Το ΠΑΣΟΚ βυθίστηκε (ξανά) στις Πρέσπες – Η επιμονή στη ρητορική κατά της συμφωνίας, η ρουκέτα Κοτζιά και το λάθος του 2019

Η τάση πολιτικού αυτοχειριασμού που διακρίνει το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε και πάλι. Αυτή τη φορά με ένα θέμα, που κανονικά θα είχε λυθεί από την ιστορική εξέλιξη, αλλά οι εσωτερικές έριδες το μετέτρεψαν σε «ύλη» προσωπικών και εσωκομματικών τριβών.

Κάποιοι θεώρησαν φρόνιμο να αναγάγουν σε σημείο τριβής μία δήλωση του Χάρη Δούκα, ο οποίος είπε μάλλον το πλέον αυτονόητο σε πρόσφατη εκδήλωση για τον Γιάννη Μπουτάρη, παρόντος, μεταξύ άλλων, του Αλέξη Τσίπρα.

«Ο Γιάννης Μπουτάρης πήρε καθαρή θέση για τη συμφωνία των Πρεσπών και με τη σοφία του εκτίμησε ότι θα φέρει καλά αποτελέσματα. Είχε δηλώσει στους FT πως πρέπει να δουλέψουμε σκληρά με την Αθήνα και τα Σκόπια για την εφαρμογή της και να αμβλύνουμε τα εθνικιστικά αισθήματα και στις δύο πλευρές» δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων, σε μία φυσιολογική και σύγχρονη προσέγγιση μίας υπόθεσης, την οποία χρησιμοποίησε η ΝΔ προ του 2019 για φθηνή αντιπολίτευση, συμπλέοντας με την ακροδεξιά, αλλά πλέον έχει αποδειχθεί ότι ήταν μάλλον μία ιστορικά επιβεβλημένη κίνηση, που έκλεισε πληγή 30 ετών.

Αλλά και από το φόρουμ των Δελφών ο κ. Δούκας τόνισε ότι «είναι πάρα πολύ σημαντικό. Δε νομίζω ότι πια κανείς μετά από 10 χρόνια στον δικό μας χώρο βάζει θέμα για αυτήν τη συμφωνία, πως πρέπει να προχωρήσει και πόσο σημαντική είναι».

Κι όμως, αυτή τη ρεαλιστική δήλωση – μετριοπαθώς διατυπωμένη και χωρίς αιχμή για την τότε στάση του ΠΑΣΟΚ, που ταυτίστηκε με τον «μακενομάχους» της δεξιάς στο πλαίσιο και του αντιΣύριζα μετώπου -, επιχείρησαν ορισμένοι να τη μετατρέψουν σε εσωπασοκικό ζήτημα. Και να αναζωπυρώσουν μία υπόθεση (για το πώς κρίνεται η συμφωνία των Πρεσπών) στην οποία το ΠΑΣΟΚ είχε λάβει τότε μία αμφίσημη απόφαση και πάντως αυτή την ώρα το θέμα έχει κριθεί.

Αντί δηλαδή να αναλογιστούν στη Χαριλάου Τρικούπη ότι εκείνη η στάση τους δεν δικαιώθηκε από τις εξελίξεις και πάντως κόστισε και την αποχώρηση δυνάμεών του τότε, που ήταν υπέρ της επίλυσης της διαφοράς, επαναφέρουν μία απόφαση με τρόπο αυτοκαταστροφικό. Προσπερνώντας ακόμα και το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές ήταν υπέρ της συμφωνίας.

Επιμένουν στη ρητορική του 2019

Ο Παύλος Χρηστίδης θεώρησε ορθό να επισημάνει τη διαφορετική του απόψη από αυτή του Χάρη Δούκα, προσθέτοντας πως «η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια συμφωνία η οποία έχει τεράστια θέματα και αυτά είναι θέματα τα οποία ακόμα και σήμερα δεν έχουν επιλυθεί».

Ο Μιχάλης Κατρίνης υποστήριξε ότι «στο συγκεκριμένο θέμα το ΠΑΣΟΚ έχει τοποθετηθεί και νομίζω έχει τοποθετηθεί από την πρώτη στιγμή, δεν έχει αλλάξει την άποψή του το κόμμα. Έχει μια προσωπική άποψη (σημείωση: Ο Χάρης Δούκας) στο θέμα αυτό, αλλά αυτό δεν επηρεάζει την άποψη του ΠΑΣΟΚ και τη θέση του ΠΑΣΟΚ».

Αλλά και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, αφού έφτασε να επικαλεστεί το… Βουκουρέστι για το «erga omnes», επέμεινε στη ρητορική ότι η συμφωνία είχε αδύναμα σημεία στο θέμα της εθνικότητας και της γλώσσας (ό,τι ακριβώς λέει η ΝΔ, ο Άδωνις Γεωργιάδης και άλλοι εκ δεξιών δηλαδή) και πως «οι συμφωνίες δεν κρίνονται στα πρώτα πέντε χρόνια τους» – στο μεταξύ έχουν περάσει 7! Ο κ. Χριστοδουλάκης πάντως δεν έθεσε θέμα αλλαγής της συμφωνίας, λέγοντας πως «αν έρθουμε να ανατρέψουμε τη συνθήκη είναι μία άλλα κουβέντα» και παραπέμποντας στη… συνέχεια του Κράτους.

