Οι εικόνες ντροπής στην αίθουσα της δίκης των Τεμπών, το άδειασμα του Καιρίδη στα γαλάζια θύματα των υποκλοπών και η συμμαχία Φάμελλου με τους ταξιτζήδες

Ντροπιαστική εικόνα

Η χθεσινή εικόνα από την πρώτη μέρα της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών ήταν απόλυτα ντροπιαστική. Εκατοντάδες άνθρωποι, συγγενείς των θυμάτων και δικηγόροι, στοιβάχτηκαν στην αίθουσα του κέντρου «Γαιόπολις», που έχει μέγεθος μόλις 283 τετραγωνικά, με αποτέλεσμα να προκληθεί ένταση και λιποθυμίες. Για να φανεί πόσο ακατάλληλη είναι η αίθουσα, αρκεί κανείς να δει τους αριθμούς: οι κατηγορούμενοι είναι 36 και οι δικηγόροι που έχουν δηλώσει παράσταση στη δίκη φτάνουν τους 200. Ο Παύλος Μαρινάκης είπε πως υπάρχουν 40 θέσεις για κατηγορούμενους, υπάρχουν ακόμα 276 καθίσματα τα οποία είναι στο ίδιο επίπεδο με την έδρα και 135 θέσεις για το ακροατήριο. Αν κάνει κανείς τις προσθαφαιρέσεις, καταλαβαίνει πως η αίθουσα είναι τελείως ακατάλληλη για μια δίκη που αφορά τον θάνατο 57 ανθρώπων και τον τραυματισμό ακόμα 149. Εκτός αν η κυβέρνηση και ο Γιώργος Φλωρίδης, που επανειλημμένα διαφήμιζε την αίθουσα, θεωρούν πως η δίκη θα γίνει χωρίς συγγενείς και θύματα της τραγωδίας. Ίσως μάλιστα να επενδύει σε αυτό…

Το κενό του εδώλιου στη δίκη για τα Τέμπη

Αν κάτι είναι αξιοπρόσεκτο στην δίκη για τα Τέμπη είναι η απουσία πολιτικών προσώπων από τον κατάλογο των κατηγορουμένων. Το γεγονός αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε εφιάλτη για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς τροφοδοτεί το διαρκές αίσθημα ατελούς δικαιοσύνης στην κοινή γνώμη. Μαθαίνω πως υπάρχουν πρόσωπα εντός της κυβέρνησης -και εννοώ πρόσωπα ΚΑΙ με νομική κατάρτιση- που αναγνωρίζουν πως η εστίαση της διαδικασίας στα μεσαία κλιμάκια της πυραμίδας των ευθυνών —σταθμάρχες και στελέχη οργανισμών— αφήνει εκτεθειμένο το όποιο αφήγημα της συνολικής κάθαρσης. Όσο η δικαστική έρευνα περιορίζεται στο επιχειρησιακό σκέλος της τραγωδίας αγνοώντας επιδεικτικά το ζήτημα των πολιτικών ευθυνών, η κοινωνική πίεση για την απόδοση ευθυνών στην «κεφαλή» της πυραμίδας θα εντείνεται, καθιστώντας το πολιτικό κόστος για την Νέα Δημοκρατία μη διαχειρίσιμο σε βάθος χρόνου.

Η «ομηρία» της Σύμβασης 717

Πρόσωπα που παρακολουθούν από κοντά την υπόθεση επιμένουν ότι η μη υλοποίηση της διαβόητης Σύμβασης 717 αποτελεί το «κλειδί» που ξεκλειδώνει τις ουσιαστικές ευθύνες του υπουργείου Μεταφορών, ανεξάρτητα από τη δικαστική εξέλιξη. Μαθαίνω ότι στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, στελέχη της αντιπολίτευσης, βαθυγνώστες της υπόθεσης, αλλά και άνθρωποι της νομικής επιστήμης, επισημαίνουν πως η ασφάλεια των επιβατών ήταν η υπέρτατη συμβατική υποχρέωση της πολιτικής ηγεσίας, η οποία δεν εκπληρώθηκε επί επτά συναπτά έτη. Να επισημάνω εδώ ότι οι συγγενείς των θυμάτων έχουν ήδη διαμορφώσει ισχυρό μέτωπο που στοχεύει στην αποδόμηση της «ασυλίας» των υπουργών, θεωρώντας πως οι ευθύνες των υπαλλήλων είναι η κατάληξη και όχι η αιτία του κακού. Αυτό θα το διαπιστώσεις κανείς παρακολουθώντας τα όσα συμβαίνουν αυτές τις ημέρες στη Λάρισα. Μου λένε, μάλιστα, πως το ερώτημα «πώς θα αποδοθεί δικαιοσύνη χωρίς την κορυφή;» θα κυριαρχήσει στην ατζέντα των επόμενων μηνών, όσο εξελίσσεται η δίκη και ενόψει εκλογών βεβαίως βεβαίως, προκαλώντας ρωγμές στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Η κατάρρευση των διαβεβαιώσεων και οι ευθύνες του Φλωρίδη

