Η ΙΧ «διπλωματία» Μητσοτάκη στην υπηρεσία του Τραμπ

Εύλογα ερωτηματικά, τα οποία μένουν αναπάντητα από το μέγαρο Μαξίμου, προκαλούν αναφορές σε κείμενο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο γνωμοδότησε υπέρ της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και αμερικανικού ενεργειακού κολοσσού, Chevron, για εκχώρηση «οικοπέδων» νοτίως της Κρήτης και σε άλλες περιοχές, προς έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Στο κείμενο της συμφωνίας, προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της εταιρείας, την οποία εμφανώς «αβαντάρει» ο Τραμπ, υπάρχουν ρήτρες ακόμα και για το ενδεχόμενο να περάσουν «οικόπεδα» που εκχωρεί η Ελλάδα ή τμήματά τους σε άλλη χώρα, μετά από «διευθετήσεις» και οριοθέτηση των ΑΟΖ.

Πιθανώς, οι αναφορές αφορούν ενδεχόμενη οριοθέτηση της ελληνικής – λιβυκής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, η οποία υποτίθεται ότι πρέπει να γίνει σε διμερές επίπεδο, αν και στη Λιβύη επικρατεί αστάθεια, ή με προσφυγή, κατόπιν συνυποσχετικού, στη διεθνή διαιτησία. Το θέμα, ωστόσο, περιπλέκεται δεδομένου ότι πάνω σε τμήμα των περιοχών που εκχωρήθηκαν στην Chevron «πέφτει» η χάραξη της – πέραν πάσης γεωγραφικής λογικής και ουσίας του διεθνούς Δικαίου – οριοθέτησης ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης.

Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για «προβλέψεις» και ρήτρες διασφάλισης των συμφερόντων της αμερικανικής εταιρείας, τη στιγμή που έχουν γίνει γνωστές οι προθέσεις – «προτάσεις» της αμερικανικής πλευράς για τη δημιουργία μιας τετραμερούς, στην οποία θα συμμετέχουν οι Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος και Λιβύη. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι το σχήμα αυτό αφορά τις περιοχές νοτίως της Κρήτης – και όχι μόνο – που η Ουάσιγκτον θεωρεί ότι πρέπει να «διευθετηθούν» τα προβλήματα που υπάρχουν.

Ενώ λοιπόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαφημίζει τη συμφωνία με τη Chevron ως «ασπίδα προστασίας» των ελληνικών συμφερόντων – δικαιωμάτων, ταυτόχρονα μέσα από το κείμενο προεξοφλούνται συμφωνίες για να αλλάξουν ενδεχομένως χέρια θαλάσσια «οικόπεδα» τα οποία εκχωρεί η Ελλάδα στον αμερικανικό κολοσσό και να περάσουν σε άλλη χώρα. Ουσιαστικά, για να απολέσει η χώρα μας (υδάτινο) έδαφός της.

Στο σκηνικό αυτό πρέπει να προστεθούν και τα μεγάλα ντηλ που έκλεισαν και κλείνουν μεγάλες εταιρείες ενέργειας των ΗΠΑ (και η Chevron) τόσο με την «κυβέρνηση» της Τρίπολης στη Λιβύη, όσο και με την Τουρκία. Ολα αυτά αυξάνουν τις υποψίες για σχεδιασμούς περί «συνεκμετάλλευσης» ή «διευθέτησης» των «διαφορών» με την Τουρκία και άλλες γειτονικές χώρες.

«Μεταβίβαση περιοχών με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα»

Ορισμένες από τις επισημάνσεις που κάνει η εφημερίδα «Εστία της Κυριακής», η οποία έφερε στο φως της δημοσιότητας το κείμενο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έχουν ενδιαφέρον. Μεταξύ των άλλων, αναφέρει τα εξής: «Στόν ιστότοπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπου ήταν αναρτημένη, τήν Παρασκευή τό απόγευμα, ή Πράξη 06/2026 του Ε΄ Κλιμακίου του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, κρύβεται όλο το παρασκήνιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων αλλά καί της νέας αρχιτεκτονικής της Μεσογείου.

