Θεσμική εκτροπή – Να παραιτηθεί τώρα!

Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μετά τη Χούντα, κυβερνητικός εκπρόσωπος απειλεί ευθέως δημοσιογράφο στο press room με κατάθεση αγωγής επειδή του ζήτησε διευκρινίσεις. Η πρωτοφανής, για τα ΜΜΕ και τη δημοσιογραφία, ενέργεια του Παύλου Μαρινάκη να επιτεθεί με σκαιώδεις χαρακτηρισμούς (είσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία, είσαι δειλός και θρασύς, θα κινηθώ νομικά, τέρμα η ασυλία σας…) στον πολιτικό συντάκτη Χρήστο Αβραμίδη κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών και να τον απειλήσει με αγωγή, προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις. 

Η κατάπτυστη συμπεριφορά του Παύλου Μαρινάκη, και η επίθεσή του με προφανή στόχο τη φίμωση του Τύπου, συνιστά κατάφωρη πολιτική εκτροπή της κυβέρνησης από τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις παραδόσεις όλων των κυβερνήσεων στον τομέα της ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Επιτέλους, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι ώρα να αναλάβει τις ευθύνες του και να τον «παραιτήσει». Δεν μπορεί να γίνονται ανεκτές από τον «πολιτικό προϊστάμενο» του κυβερνητικού εκπροσώπου τέτοιες συμπεριφορές, εξαιτίας των οποίων η Ελλάδα – δικαιολογημένα – βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις διεθνώς του δείκτη της ελευθερίας του Τύπου και της έκφρασης.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εζήλωσε δόξαν Τραμπ, που κάνει αγωγές στα ΜΜΕ των ΗΠΑ και διαλύει συνεντεύξεις Τύπου, όταν του υποβάλλονται «ενοχλητικές» ερωτήσεις. Αυτά τα «ήθη» φαίνεται πως ονειρεύεται να φέρει και στην Ελλάδα ο εκπρόσωπος του μεγάρου Μαξίμου. Να βάλει στον γύψο ακόμα και αυτή την υποτυπώδη «ενημέρωση» της κοινής γνώμης μέσα από τα breefing του κυβερνητικού εκπροσώπου. Δεν τους αρκεί ο ασφυκτικός έλεγχος της μεγαλύτερης μερίδας των ΜΜΕ, μέσα από κάθε λογής «λίστες Πέτσα», τώρα απειλούν ανοικτά τους «ενοχλητικούς» δημοσιογράφους, οι οποίοι «τολμούν» να κάνουν τη δουλειά τους. Δηλαδή, να ρωτούν. Ως εκ τούτου, την απόλυτη πολιτική ευθύνη για το αίσχος της αντιδημοκρατικής εκτροπής του εκπροσώπου του, την έχει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ας σταματήσει να προσποιείται τον «Πόντιο Πιλάτο», να νίπτει τας χείρας του και να λέγει για τα πάντα ότι αυτός «δεν ήξερε τίποτα», διότι αυτός είναι ο αποκλειστικά υπεύθυνος για τα στελέχη της κυβέρνησής του.

«Ενοχλήθηκε» και «τραμπούκισε» τον δημοσιογράφο

Η κυβέρνηση δείχνει να βρίσκεται σε πανικό, εσωτερικά στην Ελλάδα δίνει εξετάσεις στο ακροδεξιό ακροατήριο προβάλλοντας την αντιμεταναστευτική πολιτική Πλεύρη. Ταυτόχρονα κάνει business με μεγάλες εταιρείες που φέρνουν μετανάστες (Ινδούς, π.χ) ως εργάτες στα κατασκευαστικά έργα, προβάλλοντας ένα φιλο-μεταναστευτικό προφίλ στην Ευρώπη. Η επιχείρηση “αποτροπής” του Λιμενικού στη Χίο, εντός των συνόρων της Ελλάδας είχε νεκρούς παιδιά και γυναίκες και από τα στοιχεία αποδεικνύεται ότι το Λιμενικό δεν είχε στόχο να “σώσει” τους ανθρώπους στη θάλασσα, όπως επιτάσσει το Διεθνές Δίκαιο. Αυτή την πολιτική, της “αποτροπής”, δεν κατάφερε να υποστηρίξει ο Παύλος Μαρινάκης στο press room και έκανε την πρωτοφανή επίθεση στο δημοσιογράφο.