Για αυτήν την κατάσταση υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Τελεία και παύλα. Και αυτές οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο. Ο Γιώργος Φλωρίδης βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τις δικές του δημόσιες δεσμεύσεις για την «απόλυτη ετοιμότητα» των υποδομών στη Λάρισα. Η εικόνα του οργανωτικού αδιεξόδου κατά την πρώτη ημέρα της διαδικασίας εξέθεσε ανεπανόρθωτα το Υπουργείο Δικαιοσύνης, καθώς οι διαβεβαιώσεις του υπουργού περί αρτιότητας της αίθουσας διαψεύστηκαν από την ίδια την πραγματικότητα. Η διαρκής προσπάθεια του Φλωρίδη να μεταθέσει στο παρελθόν την ευθύνη για τυχόν καθυστερήσεις, μέσω της κριτικής του στην Ζωή Κωνσταντοπούλου, επιστρέφει πλέον ως «μπούμερανγκ», με πολλούς να αναρωτιούνται αν η ηγεσία του Υπουργείου είχε (και έχει) αντιληφθεί το πραγματικό μέγεθος της δίκης.

Το απόλυτο φιάσκο

Μου μεταφέρουν πως στη νομική πιάτσα η λέξη «φιάσκο» κυριαρχεί σε κάθε αναφορά για την προετοιμασία της αίθουσας, με τον υπουργό Δικαιοσύνης να βρίσκεται στο επίκεντρο και φυσικά στο στόχαστρο της απόδοσης ευθυνών. Η αδυναμία πρόβλεψης των στοιχειωδών αναγκών για τον αριθμό των κατηγορουμένων, των δικηγόρων και των συγγενών των θυμάτων, αγγίζει τα όρια της ανοιχτής πρόκλησης. Λες και οι αθεόφοβοι ήθελαν να φερθούν με τρόπο σαδιστικό στους συγγενείς των θυμάτων.  Η λέξη «φιάσκο» μάλλον δεν είναι η κατάλληλη. Η κατάλληλη είναι «αίσχος». Ο Γιώργος Φλωρίδης εμφανίζεται πλέον εκτεθειμένος, καθώς είτε αγνοούσε τις τεχνικές προδιαγραφές που απαιτούσε μια διαδικασία τέτοιας κλίμακας, είτε υποτίμησε το βάρος της δικής του του υποχρέωσης να διασφαλίσει αξιοπρεπείς συνθήκες για μία από τις μεγαλύτερες δίκες των τελευταίων δεκαετιών. Η πικρή για τον ίδιο αλήθεια είναι ότι το «επιχείρημα της ετοιμότητας» που χρησιμοποιούσε επί μήνες, κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας την κυβέρνηση απολογούμενη για μια αποτυχία που στην πραγματικότητα ήταν απολύτως προβλέψιμη. Θα τον καλύψει το Μέγαρο Μαξίμου; Θα πάρει αυτό το ρίσκο;

Το αίτημα για «καρατόμηση» Φλωρίδη και η ηθική κατάρρευση των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων

Η δημόσια παρέμβαση του Νίκου Πλακιά, ο οποίος κάλεσε τον Πρωθυπουργό να αποπέμψει «χθες» τον υπουργό Δικαιοσύνης, είναι ενδεικτική των αντιδράσεων που προκάλεσαν οι τριτοκοσμικές συνθήκες, όχι μόνο στους κόλπους των συγγενών, αλλά σε όλη την ελληνική κοινωνία. Η σκληρή γλώσσα του πατέρα των διδύμων, που χάθηκαν στην τραγωδία των Τεμπών, ο οποίος παραλλήλισε την ακαταλληλότητα της αίθουσας με το «μπάζωμα» του τόπου της τραγωδίας, ακυρώνει κάθε προσπάθεια επικοινωνιακού καλλωπισμού της διαδικασίας. Η φράση του ότι «δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση σε αυτό το δικαστήριο» αποτελεί το βαρύτερο δυνατό πλήγμα στην αξιοπιστία της Δικαιοσύνης και φυσικά στην αξιοπιστία του υπουργείου Δικαιοσύνης, καθιστώντας τον Γιώργο Φλωρίδη τον κύριο αποδέκτη μιας οργής που δεν μπορεί πλέον να εκτονωθεί…

Η ασέβεια και η ύβρις της Λάρισας και το πολιτικό αδιέξοδο Μητσοτάκη

Η διακοπή της δίκης για την 1η Απριλίου, εν μέσω καταγγελιών για «ασέβεια» και «ύβρι», μετατρέπει την οργανωτική αποτυχία σε προσωπικό στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το επιχείρημα του Νίκου Πλακιά πως ο υπουργός Δικαιοσύνης «καμάρωνε δύο χρόνια» για μια αίθουσα που αποδείχθηκε ασφυκτικά μικρή και ακατάλληλη, εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση. Η οριστική ρήξη της εμπιστοσύνης των συγγενών προς τους θεσμούς, όπως διατυπώθηκε με τον πιο δραματικό τρόπο, δημιουργεί πολιτικό κενό που δύσκολα θα καλυφθεί. Το μήνυμα προς τον Πρωθυπουργό είναι σαφές: η παραμονή Φλωρίδη στο υπουργείο Δικαιοσύνης θεωρείται πλέον από τους χαροκαμένους γονείς ως η μέγιστη ένδειξη περιφρόνησης απέναντι στη μνήμη των 57 νεκρών.

300 εκατομμύρια με αμφίβολο αποτέλεσμα

Διάβασα αναλυτικά τι προβλέπει το πακέτο που ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και διευκρίνισε το οικονομικό επιτελείο για τα καύσιμα. Και έχω, όπως πάντα, κάποιες παρατηρήσεις. Πρώτον, τα εισοδηματικά κριτήρια για το νέο Fuel Pass δεν πιάνουν τη «μεσαία τάξη» που διαφήμισε η κυβέρνηση, αλλά τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Δεύτερον, η ακρίβεια δεν πρόκειται να «τιθασευτεί», καθώς δεν μπαίνει πλαφόν στα διυλιστήρια, παρά μόνον επιδοτείται η εκτοξευμένη τιμή στην αντλία. Με άλλα λόγια, θα πληρώνουμε με δικά μας λεφτά, τα λεφτά των φορολογουμένων, την όποια αύξηση. Τρίτον, δεν μειώνεται ο ΕΦΚ στα καύσιμα, που φαίνεται να εξέταζε η κυβέρνηση και θα βοηθούσε στη μεγαλύτερη μείωση της τιμής. Τέταρτον, τα μέτρα αυτά δεν θα επηρεάσουν την διαμόρφωση των τιμών άλλων προϊόντων, οπότε ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Πέμπτον, δεν ανακοινώθηκαν μέτρα για έλεγχο στην αγορά για την αισχροκέρδεια.

Το σκωτσέζικο ντους του Τραμπ φέρνει πλούτη σε κάποιους

Δεν ξέρω πού θα βγάλει το «σκωτσέζικο ντους» που υποβάλλει ο Ντόναλντ Τραμπ ολόκληρο τον πλανήτη. Τη μία δίνει τελεσίγραφο στο Ιράν και την άλλη, όταν η Τεχεράνη το επιστρέφει πίσω, λέει ότι αναβάλλει για πέντε μέρες τις επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας, αφήνοντας να εννοηθεί πως θα υπάρξει συνάντηση των δυο μερών τις επόμενες μέρες. Όλα αυτά μπορεί να αποτελούν μια μπλόφα, μπορεί και όχι. Αλλά ένα είναι βέβαιο: μέσα σε σχεδόν μία ώρα ο δείκτης “S&P 500” εμφάνισε διακύμανση της τάξης των 3 τρισεκατομμύριων δολαρίων. Καταλαβαίνει και ο πιο άσχετος, πως κάποιοι βγάζουν πολλά λεφτά από τις πιρουέτες του Αμερικανού προέδρου.

