Piraeús Gate: Ερωτηματικά για τη “ριβιέρα” του Πειραιά 

Στις 20 Μαρτίου 2024, ύστερα από εισήγηση του δημάρχου Γιάννη Μώραλη, το Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά συνεδριάζει για να εγκρίνει την αδελφοποίηση της πόλης με το Ακτάου, λιμάνι στην Κασπία Θάλασσα, στο Καζακστάν.

Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, ο δήμαρχος είχε υποδεχθεί τον πρέσβη του Καζακστάν στην Ελλάδα. Στη συνάντηση συμμετείχε και ο διευθύνων σύμβουλος της DKG Development, εταιρείας άγνωστης στους περισσότερους κατοίκους με τους οποίους μίλησε το Solomon, αλλά κομβικής σημασίας, καθώς βρίσκεται πίσω από το Piraeús Gate — το μεγαλύτερο real estate project που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Πειραιά και υπόσχεται τη μεταμόρφωσή του.

Η DKG Development έχει αγοράσει παλιά βιομηχανικά κτίρια, άδεια οικόπεδα και γραφεία, με στόχο τη δημιουργία ενός φαραωνικού οικιστικού, επαγγελματικού και εμπορικού συγκροτήματος συνολικής επιφάνειας 105.000 τ.μ. — περίπου όσο 15 γήπεδα ποδοσφαίρου. Η χρονική σύμπτωση της αδελφοποίησης, με την εξέλιξη της επένδυσης, εγείρει ζητήματα για το πλαίσιο που προωθήθηκε. Το ρεπορτάζ του Solomon καταγράφει καταγγελίες για εργασίες πριν από την έκδοση αδειών, fast-track αλλαγές χρήσης γης, αντιδράσεις κατοίκων για έλλειψη διαφάνειας και συγκρούσεις συμφερόντων σε επίπεδο δημοτικής Αρχής.

Εργασίες που ξεκίνησαν πριν από την έκδοση αδειών, αλλαγές χρήσης γης με διαδικασίες κατεπείγοντος και καταγγελίες κατοίκων για έλλειψη διαφάνειας συνθέτουν το παρασκήνιο του Piraeús Gate — του μεγαλύτερου real estate πρότζεκτ που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Πειραιά

Ένα πρότζεκτ που παρουσιάζεται ως «αστική ανάπλαση» και απάντηση στο στεγαστικό πρόβλημα, αλλά αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για το ποιος ωφελείται τελικά, με ποιους όρους προχωρά και κατά πόσο οι ανάγκες των κατοίκων του Πειραιά λαμβάνονται υπόψη. Σύμφωνα με το προωθητικό υλικό, το Piraeús Gate«στοχεύει στην αναζωογόνηση του αστικού τοπίου του Πειραιά […] και μεταμορφώνει μια πρώην βιομηχανική ζώνη σε μια ζωντανή, σύγχρονη γειτονιά». Το έργο εκτείνεται κοντά στην πύλη του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, στο σημείο όπου τέμνονται οι λεωφόροι Ομηρίδου Σκυλίτση και Γρηγορίου Λαμπράκη, καλύπτοντας το εγκαταλελειμμένο συγκρότημα της βιομηχανίας ΑΖΕΛ.

Το Piraeús Gate μπήκε σε φάση υλοποίησης το 2025 και, σύμφωνα με τα σχέδια, θα ξεκινήσει η σταδιακή παράδοση των πρώτων τμημάτων του μέσα στο 2026. Σε ερωτήματα που έθεσε το Solomon, η εταιρεία περιγράφει την ανάπλαση ως επένδυση σε «κουφάρια που στέκουν δεκαετίες, αποτελούν εστίες ανομίας και υποβαθμίζουν τον αστικό ιστό», με στόχο τη βελτίωση των γειτονιών με «βιώσιμα έργα που σέβονται το περιβάλλον και τους κατοίκους».