Ο Παύλος Μαρινάκης όμως εκπροσωπεί την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη και ο θεσμικός ρόλος του είναι να απαντά σε κάθε δημοσιογραφική ερώτηση, όσο ενοχλητική κι αν είναι, και όχι να εμφανίζεται με προσωπικές απόψεις ως “νομικός”, επειδή εκνευρίστηκε από μια δεύτερη ερώτηση.

Ολα ξεκίνησαν μετά από την εύλογη ερώτηση του δημοσιογράφου για το ναυάγιο με τους 15 νεκρούς πρόσφυγες – μετανάστες στη Χίο. Ως γνωστόν, στην υπόθεση υπάρχουν πάμπολλα σοβαρά αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία μια κυβέρνηση ευνομούμενης Πολιτείας οφείλει να απαντήσει. Προφανώς, όμως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία έχει κάνει κουρελόχαρτο τους θεσμούς, όπως έχει φανεί από πλειάδα σκανδάλων, αδιαφορεί για τον στοιχειώδη δημοκρατικό θεσμό της ενημέρωσης της κοινής γνώμης και της λογοδοσίας έναντι των πολιτών.

Αρχικά, η απάντηση του Παύλου Μαρινάκη ήταν η αναμενόμενη. Οτι “δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορα και να αποτρέπει σύμφωνα με όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές την παράνομη είσοδο στη χώρα μας ανθρώπων που δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα”. Η απάντηση, ως ήταν φυσικό, προκάλεσε μια δεύτερη ερώτηση. Αφορούσε τους 15 νεκρούς και το Διεθνές Δίκαιο, σε σχέση με την “αποτροπή” του Λιμενικού. Τι πιο εύλογο, λοιπόν, να ρωτηθεί εάν το Λιμενικό έκανε επιχείρηση έρευνας – διάσωσης ή επιχείρηση αποτροπής (το γνωστό ως push back).

Αντί να απαντήσει, ως ήταν υποχρεωμένος εκ του ρόλου του, να στηρίξει δηλαδή “την επιχείρηση αποτροπή” αφού είναι πολιτική της κυβέρνησης του, ή να δώσει μια γενική και αόριστη απάντηση, πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα, όπως συχνά κάνουν οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι όταν “στριμώχνονται”, επέλεξε τον δρόμο της επίθεσης. Στην πραγματικότητα του λεκτικού τραμπουκισμού του δημοσιογράφου και των ανοικτών απειλών. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε τον δημοσιογράφο ότι “ξεπέρασε τα όρια” και απείλησε με “νομικά μέσα” , δηλαδή με αγωγή τύπου Slapp.

«Αντιδράσεις» για κλάματα

Είναι λυπηρό για τον δημοσιογραφικό κλάδο, αλλά κανείς από τους παρευρισκόμενους συναδέλφους του δημοσιογράφου που υπέστη μπούλινγκ στην αίθουσα δεν διαμαρτυρήθηκε, έστω σαν μια έκφραση συμπαράστασης στον συνάδελφό του, και κυρίως για να υπερασπιστεί – έστω αργά – την χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας. Σε άλλες εποχές, όχι και τόσο μακρινές, θα είχε γίνει σεισμός. Οχι μόνο σύσσωμοι οι δημοσιογράφοι θα είχαν σηκωθεί και θα είχαν φύγει από την αίθουσα, αλλά το ίδιο το κεφάλι του κυβερνητικού εκπροσώπου δεν θα στεκόταν στη θέση του και θα κινδύνευε με άμεση αποπομπή.

