Τσίπρας – Καρυστιανού: Πόσο κινδυνεύει ο ένας από τον άλλον και ποιος θα κυριαρχήσει στην αντισυστημική ψήφο

Ο πόλεμος ξεκίνησε χωρίς να έχει κηρυχθεί επίσημα. Η Μαρία Καρυστιανού άνοιξε πρώτη πυρ, ο Αλέξης Τσίπρας κρατά προς το παρόν σιγή ασυρμάτου, και ανάμεσά τους παίζεται το μεγάλο στοίχημα της επόμενης κάλπης, ποιος θα γίνει η ναυαρχίδα της οργής και του αντισυστήματος.

Οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου δεκαπενθημέρου δίνουν μια εικόνα που έχει εδραιωθεί. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί άνετο, διπλάσιο συχνά προβάδισμα, η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα παγιώνεται σταθερά στη δεύτερη θέση γύρω στο 14 με 15,5%, και πίσω τους δίνεται η πραγματική μάχη. Σε Pulse και GPO το ΠΑΣΟΚ προηγείται οριακά της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», σε Marc, Opinion Poll και Prorata το κόμμα της Καρυστιανού περνά μπροστά και στέλνει το ΠΑΣΟΚ στην τέταρτη θέση. Η εικόνα, με άλλα λόγια, δεν είναι ακόμη κλειδωμένη, και αυτό ακριβώς τροφοδοτεί την αγωνία.

Το πιο ενδιαφέρον δεν είναι η σειρά, αλλά η σύνθεση. Σύμφωνα με τη Metron Analysis, ο Τσίπρας μαζεύει την αριστερά, αντλώντας περίπου το 55% της δύναμής του από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ και συμπληρωματικά από ΚΚΕ και κεντροαριστερά. Η Καρυστιανού αντίθετα χτίζει ένα δεξιόστροφο, πολυσυλλεκτικό ακροατήριο, με κορμό συντηρητικούς ψηφοφόρους της ΝΔ του 2023, κομμάτια της Νίκης, της Ελληνικής Λύσης, του ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως ένα βαρύ ποσοστό από λευκά, άκυρα και αποχή. Η Opinion Poll το επιβεβαιώνει, καθώς δείχνει την «Ελπίδα» να ρουφά πάνω από το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων της Νίκης και ένα διόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι από όσους είχαν δηλώσει αποχή.

Εδώ κρύβεται ο φόβος των συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα. Το κοινό της Καρυστιανού είναι αντισυστημικό, ρευστό, και ιστορικά απρόθυμο να εμφανιστεί στις μετρήσεις. Είναι ψηφοφόροι του καναπέ που εδώ και χρόνια δεν κατεβαίνουν στην κάλπη, που δεν σηκώνουν τηλέφωνο στους δημοσκόπους, και που ακριβώς γι’ αυτό ενδέχεται να υπομετρώνται. Αν αυτή η δεξαμενή ενεργοποιηθεί την Κυριακή των εκλογών, η σημερινή καθαρή διαφορά υπέρ της ΕΛ.Α.Σ. μπορεί να συμπιεστεί απότομα. Η νέα γενιά είναι το δεύτερο ανοιχτό μέτωπο, ένα ακροατήριο που και οι δύο διεκδικούν με όρους ρήξης απέναντι στο κατεστημένο, χωρίς κανείς να το έχει κλειδώσει.

Στο πεδίο της επικοινωνίας, η Καρυστιανού έχει επιλέξει την επιθετική γραμμή. Σε συνέντευξή της εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό, λέγοντας πως «δεν μπορεί την κοροϊδία» και κατηγορώντας τον ότι πήρε στοιχεία από την ιδρυτική της διακήρυξη και τα παρουσίασε ως δικές του προτάσεις. Σε άλλη στιγμή τον φωτογράφισε ευθέως ως τον «βολικό αντίπαλο» που χρειάζεται η Νέα Δημοκρατία για να συσπειρωθεί. Είναι σαφές ότι, παρά τις διακηρύξεις περί αυτοδυναμίας, η πραγματική επιδίωξή της είναι η δεύτερη θέση, με το αφήγημα του άφθαρτου, του μη επαγγελματία πολιτικού που έρχεται απ’ έξω.

Ο Τσίπρας, αντίθετα, απέφυγε μέχρι στιγμής τη μετωπική σύγκρουση με τη μάνα των Τεμπών. Άφησε τις αιχμές σε στελέχη και προσκεκλημένους της παρουσίασής του, κράτησε ο ίδιος απόσταση ασφαλείας, και επένδυσε στην εικόνα του έμπειρου που δεν χρειάζεται να κατέβει στον λασπώδη στίβο. Η λογική κυβερνητικών στελεχών, που παρακολουθούν με εμφανή ικανοποίηση το σκηνικό, είναι ότι ο κατακερματισμός του αντισυστημικού μετώπου τους βολεύει απόλυτα. Στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι ο κ.Τσίπρας λειτουργεί ως πόλος συσπείρωσης για τη ΝΔ, ενώ η Καρυστιανού ως μηχανισμός αποσυσπείρωσης ολόκληρης της αντιπολίτευσης.

Το ερώτημα της σύγκρουσης παραμένει ανοιχτό. Η Καρυστιανού έχει συμφέρον να πιέσει, γιατί κάθε μονάδα που κερδίζει η ίδια απέναντι στον Τσίπρα νομιμοποιεί το αφήγημα του νέου που κερδίζει το παλιό. Ο Τσίπρας έχει συμφέρον να μην απαντήσει, γιατί μια ανοιχτή κόντρα με μια πενθούσα μητέρα είναι πολιτικά τοξική και τον φέρνει στο γήπεδο που εκείνη ελέγχει. Η ισορροπία αυτή δύσκολα κρατά ως το τέλος.

Δημοσκόποι και αναλυτές σημειώνουν ότι η Καρυστιανού αναγνωρίζεται ως ηθική φωνή και σύμβολο αγανάκτησης, αλλά δεν αντιμετωπίζεται ακόμη ως φορέας διακυβέρνησης. Εκεί ακριβώς πατά ο Τσίπρας. Προς το παρόν προηγείται γιατί έχει συγκροτημένο πολιτικό σώμα και υπόσχεση εξουσίας, ενώ εκείνη έχει το συναίσθημα. Αν όμως η αντισυστημική δεξαμενή και οι ψηφοφόροι του καναπέ μιλήσουν στην κάλπη με τη φωνή που δεν ακούγεται στις μετρήσεις, το ντέρμπι της δεύτερης θέσης μένει, γαλάζιοι και πράσινοι βουλευτές το ομολογούν, εντελώς ανοιχτό.

topontiki.gr