»Το συγκεκριμένο κλιμάκιο του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, μέ τήν Πρόεδρό του κυρία Αργυρώ Μαυρομμάτη ως Σύμβουλο καί τά μέλη Ελισάβετ Σαββοργινάκη καί Βασιλεία Χαραλάμπους ως Παρέδρους, συνεδρίασε στις 22 Δεκεμβρίου 2025 καί στίς 9 Ιανουαρίου 2026, γιά νά ελέγξει τήν νομιμότητα της Σύμβασης του Ελληνικού Δημοσίου μέ τήν Chevron καί τήν Κοινοπραξία πού θά αρχίσουν σύντομα έρευνες γιά εξορύξεις υδρογοναθράκων σε δύο θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης. Η γνωμοδότησή του, η οποία βασίστηκε στην κείμενη νομοθεσία, ήταν θετική. Τό κείμενο της εγκριτικής πράξης παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον για τρεις λόγους:

»Ο πρώτος είναι ότι στις σελίδες 18 και 19 της Πράξεως δημοσιεύεται τό περιεχόμενο μιάς εξαιρετικά σημαντικής προσθήκης της τελευταίας στιγμής, πού έγινε γιά τήν προστασία των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου αλλά καί των εταιρειών, σε περίπτωση πού -κατά τήν διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων αλλά καί της πιθανής εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος (γίνεται μνεία σε 50.000.000-100.000.000 βαρέλια)- τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε ελληνική δικαιοδοσία και μεταβιβαστούν μέ διεθνή συμφωνία σέ άλλη χώρα.

»Στην συγκεκριμένη παράγραφο (20) γίνεται αναφορά σέ όρους όπως «αναθεώρηση συντεταγμένων νοτίων καί πλευρικών ορίων από τόν εκμισθωτή» (Ελληνική Δημοκρατία), «μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερή ή πολυμερή συμφωνία», «ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», «μελλοντική διεθνής συμφωνία οριοθέτησης», «αποχώρηση της εταιρείας από μέρος πού θά μπορούσε νά μήν αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές πού η Ελληνική Δημοκρατία δέν θά διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», « παραίτηση, ακόμη καί αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».

Κατά την εκτίμηση της εφημερίδας, «όλοι οι παραπάνω όροι, πού περιγράφουν δυνητικές μελλοντικές εξελίξεις μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, ή Ελλάδος – Τουρκίας – Αιγύπτου – Κυπριακής Δημοκρατίας – Λιβύης και ψευδοκράτους, προστέθηκαν στο κείμενο της Σύμβασης την τελευταία στιγμή, μετά από απαίτηση καί των εταιρειών, οι οποίες ήθελαν ξεκάθαρο τοπίο γιά τήν εξαιρετικά πιθανή περίπτωση κατά τήν οποία τμήμα των θαλάσσιων οικοπέδων πού θά ερευνούν, εξορύσσουν καί εκμεταλλεύονται «φύγει» από τήν ελληνική δικαιοδοσία καί περάσει στήν δικαιοδοσία τρίτης χώρας.

»Γι’ αυτό γίνεται μνεία στην σύμβαση, τό περιεχόμενο της οποίας θα τεθεί σέ διαβούλευση γιά τήν κύρωσή της από τό Ελληνικό Κοινοβούλιο, σέ ιστορικά φορτισμένους όρους, όπως «απώλεια», «παραίτηση», «αναθεώρηση συντεταγμένων» κ.λπ. Σημειωτέον ότι στην σελίδα 13 της Πράξης του Ελεγκτικού Συνεδρίου αποκαλύπτεται ότι τά οικόπεδα στά οποία θά κάνουν τίς έρευνές τους οι εταιρείες νοτίως της Κρήτης αναφέρονται ως «επίμαχη περιοχή». Στήν ουσία, περιγράφεται τό αποτέλεσμα μιάς Πολυμερούς Διεθνούς Διάσκεψης γιά τήν ενέργεια. Καί υπό αυτή την οπτική, αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον η επικείμενη επίσκεψη του προέδρου Τράμπ στήν Αθήνα».