Ο Καιρίδης «άδειασε» τα γαλάζια θύματα του Predator

Η ανοικτή επιστολή του Νίκου Ανδρουλάκη προς τα επιβεβαιωμένα θύματα των υποκλοπών, δεν έφερε κάποια κίνηση από την πλευρά των «γαλάζιων» υπουργών και πολιτικών παραγόντων, αλλά σίγουρα προκαλεί αναταράξεις και «αδειάσματα». Ο Δημήτρης Καιρίδης χτες είπε (Αντ1) πως αν ήξερε ότι παρακολουθείται, θα ήθελε να μάθει και τον λόγο, αλλά και πως θα έκανε μήνυση. Ο Καιρίδης δεν είναι τυχαίο πρόσωπο στη Νέα Δημοκρατία, καθώς κατέχει τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της. Και μπορεί ο ίδιος να βρίσκεται σε απόσταση από το Μαξίμου, ωστόσο η ατάκα του θα χρησιμοποιείται δεόντως από την αντιπολίτευση. Ήδη ο Δημήτρης Μάντζος από το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε τις δηλώσεις Καιρίδη.

Ο Άδωνις συνεχίζει το gaslighting

Στον αντίποδα, βέβαια, συνεχίζει να βρίσκεται ο Άδωνις Γεωργιάδης που είπε χτες (Παραπολιτικά FM) πως η παρακολούθηση του κινητού ενός υπουργού «είναι κάτι που δύναται και είναι σχετικά σύνηθες να συμβαίνει», γι αυτό και κράτη και πρεσβείες επιβάλλουν να αφήνεις τα κινητά σου έξω. Αναγνωρίζω στον υπουργό Υγείας τη φιλότιμη προσπάθεια να θέλει να αποφύγει την σχετική συζήτηση, αλλά το κατασκοπευτικό Predator δεν άκουγε απλά το περιβάλλον, αλλά κατέγραφε γραπτά μηνύματα, email και τηλεφωνικές συνομιλίες. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με ό,τι περιγράφει για τις συναντήσεις σε πρεσβείες; Και δεν τον ενδιαφέρει σε τελική ανάλυση ποιος τον παρακολουθούσε;

Ο Χαρίτσης φεύγει σήμερα

Σήμερα το απόγευμα θα συνεδριάσει το Πολιτικό Γραφείο της Νέας Αριστεράς και όπως όλα δείχνουν ο Αλέξης Χαρίτσης θα καταθέσει την παραίτησή του από την προεδρία του κόμματος. Περιμένω και εγώ να ακούσω πώς θα αιτιολογηθεί η παραίτηση, αν και η Έφη Αχτσιόγλου είπε χτες (ΕΡΤ) πως «υπάρχει στρατηγικό ζήτημα», πως «υπάρχει διαφωνία ως προς τη προσέγγιση των συνεργασιών» και πως «το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στα όργανα και στον πρόεδρο και εμένα, που βρίσκομαι δίπλα στον πρόεδρο». Με παραξένεψε η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς, γιατί απ’ όσο θυμάμαι όταν τέλειωσε πριν δυο μήνες το Προγραμματικό Συνέδριο της Νέας Αριστεράς, η πλευρά Χαρίτση – Αχτσιόγλου δήλωνε νικήτρια. Τελικά δεν ήταν; Ή το τελευταίο δίμηνο μεσολάβησε κάτι άλλο;

