Νεύρα στο Μαξίμου για Δήμα και (δελφίνο) Κυρανάκη, η οργή Πολάκη με Φαραντούρη για Καρυστιανού και η… χορευτική εξαφάνιση της Λατινοπούλου

Μετά βίας υπήρξε μία ψύχραιμη στάση, καθώς το πρωθυπουργικό επιτελείο δεν μπορούσε να πιστέψει – ούτε να διαχειριστεί – αυτό που έγινε και εξέθεσε την Ελλάδα διεθνώς. Με δεδομένο ότι έρχεται ανασχηματισμός, εκτιμήθηκε ότι όλα θα λυθούν εκεί, και ο νοών νοείτω.

Μπορεί οι Χρήστος Δήμας και Κώστας Κυρανάκης να είναι σχετικά «νέοι» στο υπουργείο, αλλά αυτό δεν μειώνει διόλου τις ευθύνες τους. Άπαξ και πέρασες την πόρτα του υπουργείου, δεν είναι μόνο τα προνόμια  διαθέσιμα – είναι και οι ευθύνες ολότελα δικές σου.

-Παρεμπιπτόντως, αξιόπιστες πηγές με ενημέρωσαν ότι ο Κυρανάκης ζητάει από δημοσκόπους να τον «μετρούν» για την επόμενη ημέρα. Για… δελφίνο, αν μπερδευτήκατε. Μετά τα κυριακάτικα βλέπω οι δημοσκοπικές πτήσεις του να πηγαίνουν όπως του αεροδρομίου πάντως…

Κυβερνοεπίθεση γιοκ – ή… νιέτ

Ας πάμε και στην ουσία του προβλήματος της Κυριακής: Η πρώτη εκτίμηση της επιτροπής, που διερευνά τι έγινε με την πτώση των συστημάτων επικοινωνίας και καθηλώθηκαν όλα τα αεροπλάνα στη χώρα την περασμένη Κυριακή, είναι πως δεν πρόκειται για… κυβερνοεπίθεση.

Δεν μας επιτέθηκαν δηλαδή, Τούρκοι, Ρώσοι, Λευκορώσοι, ή χάκερς με αλλότρια συμφέροντα.

Το αποδεχόμαστε επί της αρχής, καθότι δεν είμαστε περισσότερο ειδήμονες από την επιτροπή – ούτε καν ειδήμονες για να είμαστε ειλικρινείς. Και αντιπαρερχόμαστε την ψιθυρολογία ότι έγινε κυβερνοεπίθεση αλλά μας την κρύβουν για να μη φανεί πως κατέρρευσε η εθνική ασφάλεια.

Το ουσιώδες: Πρόκειται, κατά τα φαινόμενα, για πρόβλημα του συστήματος. Απαρχαιωμένο θέλετε να το πείτε; Διάτρητο και εγκαταλελειμμένο θέλετε; Πάντως υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Και όταν λέμε πολιτικές, μην μας πουν πάλι ότι φταίνε κάποιοι… υπάλληλοι.

Εφτά χρόνια είναι αυτά. Κι αν αποδειχθούν εφτά χρόνια… «φαγούρας», τίθεται το ερώτημα: Τι την θέλουν την τρίτη τετραετία; Τι ακριβώς θα κάνουν που δεν έκαναν τις δύο πρώτες; Και γιατί θα κάνουν πράγματα που όφειλαν και προλάβαιναν να κάνουν τις δύο πρώτες;

-Δεν είναι δικές μου απορίες. Είναι σχεδόν όλων. Και θα τις βρει μπροστά της η κυβέρνηση την κατάλληλη ώρα – το «οι άλλοι είναι χειρότεροι» δεν είναι απάντηση…

Βαλλόμεθα πανταχόθεν – Η σουρεάλ κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ

Σκηνές από το μέλλον τουλάχιστον στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εκτιμώ και σε άλλα κόμματα, αρχίζουν να παίζονται από χθες, με αναφορά στην Μαρία Καρυστιανού.

Βλέπετε, εκεί που το ζόρι του κόμματος ήταν ότι φεύγουν τα στελέχη του και οι βουλευτές για τον Αλέξη Τσίπρα, προέκυψαν τα σενάρια ότι ο Νικόλας Φαραντούρης πάει… Καρυστιανού.

Ο Παύλος Πολάκης με την πλέον ήπια εκδοχή του γνωστού ύφους – προφανώς κρατιέται για τη συνέχεια – κάλεσε τον ευρωβουλευτή να ξεκαθαρίσει τη θέση του.

Οι φήμες φέρουν τον Φαραντούρη πρόεδρο ή αντιπρόεδρο του νέου κόμματος.

Για να μην γίνει μπλέξιμο όμως, ρίχνω την ιδέα: Προεδρεύων αντιπρόεδρος. Αυτά είναι αστισυστημικά σχήματα, όχι σαν κάτι άλλα…

Η Καρυστιανού έρχεται με όλους απέναντι

Πάντως, έτσι κι αλλιώς θέμα της χθεσινής ημέρας η δίωρη συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού (στο Kontra) προχθές βράδυ.

