Ξεκινάει η μάχη για το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Οι πρωταγωνιστές και οι συσχετισμοί

Ένα κλασικό ρητό της αριστεράς λέει πως τα συνέδρια κρίνονται πολύ πριν διεξαχθούν. Όπερ σημαίνει ότι οι αποφάσεις, άρα και οι συσχετισμοί που θα τις επιβάλλουν, έχουν οριστικοποιηθεί πριν από το χρόνο διεξαγωγής του συνεδρίου. Στη βάση αυτή οι προσεχείς εβδομάδες έχουν ξεχωριστή σημασία για το ΠΑΣΟΚ, καθώς στα τέλη Μαρτίου (26-29) θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο του κόμματος.

Είναι το δεύτερο που θα διεξαχθεί επί των ημερών Ανδρουλάκη, το προηγούμενο, του Μαΐου του 2022, ήταν αρκούντως πανηγυρικό, καθώς είχε γίνει λίγους μήνες μετά την (πρώτη) εκλογή του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Τώρα τα πράγματα δεν είναι πολύ ευοίωνα για την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς οι δημοσκοπήσεις είναι κολλημένες, οι μουρμούρες είναι έντονες για τις προοπτικές του ΠΑΣΟΚ, ενώ στον ορίζοντα υπάρχει και η δημιουργία κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Παρά ταύτα, οι αντιπολιτευτικές φωνές δεν είναι εύκολο να ισχυροποιηθούν από τη στιγμή που διανύουμε τον (προ)εκλογικό χρόνο και υπάρχουν οι φήμες-διαρροές για το ενδεχόμενο κοψίματος από τα πράσινα ψηφοδέλτια τουλάχιστον δυο βουλευτών, του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη.

Τα φώτα επικεντρώνονται σε Δούκα και Γερουλάνο

Διαχρονικά τα συνέδρια καθορίζονται αφενός από τους συσχετισμούς, αφετέρου από τις αποφάσεις που θα ληφθούν, με τα δυο αυτά να είναι αλληλένδετα. Με βάση τις εκτιμήσεις των κομματικών στελεχών, η προεδρική φρουρά θα ελέγξει περίπου το 55% με 60%. Ποντάροντας και στο γεγονός ότι οι φωνές που ακούγονται δεν είναι ενιαίες αλλά μεμονωμένες. Δηλαδή δεν υπάρχει μια ενωμένη εσωκομματική αντιπολίτευση, αλλά μια σειρά στελεχών που εκφράζουν τις ενστάσεις τους. Τα φώτα επικεντρώνονται πρωτίστως στους κυρίους Δούκα και Γερουλάνο. Με τον πρώτο να βάζει περισσότερο ζητήματα πολιτικής γραμμής και τον δεύτερο να εστιάζει περισσότερο στην κομματική λειτουργία και στον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Ο δήμαρχος Αθηναίων είναι ο μόνος που με τόσο σθεναρό τρόπο βάζει τα ζητήματα του προοδευτικού μετώπου και των συνεργασιών. Ιδίως με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Νέα Αριστερά, αλλά χωρίς να εξαιρεί και τον Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που ενεργοποιεί έντονα ανακλαστικά όπως αυτά που εκφράστηκαν από τον μέχρι πρότινος σημαντικό σύμμαχό του Μανώλη Χριστοδουλάκη. Επιπλέον, ο κ. Δούκας θέτει και το θέμα της δεσμευτικής απόφασης από το συνέδριο πως δεν θα υπάρξει καμία συνεργασία με την ΝΔ. Σε ότι αφορά στον κ. Γερουλάνο αποφεύγει αυτές τις συζητήσεις και, όπως προείπαμε, στέκεται περισσότερο στα διαδικαστικά θέματα, μάλιστα σε προγενέστερο άρθρο του είχε μιλήσει για την ανάγκη «έκρηξης δημοκρατίας» στο ΠΑΣΟΚ.

Μπορεί να πάνε μαζί;

Το ερώτημα είναι αν μπορούν οι δυο βασικοί διεκδικητές της ηγεσίας κατά την εσωκομματική αναμέτρηση του Οκτωβρίου του 2924, να βρουν κοινό βηματισμό και να πάνε μαζί στο συνέδριο. Κάτι τέτοιο δεν μοιάζει πολύ εύκολο στην παρούσα φάση, έστω και αν η σχέση τους είναι σε καλύτερο σημείο από ότι το προηγούμενο διάστημα.