Ανακατωσούρα στον ΣΥΡΙΖΑ

Φίλοι μου στον ΣΥΡΙΖΑ με πήραν τηλέφωνο επειδή διάβασαν το χθεσινό μου κείμενο και συγκεκριμένα την αναφορά μου στο άρθρο του Θανάση Καρτερού, στενού συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα. Με πληροφόρησαν ότι στην Κεντρική Επιτροπή δύο κείμενα μονοπώλησαν τις συζητήσεις και τις τοποθετήσεις. Το άρθρο του Καρτερού και η επιστολή του Νίκου Κοτζιά. Το μεν πρώτο εξόργισε ουκ ολίγους, αφού εμφάνιζε (και) τον ΣΥΡΙΖΑ σαν «τελειωμένο μαγαζί» και τα στελέχη του ουσιαστικά ως «στρατηγούς χωρίς στρατό». Το δεύτερο, του πρώην υπουργού Εξωτερικών, έδωσε στην πλευρά Πολάκη πλείστα επιχειρήματα και έδωσε την εικόνα της στασιμότητας της προεδρίας Φάμελλου. Και μου είπαν επίσης ότι ελάχιστοι βουλευτές πήραν το λόγο να τοποθετηθούν. Σαν να μην τους ενδιέφερε το τι συζητιόταν…

Ο Γαβρόγλου σε κομματική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ

Είδα μια αφίσα για εκδήλωση της τοπικής του ΣΥΡΙΖΑ στον Βύρωνα σήμερα το απόγευμα για τον πόλεμο στο Ιράν και τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή. Μου έκανε εντύπωση που μαζί με τη Ράνια Σβίγκου, μέλος της Π.Γ., και τον Πάνο Τριγάζη, μέλος της Κ.Ε. του κόμματος, θα μιλήσει ο Κώστας Γαβρόγλου με την ιδιότητα του στελέχους του Ινστιτούτου του Αλέξη Τσίπρα. Είναι η πρώτη φορά που σε μια κομματική εκδήλωση προκαλείται εκπρόσωπος του πρώην πρωθυπουργού. Το σημειώνω επειδή ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαμηνύσει πως δεν θέλει να έχει σχέσεις με την Κουμουνδούρου.

ΣΥΡΙΖΑ – Ταξιτζήδες, συμμαχία

Ορθώς, όπως αποδείχτηκε, σας πληροφόρησα χτες πως κάποιοι στην αντιπολίτευση σχεδιάζουν να καταθέσουν πρόταση για ονομαστική ψηφοφορία στο νομοσχέδιο για τα ταξί. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε χτες το σχετικό αίτημα, ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος βρέθηκε στη συγκέντρωση των ιδιοκτητών ταξί, στην οποία μπροστάρης ήταν ο Θύμιος Λυμπερόπουλος, και τους κάλεσε «να ενωθούμε και να τους διώξουμε [τους κυβερνώντες] το συντομότερο, για να ανασάνει η πατρίδα μας». Την ονομαστική ψηφοφορία την ζητούσαν μετ’ επιτάσεως οι ταξιτζήδες και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να καταθέσει το αίτημα για λογαριασμό τους. Το κατά πόσο θα τον ωφελήσει αυτή η συνεργασία, είναι άλλο θέμα…

Η αρχειοθέτηση και το θολό τοπίο στην υπόθεση Παναγόπουλου

H απόφαση του εισαγγελέα να θέσει στο αρχείο την υπόθεση των 3,2 εκατ. ευρώ για τον Γιάννη Παναγόπουλο κλείνει ένα κεφάλαιο, αλλά ανοίγει μεγάλη συζήτηση για τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών. Φαίνεται ότι οι εξηγήσεις του προέδρου της ΓΣΕΕ έκαμψαν τις… επιφυλάξεις, οδηγώντας σε μια κατάληξη που απέχει παρασάγγας από τους αρχικούς θορυβώδεις χαρακτηρισμούς περί «μεγάλου σκανδάλου». Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η εξέλιξη αυτή προκαλεί αμηχανία, καθώς αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στις προκαταρκτικές διαρροές και την τελική δικαστική κρίση, αφήνοντας την κοινή γνώμη να αναρωτιέται για την εγκυρότητα των αρχικών «πορισμάτων».