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του πρότζεκτ, θα περιλαμβάνει 631 κατοικίες για οικογένειες και 268 εξυπηρετούμενα διαμερίσματα — καταλύματα με ξενοδοχειακές υπηρεσίες για φοιτητές, ψηφιακούς νομάδες και στελέχη. Στις αρχικές παρουσιάσεις γινόταν λόγος για οκτώ κτίρια, με χώρους γραφείων, καταστήματα, εστιατόρια και κοινόχρηστους χώρους, όπως κινηματογράφο, και γυμναστήριο.

Το Μάιο του 2025, με την εξαγορά παρακείμενων εκτάσεων, τα κτίρια αυξήθηκαν σε 15, καλύπτοντας συνολική επιφάνεια 105.000 τ.μ. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπλαση του πρώην εργοστασίου ΑΖΕΛ σε Urban Oasis Piraeús: τρία πολυώροφα κτίρια με 357 κατοικίες, τρία καταστήματα, 360 υπόγειες θέσεις στάθμευσης και 3.000 τ.μ. υπαίθριων χώρων πρασίνου και αναψυχής.

Fast-track αλλαγές, εργασίες πριν από άδειες και καταγγελίες κατοίκων

Γέννημα-θρέμμα Πειραιώτης, ο Γιάννης Βράκας, 69 ετών σήμερα, θυμάται έναν διαφορετικό Πειραιά, όταν συγκοινωνίες πρόσφερε το μπλε λεωφορείο, και δεν υπήρχαν καν ταμπέλες που να κατευθύνουν τα οχήματα στην Αθήνα ή τη Γλυφάδα. Τα τελευταία χρόνια βιώνει από κοντά, ως κάτοικος της περιοχής και κοινοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Γιώργου Γαβρίλη, τη μεταμόρφωση του Πειραιά.

Τον Απρίλιο του 2025, το κοινοτικό συμβούλιο έλαβε υπό καθεστώς επείγοντος την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, ώστε η ζώνη όπου η DKG Development πραγματοποιεί την επένδυση να μετατραπεί από «Βιοτεχνικό Πάρκο» σε «Πολεοδομικό Κέντρο», επιτρέποντας την κατασκευή εξυπηρετούμενων διαμερισμάτων.

Πολλοί σύμβουλοι αμφισβήτησαν τη σκοπιμότητα του κατεπείγοντος, είπε στο Solomon ο κ. Βράκας, ενώ κάτοικοι άρχισαν να εκφράζουν ανησυχίες για έλλειψη διαφάνειας και ζητήματα που προέκυπταν με την πρόοδο των διαδικασιών για το έργο. Μία από τις κατοίκους είναι η Άννα Φραντζεσκάκη, η οποία, όπως λέει, έμαθε για το έργο αφού είχαν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες και αναρτήθηκαν οι πρώτες διαφημιστικές πινακίδες.

«Πρόκειται για μια ήδη πυκνοκατοικημένη περιοχή, με στενούς δρόμους, που με το ζόρι διατηρεί την αίσθηση της γειτονιάς. Η περιοχή χρειάζεται ανάσες, καθώς ο Πειραιάς έχει ελάχιστο πράσινο, αλλά βλέπουμε να κατασκευάζονται πολυώροφα κτίρια».

Ταυτόχρονα κατατέθηκαν υπομνήματα και προσφυγή κατά των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία απορρίφθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση για τυπικούς λόγους χωρίς να εξεταστεί επί της ουσίας​​, με το θέμα να παραμένει ανοιχτό τόσο διοικητικά όσο και πολιτικά, καθώς συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις μεταξύ κατοίκων και δημοτικής Αρχής για τη νομιμότητα και τον χαρακτήρα της συγκεκριμένης «ανάπλασης».