«Δεδομένοι» και «πρόθυμοι» για όλα

Κατά το ακραιφνώς φιλοκυβερνητικό «Πρώτο Θέμα», που βλέπει τα πάντα … ρόδινα, «από την περίοδο της αμηχανίας φτάσαμε στην προσέγγιση με βάση τη «γλώσσα» του Αμερικανού προέδρου».

Ουσιαστικά, το μέγαρο Μαξίμου που τα έχει δώσει όλα στον Τραμπ, προκειμένου να τον εξευμενίσει, δηλώνει «πρόθυμο» σε ό,τι του ζητηθεί από την Ουάσιγκτον. Εσχάτως, ήλθε στο φως της δημοσιότητας βίντεο με την βάση της Σούδας να έχει πλημμυρίσει με αμερικανικές δυνάμεις και μαχητικά αεροσκάφη, F-35 και F-22. Πρόκειται για «έμμεση» πλην σαφή εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς για πιθανή επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες για να δείξει ότι είναι … πιο Τραμπ και από τον Τραμπ. Γι’ αυτό χρησιμοποιεί το κομμάτι της Ενέργειας. Ειδικότερα, ο «Κάθετος Διάδρομος» (LNG προς Ανατολική Ευρώπη – Ουκρανία, που προς το παρόν δεν «τραβάει») και η σύμβαση με τη Chevron. Ακόμα, η στάση της Αθήνας στον Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας (International Maritime Organization – ΙΜΟ), όπου απείχε από την υιοθέτηση του Πλαισίου Μηδενικών Καθαρών Ρύπων.

Την στάση της κυβέρνησης στον ΙΜΟ χαιρέτισε ο Τραμπ κατά την πρόσφατη τελετή επίδοσης διαπιστευτηρίων του νέου Ελληνα πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον , Αντώνη Αλεξανδρίδη. Οπως και να’ χει, βέβαιον είναι ότι ο Κ. Μητσοτάκης κράτησε αυτή τη στάση στον ΙΜΟ προς άκρα ικανοποίηση του εφοπλιστικού λόμπι. Ακρως ενδιαφέρον ως προς τις κυβερνητικές παλινωδίες στη διπλωματία είναι ότι ο Α. Αλεξανδρίδης ήταν η τρίτη επιλογή για πρέσβης στις ΗΠΑ. Αφού ένας αρνήθηκε για να παραμείνει στην ΕΕ, κατόπιν έψαχναν άλλον από τους πρέσβεις εκ προσωπικοτήτων, ακόμα και «κυρίες των σαλονιών των Βορείων Προαστίων», για να καταλήξουν στον πρώην πρέσβη στο Παρίσι.

Επιπλέον, αναφέρει η ίδια εφημερίδα, «η Αμυνα (δαπάνες, ΝΑΤΟ), καθώς και η παρουσία του υφυπουργού Εξωτερικών στο Συμβούλιο Ειρήνης και τη σχεδιαζόμενη συμμετοχή 150 Ελλήνων στη δύναμη των 8.000 στρατιωτικών που θα αναπτυχθούν στη Γάζα», συμβάλλουν στον … εξευμενισμό του Τραμπ. Η συμμετοχή της χώρας μας στο made in USA «Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα», αποτελεί σοβαρότατο «αγκάθι» για την Ελλάδα, δεδομένου ότι πρόκειται για μια εξωθεσμική, εκτός του ΟΗΕ και του διεθνούς Δικαίου, πρωτοβουλία.

Κοντολογίς, τη στιγμή που η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος, επικαλούνται τις αποφάσεις του ΟΗΕ και το διεθνές Δίκαιο ως ασπίδα προστασίας, μετέχουν – έστω και σαν παρατηρητές – σε μια πρωτοβουλία του Τραμπ, ο οποίος ευθαρσώς δηλώνει – και το δείχνει στην πράξη, όπως στη Βενεζουέλα – ότι γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το υπάρχον διεθνές νομικό status quo και τον ΟΗΕ.