Η μετωπική με την Αρχή για το «ξέπλυμα»

Πάντως η σφοδρή επίθεση του Γιάννη Παναγόπουλου κατά του επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής, κ. Βουρλιώτη, μεταφέρει τη σύγκρουση σε επικίνδυνο πεδίο που θα δοκιμάσει την αξιοπιστία των θεσμών. Το επιχείρημα του… ισόβιου αρχισυνδικαλιστή περί «σκοπιμότητας» και «διαρροών» σε χρόνο που συνέπιπτε με τη συζήτηση για τις συλλογικές συμβάσεις, δεν περνά απαρατήρητο από τη νομική, δημοσιογραφική και πολιτική πιάτσα. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι η πλευρά Παναγόπουλου ετοιμάζεται να ζητήσει εξηγήσεις για τον τρόπο που μια υπόθεση παρουσιάστηκε ως «δεδομένη» πριν καν αξιολογηθεί, ενώ την ίδια στιγμή η Αρχή βρίσκεται υπό πίεση να αποδείξει ότι κινείται με όρους απόλυτης ουδετερότητας και όχι διαμόρφωσης εντυπώσεων. Φαίνεται ότι έχουμε να δούμε πολλά ακόμη…

Οι τριγωνικές συναλλαγές στο στόχαστρο της Κίμπερλι

Ενώ η Μέση Ανατολή φλέγεται, ενώ το προηγούμενο διάστημα είχε βρεθεί στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος η απαγωγή του Μαδούρο, ενώ διακινήθηκαν πληροφορίες για εμπλοκή Ελλήνων επιχειρηματιών σε υποθέσεις που σχετίζονται με το βενεζουελάνικο πετρέλαιο, μαθαίνω τώρα πως το ενδιαφέρον της Αμερικανίδας Πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ εστιάζει πλέον σε συγκεκριμένες διαδρομές χρήματος που φέρονται να συνδέουν ελληνικά επιχειρηματικά σχήματα με την παράκαμψη των κυρώσεων κατά του Ιράν και της Βενεζουέλας. Οι πληροφορίες μου λένε πως οι αμερικανικές υπηρεσίες έχουν βάλει στο μικροσκόπιο τη μεταφορά ενεργειακών πόρων και την κίνηση κεφαλαίων μέσω τρίτων χωρών, που σκοπό έχουν να «θολώσουν» την προέλευση των φορτίων. Μου μεταφέρουν ότι οι φάκελοι που εστάλησαν στην Ουάσιγκτον περιλαμβάνουν αναλυτικά στοιχεία για τριγωνικές συναλλαγές, με την πρέσβη να θεωρεί πως η αποκάλυψη αυτών των δικτύων αποτελεί προτεραιότητα για τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η αόρατη επιτήρηση και οι κυρώσεις

Οι αμερικανικές έρευνες στην Αθήνα επικεντρώνονται σε παραβιάσεις του εμπάργκο που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ σε ευαίσθητες γεωγραφικές ζώνες. Μαθαίνω ότι η πλευρά της πρεσβείας διαθέτει πλέον στοιχεία για επιχειρήσεις που φέρονται να παρέχουν υλικοτεχνική υποστήριξη ή να διευκολύνουν το εμπόριο με καθεστώτα που βρίσκονται στη «μαύρη λίστα» του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οι πληροφορίες μου επιμένουν ότι η Ουάσιγκτον κινείται με άκρα μυστικότητα, προκειμένου να στοιχειοθετήσει κατηγορίες για ξέπλυμα χρήματος και παράνομες εξαγωγές, πριν καν ενημερώσει επίσημα τις ελληνικές αρχές. Μου λένε, μάλιστα, πως το μήνυμα της Γκίλφοϊλ είναι σαφές: κανένα επιχειρηματικό μέγεθος δεν αποτελεί ασπίδα προστασίας απέναντι στις ομοσπονδιακές κυρώσεις.

Το μπλακ άουτ του Μαξίμου

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που νομίζω δεν έχει προηγούμενο, καθώς οι πληροφοριοδότες μου αποκαλύπτουν πως η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται, προς το παρόν, στο σκοτάδι όσον αφορά στο βάθος και την έκταση των αμερικανικών ερευνών. Η Ουάσιγκτον επιλέγει να μην μοιράζεται τα ευρήματα των ερευνών της, οι οποίες επικεντρώνονται σε συναλλαγές που παραβιάζουν τις κυρώσεις έναντι χωρών όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα. Αυτή η τακτική του αιφνιδιασμού έχει προκαλέσει νευρικότητα, καθώς κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν οι επερχόμενες αποκαλύψεις θα πλήξουν πρόσωπα που θεωρούνται υπεράνω υποψίας ή που μπορεί να έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με το εδώ κεντρικό σύστημα εξουσίας. Μου λένε, μάλιστα, πως το «σήμα» που εκπέμπει η πρεσβεία είναι ότι η ανοχή σε παράλληλα επιχειρηματικά δίκτυα έχει εξαντληθεί.

