Η κυβέρνηση στήνει εκλογικό δίλημμα: Αυτοδυναμία ΝΔ ή «θολός προοδευτικός πόλος»

Με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να καταγράφει μικρά αλλά διακριτά κέρδη – μετά από μια μακρά περίοδο στασιμότητας ή και οπισθοχώρησης – φαίνεται ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει την ανοδική της πορεία, αλλά και να αξιοποιήσει την πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης και να «πακτώσει» ποσοστό άνω του 30% στις μετρήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται ότι η κυβέρνηση αναθεωρεί σε κάποιο βαθμό τη στρατηγική της, υπό την έννοια ότι διατηρεί μεν το πρόταγμα της σταθερότητας, αλλά αυξάνει την πίεση προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ, με στόχο, όχι μόνο να δείξει την αδυναμία τους να παρουσιάσουν μια πειστική εναλλακτική στο κυβερνητικό αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και να καταδείξει την δυσκολία να οριοθετήσουν τον λεγόμενο «προοδευτικό πόλο» απέναντι στην κυβέρνηση.

Δεν είναι τυχαίο ότι, μιλώντας στον ρ/σ Real FM, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να ορίσει τι εννοεί όταν μιλά για προοδευτικές δυνάμεις, λέγοντας ότι «αν  τα προοδευτικά κόμματα είναι ο παλιός ενιαίος  ΣΥΡΙΖΑ, που τώρα έχει γίνει κόμμα Κωνσταντοπούλου, που μιλάει για δολοφόνους για τους συναδέλφους της, φέρεται όπως φέρεται στη Βουλή και έχει τις θέσεις αυτές που έχει για την οικονομία, η Νέα Αριστερά που έχει μέσα ακόμα πολλούς δραχμιστές, και τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, με πολλά στελέχη τα οποία έχουν μιλήσει ακόμα και για προγραφές δημοσιογράφων, όπως ο κ. Πολάκης, τότε, θα πρέπει να κάποιος από τους παλιότερους του ΠΑΣΟΚ και πρώην προέδρους, όπως ο κ. Βενιζέλος, να τους παραδώσει μαθήματα».

«Το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, με τις πολλές ιστορικές διαφορές που έχουμε, που ξεκινάνε από τη δεκαετία του ’80, δεν θα τολμούσε να κάτσει στο ίδιο τραπέζι ή όχι στο ίδιο συνέδριο ή να συνυπογράψει πρόταση δυσπιστίας με πολιτικά πρόσωπα που βρίθουν λαϊκισμού και χυδαιότητας, όπως η κυρία Κωνσταντοπούλου. Άρα, την απάντηση στο ερώτημά σας, την έχει δώσει ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης με τη δική του εκδοχή του ΠΑΣΟΚ, όπως το έχει κάνει. Όλα αυτά, καθιστούν κάτι παραπάνω από μονόδρομο και η δική μας υποχρέωση να το καταφέρουμε, πείθοντας τους συμπολίτες μας με τη δουλειά μας, την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές» κατέληξε ο Π. Μαρινάκης.

Οι δηλώσεις Μαρινάκη έρχονται την ώρα που στο ΠΑΣΟΚ ο Χάρης Δούκας επιμένει το κόμμα να δεσμευτεί με απόφαση του συνεδρίου του ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Νέα Δημοκρατία, πρόταση η οποία φαίνεται ότι προκαλεί «πονοκεφάλους» στη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς ναι μεν η «γραμμή» είναι προς το «όχι» στη συνεργασία, αλλά μια τόσο ρητή δέσμευση δεν είναι αποδεκτή από το σύνολο των στελεχών του. Αυτή τη διαφωνία – για να το πούμε κομψά… – επιχειρεί να αξιοποιήσει η κυβέρνηση, μαζί με τον προβληματισμό που εκφράζεται από τον πρόεδρο, αλλά και στελέχη του κόμματος της μείζονος αντιπολίτευσης σχετικά με τη σύμπηξη «προοδευτικού μετώπου» (άλλωστε, το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει αποστάσεις από κοινές πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης το τελευταίο διάστημα).

Υπό αυτή την έννοια, η στρατηγική της κυβέρνησης είναι μια νέα εκδοχή του διλήμματος «Μητσοτάκης ή χάος», η οποία θα μπορούσε να περιγραφεί ως «Μητσοτάκης ή θολός προοδευτικός πόλος», με τη μία επιλογή να παρουσιάζεται ως επιλογή σταθερότητας και προβλεψιμότητας και την άλλη ως ένα αμάλγαμα θέσεων και απόψεων που ενδεχομένως δεν θα είναι δυνατόν να ενωθούν σε ένα ενιαίο και συνεκτικό σχέδιο διακυβέρνησης της χώρας, και μάλιστα σε μια ταραγμένη και αβέβαιη περίοδο. Από την άλλη, πάντως, στην κυβέρνηση αναγνωρίζεται ότι η δυσφορία των πολιτών για σημαντικά ζητήματα της ζωής τους είναι αυξημένη και ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκδηλωθεί.

Ως εκ τούτου, η διαρκής φθορά της αντιπολίτευσης και η αντιπαραβολή της με την κυβέρνηση αναμένεται να αποτελέσει τη βασική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας για το επόμενο διάστημα – με την ελπίδα ότι η φθορά είναι διαχειρίσιμη και ότι δεν θα υπάρξουν απρόοπτα που θα υποχρεώσουν σε αναθεωρήσεις.

topontiki.gr