Ο Σαμαράς, η σιωπή και ένας… διάσπαρτος αντι-Μητσοτακισμός, η καταγγελία Λιβανού, το δράμα του Χαρίτση, οι απλήρωτοι της Κουμουνδούρου ψάχνουν τον Φάμελλο

Η κυβέρνηση έμεινε αποσβολωμένη από τη σφοδρή επίθεση του Σαμαρά, ιδίως εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και προσπαθεί να συνέλθει, ώστε να αντιδράσει χωρίς να κάνει μοιραία λάθη.

Πλέον ο Σαμαράς είναι ανοιχτά πολιτικός αντίπαλος και αποφασισμένος να χτυπήσει τη ΝΔ στην παραδοσιακή βάση των συντηρητικών ψηφοφόρων.

Διάσπαρτος αντι-Μητσοτακισμός

Αυτό που διαπιστώνει κανείς βλέποντας πώς εξελίσσεται το πολιτικό σκηνικό είναι ότι από το «αντιΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο προς του 2023 – με αρχή το 2015- περάσαμε δέκα χρόνια μετά στον… «διάσπαρτο αντι-Μητσοτακισμό».

Δεν πρόκειται για συγκροτημένο μέτωπο με ισχυρές πολιτικές εκφράσεις και σαφή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης βέβαια, όπως ήταν στο δρόμο προς τις εκλογές του 2019 (και του 2023) το «αντιΣΥΡΙΖΑ», αλλά δεν είναι επουσιώδους σημασίας.

Είναι μία ορατή πλέον απειλή για την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Μητσοτάκη και υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή των συσχετισμών. Ή έστω δραστικό περιορισμό της κυριαρχίας της ΝΔ.

Οι κινήσεις (τα κόμματα) Σαμαρά και Τσίπρα θα κρίνουν ενδεχομένως πολλά.

Σαμαράς και Τσίπρας περί… καπιταλισμού

Στο μεταξύ έχει ενδιαφέρον και γούστο το πώς αναβιώνει, έστω και δια της τεθλασμένης η κόντρα Αντώνη Σαμαρά – Αλέξη Τσίπρα. Όχι απλά τις αιχμές για τις παλαιές συγκρούσεις τους, αλλά και για τα… μελλούμενα.

Δεν ξέρω αν την μελέτησε ειδικά τη χθεσινή αποστροφή περί… «εθνικού καπιταλισμού» ο Σαμαράς, αλλά η ατάκα έμοιαζε με απάντηση σε εκείνο το εύρημα του Τσίπρα περί «δημοκρατικού καπιταλισμού».

Μπορεί να καταλάβει κανείς τι θέλει να πει ο καθένας και πού στοχεύει, αλλά προκύπτει μία απορία εννοιολογικής φύσεως: Εθνικός καπιταλισμός υπάρχει, αλλά «δημοκρατικός» πόθεν;

Τρομάζουν οι καταγγελίες Λιβανού

Η κατάθεση του Σπήλιου Λιβανού χθες στην εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ότι δεχόταν απειλές (ο ίδιος και η οικογένειά του) από τους εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο γαλάζιους αγροτοσυνδικαλιστές της Κρήτης (Φραπέδες και λοιπά φιντάνια) ρίχνει βαριά σκιά στην υπόθεση.

Εκθέτει ακόμα περισσότερο την κυβέρνηση και επιβαρύνει το κλίμα, που αναμένεται να χειροτερεύσει κι άλλο.

Βλέπετε μέσα σε μία τέτοια κατάσταση απίθανων καταγγελιών, η ΝΔ δεν μπορεί να αρνηθεί στη Βουλή οποιοδήποτε νέο αίτημα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας.

Αίτημα για άρση ασυλίας βουλευτών, για παράδειγμα. Πρώην υπουργών, για παράδειγμα.

Τα πράγματα είναι χειρότερα απ’ όσο φαίνονται και θα πάνε ακόμα χειρότερα απ’ όσο φαντάζεται κανείς, για να παραφράσουμε το νόμο του Μέρφι…

–      Είναι ένα ερώτημα εάν ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ενημέρωσε την κυβέρνηση για τις απειλές και αν ναι, τι έπραξαν οι αρμόδιοι στο Μαξίμου.

Το δράμα του Χαρίτση

Είναι αξιοπερίεργο το πώς, αλλά ο Αλέξης Χαρίτσης… αντέχει.

Αντέχει να τον αμφισβητούν και να τον απορρίπτουν στο ίδιο του το κόμμα. Είναι ο άνθρωπος μίας γραμμής (αυτής για συνεργασίες με την κεντροαριστερά και τον… Τσίπρα) την οποία η πλειοψηφία της Νέας Αριστεράς (για την ακρίβεια, της κεντρικής επιτροπής) αποδοκιμάζει. Και απορρίπτει σε ψηφοφορίες και συνεδριάσεις.