Τα «ίχνη» του Predator

Και να ήταν μόνο τα παραπάνω. Μου φαίνεται πως η κυβέρνηση θα ξεμπλέξει πολύ δύσκολα με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, αφού το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την υπόθεση των υποκλοπών είναι αν η ψηφιακή αλληλογραφία του Ταλ Ντίλιαν θα δεί σύντομα το φως της δημοσιότητας. Οι ψίθυροι για επικείμενη δημοσιοποίηση μηνυμάτων και e-mails ανάμεσα στο αφεντικό της Intellexa και κρατικούς παράγοντες έχουν ενταθεί. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες για επικοινωνίες που αφορούν στην εκπαίδευση προσωπικού και την επέκταση των συμβάσεων για το Predator, πώς θα απαντήσει η κυβέρνηση στο επιχείρημα περί «ιδιωτικών πρωτοβουλιών» που δεν είχαν κρατική κάλυψη;

Η ψηφιακή μνήμη του Ντίλιαν

Μου μεταφέρουν πως η ανησυχία για το περιεχόμενο των επικοινωνιών του Ταλ Ντίλιαν δεν περιορίζεται μόνο στο επιχειρησιακό σκέλος, αλλά επεκτείνεται και στο πολιτικό. Οι πληροφορίες μου λένε πως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν τα στοιχεία αυτά θα αποδεικνύουν ευθεία διασύνδεση της Intellexa με κρατικές δομές ή με αξιωματούχους ή με πρόσωπα μέσα στην κυβέρνηση για την προμήθεια του λογισμικού. Αν οι διάλογοι αυτοί περιλαμβάνουν λεπτομέρειες για τη διαχείριση του Predator εντός ελληνικού εδάφους, θα μπορέσει το Μέγαρο Μαξίμου να διατηρήσει τις αποστάσεις που έχει δημιουργήσει μέχρι σήμερα ή θα βρεθεί προ ενός νέου κύκλου αποκαλύψεων που θα καταστήσουν την πολιτική άμυνα αδύνατη;

Η δικαστική «πολιορκία» των συστημικών τραπεζών και το τέλος της ανοχής για τις μονομερείς χρεώσεις

Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο νομικής αντεπίθεσης που απειλεί να ανατρέψει το καθεστώς των αυθαίρετων προμηθειών στους καταθετικούς λογαριασμούς. Μαθαίνω ότι η συλλογική αγωγή για το «χαράτσι» στους λογαριασμούς ταμιευτηρίου και τα εξώδικα σε Εθνική Τράπεζα και Alpha Bank αντίστοιχα αποτελούν μόνο την αφετηρία ευρύτερης δικαστικής διαμάχης, ενώ οι πληροφορίες μου θέλουν επίσης την Τράπεζα Πειραιώς και την Eurobank να ελέγχονται ήδη για δεσμεύσεις ποσών κάτω από το ακατάσχετο όριο. Συνομιλητές μου που παρακολουθούν τα όσα συμβαίνουν στο τραπεζικό σύστημα επιμένουν ότι η αδιαφάνεια στις χρεώσεις και η μονομερής τροποποίηση των συμβάσεων έχουν εξαντλήσει την υπομονή των εποπτικών αρχών, με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης να δέχεται εισηγήσεις για οριζόντια νομοθετική παρέμβαση προκειμένου να αναχαιτιστεί το κύμα κοινωνικής δυσαρέσκειας που αποτυπώνεται στις 4.300 επώνυμες καταγγελίες της ΕΚΠΟΙΖΩ.

