Στα παραλειπόμενα της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται και το έξης περιστατικό.
Όταν στην πρώτη περίοδο της «Αλλαγής» ο Ανδρέας Παπανδρέου ζήτησε από τον υπουργό Οικονομικών Δημ. Κουλουριάνο, να φροντίσει για τη συνταξιοδότηση μιας ομάδας ηλικιωμένων και αυτός του απάντησε «δεν γίνεται, γιατί δεν έχουν πληρώσει εισφορές», διέκοψε: «Νομίζεις ότι δεν έχουν πληρώσει»…
Ο τότε Πρωθυπουργός εννοούσε ότι δεν νοείται η Πολιτεία να καταδικάζει ηλικιωμένους – που πέρασαν τη ζωή τους σε κακουχίες, πολέμους και στερήσεις – να μην μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Κάπου 45 χρόνια από αυτόν τον ενδοκυβερνητικό διάλογο, μαθαίνουμε – από το ρεπορτάζ του ημέτερου Χρήστου Μέγα – ότι ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα χάσουν από τον επόμενο μήνα την ασφαλιστική τους κάλυψη. Επειδή δεν καταβάλουν τις εισφορές τους στον ΕΦΚΑ και ούτε κατάφεραν να τις ρυθμίσουν.
Ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες και άλλοι, δεν θα έχουν την «ασφαλιστική ικανότητα» που τους παρέχει υγειονομική περίθαλψη και πρέπει να πληρώνουν για τα φάρμακά τους. Δεν θα έχουν καν οικογενειακό γιατρό και θα χρειάζονται «χαρτί απορίας» για νοσηλεία.
Το θέμα είναι ότι ενώ πρόκειται για δυστοπία, περνάει σαν φυσιολογική κατάσταση: δεν πλήρωσαν, δεν έχουν δικαιώματα στην περίθαλψη.
Πρακτικά είναι η αποθέωση της αναλγησίας από μια κυβέρνηση που θεωρεί άσκοπη «επιβάρυνση στον κρατικό προϋπολογισμό» την κοινωνική πρόνοια. Τη συρρικνώνει και ταυτόχρονα ανεβάζει τον πήχη στην ασφάλιση.
Βάζει τις συντάξεις στην προκρούστεια λογική της «δημοσιονομικής αντοχής». Την ξεχνάει όμως, όταν πρόκειται για φοροαπαλλαγές σε τράπεζες και επιδοτήσεις – με εθνικούς και κοινοτικούς πόρους – σε έναν οικείο κύκλο επιχειρηματιών.
Είναι το αποτέλεσμα της δραματικής οπισθοχώρησης από τις κατακτήσεις της κοινωνίας για «δωρεάν υγεία» – όπως και «δωρεάν παιδεία». Η «δημόσια παροχή» δυσφημίσθηκε ως έννοια κοινωνικής προνοίας και υποχρέωση της Πολιτείας την περίοδο των Μνημονίων. Και εξαερώνεται επί των ημερών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
«Το τζάμπα πέθανε» όπως αποφάνθηκε χαζοχαρούμενα και μια βουλευτίνα του πρόσφατα… Τα δημόσια σχολεία κοστίζουν και μειώνονται, τα νοσοκομεία δεν είναι κοινωνικά «ιδρύματα» και απαξιώνονται, τα κρατικά πανεπιστήμια συγκεντρώνουν «μπαχαλάκηδες» και δυσφημούνται, οι λαϊκές συγκοινωνίες δεν αποφέρουν κέρδη και υποβαθμίζονται.
Με αυτή τη λογική οι συνταξιούχοι δεν αξίζουν την κυβερνητική προσοχή, αν δεν μπορούν να είναι «ταμειακώς εντάξει» με τον κρατικό ασφαλιστικό φορέα. Παρ ότι το κράτος τους έφαγε τις παρακρατήσεις τους με κόλπα: από το Χρηματιστήριο μέχρι τις περικοπές της «Τρόικας». Και τους έδειχνε σαν υπεύθυνους για τη χρεοκοπία.
Κάποιοι θεωρούν «λαϊκισμό» τη διαπίστωση ότι η επίδειξη αναλγησίας – τι άλλο είναι, αφού απορρίπτεται η ρύθμιση με 120 δόσεις; – προς «οφειλέτες» συνταξιούχους, που ανέδειξε στο iEidiseis.gr, έχει και μια ιδιαίτερη παράμετρο: εκδηλώνεται από κυβέρνηση πλουσίων – όχι απλώς της Δεξιάς.
Η αρμόδια υπουργός Απασχόλησης, Νίκη Κεραμέως – εκ Κεραμέων του Βυζαντίου, με σπουδές στη Σορβόννη και το Χάρβαρντ, νομικές εταιρίες στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη – που θέσπισε το 13ωρο, διαθέτει υψηλό εισόδημα, ακίνητα και καταθέσεις 1,3 εκατ. ευρώ, κατά τη δήλωση «πόθεν έσχες» της.
Αντιλαμβάνεται την κρατική ασφάλιση όπως την κρατική εκπαίδευση στην πρώτη κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ως υπουργός Παιδείας συρρίκνωσε τα κρατικά ΑΕΙ κατά 37 τμήματα και εξαφάνισε από τη διδακτέα ύλη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τις κοινωνικές επιστήμες – που, κατά τον Άδωνη δημιουργούν… κομμουνιστές.
Η αδιαφορία απέναντι στους φτωχότερους συνταξιούχους, ως τυπική ταξική κοινωνική επιλογή, παράγει πολιτική με κοινωνική τοξικότητα…
ieidiseis.gr
Ακολουθήστε το HappenedNow.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Διαβάστε ολες τις ειδήσεις μας στο Facebook Group και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