Ομως, ακόμα και στις χειρότερες εποχές στην ιστορία των ελληνικών κυβερνήσεων στη Μεταπολίτευση, ουδέποτε εκδηλώθηκε τέτοια απαράδεκτη συμπεριφορά εκ μέρους εκπροσώπου της κυβέρνησης. Συγκρούσεις και υψηλοί τόνοι υπήρξαν, αλλά ουδέποτε on camera να συμπεριφέρεται ως το τελευταίο κουτσαβάκι της Τρούμπας ο πολιτικός – «βιτρίνα» της κυβέρνησης.

Η επίθεση του Παύλου Μαρινάκη όμως προκάλεσε πολιτικο-δημοσιογραφικό σεισμό και φυσικά ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Άμεση ήταν η αντίδραση της διεθνούς οργάνωσης “Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα” που κάλεσε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να ανακαλέσει τις δηλώσεις του, οι οποίες είναι “ανάξιες για τη δημοκρατία”.

Ονειδος για τον δημοσιογραφικό χώρο είναι ότι δεν αντέδρασε η ΕΣΗΕΑ η ηγεσία της οποίας διατηρεί καλές σχέσεις με την κυβέρνηση και τον Παύλο Μαρινάκη. Η ειρωνεία είναι ότι αυτές τις ημέρες (10 έως 12 του μηνός), διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στο συνδικάτο και, ενώ υποτίθεται ότι ιδιαίτερα η παράταξη που πρόσκειται στη ΝΔ και συγκεντρώνει τα υψηλότερα ποσοστά, έχει ως συνθήματά της την καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας των δημοσιογράφων, εκώφευσε.

Χαμένος στις … κωλοτούμπες, βλέπει παντού … «δράκους»

Ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μια ημέρα μετά, επιχείρησε να μαζέψει τις εκφοβιστικές δηλώσεις του. Τα έκανε όμως πολύ χειρότερα. Σε εμφάνισή του στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1 στην οποία οι παρουσιαστές του έδωσαν άπλετο χώρο και χρόνο, χωρίς ούτε μια αντίδραση για τον εκφοβισμό των δημοσιογράφων, ισχυρίστηκε ότι δεν απείλησε επειδή “Δεν υπάρχει απειλή με νόμιμα μέσα”! Απειλή, κατ’ αυτόν, είναι, “είναι να λες σε κάποιον, κάτι παράνομο που θα του κάνεις”. Επανέλαβε την επίθεση στον πολιτικό συντάκτη Χρήστο Αβραμίδη, λέγοντας ότι “προέβη σε μια παραποίηση δεδομένων, η οποία συνιστά κάποια πολύ σοβαρά ποινικά αδικήματα”. 

Συμπεριέλαβε δε κι άλλους δημοσιογράφους τους οποίους καταχώρησε σε “κύκλωμα αποσταθεροποίησης της χώρας!”.

Αφού επί 8 ολόκληρα λεπτά προσπαθούσε να απολογηθεί για τον εκνευρισμό του ισχυριζόμενος ότι ο πολιτικός συντάκτης “έβαλε λόγια στο στόμα του”, επειδή απλώς επανέλαβε αυτά που ο ίδιος έλεγε στην απάντησή του, προχώρησε ένα βήμα παραπάνω. Μίλησε για “κύκλωμα δημοσιογράφων” που “δρα σε διάφορα ΜΜΕ” και “εξυπηρετούν διάφορα συμφέροντα” με στόχο την “αποσταθεροποίηση της χώρας”. 