Το ρίσκο των 79 δισ. ευρώ και η διαχείριση των κόκκινων δανείων από τους servicers

Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμη θέμα το οποίο προσλαμβάνει μεγάλη πολιτική διάσταση. Η πικρή αλήθεια για το Μαξίμου είναι πως η διαχείριση των απαιτήσεων από τις εταιρείες διαχείρισης και τα funds εξελίσσεται στον απόλυτο κίνδυνο για την κυβερνητική σταθερότητα, καθώς η ασυδοσία στην αγορά του ιδιωτικού χρέους δεν επιδέχεται πλέον επικοινωνιακή διαχείριση. Οι πληροφορίες μου λένε ότι οι καταγγελίες για εκβιαστικές τακτικές, παραβιάσεις δικαστικών αποφάσεων και πλειστηριασμούς κύριας κατοικίας έχουν προκαλέσει συναγερμό, όχι μόνο στα κυβερνητικά επιτελεία, αλλά και στην Τράπεζα της Ελλάδος, την ώρα που το ένα τρίτο των ρυθμίσεων του εξωδικαστικού καταρρέει εντός μόλις ενός τριμήνου. Μου μεταφέρουν ότι η μεταφορά του χρέους από τους ισολογισμούς των τραπεζών στα χέρια των servicers δημιούργησε περιβάλλον πλήρους απορρύθμισης, όπου ο οφειλέτης στερείται κάθε διαπραγματευτικής ισχύος. Το μήνυμα που φτάνει στο Μαξίμου είναι σαφές: η στρατηγική της χρονικής μετάθεσης του προβλήματος έχει εξαντλήσει τα όριά της, υπονομεύοντας πλέον ευθέως την οικονομική βιωσιμότητα των νοικοκυριών. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι επιπτώσεις, αν συνεχιστεί η κατάσταση, θα φανούν στην κάλπη…

Το «καπέλο» των 995 ευρώ ανά χρεωστικό εκκαθαριστικό και η βεβαίωση πρόσθετων φόρων 42 εκατομμυρίων ευρώ

Τα πρώτα επίσημα στοιχεία της ΑΑΔΕ για την εκκαθάριση των δηλώσεων του 2025 αποτυπώνουν μια εξαιρετικά επιβαρυμένη εικόνα για το διαθέσιμο εισόδημα. Ένας στους τέσσερις φορολογούμενους καλείται ήδη να καταβάλει μέσο πρόσθετο φόρο ύψους 995 ευρώ, ποσό που ανατρέπει τους οικογενειακούς προγραμματισμούς εν μέσω πληθωριστικών πιέσεων. Από τις πρώτες 42.385 χρεωστικές δηλώσεις βεβαιώθηκαν συνολικά 42,1 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που υποδεικνύει ότι η φορολογική επιβάρυνση παραμένει σε υψηλά επίπεδα παρά τη ρητορική περί ελαφρύνσεων. Οι οφειλέτες υποχρεούνται πλέον σε έναν νέο κύκλο οκτώ δόσεων έως τον Φεβρουάριο του 2027, με την έκπτωση του 4% για εφάπαξ πληρωμή να μην αποτελεί ικανό κίνητρο απέναντι στην ανάγκη για ρευστότητα.

Η ασυμμετρία έναντι των επιστροφών-ψίχουλων των 304 ευρώ στην εκκίνηση του 2026

Η στατιστική ανάλυση των πρώτων 184.000 εκκαθαριστικών αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στις υποχρεώσεις και τις επιστροφές. Ενώ το μέσο χρεωστικό αγγίζει το «ψυχολογικό όριο» των 1000 ευρώ, η μέση επιστροφή φόρου περιορίζεται στα 304,88 ευρώ, δημιουργώντας μια σχέση 3 προς 1 υπέρ των δημόσιων εσόδων. Παράλληλα, το 40,73% των δηλώσεων (74.928 νοικοκυριά) είναι μηδενικές, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη στασιμότητα των πραγματικών εισοδημάτων και την αδυναμία του φορολογικού συστήματος να λειτουργήσει ανταποδοτικά στην τρέχουσα συγκυρία. Η εξαέρωση της αγοραστικής δύναμης αντικατοπτρίζεται πλήρως στην ταχύτητα με την οποία το κράτος-εισπράκτορας σπεύδει να βεβαιώσει νέα χρέη, την ώρα που οι πιστώσεις παραμένουν σε επίπεδα ψίχουλων.

ethnos.gr