Προστίθενται σε μια ήδη μακρά αλυσίδα γεγονότων, που συνθέτουν την εικόνα μιας σταδιακής αυταρχικής διολίσθησης, άρρηκτα δεμένης με την αντίληψη ότι κάθε έκφανση της δημόσιας και πολιτικής ζωής αποτελεί πεδίο μονομερούς ελέγχου.
Τα επτά χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ, σε συνδυασμό με την απουσία ενός πολιτικού πόλου ικανού να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά και πειστικά, φαίνεται να έχουν καλλιεργήσει στους κυβερνώντες μια αίσθηση πολιτικής αυτονόμησης από τα θεσμικά αντίβαρα. Το αποτέλεσμα θυμίζει ένα αντιθεσμικό vertigo, όπου η εξουσία λειτουργεί ως προνόμιο ιδιοκτησίας. Τέσσερα επεισόδια αυτής της εβδομάδας προστίθενται σε μια ήδη μακρά αλυσίδα γεγονότων, που συνθέτουν την εικόνα μιας σταδιακής αυταρχικής διολίσθησης, άρρηκτα δεμένης με την αντίληψη ότι κάθε έκφανση της δημόσιας και πολιτικής ζωής αποτελεί πεδίο μονομερούς ελέγχου.
Επεισόδιο 1: Η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέθεσε μήνυση το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου στο ΑΤ Εξαρχείων κατά του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη μετά από έναν ακόμη κοινοβουλευτικό τους καβγά όπου και εκείνος προανήγγειλε πως την ερχόμενη Δευτέρα θα την μηνύσει. Ο Αδ. Γεωργιάδης δημοσιοποίησε όπως συνηθίζει ότι του έκανε μήνυση η Ζωή Κωνσταντοπούλου -παραβιάζοντας βέβαια τη μυστικότητα της ποινικής προδικασίας – επικαλούμενος ενημέρωση από φίλο του αστυνομικό.
Από την πλευρά της, η επικεφαλής της Πλεύσης, κατήγγειλε την παραβίαση απορρήτου και ζήτησε παραιτήσεις. Στην Ζ. Κωνσταντοπούλου απάντησε με ανακοίνωσή της η ΕΛ.ΑΣ. αναφέροντας ότι «το περιστατικό διερευνάται για τυχόν πειθαρχικές ή ποινικές ευθύνες των αστυνομικών.
Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθεί κανείς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή να συμφωνεί με τις θέσεις ή την στάση της, ούτε να αντιπαθεί τον Άδωνι Γεωργιάδη για να αναγνωρίσει το θεσμικό ολίσθημα του υπουργού.
Επεισόδιο 2: Την συνάντηση της περασμένης Πέμπτης 12 Φεβρουαρίου μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κώστα Τασούλα με τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ακολούθησε πρωτοφανής διαρροή μέσω Non Paper που βγήκε από το προεδρικό μέγαρο. Η προεδρική «ενημέρωση» παρουσίαζε υποτιθέμενους διαλόγους των δύο, παραθέτοντας μάλιστα τις γνώμες του πρώην πρωθυπουργού για σειρά σοβαρών θεμάτων, όπως η συνταγματική αναθεώρηση και ειδικά το άρθρο 86. Η προεδρική διαρροή έφτανε μέχρι το σημείο να κάνει εκτιμήσεις σχετικά με το πολιτικά σχέδια του κ. Τσίπρα.
Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθεί κανείς τον Αλέξη Τσίπρα ή να συμφωνεί με τον βίο και την πολιτεία του, ούτε να αντιπαθεί τον ανώτατο πολιτειακό παράγοντα – σάρκα από τη σάρκα της Νέας Δημοκρατίας- για να αναγνωρίσει την πρωτοφανή θεσμική απρέπεια.
Επεισόδιο 3: Ο δικηγόρος – άρα μη έχον δικαιολογία – υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, σχολιάζοντας την τραγωδία στην Χίο, βιάστηκε να δικαιώσει το Λιμενικό, πριν ολοκληρωθεί η έρευνα. Ταυτόχρονα, άφησε αιχμές κατά του δικηγόρου που ανέλαβε τον Μαροκινό, φερόμενο ως διακινητή, αφήνοντας υπόνοιες για τον ρόλο του καθώς είναι δικηγόρος και μη κυβερνητικής οργάνωσης.
Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθεί κανείς τον νησιώτη δικηγόρο ή να αντιπαθεί τον επίσης δικηγόρο υπουργό, για να αντιλαμβάνεται πως είναι θεσμική παρέκκλιση να εγκαλεί υπουργός δικηγόρο που ανέλαβε μια υπόθεση.
Επεισόδιο 4: Τα «επεισόδια» αντιθεσμικότητας όμως μοιάζει να μην εξαντλούνται, με την παρούσα κυβέρνηση. Ένα ακόμη πρωτόγνωρο επεισόδιο είχαμε τη Δευτέρα κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αντί απάντησης στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη, επέλεξε να τον απειλήσει ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον του για «παραποίηση των λεγομένων του». Αφορμή, ήταν η ερώτηση του δημοσιογράφου σχετικά με το ρόλο του Λιμενικού στην τραγωδία με τους
15 νεκρούς στη Χίο.
Την απειλή του κυβερνητικού εκπροσώπου στηλίτευσαν διεθνείς οργανισμοί, όπως οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα και η Διεθνής Αμνηστία. Κι όμως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τις επόμενες ημέρες έκανε λόγο για «κύκλωμα που δρά σε διάφορα μέσα και εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα» και των οποίων «ο στόχος τους είναι η αποσταθεροποίηση» και συνέχισε υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε απειλή όπως δεν υπήρχε κι ερώτηση.
Δεν είναι απαραίτητο να συμπαθεί ή να συμφωνεί κανείς με τον δημοσιογράφο και τα ερωτήματα ή τα κείμενα του ή να αντιπαθεί τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και να διαφωνεί με τις θέσεις της κυβέρνησης για να αναγνωρίσει πως δεν νοείται να απειλεί δημοσιογράφο σε ζωντανή μετάδοση κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών κι ότι κάτι τέτοιο αποτελεί επικίνδυνη εκτροπή.
Πέρα από την όποια σημειακή καταγραφή των θεσμικών ολισθημάτων, αυτό που είναι απαραίτητο, είναι να μην αψηφώνται τόσο πρόδηλα και τόσο συστηματικά τα όρια από εκείνους που αναδείχθηκαν στην εξουσία ως δήθεν θεσμικοί, άριστοι και τεχνοκράτες. Ιδίως την περίοδο που για να χαϊδέψουν κεντρώα ώτα, φορούν ξανά την προβιά των μεταρρυθμιστών με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση. Ας ξεκινήσουν να σέβονται τη δημοκρατική τάξη κι ας καταπιαστούν αργότερα με τη συνταγματική…
in.gr
Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