Η περίπου είδηση είναι ότι το κόμμα προχωράει.

Η αναμενόμενη αυτή την περίοδο διαπίστωση ήταν πως θέλει ακόμα προσπάθεια να φτιάξει ένα συνεκτικό πρόγραμμα με εμβάθυνση.

Αδιάφορο αυτή την ώρα, θα πείτε.

Σημασία έχει ότι το κόμμα έρχεται – σε αντίθεση με άλλα που τα περιμένουμε ακόμα – και αναμένεται να προκαλέσει ένα σεισμό. Άλλοι λένε πρόσκαιρα, άλλοι εκτιμούν διαρκείας.

Σε κάθε περίπτωση όμως η εμφάνιση κόμματος Καρυστιανού κάνει ζημιά σχεδόν σε όλους – κυρίως στην αντιπολίτευση και τη λιγότερη στην κυβέρνηση, από την οποία μπορεί να πάρει όσους είναι τώρα αναποφάσιστοι και τελικά… βρουν την Καρυστιανού ως λόγο να αποφασίσουν.

Ο χορός της Λατινοπούλου

Μέσα στο χαμό έχουμε χάσει την… Αφροδίτη Λατινοπούλου.

Το λέω γιατί και η Λατινοπούλου μάλλον ζημιές θα μετράει με το κόμμα Καρυστιανού.

Αλλά και στην περίπτωση που ο Αντώνης Σαμαράς αναλάβει να εκφράσει ένα κομμάτι της παραδοσιακής δεξιάς, η «με ζούσε η γιαγιά μου», ευρωβουλευτής θα δυσκολευτεί.

Όμως και η ίδια δεν έχει τις καλύτερες, με βάση τα κριτήρια του κοινού της, ιδέες: Το πρόσφατο tik tok που χορεύει με τον Ξιαρχό δεν άρεσε στους θαυμαστές της, που την καταχέριασαν στα σχόλια.

Σαν χορός του (πολιτικού της) Ζαλόγγου έμοιαζε…

Όταν τα ράφια στενεύουν και τα deals πληθαίνουν

Στην αγορά λένε πως το «όχι» δεν είναι πάντα τελικό, ειδικά όταν αφορά deals με πολλά μηδενικά. Το ναυάγιο ανάμεσα στην AVE του Νίκου Βαρδινογιάννη και τον Γιώργο Βερούκα για το Bazaar μπορεί να έκλεισε άδοξα τη χρονιά, αλλά άνοιξε όρεξη για το 2026. Και στην αγορά ξέρουν να διαβάζουν τα σημάδια.

Στα σούπερ μάρκετ, άλλωστε, δεν μιλάμε πια για ανταγωνισμό αλλά για αντοχή. Οι μεγάλοι κινούνται με GPS, οι μικροί με πυξίδα – και κάπου εκεί χάνονται. Δεν είναι τυχαίο που η «Κρητικός» περνάει στον έλεγχο του Μασούτης. Όπως λένε οι κακές γλώσσες, «όποιος δεν μεγαλώνει, μικραίνει».

Και αν στο λιανεμπόριο το παιχνίδι παίζεται στα ράφια, στα τρόφιμα παίζεται στα διοικητικά συμβούλια. Ένας κλάδος σχεδόν 20 δισ. ευρώ δεν μένει ποτέ ήσυχος. Το τελευταίο διάστημα θυμίζει περισσότερο σκακιέρα παρά βιομηχανία, με εξαγορές, συγχωνεύσεις και συμφωνίες να αλλάζουν χέρια και ισορροπίες.

Η υπόθεση της Π.Γ. ΝΙΚΑΣ που κατέληξε στην Υφαντής, με τη σφραγίδα της Bespoke, έδειξε ότι τα μεγάλα brand δεν έχουν πια συναισθηματική αξία – μόνο τιμή. Στο ίδιο μήκος κύματος και η κίνηση της Leader με τις «Ελληνικές Φάρμες», με την DECA Investments να κρατά τον ρόλο του αθόρυβου αλλά καθοριστικού παίκτη.

Όσο για την IDEAL Holdings του Λάμπρου Παπακωσταντίνου, η εξαγορά της Μπάρμπα Στάθης και της Χαλβατζής Μακεδονική δεν πέρασε απαρατήρητη. Στην αγορά σχολιάζουν πως όταν οι επενδυτικές εταιρείες αρχίζουν να μαγειρεύουν τρόφιμα, κάτι αλλάζει βαθιά στη συνταγή.

Το συμπέρασμα; Το 2026 δεν θα είναι χρονιά ηρεμίας. Θα είναι χρονιά «ποιος μένει και ποιος φεύγει». Και όπως λένε όσοι ξέρουν, τα πραγματικά deals συνήθως ανακοινώνονται… αφού πρώτα έχουν διαρρεύσει.

topontiki.gr