Μητσοτάκης: Απομόνωση

Μπορεί το Σύνταγμα να ορίζει την οικονομική πολιτική – άρα και την ιδεολογική ταυτότητα – των κομμάτων;

Μπορεί το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να… λογοκρίνει προεκλογικά τα κυβερνητικά τους πρόγραμμα;

Μπορεί πρώτα να καταργείται με… νόμο, ένα άρθρο του Συντάγματος – το άρθρο 16 εν προκειμένω – και μετά να ζητείται «συναίνεση» για να αλλάξει και στα χαρτιά;

Αυτά και άλλα – θολά και αδιευκρίνιστα – περιέχει η «εισαγωγική» τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη συνταγματική τροποποίηση. Στην οποία εκ προοιμίου προσπαθεί να δώσει ιδεολογικό πρόσημο: το δικό του!

Ευρισκόμενος σε αποδρομή, προσποιείται ότι θέλει να «ηγηθεί» της μετεξέλιξης της χώρας με νέο Σύνταγμα, ενώ έχει παραβιάσει με πολλούς τρόπους το ισχύον.

Ισχυρίζεται ότι επιδιώκει θεσμική ανακαίνιση, αφού έχει κακοποιήσει τους θεσμούς. Και τη μετεξέλιξη του κράτους, που κατέστησε κομματικό, αν όχι οικογενειακό, φέουδο.

Με αυτόν τον απολογισμό, κομμάτι δύσκολο να πείσει ως φορέας καταστατικών μετασχηματισμών, προς το συλλογικό συμφέρον…

Ήδη του καταλογίζεται απόπειρα να αλλάξει τη συζήτηση στο δημόσιο χώρο – υποστηριζόμενη με συνέντευξη του το ίδιο βράδυ. Αλλά δεν φαίνεται να βρίσκει συνομιλητές και τους λόγους ανέδειξε με, βιτριολικό τρόπο, ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

-Όποιος θέλει να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, πρώτα πρέπει να αποδείξει ότι το σέβεται και η κυβέρνησή δεν διακρίθηκε σ’ αυτό.

-Για την αναθεώρηση προϋποτίθεται «ειλικρινής και ουσιαστική» συναίνεση, η συγκρότηση «αυξημένης αναθεωρητικής πλειοψηφίας» χρειάζεται «θεμελιωμένη εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων» και αυτά τα δεδομένα έχει καταστρέψει προκαταβολικά η κυβερνητική συμπεριφορά.

Όταν «η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να επιλέξει τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών» καν, πώς θα την πείσει η κυβέρνηση να αλλάξει το Σύνταγμα – έχοντας μάλιστα καταστήσει τη χώρα ουσιωδώς μη διακυβερνήσιμη;

-«Μόλις συνεννοηθούμε σε αυτά, μπορούμε να προχωρήσουμε με σοβαρότητα σε μια πραγματικά εθνική και συναινετική συζήτηση περί αναθεώρησης», λέει ο διακεκριμένος συνταγματολόγος.

Δεν είναι ο μόνος που τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη. Ο καθηγητής Γ. Σωτηρέλης σημειώνει ότι εφόσον η κυβέρνηση δεν παρέχει εγγυήσεις αξιοπιστίας για αναθεώρηση «σταματάει ο ρόλος της επιστήμης και αρχίζει η επικράτεια της μικροπολιτικής».

Η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού στιγματίζεται ως προπέτασμα καπνού. Δεν του αναγνωρίζονται η ικανότητα, η νομιμοποίηση και οι αγαθές προθέσεις να διεκπεραιωθεί μια τόσο κρίσιμη υπόθεση.

Τα σκάγια παίρνουν και το ΠΑΣΟΚ. Μετά την παρέμβαση Βενιζέλου, μπορεί ο Ανδρουλάκης να εμφανιστεί ως συνομιλητής του μεγάρου Μάξιμου, όσο και αν τον πιέσει η… Διαμαντοπούλου;

Κατά τα λοιπά το πρόβλημα του Πρωθυπουργού είναι γνωστό από τότε που υπάρχει πολιτική: αν σε πάρει η κάτω βόλτα δεν στέκεσαι, όποιο ανάχωμα και αν αναζητήσεις.

Έστω και αν για πρώτη φορά στο μεταπολιτευτικό τοπίο, το ίδιο πρόβλημα έχει και η αναδειχθείσα επί χάρτου, αξιωματική αντιπολίτευση.

Προφανώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει λόγο να το επιδεινώσει. Παρ’ ότι ο Πρωθυπουργός του έριξε το τυράκι: θα αποτελεί προνομιακό συνομιλητή του, μετά της εκλογές για σχηματισμό κυβέρνησης. Και οι εσωκομματικοί του αντίπαλοί θα τον παρακαλάνε να τους βάλει στο πακέτο των υπουργήσιμων.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι η καλύτερη στιγμή για καρποφορήσει πρωτοβουλία για αναθεώρηση. Αυτά τα ανοίγουν στην αρχή της θητείας – δεν τα κρατάνε ως προεκλογικό χαρτί για το τέλος.

Το μόνο που κατάφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι να πιστοποιηθεί ευρέως ότι, πλέον βρίσκεται σε απομόνωση.

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/Γ.Τ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI