Λαϊκοδεξιά σημαίνει φτώχεια

Τα στοιχεία της Eurostat που ανακοινώθηκαν προχθές το δείχνουν ξεκάθαρα: Το 2025 το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης, καταγράφηκε στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία και απέχει 32% από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Όμως πλέον, για όσους παρακολουθούν με ψυχραιμία τη δημόσια σφαίρα, τα στοιχεία αυτά είναι απλώς μια επιβεβαίωση. Το ξέρουμε ότι η κατάσταση της Οικονομίας δεν πλησιάζει καν τις προσδοκίες που είχαμε το 2019. Καταρχάς, το διαπιστώνουμε βιωματικά: στο σούπερ μάρκετ ενώ οι περισσότεροι πλέον γνωρίζουν τουλάχιστον κι από μία περίπτωση οικογένειας που επέστρεψε στην πόλη της περιφέρειας που γεννήθηκε, όχι γιατί το ήθελε αλλά γιατί δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στο κόστος διαβίωσης στην Αθήνα όπως αυτό διαμορφώνεται και από τα ενοίκια.

Αλλά ακόμα κι όσοι δεν αισθάνονται ιδιαίτερη οικονομική πίεση, πρέπει να έχουν καταλάβει ότι «κάτι δεν πάει καλά». Πώς; Μα, από τα λαϊκοδεξιά και ακροδεξιά παραληρήματα υπουργών της Κυβέρνησης που δίνουν τελικά τον τόνο, το στίγμα, στην επικοινωνία της αφού όταν δεν δικαιολογούνται επισήμως γίνονται ανεκτά από τον πρωθυπουργό δια της σιωπής του.

Γιατί εν έτει 2026, στην ευρωπαϊκή, Κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία ο Υπουργός Μετανάστευσης να αισθάνεται άνετα να επιτίθεται με παραληρήματα στην Αριστερά και μάλιστα στην ιστορία της και όχι στις θέσεις της;

Γιατί ξέρει ότι κανείς, στην κυβέρνηση, με πρώτο τον πρωθυπουργό δεν θα τον μαζέψει. Και γιατί να το κάνει άλλωστε αφού αυτά τα καμώματα, προκαλούν εύλογες αντιδράσεις που καταλαμβάνουν το δημόσιο διάλογο για μερικά εικοσιτετράωρα και έτσι δεν ασχολούμαστε με την ακρίβεια, το θηριώδες σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τον τρόπο που η κυβέρνηση αρνήθηκε ακόμα και τον έλεγχο των αρμόδιων υπουργών και βέβαια αποστρέφει, έστω και για λίγο, το βλέμμα από την υπόθεση των Τεμπών αν και γι αυτό το θέμα, η κυβέρνηση έχει «άλλους κύκλους» που τη στηρίζουν με πάθος, αρνούμαι ακόμα και να τους κατονομάσω.

Η κυβέρνηση λοιπόν έχει επιλέξει να πολιτεύεται με λαϊκοδεξιά και ακροδεξιά ρητορική και το κάνει συνειδητά, στρατηγικά για να χειραγωγεί (και) έτσι την κοινή γνώμη.

Έτσι λοιπόν, η λαϊκοδεξιά γίνεται συνώνυμη της φτώχειας, της δυσκολίας να καλυφθουν οι στοιχειώδεις ανάγκες των νοικοκυριών. Βέβαια, ποτέ ο χώρος αυτός δεν είχε λύσεις για τα προβλήματα της χώρας μόνο που τώρα δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τη λέξη με όρους πολιτικούς αλλά για να περιγράφουμε απλώς μια αγοραία ρητορική. «Λαϊκοδεξιά» δεν είναι κάποια ιδεολογική/πολιτική τοποθέτηση. Είναι τρόπος.

Το ζήτημα που ανακύπτει όμως δεν είναι «η απουσία αντιπολίτευσης» όπως ακούμε δεξιά-αριστερά. Μια χαρά αντιπολίτευση έχουμε μέσα στη Βουλή.
Το θέμα είναι ότι οι μετριοπαθείς Κεντρώοι που σε δεδομένη στιγμή λειτούργησαν ως οι αποτελεσματικότεροι πολλαπλασιαστές των μηνυμάτων του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν σιωπήσει, τουλάχιστον οι περισσότεροι και όταν πιεστούν ψελλίζουν το υπέροχο «δεν υπάρχει εναλλακτική» ή το αμίμητο «η χώρα χρειάζεται σταθερότητα».

Τι ακριβώς θα πάθει η Ελλάδα αν δεν έχουμε υπουργό τους κ.κ. Πλεύρη και Γεωργιάδη;

Τι ακριβώς θα πάθει η Ελλάδα αν αύριο προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας;

«Θα φτωχύνουμε κι άλλο»; Εκεί θα ξεπέσει η επιχειρηματολογία όλων αυτών που σήμερα σιωπούν και δεν διαμαρτύρονται για τις αγοραίες συμπεριφορές και για τη στρατηγική της μπαχαλοποίησης;

Μπορεί. Από αυτούς, πλέον, τα περιμένουμε όλα.

news247.gr