«Οι μαζικές αποχωρήσεις από τις Ένοπλες Δυνάμεις πρόβλημα στρατηγικής σημασίας»! Συναγερμός από τον Ναύαρχο Χρηστίδη

«Το ηθικό και η θέληση είναι η ουσία της στρατιωτικής ισχύος· τα υλικά μέσα χωρίς αυτά δεν εξασφαλίζουν νίκη»
Carl von Clausewitz

Η αυξανόμενη αποχώρηση έμπειρων στελεχών από τις Ένοπλες Δυνάμεις συνιστά πρόβλημα στρατηγικής σημασίας, με άμεσες επιπτώσεις στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, στη διατήρηση τεχνογνωσίας και στη συνοχή των μονάδων. Δεν πρόκειται για πρόσκαιρη δυσαρέσκεια, αλλά για δομική ένδειξη δυσλειτουργίας της πολιτικής ανθρώπινου δυναμικού. Στη σύγχρονη στρατιωτική πρακτική, η ισχύς προκύπτει από τον συνδυασμό τεχνολογίας και έμπειρου προσωπικού η υπονόμευση του δεύτερου ακυρώνει την απόδοση του πρώτου.

Ο νόμος 5265/2026 παρουσιάστηκε ως θεσμικό πλαίσιο μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη λεγόμενη «Νέα Εποχή», εισάγοντας μεταβολές στη δομή, στην εκπαίδευση, στο μισθολόγιο και στη στρατολογία. Ωστόσο, η εφαρμογή του ανέδειξε σημαντική αναντιστοιχία μεταξύ θεσμικών στόχων και πραγματικών αναγκών του προσωπικού. Η αύξηση των αποχωρήσεων έμπειρων αξιωματικών και υπαξιωματικών καταδεικνύει ότι το ανθρώπινο στοιχείο δεν ενσωματώθηκε επαρκώς στον πυρήνα της μεταρρύθμισης.

Οι παραιτήσεις δεν αποτελούν απλή διοικητική διαδικασία. Κάθε αποχώρηση συνεπάγεται απώλεια επένδυσης σε εκπαίδευση και εμπειρία, αυξημένο κόστος αντικατάστασης και επανεκπαίδευσης, ενώ σε βάθος χρόνου το οικονομικό κόστος ισοδυναμεί με μεγάλης κλίμακας εξοπλιστικά προγράμματα. Στρατηγικά, η συνέπεια εκφράζεται σε μειωμένη ετοιμότητα και αποδυνάμωση της αποτρεπτικής ικανότητας.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Ιδιαίτερη σημασία έχει η κατάσταση των Υπαξιωματικών, που αποτελούν τον λειτουργικό κορμό των μονάδων. Για αυτούς τίθεται με ένταση το ερώτημα της επαγγελματικής βιωσιμότητας, ποια προοπτική υπηρεσιακής και κοινωνικής σταθερότητας προσφέρει το κράτος σήμερα και στο μέλλον;

Η απάντηση δεν αφορά μόνο την ατομική σταδιοδρομία, αλλά τη διατηρησιμότητα της επιχειρησιακής ισχύος. Όταν η ηγεσία δεν διαφυλάσσει τον θεσμικό σεβασμό προς το προσωπικό, καλλιεργείται σταδιακά μια αίσθηση απαξίωσης, συχνά χωρίς να γίνεται αντιληπτή η οποία διαχέεται σε όλο το στράτευμα. Όταν αυτή η νοοτροπία παγιώνεται ως κανονικότητα, η αποχώρηση παύει να αποτελεί εξαίρεση και μετατρέπεται σε φυσική συνέπεια.

Παρά τις εξαγγελίες για μισθολογική αναμόρφωση, οι αποδοχές εξακολουθούν να μην αντανακλούν το επίπεδο επιχειρησιακού κινδύνου, τη διαθεσιμότητα, την εξειδίκευση και το κόστος ζωής. Το σύστημα μεταθέσεων προκαλεί αβεβαιότητα και κοινωνική επιβάρυνση, χωρίς επαρκείς μηχανισμούς πρόβλεψης και στήριξης των οικογενειών.

Η απουσία θεσμοθετημένων μηχανισμών αξιολόγησης προσωπικού περιορίζει τη δυνατότητα έγκαιρης διόρθωσης αστοχιών. Η υποστελέχωση και η κόπωση του προσωπικού αποτελούν συνέπεια μακροχρόνιας ανισορροπίας, όπου η έμφαση δόθηκε κυρίως στον υλικό εξοπλισμό και λιγότερο στην ενίσχυση του ανθρώπινου κεφαλαίου. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι επιτυχημένες αμυντικές μεταρρυθμίσεις επενδύουν παράλληλα σε τεχνολογία και ανθρώπους.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η εφαρμογή του νόμου 5265/2026, αλλά η ουσιαστική αναθεώρησή του ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες επαγγελματικής βιωσιμότητας και μακροχρόνιας παραμονής των έμπειρων στελεχών. Κίνητρα παραμονής, ανταγωνιστικές αποδοχές, σταθερότερες συνθήκες υπηρεσίας και θεσμικός διάλογος με το προσωπικό είναι αναγκαίες προϋποθέσεις επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας.

Καμία «Νέα Εποχή» δεν οικοδομείται μόνο με μέσα και νόμους, αλλά με ανθρώπους που τη στηρίζουν καθημερινά. Όταν το κράτος χάνει αυτούς τους ανθρώπους, δεν αποδυναμώνεται από έλλειψη οπλισμού, αλλά επειδή απομακρύνει εκείνους που γνωρίζουν να τον αξιοποιούν μια εξέλιξη που δεν είναι απλή αστοχία, αλλά βαθιά πολιτική επιλογή.

«τὸν νόμον λογισμὸν εἶναι, παρὰ πάθει ἐλευθέριον»
— Ο νόμος είναι λογική (νοῦς), απελευθερωμένη από πάθη.
Αριστοτέλης

ΚΟΣΜΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Ναύαρχος, Επίτιμος Α/ΓΕΝ

militaire.gr