν ότι το Ιράν είχε ήδη αντιληφθεί το πρόβλημα από προηγούμενες συγκρούσεις.

Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του Ιουνίου 2025, οι Ιρανοί είχαν διαπιστώσει πόσο γρήγορα μπορούσαν να καταναλωθούν τα αμερικανικά και ισραηλινά αποθέματα αναχαιτιστικών όταν αντιμετώπιζαν μαζικές ομοβροντίες πυραύλων και drones.

Έτσι, η σημερινή στρατηγική της Τεχεράνης δεν φαίνεται να περιορίζεται στην προσπάθεια καταστροφής ενός συγκεκριμένου συστήματος αεράμυνας.

Στόχος είναι η κόπωση ολόκληρου του δικτύου.

Οι αμερικανικές δυνάμεις καλούνται να αποφασίζουν συνεχώς ποιον στόχο θα προστατεύσουν, ενώ κάθε αναχαίτιση καταναλώνει ένα ακριβό και δύσκολα αναπληρώσιμο όπλο.

Το Ιράν είχε προσαρμόσει την τακτική του και απέναντι στα F-15

Η επίθεση στην Ιορδανία δεν ήταν η πρώτη ένδειξη ότι η Τεχεράνη προσαρμόζει τις επιχειρήσεις της.

Τον Απρίλιο, ιρανικές δυνάμεις κατέρριψαν αμερικανικό F-15E πάνω από το νότιο Ιράν. Τόσο ο πιλότος όσο και ο χειριστής οπλικών συστημάτων εκτινάχθηκαν, με τον δεύτερο να παραμένει κρυμμένος για σχεδόν δύο ημέρες μέχρι να διασωθεί από αμερικανικές ειδικές δυνάμεις.

Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι εκτίμησαν ότι ιρανικά drones είχαν προηγουμένως συγκεντρώσει κρίσιμα στοιχεία για το αμερικανικό μαχητικό, μεταξύ των οποίων τη θέση, την ταχύτητα και την κατεύθυνσή του.

Οι Χούθι ανοίγουν και άλλο μέτωπο

Η είσοδος των Χούθι από την Υεμένη προσθέτει μία ακόμη διάσταση στο πρόβλημα.

Η γεωγραφική θέση της Υεμένης επιτρέπει στο Ιράν και στους συμμάχους του να δημιουργούν απειλές από διαφορετική κατεύθυνση, υποχρεώνοντας τις αμερικανικές δυνάμεις να διατηρούν αεράμυνα όχι μόνο απέναντι σε απειλές που προέρχονται από το Ιράν αλλά και από τον νότο.

Έτσι, η Τεχεράνη φαίνεται να επιδιώκει μια κατάσταση στην οποία οι αμερικανικές δυνάμεις θα πρέπει να προστατεύουν ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό βάσεων και υποδομών.

Η Ουάσιγκτον αυξάνει την παραγωγή

Η πίεση αυτή έχει ήδη οδηγήσει τις ΗΠΑ σε κινήσεις για την ενίσχυση της παραγωγής Patriot.

Στα τέλη Ιουλίου το Πεντάγωνο ανέθεσε στη Lockheed Martin συμφωνία ύψους περίπου 59 δισ. δολαρίων για την αύξηση της παραγωγής Patriot, με στόχο η ετήσια παραγωγή των PAC-3 MSE να αυξηθεί από περίπου 600 σε περίπου 2.000 έως το 2030.

Το Πεντάγωνο, πάντως, απορρίπτει δημόσια τους ισχυρισμούς περί έλλειψης πυρομαχικών, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές αναφορές είναι ανακριβείς.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι η αυξημένη κατανάλωση αναχαιτιστικών δημιουργεί μια νέα στρατηγική εξίσωση.

Το Ιράν μπορεί να εκτοξεύει μεγάλο αριθμό σχετικά φθηνότερων drones και πυραύλων, ενώ οι ΗΠΑ καλούνται να απαντούν με πολύ ακριβότερα αναχαιτιστικά.

Μια νέα πραγματικότητα για την αμερικανική αεράμυνα

Το σημαντικότερο συμπέρασμα από τις τελευταίες εξελίξεις είναι ότι η σύγκρουση εξελίσσεται σε μια διαρκή μάχη προσαρμογής.

Η αμερικανική πλευρά διαθέτει εξαιρετικά προηγμένα συστήματα εντοπισμού και αναχαίτισης. Το Ιράν, όμως, επιχειρεί να μελετά κάθε αντίδρασή τους και να τροποποιεί ανάλογα τις επόμενες επιθέσεις.

Η χρήση πυραύλων που μπορούν να μεταβάλλουν την πορεία τους, ο συνδυασμός βαλλιστικών πυραύλων, cruise missiles και drones και η ταυτόχρονη εκτόξευση μεγάλου αριθμού στόχων έχουν έναν κοινό παρονομαστή: να δημιουργήσουν περισσότερες απειλές από όσες μπορεί να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα η αεράμυνα.

Στην Ιορδανία, ένας πύραυλος κατάφερε τελικά να περάσει.

Και αυτό δείχνει το νέο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ: δεν αρκεί να διαθέτουν τα καλύτερα συστήματα αεράμυνας στον κόσμο, εάν ο αντίπαλος μπορεί να αυξάνει συνεχώς την πίεση, να αλλάζει τακτικές και να υποχρεώνει την άλλη πλευρά να καταναλώνει τα αναχαιτιστικά της με πολύ ταχύτερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίο μπορεί να τα αντικαταστήσει.

pronews.gr