Κραυγές και ψίθυροι για τους εξωκοινοβουλευτικούς

^«Αν μπεις σε ένα πολιτικό γραφείο και δεις έναν νεοδημοκράτη βουλευτή να έχει στα χέρια του βελάκια, να είσαι σίγουρος ότι κάπου στο βάθος απέναντί του θα είναι το πορτρέτο του Ακη Σκέρτσου». Με αυτόν τον παραστατικό τρόπο περιέγραφε «γαλάζιο» κοινοβουλευτικό στέλεχος την κατάσταση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στις τάξεις των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.

Στον απόηχο των ισχυρών αναταράξεων που προκλήθηκαν στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ μετά τη διαβίβαση στη Βουλή των νέων δικογραφιών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αναπτύσσεται όλο και πιο έντονα ένα κύμα οργής κατά των εξωκοινοβουλευτικών στελεχών που πλαισιώνουν τη σύνθεση της κυβέρνησης.

Με αφορμή μια πρόσφατη μακροσκελή ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπό τον τίτλο «Κοινωνία πολιτών ή κοινωνία πελατών;» στο επίκεντρο των επικρίσεων βρίσκεται ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος ο οποίος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο Μέγαρο Μαξίμου από το 2019.

Δεν είναι ο μόνος, ωστόσο, που έχει μπει στο στόχαστρο καθώς μετά και τον τελευταίο μίνι ανασχηματισμό της κυβέρνησης τα εξωκοινοβουλευτικά στελέχη που έχουν αναλάβει θώκους υπουργών και υφυπουργών ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ, φθάνοντας τους 20: εννέα υπουργοί (Γεραπετρίτης, Λιβάνιος, Μενδώνη, Παπαστεργίου, Φλωρίδης, Παπασταύρου, Σχοινάς, Τουρνάς, Σκέρτσος,) και 11 αναπληρωτές και υφυπουργοί (Αγαπηδάκη, Παπαδοπούλου, Πετραλιάς, Χαραλαμπογιάννη, Ταχιάος, Τσάφος, Παπαϊωάννου, Θεμιστοκλέους, Μαρινάκης, Μυλωνάκης, Κοντογεώργης) που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο των συνολικών θέσεων.

«Σώγαμπροι χωρίς προίκα»

Ο διχασμός στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο για την υπουργοποίηση προσώπων που δεν είχαν τη βουλευτική ιδιότητα ήταν έντονος από την αρχή της ανάληψης της πρωθυπουργίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρόλο που ο τελευταίος, προκειμένου να περιλάβει ανθρώπους της αρεσκείας του στα κυβερνητικά σχήματα, αύξανε τον συνολικό αριθμό των προσώπων που μετέχουν στο Υπουργικό Συμβούλιο. Ενας πρόσθετος λόγος για τον οποίο οι «γαλάζιοι» βουλευτές ενοχλούνταν ήταν επειδή οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί δεν προέρχονταν από τα νεοδημοκρατικά σπλάχνα. Γι’ αυτό και συχνά άκουγε κανείς να τους προσάπτονται διάφοροι χαρακτηρισμοί και να γίνεται, μεταξύ άλλων, λόγος για «σώγαμπρους που ήρθαν χωρίς προίκα», «ασκούν δοτή εξουσία» και «εφαρμόζουν μεθόδους που είναι για ΜΚΟ».

Την πρώτη περίοδο οι μουρμούρες των «γαλάζιων» ήταν περισσότερο υπόγειες, αφού οι δημόσιες τοποθετήσεις θα ισοδυναμούσαν με κριτική σε προσωπικές επιλογές του Πρωθυπουργού. Προϊόντος του χρόνου, όμως, και με ορόσημο τον νόμο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών το ρήγμα διευρύνθηκε, λόγω της ιδεολογικής διάστασης που έλαβε το ζήτημα, αλλά και της συμμετοχής του υπουργού Επικρατείας Ακη Σκέρτσου σε… πανηγυρική εκδήλωση μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, από την οποία είχαν διαφοροποιηθεί δεκάδες βουλευτές της ΝΔ.