Οσον αφορά την ελληνική δύναμη στη Γάζα, πρόκειται, σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, για μονάδες του Υγειονομικού και του Μηχανικού, καθώς και μέλη των Ειδικών Δυνάμεων που αποκλειστική αποστολή τους θα έχουν την παροχή ασφαλείας στις προηγούμενες μονάδες, κατά το πρότυπο της παλαιότερης ΝΑΤΟϊκής αποστολής στο Αφγανιστάν.

Κοινό μυστικό είναι ότι την αποστολή ελληνικών μονάδων στη Γάζα, προκρίνει το Ισραήλ, το οποίο αντιτίθεται σφόδρα στην παρουσία τουρκικών στρατιωτικών μονάδων. Εως τώρα, πάντως, δευτεροκλασάτες χώρες και περιοχές (Κόσοβο, Καζακστάν, κ.λ.π.) δηλώνουν έτοιμες να στείλουν στη Λωρίδα μονάδες τους. Επιχειρησιακά, επικεφαλής θα είναι οι ΗΠΑ, με βασικό ρόλο να έχει αποδοθεί στην Αίγυπτο και την Ιορδανία.

Η Ουάσιγκτον υποβαθμίζει την Αθήνα

Παρ’ ότι ο Κ. Μητσοτάκης τα δίνει όλα στον Τραμπ, όπως εκτιμά το «Βήμα της Κυριακής», «περίπου ενάμιση χρόνο μετά την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, διαπιστώνεται έλλειμμα επικοινωνίας σε επίπεδο ηγετών».

Στο μεταξύ, η σημασία που δίδει η αμερικανική πλευρά σε Ελλάδα και Τουρκία είναι εμφανώς ανισοβαρής, εάν κρίνει κανείς από τα πρόσωπα που έχει τοποθετήσει ο Τράμπ ως πρέσβεις στην Αθήνα και την Αγκυρα. «Απ’ τη μία είναι ο Μπάρακ που παίζει “χοντρό” παιχνίδι στην Τουρκία, τη Συρία και τη Μέση Ανατολή, απ’ την άλλη η Γκίλφοϊλ, η οποία απλώς επικεντρώνεται στη μεγέθυνση των αμερικανικών επιχειρηματικών συμφερόντων», λέγει στο «Βήμα» παλαιός διπλωμάτης, με κριτική διάθεση.

Οσον αφορά την «περίπτωση του πολυπράγμονος αμερικανού πρεσβευτή στην Αγκυρα και διορισμένου απεσταλμένου για τη Συρία, Τομ Μπάρακ, ο οποίος έχει προβεί σε διατυπώσεις περί διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών, προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ελληνική πρωτεύουσα».

Την ίδια στιγμή, «η διεξαγωγή του επόμενου γύρου του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας – ΗΠΑ παραμένει εν κενώ, καθώς ουδεμία σχετική επαφή προς διαμόρφωση της ατζέντας έχει καταγραφεί, με τον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να διατηρεί μεν επικοινωνία με τον Γιώργο Γεραπετρίτη, χωρίς όμως να έχει εκφράσει προς το παρόν έμπρακτο ενδιαφέρον να ταξιδέψει στην Ελλάδα».

Παρά ταύτα, όπως αναφέρει υπό τον όριο της ανωνυμίας στέλεχος του πρωθυπουργικού διπλωματικού επιτελείου, «αν η Chevron δεν είχε την έγκριση του Λευκού Οίκου, δεν θα ερχόταν στη χώρα». Ωστόσο, στην παρούσα «και ανεξαρτήτως των φημολογούμενων προετοιμασιών για ένα ταξίδι Τραμπ στην Ελλάδα στο πλαίσιο των εορτασμών των 250 ετών από την Αμερικανική Ανεξαρτησία, στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι μια συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο των ΗΠΑ δεν θα λειτουργούσε προς όφελος της Αθήνας».

neostrategy.gr