Σχετικά με το πρώην εργοστάσιο ΑΖΕΛ, τον Νοέμβριο του 2024 το υπουργείο Πολιτισμού είχε χαρακτηρίσει ορισμένα κτίρια του εργοστασίου ως νεώτερα μνημεία. Τον Δεκέμβριο, άλλα κτίρια του ίδιου συγκροτήματος κρίθηκαν ότι δεν εμπίπτουν στον χαρακτηρισμό και γκρεμίστηκαν στο πλαίσιο των εργασιών της εταιρείας.

Την ώρα που η δημοτική αρχή παρουσιάζει την επένδυση ως απάντηση στο στεγαστικό πρόβλημα της πόλης, τα στοιχεία του ρεπορτάζ εγείρουν ερωτήματα για συγκρούσεις συμφερόντων, το ποιος ωφελείται τελικά από την «ανάπλαση» και με ποιους όρους προχωρά

Σύμφωνα με έγγραφα που εντόπισε το Solomon, μετά από προσφυγή της εταιρείας, φαίνεται ότι αμφισβητείται η απόφαση του Νοεμβρίου. Στις 3 Μαρτίου 2026, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, διέταξε αυτοψία από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων για επανεξέταση του θέματος. Μέχρι τη δημοσίευση του ρεπορτάζ, δεν είναι γνωστό αν η διαδικασία θα οδηγήσει σε αποχαρακτηρισμό, ανοίγοντας το δρόμο στην εταιρεία να προχωρήσει σε γκρέμισμα των κτιρίων.

Ο Κωνσταντίνος Πετρίδης, ιδρυτής και βασικός μέτοχος (51%) της DKG Development, είπε στο Solomon ότι «όλες οι δραστηριότητες της εταιρείας υλοποιούνται με πλήρη συμμόρφωση στο ισχύον θεσμικό και πολεοδομικό πλαίσιο» και ότι «μέχρι σήμερα δεν έχει προκύψει καμία διαπίστωση παρατυπίας που να αφορά την εταιρεία μας». Ωστόσο, σύμφωνα με έγγραφα που είδε το Solomon, για δύο ακίνητα έχουν ανακληθεί οι εργασίες έπειτα από καταγγελίες κατοίκων, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2025 εκκρεμεί η επιβολή προστίμων από τον Δήμο Πειραιά στην εταιρεία.

Golden Visa: Το πλεονέκτημα της εταιρείας πίσω από το Piraeús Gate

Η DKG Development βρίσκεται πίσω από το Piraeús Gate, ένα πρότζεκτ που υλοποιείται μέσω διαφορετικών εταιρικών σχημάτων ανά κτίριο, τα οποία ωστόσο συνδέονται με τον ίδιο όμιλο. Με παρουσία σε Αθήνα, Πειραιά και Αλμάτι Καζακστάν, η εταιρεία δραστηριοποιείται στον χώρο του real estate με έμφαση σε επενδύσεις που συνδέονται με την απόκτηση άδειας παραμονής μέσω Golden Visa.

Στην ίδια κατεύθυνση φαίνεται να εντάσσεται και το Piraeús Gate. Παρά τις εξαγγελίες για συμβολή στην αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος, η δομή του έργου δείχνει να απευθύνεται πρωτίστως σε επενδυτές που επιδιώκουν πρόσβαση στο πρόγραμμα Golden Visa.

Κομβικό στοιχείο αποτελεί η τιμή εισόδου. Από τον Σεπτέμβριο του 2024, το ελάχιστο όριο επένδυσης για Golden Visa στην Αττική ανέρχεται στις 800.000 ευρώ. Ωστόσο, για ακίνητα που αλλάζουν χρήση —όπως πρώην βιομηχανικά κτίρια χωρίς δραστηριότητα τα τελευταία πέντε χρόνια— το όριο παραμένει στις 250.000 ευρώ. Τα ακίνητα του Piraeús Gate εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, επιτρέποντας την πώλησή τους σε σημαντικά χαμηλότερο κατώφλι.

Δανάη Μαραγκουδάκη, Σταύρος Μαλιχούδης *

*Δημοσιογράφοι 

Ολόκληρη την έρευνα τη διαβάζετε στο Solomon