Νίκος Δένδιας: Σιωπή

Παλαιός κανόνας: όταν ένας Πρωθυπουργός αμφισβητείται ευθέως από υπουργό του και οι υπόλοιποι δεν τον υπερασπίζονται, είναι καιρός να γράψει την περίφημη «τρίτη επιστολή».

Σ’ αυτή τη φάση βρίσκεται πλέον ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η αποτυχημένη παρέμβαση, για να περιορίσει τη ζημιά από τις διώξεις υπουργών και βουλευτών του, το πιστοποίησε.

Ανάμεσα σε άσχετες αναφορές, για να μετατοπίσει τη συζήτηση, προσπάθησε να κρατηθεί από την ευρωπαϊκή του ταυτότητα. Αναφέροντας ότι ο ίδιος «από το 2019 αγωνίζεται να μετατρέψει την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος». Με παράδειγμα την «πλήρη στήριξη» του θεσμού, της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας».

Πριν σβήσει η ηχώ των λόγων του, ο αντιπρόεδρός του στη ΝΔ και υπουργός Υγείας στο υπουργικό Συμβούλιο τον ακύρωσε, λέγοντας με επιμονή – τα αντίθετα.

Αν αυτές είναι οι πραγματικές πεποιθήσεις του, υποτροπιάζει καθώς από τον προηγούμενο χρόνο είχε εκθέσει τη χώρα και τον Πρωθυπουργό. Αλλά σε κάθε περίπτωση αμφισβητεί τον αρχηγό του.

Στρέφεται εναντίον του, δια της επίθεσης στη Λάουρα Κοβέσι και την, εκ των εκπροσώπων της στην Ελλάδα, Πόπη Παπανδρέου: «Την προσωπική μου εμπιστοσύνη την έχουν απωλέσει – για τον Πρωθυπουργό δεν ξέρω, ρωτήστε τον… Εγώ μιλάω ως βουλευτής».

Απίστευτο: υπουργός, γνωρίζοντας τι έχει πει ο Πρωθυπουργός, τον αποδοκιμάζει ως… βουλευτής και παραμένει υπουργός.

Στον κόσμο του ο Τσουκαλάς του ΠΑΣΟΚ, αντί να αναδείξει το πρόβλημα, νομίζει ότι «είναι ‘λαγός’ του Πρωθυπουργού», που βάζει τον υπουργό Υγείας να λέει «όσα δεν θέλει να πει δημόσια ο ίδιος».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης απλώς σπεύδει, ως αυτοχριζόμενος δελφίνος, να κατοχυρώσει το εσωκομματικό ακροατήριο που θεωρεί ότι του ανήκει.

Αδειάζοντας τον Μητσοτάκη, προκαλεί την κοινοτική Ευρώπη και αμφισβητώντας έναν από τους κεντρικούς θεσμούς της, συντονίζεται με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά:

-«Η μεθόδευση που χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μου δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για το αν σωστά υποστηρίξαμε ή όχι τον θεσμό». Σαν να αποφασίζει ο ίδιος για τις κυβερνητικές επιλογές.

Με ασυναρτησίες, για «οργανωμένη και στοχευμένη πολιτική παρέμβαση με στόχο την κυβέρνηση», υποκινεί τον εγχώριο Ορμπανισμό – γνήσιο υποσύνολο του Τραμπισμού.

Πρακτικά κλονίζει τη θέση της χώρας στο ευρωπαϊκό σύστημα, ζητώντας… επανεξέταση του εισαγγελικού θεσμού. Αγνοεί, ή παρακάμπτει σκόπιμα τη σχέση του ελληνικού με το κοινοτικό Δίκαιο; Ή απλώς βρίσκει σε δύσκολη θέση τον Μητσοτάκη και τον κοπανάει;

Ο «αγώνας» του Πρωθυπουργού, για «μετατροπή της Ελλάδας σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος» αναιρείται από κεντρικό υπουργό του. Προς επιβεβαίωση της πρόσφατης διαπίστωση του Βαγγέλη Βενιζέλου, σε άρθρο που κονιορτοποιούσε τη ιδέα του ασυμβιβάστου: «από το 2019 πηγαίνουμε προς το 2009 και όχι προς τα εμπρός…».

Σ’ αυτό το σκηνικό αποδιάρθρωσης, προκαλεί εντύπωση η θεαματική σιωπή του πρώτου διεκδικητή της θέσης του Μητσοτάκη: του Νίκου Δένδια.

Αφήνει απλώς να διακινείται ένας αφορισμός του για τον Πρωθυπουργό «όπως τα έκανε, ας τα λουστεί». Μάλλον από την πλευρά του προέρχεται και η διαρροή ότι «δέχεται πιέσεις από βουλευτές να αναλάβει πρωτοβουλία».

Αλλά δεν την αναλαμβάνει. Σαν να έπαθε… Τσίπρα, που δεν έκανε στην ώρα του ό,τι έπρεπε και τώρα ψάχνεται.

Αν περιμένει να αυξηθούν οι «πιέσεις», παραβιάζει τον κανόνα του Χάρι Τρούμαν: «Για να μπορείς να είσαι αρχηγός, πρέπει να είσαι έτοιμος να προχωράς μόνος μπροστά».

Ή αλλιώς: την ηγεσία τη διεκδικείς, συγκρούεσαι και την κερδίζεις. Δεν σιωπάς και περιμένεις να σε… ενθρονίσουν!

Γιώργος Λακόπουλος

ieidiseis.gr