Κανείς πρωθυπουργός δεν έχει αντιμετωπίσει την ελληνική κοινωνία με περιφρόνηση, όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Μια απόδειξη είναι η τοποθέτηση της Νίκης Κεραμέως στο υπουργείο που συγκεντρώνει τις περισσότερες ευαισθησίες της μέσης ελληνικής οικογένειας.

Οσοι υποβάλλονται σε θυσίες και κόπους για να σπουδάσουν τα παιδιά της στο δημόσιο πανεπιστήμιο -καθώς δεν έχουν άλλο δρόμο- διαπιστώνουν ότι η κυρία είναι ότι χειρότερο τους συνέβη, μετά την Διαμαντοπούλου.

Ενας υποψήφιος ΑΕΙ γράφει πάνω από τη βάση, αλλά μένει εκτός: στη σχολή που θέλει, η βάση… ορίσθηκε πάνω από τη βάση.

Η λεγόμενη υπουργός Παιδείας έστησε ένα μηχανισμό σφαγής, ώστε να περισσέψουν υποψήφιοι και να γίνουν πελατεία στα προσφιλή της κολλέγια.

Κάπου 15.000 θέσεις στα ΑΕΙ θα μείνουν κενές. Υπάρχουν υποψήφιοι με βαθμολογίες εισαγωγής, αλλά η Κεραμέως κάνει επίδειξη κυνισμού: «εμείς θέλουμε αποφοίτους, όχι εισαχθέντες».

Προσφεύγει στο σόφισμα «κάποιοι έμπαιναν με βαθμό 2 ή 3 και άλλοι δεν αποφοιτούσαν>

Ανίκανη να κατανοήσει γιατί είναι προτιμότερο να μπει κάποιος με βαθμό κάτω από τη βάση, αντι να κοπεί με επίδοση πάνω από τη βάση.

Δεν είναι καν σε θέση να συναισθανθεί γιατί κάποιος εγκαταλείπει τις σπουδές του.

Η ελληνική κοινωνία μένει άναυδη: τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που κυβερνούν;

Οσοι θέλουν να το δουν, το βλέπουν.

Άνθρωποι που δεν έχουν περάσει ούτε απέξω από δημόσιο σχολείο. Δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει για έναν νέο το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Οι ίδιοι και τα παιδιά τους ξέρουν μόνο τα ακριβά ιδιωτικά σχολεία. Οι οικογένειές τους είχαν τον τρόπο να τους στείλουν σε επιλεγμένα ακριβά πανεπιστήμια εκτός Ελλάδας.

Δεν είναι κακό. Αλλά όταν τους δημιουργεί ανοσία για όσους δεν είχαν την ίδια οικογενειακή τύχη, τους καθιστά επικίνδυνους για την κοινωνία και την εκπαίδευση.

Αποφασίζουν για τη δημόσια παιδεία δύο κληρονόμοι.

Σπούδασαν στο εξωτερικό και αποκαταστάθηκαν επαγγελματικά με τις οικογενειακές
πλάτες.

Ως άνθρωποι και ως πολιτικοί, αγνοούν τη φύση και την αποστολή του ελληνικου πανεπιστημίου.

Αυτό τους καθιστά ακατάλληλους να διοικούν το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας . Δεν το γνωρίζουν και δεν ενδιαφέρονται για τις ομάδες του.

Το χρησιμοποιούν για να εδραιώσουν την κυριαρχία μιας κάστας που έχει δική της πίστα ανέλιξης για τα βλαστάρια της.

Χαρακτηρίζουν «λαϊκισμό» το ενδιαφέρον για την αγωνία του γονέα να δει το παιδί του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η προσπάθεια των νέων να οργανώσουν τη ζωή τους με μόνο εφόδιο έναν πανεπιστημιακό τίτλο, τους είναι άγνωστη και τους ενοχλεί.

Οι πολιτικές επιλογές τους απεικονίζουν αντικοινωνική αντίληψη, αρρωστημένο ελιτισμό και βλάπτουν την ελληνικη νεολαία.

Αυτοί που εξαγοράζουν σπουδές και θέσεις, περιφρονούν όσους προσπαθούν να τις πάρουν με τον ίδρωτα και την αξία τους.

ieidiseis.gr

EUROKINISSI/ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