ΣΟΟΥ ΔΕΝΔΙΑ: ΠΩΣ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΦΛΟΡΙΝΤΑ ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΕ «ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ»! ΑΦΩΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ!

Η πρόσφατη συνάντηση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανάμεσα στον Υπουργό «Ναπολέων» Δένδια και την πρέσβη των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, θα μπορούσε να είναι άλλη μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία. Αντίθετα, μετατράπηκε σε ένα καλοστημένο επικοινωνιακό σόου, με λέξεις-βόμβες που προκαλούν σύγχυση, καχυποψία και εύλογα ερωτήματα για το πού τελειώνει η σοβαρή αμυντική πολιτική και πού αρχίζει το «marketing» της εξουσίας.

Η «Σύμπραξη» που Υπάρχει Μόνο στα Δελτία Τύπου
Η χρήση του όρου «σύμπραξη» με την Εθνική Φρουρά της Φλόριντα δεν ήταν μια τυχαία επιλογή. Ήταν μια συνειδητή προσπάθεια να παρουσιαστεί μια συνηθισμένη ανταλλαγή τεχνογνωσίας ως κάτι δήθεν κοσμοϊστορικό. Στην πραγματικότητα, το State Partnership Program δεν είναι ούτε κοινός στρατός, ούτε αμυντική συνένωση. Είναι ένα τυπικό πρόγραμμα εκπαίδευσης που οι ΗΠΑ διατηρούν με δεκάδες χώρες. Γιατί λοιπόν η ηγεσία του Υπουργείου επιλέγει να «φουσκώνει» την πραγματικότητα;

Το Κυνήγι των Εντυπώσεων και η Θολή Ενημέρωση
Όταν βαφτίζεις τις κοινές ασκήσεις και τα σεμινάρια ως «στρατιωτική σύμπραξη», παίζεις ένα επικίνδυνο παιχνίδι εντυπώσεων.

• Ποιον προσπαθεί να πείσει ο «Δήμαρχος Κολοκοτρωνίτσι» Δένδιας;
• Γιατί χρειάζεται να ντύσει με «βαριές» λέξεις μια θεσμοθετημένη συνεργασία;
• Είναι η ανάγκη για προβολή τόσο μεγάλη, που θυσιάζεται η ακρίβεια της ενημέρωσης στον βωμό των κλικ και των τίτλων;

Η Καχυποψία ως Αποτέλεσμα του Επικοινωνιακού «Παιχνιδιού»
Το πρόβλημα δεν είναι η συνεργασία με τους Αμερικανούς, αλλά ο τρόπος που αυτή σερβίρεται στην κοινή γνώμη. Η Ελλάδα δεν παραχωρεί κυριαρχία, αλλά ο τρόπος που παρουσιάζεται η συμφωνία αφήνει «χαραμάδες» για παρερμηνείες. Όταν η επικοινωνία γίνεται θολή και υπερβολική, η κοινωνία αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι κρύβεται πίσω από την κουρτίνα.
Η σοβαρότητα της Εθνικής Άμυνας δεν συμβαδίζει με την ελαφρότητα των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων. Οι «βαριές» λέξεις δεν κάνουν τον στρατό ισχυρότερο, απλώς κάνουν τους τίτλους των εφημερίδων μεγαλύτερους.

Επιλεκτική Ευαισθησία και Πολιτική «Αφωνία»
Είναι απορίας άξιο πώς ένας Υπουργός που εμφανίζεται τόσο «μάχιμος» στα διεθνή, παραμένει πλήρως αδρανής και αμίλητος για τα σκάνδαλα που ταλανίζουν την παράταξή του.
• Υπόδικοι Βουλευτές: Ενώ η κοινή γνώμη βοά για τους 15 βουλευτές της ΝΔ που βρίσκονται αντιμέτωπα με τη δικαιοσύνη, ο Δένδιας τηρεί σιγή ιχθύος, αποφεύγοντας οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση που θα μπορούσε να δυσαρεστήσει το Μαξίμου.
• Το Σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ: Ένα ζήτημα που αφορά χιλιάδες αγρότες και τη διαχείριση δημόσιου χρήματος φαίνεται να μην «χωράει» στην ατζέντα του Υπουργού, ο οποίος προτιμά τις φωτογραφίες με Αμερικανούς αξιωματούχους από τις δύσκολες απαντήσεις για τη χρηστή διοίκηση.

Η Υπόθεση των Υποκλοπών: Γιατί δεν Υπέβαλε Μήνυση;
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην πολιτική πορεία του κ. Δένδια παραμένει η στάση του στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Παρά τις αποκαλύψεις ότι βρισκόταν στη λίστα των παρακολουθήσεων, ο ίδιος δεν τόλμησε να κινηθεί νομικά.
• Γιατί ο «Δήμαρχος Κολοκοτρωνίτσι» δέχεται αδιαμαρτύρητα την παράνομη παρακολούθησή του;
• Πώς μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια της χώρας, όταν δεν υπερασπίζεται ούτε τα δικά του συνταγματικά δικαιώματα;
Το σόου με τη «σύμπραξη» της Φλόριντα είναι το τέλειο προπέτασμα καπνού. Όσο ο Δένδιας αναλώνεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, τα μεγάλα «αγκάθια» παραμένουν στη θέση τους. Η πολιτική του φαίνεται να εξαντλείται στο να είναι «πρώτος» στις δημόσιες σχέσεις, αλλά τελευταίος στην ανάληψη πολιτικών ευθυνών και στη σύγκρουση με τη διαφθορά.
Η σιωπή του στα μεγάλα σκάνδαλα δεν είναι απλή παράλειψη, είναι συνειδητή πολιτική επιλογή που θολώνει την εικόνα του «θεσμικού» πολιτικού που προσπαθεί να φιλοτεχνήσει.

voicenews.gr