Το τίμημα που πλήρωσε το κυβερνών κόμμα με την καθίζηση των γαλάζιων ποσοστών στις ευρωεκλογές του 2024 άνοιξε κάποια στόματα, αλλά και πάλι οι αντιδράσεις των βουλευτών έμειναν περισσότερο σε επίπεδο ψιθύρων και δεν μετουσιώθηκαν σε κραυγές. Η προοπτική ότι ο επόμενος ανασχηματισμός θα μπορούσε να είχε τον χαρακτήρα του rotation στις θέσεις ήταν αποτρεπτικός παράγων για ανοιχτή αντιπαράθεση. Οι αντιδράσεις κατά των εξωκοινοβουλευτικών «που δεν ξέρουν από πολιτική και νομίζουν ότι διοικούν εταιρεία» ήταν το αγαπημένο θέμα συζήτησης στις παρέες των νεοδημοκρατών βουλευτών. Ολα αυτά, όμως, μέχρι πρότινος. Ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασε το Μέγαρο Μαξίμου στις πρόσφατες εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου».

Τα ρουσφέτια και το εκλογικό σύστημα

Το έναυσμα δόθηκε με τις διαρροές των πρώτων ημερών σύμφωνα με τις οποίες υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές απέδιδαν το φαινόμενο των μαζικών παρεμβάσεων από «γαλάζιους» βουλευτές προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ για να ικανοποιηθούν ψηφοφόροι τους σε «κατάλοιπο της παλαιάς ΝΔ που είναι εθισμένη στο ρουσφέτι». Ακολούθησε η αμφιλεγόμενη ανακοίνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέσπιση ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργού και βουλευτή που προβλήθηκε ως μέτρο καταστολής του ρουσφετιού. Η πλειονότητα των κυβερνητικών βουλευτών θεώρησε ότι επρόκειτο για «ιδέα Σκέρτσου» καθώς συνδυάστηκε με την ανάρτηση που ο ίδιος έκανε τις ίδιες μέρες, υποστηρίζοντας ότι «οι συναλλακτικές πελατειακές σχέσεις, το “δούναι” και “λαβείν” μεταξύ ψηφοφόρων και πολιτικού προσωπικού ήταν από συστάσεως ελληνικού κράτους ο βασικός πυρήνας του εθνικού μας προβλήματος».

Ως επιστέγασμα όλων ήρθαν τα δημοσιεύματα για τον σχεδιασμό νέου εκλογικού νόμου, σύμφωνα με τον οποίο οι βουλευτές θα χωρίζονται, όπως έλεγαν οι ίδιοι, σε «πατρίκιους» και «πληβείους», με τους πρώτους να αναδεικνύονται με λίστα που θα καταρτίζει η κομματική ηγεσία και τους δεύτερους να είναι εκείνοι που θα κυνηγούν τον σταυρό και θα πείθουν τους ψηφοφόρους να ρίξουν στην κάλπη το κομματικό ψηφοδέλτιο.

Το πλαίσιο μέσα στο οποίο άνοιξε η συγκεκριμένη συζήτηση βάρυνε ακόμη περισσότερο το κλίμα στο εσωτερικό της ΝΔ και για πρώτη φορά επώνυμα στελέχη, όπως οι πρώην υπουργοί Μάκης Βορίδης, Στέλιος Πέτσας, Γιάννης Οικονόμου, Ανδρέας Κατσανιώτης κ.ά., εξακόντισαν ευθείες βολές κατά του Ακη Σκέρτσου. Βολές, όμως, οι οποίες, όπως αναγνωρίζουν πολλοί, «στην πραγματικότητα στρέφονται κατά του τρόπου που ασκείται η εξουσία από το Μέγαρο Μαξίμου». Δεν είναι λίγοι, εξάλλου, εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο κ. Σκέρτσος – «ο οποίος απολαμβάνει τη στήριξη του Πρωθυπουργού» – «είναι ο σάκος του μποξ στον οποίο ασκούνται όσοι αμφισβητούν την κορυφή της κυβερνητικής εξουσίας».

tovima.gr