Εάν δεν πρόκειται για ένα ακόμη πολιτικό ολίσθημα του κυβερνητικού εκπροσώπου που αντί να υποστηρίξει με παρησσία την πολιτική της κυβέρνησής του, φαίνεται πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να “ράψει το κουστούμι” της καταστολής και των διώξεων σε δημοσιογράφους, στα πρότυπα της κυβέρνησης Τράμπ στις ΗΠΑ που διέλυσε το press room επειδή δεν του άρεσαν οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

Στα ίδια χνάρια ο Παύλος Μαρινάκης απειλεί με διώξεις δημοσιογράφους επειδή τολμάνε να αμφισβητήσουν τις κυβερνητικές δηλώσεις και κάνουν ερωτήσεις, όπως εξάλλου είναι η δουλειά τους.

Μαζικές οι αντιδράσεις του δημοσιογραφικού κόσμου

Το Neostrategy.gr παρουσιάζει ενδεικτικά μόλις λίγες από τις πάμπολλες αναρτήσεις που έκαναν δημοσιογράφοι με μακρόχρονη παρουσία στα ΜΜΕ, στα social media.

Γιάννης Παντελάκης

«Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε για ύπαρξη «κυκλώματος που δρα σε διάφορα μέσα και εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα». Οι ευθείες απειλές Μαρινάκη κατά του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη επειδή έκανε ενοχλητικές ερωτήσεις δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο φαινόμενο ή μια άτυχη στιγμή (sic) όπως άκουσα να λέει ένας άλλος δημοσιογράφος και δεν ντράπηκε για αυτό. 

Πρόκειται για μια ακόμα εκδήλωση ενός καθ’ ημάς Τραμπισμού ο οποίος έχει εκφραστεί από πολλά κυβερνητικά στελέχη, αυτή την φορά συνέβη σε έναν χώρο όπως αυτός των μίντια τον οποίο η κυβέρνηση έμμεσα ή άμεσα έχει κυριολεκτικά αλώσει από τον πρώτο καιρό της θητείας της και προσπαθεί -δυστυχώς με επιτυχία-να εξαφανίσει κάθε διαφορετική φωνή.

Το πιο θλιβερό όμως είναι η δική μας στάση. Πολλοί συνάδελφοι του Αβραμίδη άκουγαν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να τρομοκρατεί τον δημοσιογράφο και όχι απλά δεν αποχώρησαν από την αίθουσα αλλά δεν ακούστηκε κιχ από την πλευρά τους. Τους φαντάζομαι να κάνουν δεύτερες και τρίτες σκέψεις που συνδέονται με τα Μέσα όπου εργάζονται και τις διασυνδέσεις που έχουν αυτά με την κυβέρνηση η οποία έχει μοιράσει εκατομμύρια ευρώ με διάφορες λίστες.

Το πιο θλιβερό είναι ότι τα περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης δεν ανέδειξαν το θέμα ως κυρίαρχο που είναι, προτίμησαν να σφυρίζουν αδιάφορα να προβάλλουν ανώδυνα για την κυβέρνηση θεματάκια.

Το πιο θλιβερό είναι ότι ένα εικοσιτετράωρο μετά την επίθεση Μαρινάκη το σωματείο μας δεν έχει βγάλει ακόμα ανακοίνωση καταδίκης, το γεγονός ότι έχουμε εκλογές δεν αποτελεί δικαιολογία, το διοικητικό συμβούλιο υπάρχει ακόμα.

Το πιο θλιβερό είναι πως οι στρατιές νέων κακοπληρωμένων παιδιών που έχουν μπει στο επάγγελμα μαθαίνουν ότι αθλιότητες σαν και αυτή περιλαμβάνονται στο παιχνίδι που παίζεται στον χώρο των μίντια και εθίζονται σε αυτό. 

Το πιο θλιβερό είναι πως κάποιοι δημοσιογράφοι φίλοι της κυβέρνησης σιωπούν γιατί ο δημοσιογράφος δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία.