Η απάντηση Κοτζιά

Στην επιμονή του ΠΑΣΟΚ να ταυτίζεται με τη ΝΔ, να επαναλαμβάνει τα ίδια που λέει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη (διαφωνούμε αλλά δεν θέτουμε καν θέμα αλλαγής ή ακύρωσης!!!), απάντησε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς.

Γράφει σε ανάρτησή του ο κ. Κοτζιάς, που υπήρξε και στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου:

«Περί Διπλωματίας, ΠΑΣΟΚ, Πρέσπες και Βέτο

Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται τα θετικά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σε μια εποχή, τα πρώτα 26 χρόνια του 21ου αιώνα, που από τις 32 σημαντικές διαφορές οι 31 αντιμετωπίστηκαν με ένοπλα μέσα, οι Πρέσπες παραμένουν το φωτεινό παράδειγμα και η εξαίρεση λύσης πολυετών διαφορών με διπλωματικά μέσα.

Ορισμένα, όμως, στελέχη του ΠΑΣΟΚ αρέσκονται να λειτουργούν ως πλασιέ των μύθων της ΝΔ περί «βέτο» στο Βουκουρέστι, που ουδέποτε τέθηκε και για erga omnes στις αποφάσεις του που ουδέποτε υπήρξε. Που υπερασπιζόμενα τη ΝΔ χρεώνουν τον προσδιορισμό της γλώσσας στην Βόρεια Μακεδονία όχι στις συμφωνίες του 1977 που έκανε η κυβέρνηση Καραμανλή στον ΟΗΕ, αλλά στις Πρέσπες.

Σημειώνω ότι το μόνο που αποδεικνύουν με σαφήνεια τα ντοκουμέντα, είναι ότι ο Σημίτης είχε αποδεχτεί την σκέτη ονομασία «Μακεδονία» για εσωτερική χρήση στη γείτονα χώρα (βλ. το βιβλίο «Λογική της Λύσης», σελ.554-563). Ναι! Νέτο σκέτο «Μακεδονία».

Και επ’ ευκαιρίας, δεν μας λένε εκεί από το ΠΑΣΟΚ, μετά τους πρόσφατους πολέμους, παραμένουν στη πρόταση του Προέδρου τους που προσβλέπει στον αφοπλισμό της ελληνικής διπλωματίας και υποστήριξης της γερμανικής θέσης για κατάργηση του Βέτο στις αμυντικές πολιτικές και στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ ή έγινε κάποιο θαύμα και αρχίσαν να το ξανασκέφτονται;».

Το αντιΣύριζα μέτωπο που υπαγόρευσε την απόφαση του 2019

Για την ιστορία, έχει ενδιαφέρον το πώς το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ επέλεξε το 2019 να ταυτιστεί με τη ΝΔ και τις θέσεις της δεξιάς (και κάποιων της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ) για τη συμφωνία των Πρεσπών.

Πηγές που βρίσκονταν εκείνη την περίοδο σε κέντρα λήψης αποφάσεων του Κινήματος, αναφέρουν ότι έγιναν δύο συζητήσεις στο τότε πολιτικό συμβούλιο.

Η πρώτη ήταν κατά κάποιο τρόπο «άτυπη» – ή… «χαλαρή» – και στην οποία σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν εμφανίστηκαν θετικά διακείμενοι στη συμφωνία των Πρεσπών. Άλλωστε η άποψη πως το θέμα έπρεπε να επιλυθεί και να μην διαιωνίζεται ένα τέτοιο μέτωπο είχε ωριμάσει και εντός του ΠΑΣΟΚ. Ιδίως μάλιστα όταν μιλάμε για στελέχη όπως ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος (ήταν πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, ενταγμένης τότε στο ΚΙΝΑΛ), που ήταν καθαρά υπέρ ενός έντιμου συμβιβασμού με τη γειτονική χώρα.

Όμως στη δεύτερη και καθοριστική συνεδρίαση, εμφανίστηκε η Φώφη Γεννηματά με κάθετη άποψη εναντίον της συμφωνίας. Ήταν εμφανές ότι η αείμνηστη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε επιλέξει να πάει το αντιΣύριζα μέτωπο μέχρι τέλους (απορρίπτοντας άλλωστε και την απλή αναλογική που πρότεινε ο Τσίπρας, παρότι αυτή ήταν συνεδριακή θέση του ΠΑΣΟΚ!!!).

Αν και αντιΣύριζα μέτωπο σήμαινε και σύμπλευση με τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, η επιλογή ήταν δεδομένη και επιβλήθηκε με τρόπο ανυποχώρητο. Ξεπερνώντας μάλιστα και τους φόβους εκείνων που έλεγαν ότι έτσι θα κέρδιζε μόνο ή κυρίως ο Μητσοτάκης – όπερ και εγένετο άλλωστε, αφού στις εκλογές του 2019 η ΝΔ κατέκτησε άνετα την αυτοδυναμία, με τον ΣΥΡΙΖΑ να διατηρεί ένα 32% και το ΠΑΣΟΚ να συμπληρώνει απλά την εικόνα με ένα καχεκτικό 8%.

Προφανώς όλη εκείνη η προσέγγιση και λογική είναι εντελώς παρωχημένη (τουλάχιστον), μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης από τη ΝΔ. Εκτός κι αν κάποιοι εκτιμούν ακόμα πως υπάρχει περιθώριο συνεργασίας με τη δεξιά.

topontiki.gr