Προσπαθεί να πάει ο άνθρωπος στη βάση του κόμματος – με δημοψήφισμα – και δεν τον αφήνουν.

Μπορεί να έχει δίκιο η μία πλευρά, μπορεί η άλλη. Στη δημοκρατία έτσι είναι. Δικαίωμα της κάθε πλευράς. Αλλά πώς μπορεί να λειτουργήσει ένα κόμμα εάν έχει τέτοιου είδους διχασμό;

Σε λίγο θα πουν στον Χαρίτση και τον τρόπο με τον οποίο θα ανασαίνει!

Ας τον αλλάξουν ή ας παραιτηθεί μόνος του ο άνθρωπος. Κι ας αποφασίσουν γρήγορα τι θέλουν, καθότι αποκλείεται να πάνε όλοι μαζί προς την ίδια κατεύθυνση – το ξέρουν και οι ίδιοι αυτό.

Αλλά, μιας και είναι επίκαιρος κι ο Καβάφης, αφού δεν μπορούν να ζήσουν όπως θέλουν το κόμμα τους, τουλάχιστον να μην το εξευτελίζουν…

Οι απλήρωτοι της Κουμουνδούρου

Σε απόγνωση έχει οδηγήσει τους εργαζόμενους στα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ η διοίκηση του Σωκράτη Φάμελλου και των συνεργατών του, που εποπτεύουν τον τομέα αυτό.

Οι άνθρωποι είναι απλήρωτοι τέσσερις μήνες και μπαίνουν αισίως στον πέμπτο.

Περίμεναν αυτές τις ημέρες μία κάποια καταβολή, καθώς το κόμμα έλαβε περί το ενάμισι εκατομμύριο από την κρατική χρηματοδότηση, αλλά φευ!

Πειστικές απαντήσεις δεν δίνονται, δεσμεύσεις δεν παρέχονται και στα δύσκολα οι αρμόδιοι είναι εξαφανισμένοι. Ενδεχομένως να λένε και ανακρίβειες μεταξύ τους, καθώς ο Φάμελλος έλεγε τις προάλλες πράγματα που δεν ισχύουν όσον αφορά τη ροή πληρωμών.

Βέβαια την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ ξιφουλκεί κατά της κυβέρνησης και των  εργοδοτών που επέβαλαν εργασιακό μεσαίωνα με το 13ωρο, αλλά στα καθ’ ημάς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Πιθανόν να εξελίσσεται μία επιχείρηση εξώθησης των εργαζομένων προς την παραίτηση.

Εργοδότης να σου πετύχει…

Το CVC, τα 300 εκατομμύρια και το (ήδη κλεισμένο) mega-deal στην Υγεία

Σε φάση αποεπένδυσης βρίσκεται το CVC, με πρώτο μέτωπο τα τρόφιμα και τις συμμετοχές του σε ΔΕΛΤΑ και Vivartia. Οι συζητήσεις με ισχυρούς παίκτες της αγοράς, όπως ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος και ο Λάμπρος Παπακωνσταντίνου της Ideal, δεν οδήγησαν σε συμφωνία. Ο λόγος; Η απόσταση στο τίμημα. Το fund ζητά περίπου 300 εκατ. ευρώ, ποσό που –όπως σχολιάζουν γνώστες της αγοράς– «ούτε ο πρόεδρος του ΣΕΒ ούτε ο δραστήριος επιχειρηματίας της Ideal σκοπεύουν να καταβάλουν».

Αντίστοιχη εικόνα και στη Vivartia, όπου οι επαφές με εισηγμένο όμιλο θεωρούνται προχωρημένες. Παρά τη διαφορά στο οικονομικό, όλα δείχνουν πως το deal θα κλείσει, με τις δύο πλευρές να αναζητούν κοινό σημείο συνάντησης. Ωστόσο, οι υποχρεώσεις της εισηγμένης στον ενεργειακό τομέα, όπου μπήκε δυναμικά και επιθετικά, παραμένουν εμπόδιο.

Κι ενώ στα τρόφιμα το παζάρι συνεχίζεται, στον τομέα της Υγείας το CVC έχει ήδη γράψει το μεγάλο του exit: η συμφωνία με το Pure Health Holding του Άμπου Ντάμπι για την HellenicHealthcare Group έχει ολοκληρωθεί εδώ και καιρό – απομένουν μόνο οι υπογραφές.
Η αποτίμηση φτάνει τα 2,2 δισ. ευρώ, για έναν όμιλο που διαθέτει 10 κορυφαία νοσοκομεία και 16 διαγνωστικά κέντρα.

Όπως λένε στα οικονομικά πηγαδάκια, το CVC φεύγει από την Υγεία με δισεκατομμύρια και από τα τρόφιμα με… υπομονή. Το θέμα είναι ποιος θα βάλει τελικά το χέρι βαθιά στην τσέπη.

topontiki.gr