Το πιο θλιβερό είναι πως την δική μας σιωπή την υποκαθιστά μια οργάνωση από το εξωτερικό, οι δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα, επισημαίνοντας πως οι απειλές Μαρινάκη αποτελούν μια ανησυχητική τακτική εκφοβισμού που δεν έχει θέση σε μια δημοκρατική χώρα…»

Γιώργος Αυγερόπουλος 

«Προσβολές θυμάμαι. Ένταση επίσης θυμάμαι. Αλλά δεν θυμάμαι ποτέ άλλοτε στο παρελθόν κυβερνητικό εκπρόσωπο να απειλεί, σε ζωντανή μετάδοση, δημοσιογράφο με μηνύσεις την ώρα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών. Είναι πρωτοφανές και συνιστά μια ιδιαίτερα ανησυχητική θεσμική εκτροπή. 

Οι δημοσιογράφοι οφείλουν να κάνουν άβολες, ενοχλητικές, δύσκολες και αιχμηρές ερωτήσεις – αυτή είναι η δουλειά τους. Και η δουλειά ενός κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να τις απαντά. Ιδίως όταν οι ερωτήσεις αφορούν ζητήματα δημόσιου συμφέροντος, όπως εν προκειμένω, τη διαλεύκανση των συνθηκών υπό τις οποίες έδρασε το Λιμενικό στο περιστατικό της Χίου, με τον τραγικό απολογισμό των 15 νεκρών προσφύγων και μεταναστών.

Αυτό, για να μην ξεχάσουμε και όσα ξέρουμε, ονομάζεται λογοδοσία και αποτελεί θεσμική υποχρέωση στις λεγόμενες δημοκρατίες μας. Η χρήση τραμπικών τακτικών, οι απειλές, ο εκφοβισμός, και η αντιστροφή της αλήθειας ακόμα και αν αυτή έχει καταγραφεί σε βίντεο, από εγχώριους μιμητές, δεν αποτελεί «κανονικότητα», παραμένει εκτροπή και θα πρέπει να βρει όλους τους δημοκρατικούς πολίτες απέναντι».

Yannis Almpanis

«Δεν έχει ξαναγίνει. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατά τη διάρκεια του μπρίφινγκ απείλησε με μήνυση το δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη γιατί ενοχλήθηκε από την ερώτηση που του έκανε σχετικά με τη Χίο. Να πούμε (αυτά που θα έπρεπε να είναι) τα αυτονόητα:

1. Είναι αδιανόητο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να απειλεί δημοσιογράφο με νομικά μέτρα μέσα στο μπρίφινγκ. Πρόκειται για απειλή σε βάρος της ελευθερίας του Τύπου.

2. Μπορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να μη συμπαθεί ή να εξοργίζεται με κάποιους δημοσιογράφος -ανθρώπινα είναι αυτά… Δεν μπορεί όμως να τους απειλεί με νομικά μέτρα. Η δουλειά των δημοσιογράφων (θα έπρεπε να) είναι να τον πιέζουν όσο πιο πολύ γίνεται και η δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να απαντάει ακόμα και στα πιο επιθετικά ερωτήματά τους.

3. Η follow up ερώτηση του Αβραμίδη η οποία εξόργισε τον Μαρινάκη, ήταν απολύτως λογική δημοσιογραφικά με βάση αυτά που είχε μόλις πει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σχετικά με τη Χίο και τις επιχειρήσεις αποτροπής. Δεν εμπεριείχε τίποτα το συκοφαντικό.

4. Όσο περνούν οι μέρες, μεγαλώνουν τα ερωτήματα για το κυβερνητικό αφήγημα σχετικά με τι ακριβώς συνέβη στη Χίο. Η δουλειά των δημοσιογράφων (θα έπρεπε να) είναι να θέτουν αυτά τα ερωτήματα και να αναζητούν την αλήθεια. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση απαντάει με απειλές και ύβρεις σε αυτά τα εύλογα ερωτήματα, δείχνει ότι θέλει να κλείσει άρον άρον τη δημόσια συζήτηση για τη Χίο. Γιατί άραγε;»

neostrategy.gr